KASİDE-İ BÜRDE ARAPÇA VE TÜRKÇE

KASİDE-İ BÜRDE ARAPÇA VE TÜRKÇE

Kaside-i Bürdenin Türkçe Okunuşu

E min tezekküri cirânin bi zî selemin,

Mezecte dem’an cerâ min mukletin bi demin.

Em hebbeti’r-rîhu min tilkâi kâzimetin

Ve evmeda’l-berku fi’z-zalmâi min idamin

Femâ liayneyke in kulte ekfüfâ hemetâ

Ve mâ likalbike in kulte estefik yehimi

E yahsebu’s-sabbu ennel-hubbe münketimun

Mâ beyne münsecimin minhü ve muztarimin

Levlâ’l- hevâ lem turık dem’an alâ talelin

Ve lâ erikte zikri’l-bâni ve’l-alemi

Fe keyfe tunkiru hubben bâ’de mâ şehidet

Bihî aleyke, udûli’d-dem’ı ve’s-sekami

Ve esbete’l-vecdü hattay abretin ve danâ.

Misle’l-behârı alâ haddeyke ve’l-anemi.

Neam serâ tayfü men ehvâ fe-errekani

ÜVe’l-hubbu ya’terizu’l-lezzâti bi’l-elemi

Yâ lâimî fî’l-hevâ’l-uzriyyi mâ’zireten

Minnî ileyke ve lev ensafte lem telümi

Adetke hâliye lâ sırrî bi müstetirin.

Ani’l- vüşâti ve lâ dâî bi münhasimin.

Mehadteni’n – nusha lâkin lestü esmeuhû.

lnne’l-muhibbe ani’l uzzâli fî samemin.

İnnî e tehemtü nâsîha’ş-şeybi fî azelî,

Ve’ş – şeybü eb’adü fî nushin ani’t – tûhemi.

Fe inne emmâreti bi’s-sûi me’t-te’azet

Min cehlihâ bi nezîri’ş – şeybi ve’l- heremi.

Ve lâ eaddet mine’l – fî’li’l -cemili kırâ

Dayfin eleme bi re’sî gayre muhteşemi

Lev küntü a’lemü ennî mâ uvakkıruhû.

Ketemtü sırren bedâ lî minhü bi’l-ketemi

Men lî bi reddi cimâhin min gavayetihâ

Kemâ yüreddü cimühu’l-hayli bi’l-lücümi

Felâ terüm bi’l-meâsi kesre şehvetihâ

lnne’t-teâme yukavvî şehvete’n-nehimi

Ve’n-nefsü ke’t-tıflı in tühmilhü şebbe alâ

Hubbi’r-redâi ve in teftımhü yenfetimi

Fasrıf hevâhâ ve hâzir en tüvelliyehû

İnne’l-hevâ mâ tevellâ yusım ev yesımi

Ve râihâ vehye fî’l-a’mâli sâimetün

Ve in hiye’s-tahleti’l-mer’â felâ tesümi

Kem hassenet lezzeten li’l-mer’i kâtileten

Min haysü lem yedri enne’s-semme fî’d-desemi

Vahşe’d-desâise min cûin ‘le min şebiin

Fe rubbe mahmasatin şerrun mine’t-tuhâmi

Ve’stefrigi’d-dem’a min aynin kadi’mteleet

Mine’l-mehârimi ve’l-zem himyete’n-nedemi

Ve hâlifî’n-nefse ve’ ş-şeytâne va’sıhimâ

Ve in hümâ mehadâke’n-nusha fet-tehimi

Velâ tutı’ minhümâ hasmen velâ hakemen

Fe ente ta’rifü keyfe’l-hasmi ve’l-hakemi

Estagfîrullâhe min kavlîn bilâ amelin

Le kad nesebtü bihî neslen lizî ukumi

Emertüke’l-hayre lâkin mâ’temertü bihî

Ve me’stekamtü femâkavlî leke’s-tekami

Velâ tezevvedtü kable’l-mevti nâfîleten

Velem usalli sivâ farzın velem esumi

Zalemtü sünnete men ahya’z-zalâme ilâ

Eni’şteket kademâhü’d-durre min veremi

Ve şedde min segabin ahşâehû ve tavâ

Tahte’l-hicâreti keşhan mütrefe’l-edemi

Ve râvedethü’l-cibâlü’ş-şümmü min zehebin

An nefsihi fe erâhâ eyyemâ şememi

Ve ekkedet zühdehü fîhâ zarûretühû

İnne’z-zarûrete lâ ta’dû alâ’l-lsami

ve keyfe ted’û ile’d-dünyâ zarûretü men

Levlâhü lem tahruci’d-dünyâ mine’l-ademi

Muhammmedün seyyidü’l-kevneyni ve’s-sekaleyn

Ve’l-ferikayni min urubin ve min acemi

Nebiyyünâ’l-âmirü’n-nahi felâ ehadün

Eberre fî kavlî lâ minhü velâ neami

Hüve’l-habîbü’l-lezî türcâ şefâatühü

Li külli hevlin mine’l-ehvâli muktehımi

Deâ ilallühi fe’l-müstemsikûne bihî

Müstemsikûne bi hablin gayrı munfasımı

Faka’n-nebiyyine fî hâlkın ve fî hulukın

Velem yüdanûhü fj ilmin ve lâ keremi

Ve küllühüm min Resûlillahi mültemisün

Gürfen mine’l-bâhri ev reşfen mine’d-diyemi

Ve vâkıfûne ledeyhi inde haddihimi

Min nuktati’l-ilmi ev min şekleti’l-hikemi

Fehve’l-lezî teme mâ’nâhu ve sûretühü

Sümme’s-tafâhü hibîben bâriü’n-nesemi

Münezzehün an şerikin fî mehâsinihi

Fe cevheru’l-husni fîhi gayrı munkasımi

Da’me’d-deathü’n-nâsârâ fî nebiyyihimi

Vâ’hküm bimâ şı’te medhan fîhi va’htekimi

Fensüb ilâ zâtihî mâ şi’te min şerafîn

Vensüb ilâ kadrihî mâ şi’te min izâmi

Fe inne fadle Resûlillâhi leyse lehû

Haddün fe yu’ribe anhü nâtıkun bi femi

Lev nâsebet kadrehû âyâtühû ızamen

Ahyâ’smühû hîne yüd’â dârıse’r-rimemi

Lem yemtehınna bimâ ta’ye’l-ukûlü bihî

Hırsan aleynâ felem nerteb velem nehimi

A’ye’l-verâ fehmü mâ’nâhü fe leyse yürâ

Lil-kurbi ve’l-bu’di minhü gayru munfehımi

Ke’ş-şemsi tezharu li’l-ayneyni min buudin

Sagîreten ve tükillû’t-tarfe min ememi

Ve keyfe yüdrikü fî’d-dünyâ hakîkatehû

Kavmün niyâmün tesellev anhü bi’l-hulumi

Fe meblegu’l-ilmi fîhi ennehû beşerun

Ve ennehû hayru hâlkı’llâhi küllihimi

Ve küllü âyin ete’r-rüslü’l-kirâmü bihâ

Fe innemâ’t-tesalet min nûrihi bihimi

Fe innehû şemsü fadlin hum kevâkibühâ

Yüzhirne envârehâ li’n-nâsi fî’z-zulemi

Ekrim bi hâlkı nebiyyin zânehû hulukun

Bi’l-husni müştemilin bi’l-bişri müttesimi

Ke’z-zehri fî terefîn ve’l-bedri fî şerefîn

Ve’l-bâhri fî keremin ve’d-dehri ti himemin

Keennehû vahve ferdün fî celâletihi

Fi askerin hîne telkahu ve fî haşemin

Keenneme’l-lü’lüü’l-meknûnü fî-sadefîn

Min mâ’diney mantıkın minhü ve mübtesemi

Lâ tıybe ya’dilü türben zamme a’zumehû

Tûbâ lî munteşıkın minhü ve mültesimin

Ebâne mevlidühü an tîbı unsurihi

Yâ tıybe mübtedein minhü ve muhtetemi

Yevmün teferrese fîhi’l-fürsü ennehümü

Kad ünzirû bi hulûli’l-bü’si ve’n-nikamı

Ve bâte eyvânü Kısrâ Vehve münsadi’un

Ka şemli ashabı Kisrâ gayre mülteimi

Ve’n-nâru hâmidetü’l-enfâsi min esefin

Aleyhi ve’n-nehru sâhi’l-ayni min sedemi

Ve sâe sâvete en gâdat buhayretühâ

Ve rüdde vâridühâ bi’l-gayzl hîne zamî

Keenne bi’n-nâri mâ bi’l-mâi min belelin

Huznen ve bi’l-mâ; mâ bi’n-nâri min daremin

Ve’l-cinnü’ tehtifü ve’l-envâru sâtıatün

Ve’l-hakku yazharu min mâ’nen ve min kelimi

Amû ve sammû fe i’lânü’l-beşâiri lem

Tüsmâ’ve bârikatü’l-inzâri lem tüsemi

Min bâ’di mâ ahbâra’l-akvâme kâhinühüm

Bienne dînehamü’l-mu’vecce lem yekumi

Ve bâ’de mâ âyenû fi’l-ufkı min şuhubin

Munkaddaten vefka mâ fî’l-arzl min sanemi

Hattâ gadâ an tarikl’l-vahyi münhezimün

Mine’ş-şeyâtîni yakfû isre münhezimi

Keennehüm hereben abtâlü Ebrehetin

Ev askerun bi’l-hasâ mln râhateyhi ramî

Nebzen bihî bâ’de tesbîhin bi bâtnihimâ

Nebze’l-müsebbihi min ahşâi mültakımı

Câet li da’vetihil eşcâru sâcideten

Temşî ileyhi alâ sâkın bi lâ kademi

Ke ennemâ setarat setran limâ ketebet

Fürûuhâ min bedîil hattı fil lekami

Mislül ğamâmeti ennâ sâra sâiraten

Tekıyhi harra vatıysin lil hecîri hamî

Aksemtü bil kameril münşakkı inne lehû

Min kalbihî nisbeten mebrûratel kasemi

Ve mâ havel ğâru min hayrin ve min keramin

Ve küllü tarfin minel küffâri anhü amî

Fes sıdkı fil ğari ves sıddîku lem yerimâ

Ve hüm yekûlûne mâ bil ğâri min erimi

Zannül hamâme ve zannül ankebûte alâ

Hayril beriyyeti lem tensüc ve lem tehumi

Vikâyetullâhi ağnet an müdâafetin

Mined dürûı ve an âlin minel ütumi

Mâ sâmaniyed dehru daymen vestecartü bihî

İllâ ve niltü civâran minhü lem yüdami

Ve leltemestü ğıned dârayni min yedihî

İllestelemtün nedâ min hayri müstelemi

Lâ tünkirul vahye min rü’yahü inne

lehû kalben izâ nâmetil aynâni lem yenemi

Fe zâke hıyne bülûğun min nübüvvetihî

Fe leyse yünkeru fîhi hâlü muhtelemi

Tebârekallâhü mâ vahyün bi müktesebin

Ve lâ nebiyyün alâ ğaybin bi müttehimi

Kem ebraet vasaben bil lemsi râhatühû

Ve atlakat eriben min ribkatil limemi

Ve Ahyetis seneteş şehbae da’vetühû

Hattâ haket ğurraten fil a’surid dühümi

Bi ârıdın câde evhıltel bitâha bihâ

Seyben minel yemmi ev seylen minet arimi

Da’nî ve vasfî âyâtin lehû zaherât

Zuhûra nâril gırâ leylen alâ alemi

Feddürrü yezdâdü husnen ve hüve müntezamün

Ve leyse yenkusu kadran ğayra müntezami

Fe mâ tetâvele âmâlül medîhi ilâ

Mâ fîhi min keramil ahlâkı veş şiyemi

Ayâtü hakkın miner Rahmâni muhdesetün

Kadîmetün sıfatül mavsûfi bil kıdemi

Lemm takterin bi zemânin ve hiye tuhbiruna

Anil meâdi ve an âdin ve an iremi

Dâmet ledeynâ fe fâkat külle mu’cizetin

Minen nebiyyîne iz câet ve lem tedümi

Muhâkkemetün fe mâ yübkıyne min şühebin

Li zî şikâkın ve lâ yebğıyne min hâkemi

Mâ hûribet katta illâ âde min harabin

A’del eâdî ileyhâ mülkıyes selemi

Raddet belâğatühâ da’vâ muârıdıhâ

Raddel ğayûri yedel cânî anil hurami

Le hâ meânin ke mevcil bahri fî mededin

Ve fevka cevherihî fil husni vel kıyemi

Fe lâ tüaddü ve lâ tuhsâ acâibühâ

Ve lâ tüsâmü alel iksâri bis seemi

Karrat, bihâ, aynü, kârîhâ, fe, kultü, lehû

Le kad zaferte bi hablillâhi fa’tesımi

İn tetlühâ hıyfeten min harri nâri lezâ

Etfâ’te harrâ lezâ min virdiheş şiyemi

Ke ennehel havzu tebyazzul vücûhü bihî

Minel usâtı ve kad câühû kel humemi

Ve kes sırâtı ve kel mîzâni ma’dileten

Fel kıstu min ğayrihâ Gin nâsilen yekumi

Lâ’ta’ceben li hasûdin râha yünkiruha

Tecâhülen ve hüve aynül hâzikıl fehimi

Kad tünkirul aynü dav’eş şemsinin ramedin

Ve yünkirul femü ta’mel mâi min sekami

Yâ hayra men yemmemel,âfûne ,sahâtehû

Sa’yen ve fevka mütûnil eynükir rusümi

Ve men hüvel âyetül kübrâli mu’tebirin

Ve men hüven nı’metül uzmâli muğtenimi

Serayte min Haramin leylen ilâ Harâmin

Kemâ seral bedrü fî dâcin minez zulemi

Ve bette terkâ ilâ en nilte menzileten

Min kâbe kavseyni lem tüdrek ve lem terumi

Ve kaddemetke cemîul enbiyâi bihâ

Ver rusülü takdîme mahdûmin alâ hademi

Ve ente tahterikus seb’at tıbâka bihim

Fî mevkibin künte fîhi sâhıbel alemi

Hattâ izâ lem teda’şe’ven li müstebikin

Mined dünüvvi velâ li müstenimi

Hafadte külle makâmin bil izâfeti iz

Nûdite bir ref’i mislel müfredil alemi

Keymâ tefûzü bir vaslin eyyi müstetirin

Anil uyûni ve sirrin eyye müktetemi

Fehurte külle fihârin ğayra müşterakin

Ve cüzte külle mekâmin ğayra mzüdehami

Ve celle mikdârumâ vullite min rutebin

Ve azze idrâkü mâûlite min niami

Büşrâlenâ ma’şeral İslâmi inne lenâ

Minel ınâyeti ruknen ğayra münhedimi

Lemmâ deallahü dâıynâ li tâatihi

Bi ekramir rusüli künnâ ekramel ümemi

Râat Kulûbel ıdâ enbâü bi’setihî

Ke neb’etin eclefet ğuflen minel ğanemi

Mâ zâle yelkâhüm fî külli mu’terakin

Hattâ hakev bil kanâ lahmen alâ vedami

Veddül firâra fe kâdû yağbitûıne bihî

Eşlâe şâlet meal ıkbâni ver ruhami

Temdıl leyâlî ve lâ yedrûne ıddetehâ

Mâlem tekün min leyâlil eşhuril hurumi

Ke ennemed dînü dayfün halle sâhate hüm

Bi külli karmin ilâ rahmil îdâ karimi

Yecürru bahra hamîsin fevka sâhibatin

Termî bi mevcin minel ebtâli mültetımi

Min külli müntedi bin lillâhi muhtesibin

Yestû bi müste’silin lil küfri mustalimi

Hattâ ğadet milletül İslâmi ve hiye bihim

Min ba’di gurbetihâ mevsûleter rahimi

Mekfûleten ebeden minhüm bi hayri ebin

Ve ba’lin fe lem teytem ve lem teimi

Hümül cibâlü fe sel anhüm müsâdimehüm

Mâzâ raev minhüm fî külli müstademi

Ve sel Huneynen ve sel Bedran ve sel Uhuden

Fusûle hatfin lehüm edhâ minel vehami

El musdıril biydı humran ba’de mâ veradet

Minel ıdâ külle müsveddin minel lememi

Vel kâtibîne bi sümril hattı mâ terâket

Aklâmühüm harfe cismin ğayra mün’acimi

Şâkis silâhı lehüm sîmâ tümeyyizühüm

Vel verdü yemtâzü bis sîmâ mines selemi

Tühdî ileyke riyâhun nasri neşrahüm

Fe tahsebüz zehra , fil ekmâmi külle kemî

Keennehüm fî zuhûril hayli nebtü ruben

Min şiddetil hazmi lâ min şiddetil huzumi

Târet kulûbül ıda min be’sihim ferkan

Femâ teferrake beynel behmi vel bühümi

Ve men tekün bi rasûlillâhi nûsratühû

İn telkahül üsdü fî âcâmihâ tecimi

Ve len terâ min veliyyin ğayra müntesırin

Bihî velâ min adüvvin ğayra münfesimin

Ehalle ümmetehû fî hırzi milletini

Kellysi halle meal eşbâli fî ecemi

Kem ceddelet kelimâtüllahi min cedelin

Fîhi ve kem hassamel burhânu min hasımi

Kefâke bil ılmi fil ümmiyyi mu’cizeten

Fil câhiliyyeti vet te’dîbi fil yütümi

Hademtühû bi medîhin estekıylü bihî

Zünûbe umrin medâ fiş şı’ri vel hıdemi

İz kalledâniye mâ tuhşâ avâkıbühû

Ke ennenî bihimâ hedyün minen neami

Ata’tü ğayyes sıbâ fil hâletyni ve mâ

Hassaltü illâ alel âsâmi ven nedemi

Fe yâ hasârate nefsin fî ticaretihâ

Lem teşterid dîne bid dünyâ velem tesümi

Ve men yebı’âcilen minhü bi âcilihî

Yebin lehül gabnü fî bey’ın ve fî selemi

İn âti zenben fe mâ ahdî bi müntekazın

Minen nebiyyi ve lâ hablî bi mün sarimi

Fe inne lî zimmeten minhü bi tesmiyeti

Muhammeden ve hüve evfel halkı biz zimeni

İn lem yekün fî meâdi âhızen bi yedî

Fadlen ve illâ fe kul yâ zelletel kademi

Hâşâhü en yuhrimer râcî me mekârimehû

Ev yercial câru minhü gayra muhterâmi

Ve münzü el zemtü efkâri medâyıhahû

Vecedtühü lî halâsî hayra mültezimi

Ve len yefûtel gınâ minhü yeden teribet

İnnel hayâ yünbitül ezhâre fil ekemi

Ve lem ürid zehrated dünyelletik telafet

Yedâ züheyrin bi mâ esnâ alâ herimi

Yâ ekramel halkı mâ li men elûzü bihî

Sıvâke ınde hulûlil hâdisil amemi

Velen yedika Rasülellâhi cahüke bi

İzil Kerîmü tecellâ bismi müntekımi

Fe in min cûdiked dünya ve Darratehâ

Ve min ulûmike ılmül levhı vel kalemi

Yâ nefsü lâ teknati min zelletin azumet

İnnle kebâire fi ğufrani kel lememi

Lealle rahmete Rabbi hıyne yaksimühâ

Te’ti alâ hasebil ısyâni fil kısemi

Yâ Rabbi vec’al recâi ğayra mün’akisin

Ledeyke vec’al hısâbî ğayra münhazimi

Veltuf bi abdike fid dâreyni inne lehû

Sabran metâ ted’uhü ehvâlü yenhezimi

Ve’zenli subhi salâtin minke dâimetin

Alen Nebiyyi bi münhel in ve münsecimi

Vel âli sahbi sümmet tâbiîne lehüm

Ehlet tükâ ven nükâ vel hılmi vel kerami

Mâ rannehat azâbâtil bâni rıyhu sabâ

Ve etrabel îse hâdil bin neğami

Yâ Rabbi salli ve sellim dâimen Ebedâ

Alâ habîbike hayril halkı küllihimi

Kaside-i Bürdenin Türkçe Anlamı

Selem ağaçlarını mı, ordaki dostları mı andın ki birden

Gözbebeğin kanlandı, gözyaşın aktı kırmızı kırmızı..

Yoksa bir yel mi esti Kâzime yönünden;

Yoksa Eden Dağı’nın üstünde, kapkaranlık gecede

Şimşek mi çaktı?..

Gözlerine ne oldu ki, “dur ağlama” desen çoşar ırmak olur;

Ya kalbine ne dersin, “yetiş huzur” dedikçe artar acısı gamı..

Aşk gizli kalır mı kimseden, niçin aldatır kendini insan?

Gönül yanıp dururken, gözden akarken çeşme gibi gözyaşı..

Aşk olmasaydı döker miydin gözyaşını böyle taze toprağa?..

Gözün uykudan kaçar mıydı, andığında Ban Ağacını, Alem Dağını..

Âşık inkar etse ne çıkar, gerçek şahitler var:

Yaşa batık gözler, sararmış yüz, zayıf ten ve göz çukurları…

Aşktan değil de neden bu peki, bir yanağında kırmızı gül;

Bir yanağında sarı gül döküntüsü, izi;

Kızılırmak, Yeşilırmak yatağı..

Evet, yârin hayali gelip beni birden uyandırdı;

Sevgi, zaten gelir gamlarla, mahveder vücut hazlarını..

Aşkım sebebiyle bana dil uzatan, utanır mıydın ki bilseydin,

Yanık aşklarıyla meşhur Özr oymağı gençlerinden daha mazurum, beterim hakçası…

Gizlenir gibi değil ki bu sır, işte sen de öğrendin;

Şimdi, de diyeceğini, kat by derde bir dert de sen..

Zaten yok sonu yok başı..

Öğüdünü esirgemedin sağol benden ama;

Tutamadım onları, çünkü tutuktur zaten sevenin kulakları..

Yaşlı adama, ağarmış saça, utanmadan; “yalan söylüyorsun” dedim..

Nasıl inkâr, itham edilebilir oysa, ağaran saçın beyazlığı?..

Günaha batık nefs, öğüt mü dinler!

Kendi karanlığına gömülmüş ak saç, nasıl ışıtsın bu karanlığı?..

Güzel fiillerle bir şölen hazırlayamadı nefsim;

Misafirse sessiz, ihtişamsız apak çıkageldi, karşılayan bile olmadı..

Bilseydim ki, yok bende bir karşılama gücü bile,

Siyaha boyadığım bir panonun ardına saklardım kendimi ve bu sırrı..

Kim çeker benim nefsimi bu hoyratlık alanından?..

Çılgın atları zaptedip dört döndüren süvariler gibi tıpkı..

Günah işleye işleye günahı bitireyim dersin belki içinden..

Boş hayal! Yemek vücudu arttırır, günah da günahı…

Nefs memedeki çocuktur, vaktinde kesmezsen sütten,

Koca adam olur da, hâlâ emzik ister, arar sütü mamayı..

Nefsine sen hâkim ol! O olmasın sana hâkim;

Çünkü nefs neye hâkim olursa, onu ya öldürür, ya soldurur hâsılı..

Nefs sürüsü bırakırsan yayılır her yöne; görmeli gözetmeli;

Otu çok tatlı gelen yaylalara yaymazlar koyunları..

Nefsin tattırdığı hazzın çoğu semm-i katildir;

Ağuyu altun tasta bal içre sunarlar, bunlar onun suç ortağı..

Açlığın ve tokluğun hilelerinden koru kendini,,

Evet açlığın da.. Çok açlık, tokluktan da zararlı..

Gözünden yaşlar boşalt ki, ne haramlar doldurmuştun vaktiyle..

Ve sığın tövbe gölgelerine, odur en serin hurma altı..

Şeytana ve nefsine uyma! Baş kaldır, isyan et!..

En akla yakınmış gibi gelen sözlerini bile dinleme, deş ve bul püf noktalarını..

Bazan hasım kılığındadır, bazan hısım, bazan hakem,

Düpedüz hilekârdırlar, ne hakemi, ne hasımı, ne hısımı!

Allah’ım sen affet bizi!.. Bizzat söyleyip te tutamadığımız sözlerden..

Ki andırır kısırların nesliyle öğünmesini tıpkı…

Sana “yap!” dedim ama ben yapmadım onu;

Sana “yol işte bu yoldur” dedim ama nefs, beni o yola bırakmadı..

Üstüme borç olan namazı kıldım, orucu tuttum; ama o kadar..

Ölüm, evet ölüm göz önündeyken bir parçacık arttırmadım onları..

Kendime zulmettim, ihmal ettim geceleri ihya sünnetini..

Can verdi gecelere namazla O, öyle ki, şişerdi ayakları..

Boş midesinin üstüne taş kor, derisini büzüp düğümler,

Çekilen karnına kuşak bağlardı; yine azalmazdı açlığa sabrı…

Altundan ulu dağlar nefsine sundular da kendilerini,

Reddetti O, gösterdi onlara gerçek ululuğu ve gerçek altını…

Zühd ve takvasını arttırdı, eksiltmedi o dağlarca zarûret..

Ne denli olsa da yok edemez ihtiyaç, insandaki temizliği, pırıltıyı…

Dünya ne oluyor ki, O ona muhtaç olsun..

Dünya O’na muhtaç ki, onun için değil midir varoluşu, yokluktan çıkışı?..

Bu dünyanın ve öte dünyanın, göze görünür- görünmez yaratıkların,

Acemin, Arabın, bölük bölük bütün insanlığın Hz. Muhammed’dir başı..

Bir eşi yoktur O’nun emir ve nehiy peygamberliğinde;

“Evet” i tam evetti, “hayır” ı tam hayırdı…

Her yönden hücum eden korkunun türlüsünden

Ancak O Sevgili kurtarabilir bizi, O’nun merhameti, O’nun şefaati…

Kim döndüyse sesine, koşup yapıştıysa O’nun eteğine,

Yapışmış oldu kopmaz bir ipe, hiç kopmaz ve tam kurtarıcı…

İçiyle ve dışıyla, ahlak ve yaradılışta üstündür,

öbür peygamberlerden bile;

Hiçbirinin ilmi, keremi O’nu geçemedi, O’nunkine ulaşamadı..

Ve hepsi umar ve bekler, Allah’ın Resûlundan;

Denizinden bir avuç su;

Yağmurundan bir damla su yollamasını..

Dururlar huzurunda hepsi yerli yerinde..

Kimi ilminden bir nokta,

Hikmetinden bir hareke bir kısmı..

Peygamber ruhu alıp peygamber vücudunu,

mükemmel peygamber olunca,

O’nu Sevgili edindi seve seve insan yaratan, insan ören Rabbi..

Üstünlüğünde eşit ve ortak yoktu O’na kimse;

Güzelliğiyse parçalanmaz bölünmez bir bütündü, ne çıkacak,

ne eklenecek bir şey vardı…

Hristiyanların kendilerine gelen Resûl için dediklerini dememek şartıyla,

Öğ öğebildiğin kadar.. Yücelt yüceltebildiğince O Hakk Kahramanını..

Korkmadan istediğin ölçüde şerefi bağla O’na;

İstediğin ölçüde O’nun değerlilik hakkını tanı..

Erginliğine yok son ki, orada durup,

Dil, cesaretini bulsun, O’nu anlatmayı..

Mucizeleri bile gerçeğinin yanında sönük kalır;

Yoksa ismi anılınca çürüyen kemikler bile canlanıp ayağa kalkmalıydı..

Aklın yetişmeyeceği tekliflerle etmedi bizi imtihan;

Bizi sevdiğinden elbet.. Biz de hemen inandık O’na..

En ufak şüphe bize yaklaşmadı..

O’nun gerçeğine ermekte cümle âlem âciz kaldı;

Uzak âciz kaldı, yakın âciz kaldı, acz çepçevre sardı dört yanı..

Güneş küçük sanılır uzaktan bakılınca;

Göz dayanmaz amma, çıplak gözle bakıldı mı..

İnsan nasıl bu yerde anlar O’nun gerçeğini,

Ki rüyada görsen O’nu, sana yeter ömür boyu

Bu mutluluk ve O’nun nurdan bakışları..

İnsanlığın bilip bileceği şu, bilgilerinin sonu şudur ancak;

O insandır ve yaratılmışların en iyisi, en güzeli, en hayırlısı..

Ve Peygamberlerin halka gösterdiği mucizeler,

O’ndandı, O’nun nurundandı, O’nun habercisi, O’nun öncü ışıklarıydı..

Çünkü O erdemlik güneşi, öbür peygamberlerse yıldızlardır,

O yıldızlar ki; Güneşten aldıklarıyla aydınlatırlar karanlıkları..

Gel gör ki, Rabbim O’na neler verdi, nasıl süsledi O’nu..

Ahlâkını güzellikle sardı, müjdeyle, güler yüzlülükle benek benek noktaladı..

Latifliği bir çiçek, dolunay şeref ve değeri..

Cömertliği bir deniz, yardımı zamandır tıpkı..

Tek başına bir yerde, O’nu görsen, heybetinden

Sanırsın arkasında asker, asker,asker.. bir ordu gizli, bir ordu saklı..

O’nun tebessümünden ve konuşmasındandır sanki;

Sedefte saklı inci, İnciler hep sedefte saklı..

O’nun toprağının kokusundan daha güzel var mı koku?

Ne mutlu o kişiye ki koklamış, öpmüş ola o toprağı!

Doğuşu açıklar bize her yönden her açıdan O’nu..

Başlangıcı da iyi O’nun, sonu da..

Hoştur doğuşu ve batışı..

O doğum günü ki, iyi farkına vardı İran, indiğinin

Kendisi için korku, kendisi için ceza, kendisine cehennem âzabı..

Göçtü, darmadağın oldu Kisra’nın saray duvarları o gece..

Devleti de, bu duvardan başlayarak yarıldı, çatladı ve dağıldı..

Son nefesini verdi, korkudan mecûsi meş’alesi..

Ve Yahudi nehri, bilinmeyen bir yere alıp gitti,

Dert yuvası başını..

Ve sapık Save halkı, her günkü gibi

Su aldıkları göle gittiklerinde;

Bu da nesi?.. Kurumuş kül olmuş!

Döndüler elleri boş,

Kızgın kudurmuş ve çatlamış dudakları..

Sanki doğmuştu ateşte su,suda ateş duygusu!..

Tabiat, o gün yoldan çıkmışları, tabiatından çıkararak karşıladı..

Sanki, çarpıkların ateşi sıkıldı terledi de sulanıp söndü üzüntüden;

Sularıysa hüzünlerinden ateş gibi kızdı, buharlaştı..

Cinler çığlık atarlar, Nurlar, saçarlarken havaî fişeklerini

Hak böyle tantanayla çıkıyordu ortaya, Hakk’ın sesi ve ihtişâmı..

Kör oldular, sağır oldular, felç oldular, muştuları duymadılar,

Haberleri almadılar; görmediler korkutuş yıldırımlarını..

“Bundan sonra o eğri dinimiz belini doğrultup ayağa kalkamaz”

Dediler, haberini verdiler kâhinleri, ozanları..

Gökte yıldızların aktığı görülürdü

Ve aynı anda yerde putların devrildiği, yıkıldığı..

Ve vahy yolundan çekilip gitti bozgun

Şeytanların şahı; bozgun askeri yerinde kala kaldı..

Nasıl ki, Ebrehe’nin ordusu dağılmıştı;

İki avuçtan atılanla bir ordu kör olmuş, yere saplanmıştı..

Allah dedikten sonra o taşların atılışı

Rabbine yalvarır yalvarmaz balığın karnından atılanın çıkışını andırmıştı..

Yemin ederim ikiye bölünen aya,

O’nun kalbiyle ilgili aya..And içerim aya karşı!..

Ve o hayrı, keremi içine alan mağaraya..

And içerim ki, Kafirlerin gözleri içerdeki Işıktan kör oldu bakamadı..

And içerim ki, Muhbir-i Sadık mağaradaydı ve Sıddık mağaradaydı..

Görmediler ve sandılar ki, orda, kimsecikler yoktu ve olamazdı..

Ne bilsinler ki, örümcek O’nun için örmüş ağını..

Güvercin, O’nun için yuva yapmış, yumurta bırakmış uçup durmaktaydı..

Allah isterse bir güvercin, bir örümcek ağıyla da korur,

Kat kat zırhı ve yüksek kaleleri aratmaz,

onlardan müstağni kılar insanı..

Ve bir örnek daha:

Çağırınca Peygamber, Ağaçlar geldi, eğildi huzurunda;

Dallarıyla, kökleriyle yürüdüler; Çünkü yok ayakları..

Çizgiler çekerek yol ortasına, yazılar yazarak

Güzel yazılar yazarak; dalları budakları…

O bulut gibi ki, O nereye giderse üstünde o da oraya gider,

O’na, gün ortasında yakan güneşe karşı gölge yapardı..

Dünyanın sıkıntısı binince boğazıma

Hemen sarılır, sığınırım O’na..

O hemen kurtarır bu zavallıyı..

İki dünyaya ait hiçbir şey yok ki, o hayır saçan elden

İstemiş olayım da almamış olayım, olmadı..

Aklın ermeyince hemen inkâra kalkma rüya vahiylerini;

Belki gözleri uyurdu O’nun ama, kalbi uyumazdı..

Nübüvvetiyle O gerçeğin doruğuna çıkmıştı

Nasıl inkâr olunabilir erginlerin rüya durumları..

Allah’ın alanı bu. Ne vahiy çalışmakla olur

Ve ne de bir suçtur Peygamberin gâibi çizip anlatışı..

Bir dokunmakla nice hastayı iyi etti eli

Nice çılgınlık zincirini kırıp mahkûmlarını kurtardı..

Kara kıtlık yılları oldu, O’nun duasıyla canlı ve ak

Sanki gecenin oratasında ansızın bir dolunay çıktı..

Bulut akıttı durdu suyu öylesine ki, o kurak vâdilerde;

Oldu her sel bir arim seli, her ırmak bir deniz ırmağı..

Bırak konuşayım, anlatayım o mûcizeleri:

Geceleri dağlarda yakılan şölen ateşleri gibidir âşikârlıkları..

İnciyi işlersen değerlenir şüphesiz;

Ama işlemesen de inci incidir; incilikte farksızdır işlenmişi, hamı..

Ama nasıl uzanabilir hayali övüşün o yüceliklere

Ki orda hüküm sürer o davranış ve ahlâkın hârikalar mantığı..

Biri Kur’an Âyetleri: Haktır, Allah’tan gelmedir,

Ezelî ve ebedîdir, sonradandır, fakat yoktur öncesi başı..

Zamanla kayıtlı değil getirdiği kutsal haber

Son saatten, Addan, İremden haber…

Odur mutlak haberlerin saltanatı..

Devam edip gidiyor O’nun hükmü. Üstündür

Öbür peygamber mûcizelerine ki, tesirleri ve hükümleri ebedî olmadı..

Öyle muhkemdir ki, hamlede yıkar inkârı ve şüpheyi

Tartışma kabul etmez; hâkime hakeme yok ihtiyacı..

Kimse karşı çıkamadı O’na. Yeltenmediler değil ama.

Düşmanı, en düşmanı bile O’na sığınmakta buldu var olmayı..

Belâgatı, düşmanının davasını uzaklara fırlatır:

Kötü niyetlinin elini hareminden ırakta tutmaktır zaten yiğide yaraşanı..

Kemmiyette anlamlar deniz dalgalarından büyük;

Keyfiyetse, güzellikte ve değerde cevahirden üstün ve san’atlı..

Madem okuyunca gözün, gönlün nur doldu, aydınlandı;

Zafer buldun her vakit. Öyleyse bu sağlam ipe iyi yapış, sarıl sıkı..

Okuyuşun, korkusundansa alev alev yanan cehennem ateşinin

İtfaiyesi budur yalnız ateşin: Yanık yürekle çağırmaktır tek şartı..

Sanki O şöyle bir pınar: Yüzü simsiyah olan

Gelip bir yıkanmakla bembeyaz olur; budur nur pınarı..

Ve O, adalette sırat gibi kıldan ince; hak ve eşitlikte de,

Hassas ve ayarlı mizan gibi, insanlar ve kâinatlar arası..

Bakma bilmezlikten gelişlerine, inkarlarına yüreği karaların

Onlar öyle bilir, öyle anlarlar ki… Ama ya kıskançlıkları?..

Eh! Öyleyse kalksın ağrıyan göz inkâr etsin, göremiyor ya,

Güneşi, gün ışığını; yaralı ağız da, alamadığından suyu, suyun lezzetini, tadını..

Çölde hızlı hızlı giden yoksullar; develeri

İz bırakarak giden dilek sahipleri görürsün. Yön tektir; O Hayr kaynağının evi alanı..

Sen ey, anlayanlar için, bizzat varoluşunla ne büyük işaret ve mûcize,

Nimetin kadrini bilenler için ne büyük nimetsin, ne büyük Hakk armağanı..

Ne hesabı mümkün, ne kitabı harikalarının

Ve yine de usanmaz insan bir bir anmaktan onları..

Kalktın bir gece, kutsal bir yerden kutsal bir yere gittin,

Kapkaranlık gecelerde dolunay nasıl ilerlerse

Alımlı alımlı..

Çıktın, boyuna çıktın.. Yükseldin Kâbe Kavseyne kadar,

Ki, daha önce ne kimse çıkmıştı oralara,

Ne de hayal ve ümit etmişti; bırak çıkmayı..

Seni öne geçirdi her yerde peygamberler, resuller,

Seni öne geçirip arkada durdular kendileri, hizmet geleneği icabı..

Delip yedi kat göğü geçip gittin Sen o üstün insanlarla alay alay;

Başlarında Sendin, başlarında sallanan sancak Senin sancağındı..

Öyle çıktın, yükseldin ki, yarışanlar kaldı yarı yolda;

Yakınlıkta ilerisi, daha ötesi kalmadı..

Bütün makamlar geride kaldı Makamından

Çağrıldığın o an, Tektin artık nasıl tekse; gök ve kale sancakları…

Devşirmek için yemişlerini gözlerden saklı

Bir buluşmanın ve gizliden gizli sırrı..

Topladın öğülesi gök çiçekleri, üstünlükleri tek başına;

Aştın bütün menzilleri yalnız, ıssız kalabalıksız, hızlı hızlı..

Tayin edildiğin iş nice ulu;

İdrakse ne kutlu sana mahsus nimetler alanını..

Günler geçer, geceler geçerdi; gün ne, gece ne bilmezlerdi

Ancak haram ayı geceleri yaparlardı uyku bayramı..

Yüzen atlar denizinin üstünden akar asker denizi,

Atlar dalga dalga deniz ileri, çoşkun kahramanları..

Onlar ki, koşar Allah’a doğru, yaşar Allah için;

Mahveder, kökünden söküp atar küfrü, şimşekten kılıçları..

Ne mutlu sana bana Ulu İslam Milleti, şuurların örgüsü;

Bize Yaratan verdi o sağlam, o yıkılmaz yapıyı..

Allah, bizi kendisine çağıranı, çağırınca kendisine,

O Peygamberlerin oldu, bizse ümmetlerin başı..

Bir arslanın nasıl ürkerse koyunlar sesinden, heybetinden,

Öyle perişan etti. O’nun çıkış haberi, inkar yobazlarını..

Peygamber terketmedi savaş alanını; düşman,

Çevrilinceye dek göğdelere, kasap çengellerine asılı..

Düşmanların gözü hep kaçışta olurdu savaşlarda;

Kol ve bacakları kıskanırlardı, kargaların kapıp kaçtığı..

Onlarla kurtuldu yalnızlıktan İslam Milleti, Dini;

Sanki yadellerden döndü, yurdunu buldu, sıla yaptı..

Allah, ordusuyla koruyacak, varlık var oldukça O’nu;

O, dul ve yetim, babasız ve sahipsiz olmadı..

Her biri bir dağdır savaşta, onlara çarpan, onlarla çarpışanlara

“Savaş meydanında ne gördün?” diye sor, düşmanlarına sor onları..

Bedire sor, Huneyne sor, Uhuda sor.. Sor bütün savaş alanlarına;

Kesin sonuç alışta, zaferde onlar mı üstündü,

yoksa kendi işinde veba mı?..

Kıpkırmızı çıkaranlardır kapkara vücutlara sokup

Yıldırımdan da çabuk, bunlar ak çelik kılıçları..

Onlar sanki kâtip, süngüler de kalemleriydi

Ve vücutlarda bir tek harfi bile noktasız bırakmazlardı..

Silahla donanmışlardır ve yüzlerinden tanınırlar

Seçilirken ilk bakışta nasıl hemen seçilirse ağaçlar içinde gül ağacı..

Her biri silahları içinde saksı içindeki gonca gibi;

Zafer rüzgarları sana armağan eder kokularını…

Dağlarda fışkıran çamlar gibi birden zuhur ederler atlar üstünde;

Kolanların ilmeklerin sıkılığı değil dimdik tutan onları, yüreklerin, bileklerin sağlamlığı..

Kalpleri, dudakları uçukladı korkudan düşmanların

Ayıramaz oldular kahramanı koyundan, kardan karanlığı,

kargadan kartalı..

Onlara bir ormanda rastlayan aslan bile uslanırdı,

Çünkü beraberlerindeydi Peygamberin zaferi ve duası..

Yok dostundan tek kişi yardımını görmesin,

Düşmanından tek kişi yemesin tokadını..

Dinin kanatlarını gerdi ümmet üstüne;

Gözlerden saklar orman aslan yuvalarını..

Ne felsefe, ne mantık durup dayanabildi,

Kur’an’ın karşısında. Fikir gecelerini ışıttı aydınlığı..

Yeter sana peygamber mucizesi, okumamışken bilgisi;

O “cahiliyet” çağında, öksüzlük de üste, terbiye ve ahlâkı..

O’nu öğer öğerim, yorulmam ve usanmam. Affa sebep umarım;

Şairlikle, devlet memurluğuyla geçen ömrün bütün suçlarını..

Boyna bir boyunduruk bunlar: Korkulu son hazırlar.

Sürüklediler beni; sanki ben kurbanlık bir deve, onlar ipi halkası..

Ah! Çocukluk etmişim; harcamışım kendimi bir ömür boyu:

Bir ömür boyu, toplamış, devşirmişim suç ve pişmanlıkları..

Bir de düşün nefsimin ticaret zararını,

Bir an duraklamadan din satıp alan dünyayı..

Ismarlama yerine hazır eşya düşkünü;

Parayı peşin alıp yiyen, malı boyuna borçlanan imalatçı..

Gerçi günah işliyorum ama dönmüş değilim O’na verdiğim sözden,

Kopar cinsinden değil gönlümün bağı..

Söz vermiştir kurtaracaktır, adıyla çağrılanı..

Ve beni O’nun adıyla çağırırlar..

Ve insanlık içinde kim olabilir, O’ndan çok sözünde duranı..

Yarın hesap gününde tutmazsa O elimden:

Sen benim için de: Vay sana!

Hey sonsuz kayan adam, uçurumlar kurbanı..

Haşa! O, mahrum etmez yardımından isteyeni;

Koğmaz konu komşuyu, soğuk karşılamaz kendine sığınanı..

Düşüncemi, şiirimi O’nu öğme yoluna koyduğum günden beri,

O oldu benim için koruyucular koruyucusu, kurtarıcılar kurtarıcısı..

Lütfunu esirgemez en dar elden bile O.

Çünkü: Yağmur ihmal etmez çiçeklerle süslemekte

su tutmaz yalçın dağ uçlarını..

Gözüm yok, bu dünyanın parasında pulunda, zerresinde.Bu türlü zehirleri..

İki avucunu açıp toplar ancak, Herem’in öğücüsü şair Züheyr takımı.

Ey insanların en iyisi!. En üstünü! Yalnız sana sığınılır,

Herkes için geçerli, kimsenin kurtulamadığı vakit kapıyı çaldı mı..

Allah’ın Resûlü, beni de bürümeye, örtmeğe yeter kurtaran örtün..

Göründüğü o gün, öç alan adıyla Yaratıcı..

Bu dünya ve öte dünya, senin bağış bolluğundan örnekler;

Levh ve kalem bilgisinin bilgindedir kaynağı..

Nefsim! Düşme umutsuzluğa büyük günah işlemişlik yüzünden..

Mutlak bağışlayan yanında, değil büyüğü küçüğünden farklı..

Nefsim! Düşme umutsuzluğa büyük günah işlemişlik yüzünden..

Mutlak bağışlayan yanında, değil büyüğü küçüğünden farklı..

Günahların büyüklüğüne göre gelir, o ne kadar büyükse o daha da büyük olur,

Umulur ki, dağıtılırken kullara Yaratanın acıyışı..

Rabbim! Yalvarışlarımı döndürüp çevirme bana geri;

Rahmetinden elverir bir rakam eklemeden, kapama hesabımı.

Rabbim! Bu kuluna yardım et, bu dünya ve öte dünyada.

Korkulu olaylar ve durumlarda yok bir parçacık olsun dayanıklığı..

Rabbim! İzin ver çözülsün ebedî salavat bulutları bir kez daha..

Boşansın Resûl üstüne sel sel, sicim sicim “Selam! Selam” yağmurları..

Ailesi üstüne, arkadaşları ve bağlıları üstüne bir kez daha.

Yaşasın bir kez daha, o sana en yakın, eli açık, gönlü ipekten yumuşak, içleri pırıl pırıl yolunun uluları..

Ban ağacının yaprağını, göğdesini titrettikçe tiril tiril Bad-ı Sâba,

Kızgın çöllerde ürpettiği sürece develeri devecinin şarkıları..

Eski emniyet müdürü Ali Fuat Yılmazer'den 'askeri casusluk' iddiası: O pornografik görüntüleri İlker Başbuğ'a da izlettirdiler!

Eski emniyet müdürü Ali Fuat Yılmazer'den 'askeri casusluk' iddiası: O pornografik görüntüleri İlker Başbuğ'a da izlettirdiler "Erdoğan, Başbuğ'a doğrudan bilgi aktarımını istemedi"

17-25 Aralık yolsuzluk operayonları sonrası "22 Temmuz" ve "14 Aralık" soruşturmaları kapsamında tutuklanarak Silivri Cezaevi'ne gönderilen dönemin İstihbarat Daire Başkanlığı C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer, 2010 yılında İzmir merkezli başlatılan kamuoyunda 'askeri casusluk' olarak bilinen 'Devletin güvenliğine ilişkin bilgileri temin etmek ve kişisel verilerin kayıt altına alınmasına yönelik casusluk davası'na ilişkin yeni iddiaları gündeme getirdi. 

 Dönemin Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ'a, dönemin emniyet müdürü Hüseyin Çapkın ve dönemin valisi Muammer Güler aracılığı ile "notebook üzerinden operasyon hedefi şahısların kendi çektikleri pornografik görüntülerin izletildiğini" iddia eden Yılmazer, bu görüntüler karşısında Başbuğ'un şu tepkiyi verdiğini ileri sürdü: “Yaa, ben böyle bilmiyordum. (Kuvvet Komutanlarını göstererek, argo bir hitapla) bunlar bana işin bu tarafını anlatmıyor ki! Tamam ben anladım, teşekkür ederim Müdür Bey... Lütfen bu konudaki gelişmeleri bundan böyle benimle paylaşabilir misiniz?” 

O dönem başbakan olan Tayyip Erdoğan'ın "İlker Başbuğ ile doğrudan bilgi paylaşımına müsaade etmediğini" öne süren Yılmazer, "Bu gelişmenin hemen sonrasında bizzat bana yaptığı tembihatta Erdoğan, 'Tamam bir sefer olmuş, ama bir daha gidip aktarmasınlar. Siz tüm bilgileri bana getirin. Benim üzerimden hangi kuruma nasıl gidecekse, biz takdir ederiz' dedi" iddiasında bulundu.

 “Ergenekon soruşturması başlamasaydı, AKP kapatılırdı" görüşünü dile getiren Yılmazer, "Şimdi derin odakların bu politikalarını AKP eliyle uyguluyor olmaları kaderin bir cilvesi” ifadesini kullandı. Özgür Düşünce yazarı Nazlı Ilıcak'ın sorularını yanıtlayan (6 Şubat 2016) Ali Fuat Yılmazer'in açıklamaları şöyle: 

 - Sahte olduğu iddia edilen belgelerden biri de, İstanbul’da yapılan Casusluk ve Fuhuş operasyonu İlker Başbuğ bu konuda çok aleyhte propaganda yaptı. İstanbul’da fuhuş ve casusluk operasyonu, Ergenekon soruşturma safahatındaki en güçlü dosyadır. O konudaki tüm iddialar yüzde yüz teyitlidir ve her bir sanık açısından somut delillerle de sabittir. 

Dosya münderecatını incelerseniz, bunu çok rahatlıkla görebilirsiniz. Fakat dosyaya girmeyen hususlar da vardır. Deniz Kuvvetleri’nden tutuklanmanın çok olmasının en önemli sebebi, bu çalışma kapsamında ele geçen ve tereddütsüz bir şekilde doğrulukları tespit ve teyit edilen deliller sebebiyledir. Biz o soruşturmada, şu an bile ifadelendiremeyeceğim içler acısı bir durumla karşılaştık.

 “Milli Orduya kumpas!” diyenler, sözde milli(!) ordu mensuplarının ne hale getirildiğini de yürekleri yetiyorsa çıkıp açıklasınlar. Şu kadar söylemiş olayım ki, akla gelebilecek en ileri derecede ahlaksızlıklara saplanmış ve çoğunlukla da üst rütbeli komutan(!) ve eşlerinin, artık kurumsallaşmış bir sistematikle nasıl yozlaştırıldığının inkâr edilemez delillerine ulaştık. 

 "Yeter artık Müdür Bey, buraya kadar geldi!" ‘İnkâr edilemez’ tabirini şöyle izah edeyim: Operasyondan hemen sonra, yine adet olduğu üzere, dönemin Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ’un aleyhte beyanları basına yansımıştı. O günlerde gerçekleştirilen bir organizasyon sebebiyle (Harp Akademileri mezuniyet töreni olabilir) İstanbul’da bulunuyordu. 

 Bu toplantıda İlker BAŞBUĞ, İstanbul Emniyet Müdürü Hüseyin ÇAPKIN’a “Yeter artık Müdür Bey, buraya kadar geldi!..” diyerek elini boğaz hizasına götürüp sitemde bulununca, Hüseyin ÇAPKIN, “Efendim, konu bildiğiniz gibi değil. Uygunsanız ben size programdan sonra detayları aktarayım” diyor. 

 "O pornografik görüntüleri İlker Başbuğ'a da izlettirdiler!" Benim tarafımdan kendisine ulaştırılan kapsamlı bir dosyayı Vali Muammer GÜLER ile birlikte İlker BAŞBUĞ’a, dört Kuvvet Komutanının da belli mesafede yanlarında olduğu bir ortamda aktarıyorlar. 

Notebook üzerinden bütün görseller ve tabii ki operasyon hedefi şahısların kendi çekim şaheserleri olan(!) pornografik görüntüleri de İlker Başbuğ’a mecburen izlettiriyorlar. Yanlış hatırlamıyorsam iki saate yakın bir sunumdur bu ve sonunda İlker Paşa’nın sözleri şöyle olur: “Yaa, ben böyle bilmiyordum. (Kuvvet Komutanlarını göstererek, argo bir hitapla) bunlar bana işin bu tarafını anlatmıyor ki! Tamam ben anladım, teşekkür ederim 

Müdür Bey... Lütfen bu konudaki gelişmeleri bundan böyle benimle paylaşabilir misiniz?” Gel gör ki Başbakan Tayyip Erdoğan, İlker Başbuğ ile doğrudan bilgi paylaşımına müsaade etmedi. Bu gelişmenin hemen sonrasında bizzat bana yaptığı tembihatta “Tamam bir sefer olmuş, ama bir daha gidip aktarmasınlar. Siz tüm bilgileri bana getirin. 

Benim üzerimden hangi kuruma nasıl gidecekse, biz takdir ederiz” dedi. Genelkurmay Başkanı’nın doğrudan bilgilendirilmesine karşı çıktı. Bu dosya, işte bu kadar inkâr edilemez, bu kadar ikna edicidir. Anlattığım hususlar bütünüyle gerçektir. İsimleri de zikrederek detaylarıyla aktarmış oldum.

"Erdoğan 'Dünyaya rezil oluruz' demişti"

Bu fuhuş boyutu. Bir de bu dosyada, TSK içerisinde bir kısım muvazzaf subayların yabancı iki ülke hesabına casusluk faaliyetlerinde bulunduğuna dair de, aynı şekilde somut tespitler yapılmıştır. 

Başbakan Tayyip Erdoğan’ın yanına gittiğimde, İlker BAŞBUĞ’dan kendisine iletilen hassasiyetler konusunda bana tembihatta bulundu: “Aman bu dosyadaki bilgileri çok iyi muhafaza edelim. 

Özellikle ‘casusluk’ konusu çok önemli! Dünyaya rezil oluruz; bütün itibarımız iki paralık olur! Bunların Genelkurmay üzerinden gereğini yapsak olmaz mı? Başbuğ gereğini yapabileceklerini söylüyor” dedi.

Esasen doğru olan da buydu. 

Söz konusu delillerin ifşa edilebilmesi asla kabullenilecek bir durum değildi. Savcılık, dosyanın bu kısmını tefrik ederek, gereği yapılmak üzere Genelkurmay Başkanlığı’na intikal ettirdi. Genelkurmay’daki casusluk soruşturması başladı mı? Yoksa üzeri kapatıldı mı? Bilemiyorum.  

Dış merkezlerle (küresel emperyal güçlerle) gizli angajmanlık içerisinde, kirli ittifaklara girerek, bu toprakların gerçek sahibi Anadolu insanının üzerine kâbus gibi çökenler, medyayı bütünüyle susturup, bir süreliğine yalan ve iftiralarla bu gerçekleri karartmış olsalar dahi, kendilerini kurtarabileceklerini mi zannediyorlar? 

Bunlara iftira diyenler... TSK içerisine sızmış (sızdırılmış) derin çeteleri, dış merkezlere angajmanlı Ergenekoncu casusları koruyup, olayı ‘Milli Ordu’ kandırmacasıyla (Perinçek ağzı ile) kamufle etmeye çalışanlar, Yalçın AKDOĞAN ve İlker BAŞBUĞ, birlikte çıkıp AÇIKLASINLAR.

"Edebim, namusum, hamiyet duygularım detayına girmeme izin vermiyor!"

Dönemin İstanbul Valisi Muammer GÜLER ile İstanbul Emniyet Müdürü Hüseyin ÇAPKIN’ın, İlker BAŞBUĞ’a bizzat elden teslim ettikleri dosyada yer alan;

- Deniz Kuvvetlerindeki rütbeli subaylara ait (kendi çekimleri) pornografik fuhuş görüntülerini,

- ’Swinger’ uygulamalarını ve bunun için kendilerince hazırlandığı açıkça belli olan eşli pornografik tanıtım videolarını,

- ’Jigalo’lar için ödenen paraları, bu paraların kimler tarafından ödendiğini,

- Deniz Harp Okulu bayan öğrencilerinin (kendileri poz vermek suretiyle) nasıl erotik fotoğraflarının çekildiğini, bu fotoğrafların altında yer alan tanıtım bilgilerinde hangi cinsel fantazilere yatkın olduklarını ve tanıtım fotoğraflarının hangi komutanlara gönderilmek üzere hazırlandığını,

- Ve bütün bunların nasıl sistematik bir şekilde kayıt altına alındığını, neden bu şekilde sistemli ve kurumsal nitelikli kayıt takip sisteminin oluşturulduğunu,

- Aynı zamanda uyuşturucu tedarikinin de sağlandığı bu organizasyonda dönen bütçenin ne kadar olduğunu ve bu paranın kimler arasında, nasıl pay edildiğini,

- Bu sisteme dahil olmayan (kendi çekim pornografik görüntüler göndermeyen, cinsel taleplere yanaşmayan) öz be öz hakiki vatan evlatlarının ve TSK mensuplarının hangi gerekçelerle ordudan nasıl ilişiklerinin kesildiğini,

Anlatsınlar!..

Ben anlatamıyorum... 

Edebim, namusum, hamiyet duygularım detayına girmeme izin vermiyor!..

Çıksın onlar anlatsınlar; yürekleri yetiyorsa ‘Milli Ordu’nun kimler tarafından ne hale getirildiğini bir bir anlatsınlar bu topluma!..

Bu vesile ile ‘Millilik’ten ne anladıklarını da bir zahmet izah etsinler.

"Ergenekon olmasaydı AKP kesin kapatılırdı"

- Ergenekon soruşturması başlamasaydı, AK Parti aleyhindeki kapatma davası nasıl neticelenirdi?

AKP kesinlikle kapatılmış olurdu; bunda hiçbir tereddüt yok. Özellikle Veli Küçük’ün gözaltına alınmasının (Ocak 2008) hemen sonrasında, Aydınlık Grubu’na yönelik operasyonel çalışmalar kapsamında, AKP aleyhinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianameye ilişkin Doğu Perinçek ve İlhan Selçuk üzerinden şekillenen girişimler tespit edilerek delillendirilmiştir. 

O zamanlar ‘Google iddianamesi’diye adlandırılan ve bütünüyle medya haberlerinden derlenen bilgilere dayalı kapatma davası iddianamesinin, aslında ‘fabrikatör’ lakaplı Aydınlık (Doğu Perinçek) tezgâhlarında maksatlı üretilmiş, kara propaganda haberleriyle şekillendiği, somut delilleriyle birlikte açığa çıkmış oldu.

Zaten Aydınlık Grubu’na yönelik operasyonun hemen öncesinde, Başbakan dahil herkes kapatma kararına kesin gözüyle bakıyordu. Melih Gökçek’in Yüksek Yargı mensupları nezdinde (o günlerde pek güvenilen, kendine özgü imkânlarını seferber ederek) yaptığı tüm girişimler sonuçsuz kalmıştı.

Aydınlık operasyonu aslında gerçekleştiği tarihten 2 ay kadar önce yapılacaktı. (Başbakan’ın da bilgisi vardı.) Ancak Aykut Cengiz Engin ve Celalettin Cerrah, TEM Şube görevlilerini bloke ederek, operasyonun gerçekleşmesini önlediler. Savcı Zekeriya Öz de önceden talimatını verdiği operasyonu başlatamadan geri adım attı.

Aydınlık operasyonu zamanında yapılabilmiş olsaydı zaten bu iddianame hiçbir şekilde Anayasa Mahkemesi’ne gönderilemezdi. Fakat yapılamadı. Başbakan da o süreçte olaya müdahil olamadı. Kolu kanadı düşmüş, cesareti kırılmıştı. 

Bana “Şu dava sürecinin sonucunu bekleyelim hele” diyerek, tüm çalışmaların durdurulmasını istedi. Bu arada Celalettin Cerrah, İstihbarat Şubesi’ne adeta çöktü. İstihbarat Şube içerisinde kendisine bir makam odası hazırlattı. 

Sık sık gelerek Şb. Md. Yrd. ve Büro Amirleri ile toplantı yapmaya başladı. Kendi imzasıyla bir görevlendirme yazısı hazırlayarak, Şb. Md. Yrd. ve büro amirlerinin görev dağılımını değiştirdi. 

Örneğin bu çalışmalardan sorumlu Şb. Md. Yrd. Erol Demirhan’ı İstihbarat Şube’nin Anadolu yakasında bulunan hizmet binasına gönderdi ve Vatan Caddesi’ndeki Şube merkezine gelmesine yasak koydu.

- Ergenekon süreci olmasaydı AK Parti kapatılırdı diyorsunuz.

 Peki o zaman siyaset nasıl gelişirdi?

O günün konjonktürel şartları çok farklıydı. Yeniden bir 28 Şubat süreci yaşanabilirdi. Geçmişte askeri darbeleri yapanlar (re-organize edilmiş Ergenekon sistematiği içerisinde) örgütlü toplumsal yapıları yeniden formatlayarak, en az 10 yıllık bir yol temizliği gerçekleştirebilirlerdi. 

Derin yapılar, kendilerine angajmanlı isimleri tekrar etkin pozisyonlara getirecek, AB reformları ülke gündeminden düşürülecek, demokratik kazanımlar tırpanlanacaktı. Laikçi, ulusalcı, Kuvvacı, medeni dünyadan soyutlanmış, devletçi ideoloji tahkim edilmiş olacaktı. 

Bu ülke hiçbir dönemde olmadığı kadar dindarlar, Kürtler ve azınlıklar için daha bir yaşanmaz hale gelecekti. Ulusalcı söylemlerle toplumsal ayrışma körüklenecek, ülkeyi bölünmeye götürecek bir vasat oluşturulacaktı. Çünkü ulusalcı söylem ve politikalar (asli olarak) ülkede birlik ve bütünlüğe değil, ayrımcılığa hizmet eder. 

Hele ki bizim gibi çok kültürlü ülkelerde...

O günlerde bu politikaların önünde bir engel olarak gördükleri AKP’yi kapatmak için ciddi uğraş veren derin odakların, bu günlerde politikaları AKP eliyle açıktan uygulayabiliyor olmaları da kaderin bir cilvesi galiba...

İSTANBUL CASUSLUK VE FUHUŞ OPERASYONU

İstanbul’daki Casusluk ve Fuhuş operasyonunu düzenleyen dönemin Organize Şube Müdürü Nazmi Ardıç’tı. Ardıç, sahte delil iddialarıyla ilgili şu bilgileri veriyor:

“O gün itibariyle bu operasyon bizim için yabancı kadınları zorla alıkoyarak, cebir ve şiddet yöntemleriyle fuhuşa zorlayan bir suç örgütüne karşı yapılmıştı. 

Aramalarda ele geçen dijital materyaller tarafımızdan bilinmiyordu. Çoğunluğu itibariyle kriptolanmış şifreli dosyalar olduğu laboratuvar incelemesinde ortaya çıktı. Aslında operasyon anında da, özellikle askeri personelin adreslerinde yapılan aramalarda garip durumlarla karşılaştık. 

Askeri mahallere ait krokiler, bazı askeri personel hakkında yazılı materyaller. Hatta bir adreste, üst düzey bir askeri personele ait olduğu değerlendirilen, üzerinde şahsın adının yazılı olduğu bir delil poşeti içerisinde sperm bulaşığı olan bir iç çamaşırı görmek bizi şaşırttı. 

Aramalar iki hazurun ve şüpheli eşliğinde yapılmıştır. Kamera ile de kayda alınmıştır. Arama işlemine nezaret eden şüpheli ve hazurunlar da arama tutanağına imza atmıştır. 

Kamera kayıtları da dosyaya eklenmiştir. Sahte delil iddiaları, arama esnasında değil, aylar sonra yargılama safahatında dile getirilmiştir. Arama esnasında böyle bir iddia dile getirilse, hazırun olanlar da bunu teyit etseler, o takdirde ciddiye alınabilecek bir iddia sayılabilirdi. 

Ancak delilleri şüpheli hale getirmenin bir yolu olarak, aramadan çok sonra, dava açılıp mahkeme görülmeye başladığı süreçte, bu iddianın dile getirilmesi nedeniyle mahkemece de itibar edilmemiştir.

”

TÜRK OĞLU: Türk Oğlu, Türk Kızı Bunları Unutma, Unutturma! Dostunu ...

TÜRK OĞLU: Türk Oğlu, 

Türk Kızı Bunları Unutma, 

Unutturma! Dostunu ...

 

Kainat ve İnsan Bilinci

Kainat ve İnsan Bilinci

İnsanoğlunun en önemli problemlerinden biri de bir değerler sis­temi olarak değişmez bir bütünlük arzetmeyişidir. İnsanın dışındaki tüm yaratılmışlar kendilerine gömülmüşlerdir. 

Bütünlük içerisinde ve dışa kapalıdırlar. Ama insan bilinci ve ruhuyla (sezgisel bilinç) kâi­nata ve ötesine açılmıştır; doğal bir bütünlüğe gömülmüş ve stabil bir dengeye haiz değildir. 

O nedenle insan, dışa açık hassalarının den­ge bozucu işlevlerini de hesaba katarak dinamik-ozgürlükçü bir denge sağlamak zorundadır. Bilinci ve ruhunun oluşturduğu dış algı ve zorlamaları içsel karşı oluşumlarla sürekli olarak dengeleyebilmelidir. Aksi halde insan olma potansiyelini edimselleştirememek gibi bir özdeşlik, tekrarlılık ya da tereddiye düşebilir.

Bilincimiz, duyu organlarından sağladığı algıları değerlendirerek insan hakkında sürekli bir bilgi sunmaktadır bize. Ama bu bilginin kâinatın bizzat kendisi değil, bilince dönüştürülmüş, İnsanî de­ğerler sistemi içerisinde oluşturulmuş bir ifadesi olduğunu gözden kaçırmamalıyız. Yani biz hiçbir zaman gerçek kâinatı taşımamaktayız zihnimize. 

Onun ışık, ısı, renk, koku, duyu gibi arazlarla bilincimizde remizlendirilen bir tür temsilidir (simülasyon) zihnimizde oluşan. Bu ise bilindiği gibi soyut bir bilgidir. Kâinatla insan arasında olu­şan bir ara-çevirici değerler sistemidir. Kâinatı bilince dönüştürme işlemi de İnsanî değerler sistemi açısından denge bozucu bir özellik arzetmektedir.

Burada insanın kendi bireysel bilincini inşa çabası ile toplumsallığın onun üzerinde inşaya çalıştığı öznellikler arasında­ki çatışmalar, kişilik sorunları kadar, kişilik bölünmelerine de yol aça­bilir. 

Ama bilinç, her hâlükârda, ne kadar parçalanmış ve dağılmış olsa da, insanın kendi bilincidir. Bilinç kendi karşı değerlerini, yani kendisinin de dahil olduğu dünya bilgisini-bilincini dengeleme iş­lemini yine kendi içindeki bilinçsel faaliyederle sağlar. 

Dünyaya kar­şı savunur kendisini ve cevaplar üretir. Bu cevaplar etik, estetik, bi­limsel ve politik niteliklerde olabilir. Önemli olan insanın bu üret­kenliğe ulaşabilmesidir. İnsan açısından asıl sorun, kişilik gelişimi­nin bu üretkenliğe geçemediği bir kertede bastırılması, tıkanması ya da kendi içerisine kapanmasıdır.

 Ama hakikati hiçbir zaman gerçek mahiyetiyle kavrayamayacağımız için, bilincin problemi de hiçbir zaman tam olarak çözülemeyecek, denge kurma çabası hiç dur­maksızın sürdürülecektir.

Ümit Aktaş, İnsan ve İslam

ATATÜRK'ÜN LAİKLİK İLKESİ VE İSLAM

Türkiye Cumhuriyeti, Anayasamızda belirtildiği üzere "laik" bir devlettir. Laiklik, tarihte ve günümüzde zaman zaman yanlış anlaşılmış ve yanlış uygulanmış bir ilkedir. Bu nedenle, bu ilkeyi ve sonuçlarını detaylı olarak incelemekte yarar vardır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, laiklik ilkesinin temel amacı, toplumda inanç ve ibadet özgürlüğünü tesis etmektir. Laiklik, Devletimizin vatandaşlarını bir dini benimseme, bu dinin gereklerini yerine getirme ya da getirmeme konusunda kendi vicdanları ile başbaşa bırakmaktadır; bu da onlara özgür bir seçim yapma imkanı vermektedir. Bu ilke doğrultusunda, Türkiye Cumhuriyeti'nin her vatandaşı, sahip olduğu inanca göre özgürce yaşama ve ibadet etme imkanını ve güvencesini bulacaktır.

1938 yılında yayımlanan Cumhuriyet Halk Partisi'nin Onbeşinci Yılı kitabında, Atatürk'ün sağlığında benimsenen 'Laiklik Prensibi',

şu şekilde izah edilmiştir:

Dikkat edilirse görülecektir ki, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin sahip olduğu bu laiklik modeli, aslında İslam dininin özüne de son derece uygundur. Çünkü İslam, inanç için özgür iradeyi ve vicdani bir kabulü şart koşar. Bir insanın İslam'ı din olarak benimsemesi tamamen kendi özgür iradesine bağlıdır. İslam'ı kabul ettikten sonra da, Kuran'da emredilen ibadetleri uygulaması ya da men edilen yasaklardan sakınması; tamamen şahsın kendi vicdanıyla ilgilidir. Elbette Müslümanlar, birbirlerini Kuran'da anlatılan ahlaki vasıfların uygulanması için uyarabilir, teşvik edebilirler. Ama bu konuda asla bir zorlama yapılamaz, kişi baskı yoluyla dini uygulamaya yönlendirilemez.

Kısacası laiklik, bütün yurttaşların vicdan, ibadet ve din hürriyetini güvence altına almaktır. Atatürk'ün laiklik fikrini açıklayan Ord. Prof. Dr. Ali Fuat Başgil, bu konuyla ilgili olarak şunları söylemiştir:

Bunun aksi bir devlet modelini düşünelim: Örneğin, insanların zorla Müslüman ya da Hıristiyan yapıldığı bir ülkeyi düşünelim. Dahası bu dinlere inanan kişilerin, dinlerin kurallarına göre yaşamaları için de zorlandıklarını farz edelim. Diyelim ki söz konusu devlet modeli, toplumdaki insanları namaz kılmaları ya da kiliseye gitmeleri için devletin kolluk kuvvetleriyle zorlasın. Ya da biraz daha ılımlı bir yöntem benimseyip, namaz kılanlara ya da kiliseye gidenlere ödül verilsin... Böyle bir devlet, laikliğe tamamen aykırı bir devlet olacaktır. Dahası, bu türden tutumlar, İslam'a ve Kuran ahlakına da aykırı olacaktır.

Çünkü, zorla ya da menfaat karşılığı elde edilen bir dini inancın ya da ibadetin, İslam'a göre hiçbir değeri yoktur. İnanç ve ibadet, Allah'a yönelik ve Allah rızası için olduğunda bir değer taşır. Eğer devlet, insanları inanca ve ibadete zorlayacak olursa, insanlar devletten korktukları için dindar olurlar. Din açısından makbul olan, vicdanların tamamen serbest bırakıldığı bir ortamda dinin yaşanmasıdır.

Devletimizin temel ilkelerinden olan laiklik, hem vicdan özgürlüğü gibi temel bir insani değere hizmet ettiği, hem de bu değere büyük önem veren İslam diniyle uyum sağladığı için, her Türk vatandaşının benimsemesi ve savunması gereken bir ilkedir.

Atatürk, laiklik ilkesini şöyle açıklamıştır:

Atatürk'ün bu açıklamalarından da anlaşılacağı gibi laiklik din özgürlüğünü savunur.Bunun aksini savunan bazı art niyetli kişilere en güzel cevabı yine Atatürk vermiştir:

Bir Fransız gazeteciyle yaptığı ropörtajda, 'inkılapların dine karşı nasıl bir tutum içerisinde olduğu' sorusuna da, Atatürk şu cevabı vermiştir:

Atatürk'ün söz konusu laiklik tarifi, İslam'ın ruhuna ve amacına tamamen uygundur. Kuran-ı Kerim'de, bir kimsenin dini kabul etmesinin kendi kararına bağlı olduğu, dini kabul etmezse bunun için kendisine zorlama yapılamayacağı şöyle bildirilir:

Ahiret,Ölüm,Berzah, Cennet,Cehennem

Ahiret,Ölüm,Berzah,Cennet,Cehennem

Bir kimse,adı geçen sıratı geçer,ölçü nizamı içinde kalırsa,zat cennetine dahil olmuş olur.Sırat meydanlarında dahi gıdasını alır.

Bu durumda kendi benliği yoktur.Kendi hüvviyetinden sıyrılmıştır.Kendi nefsi cihetinden bir eser göremez.Ondan bir haber de alamaz.

Onun namına,Cebbar olan yüce Allah şöyle seslenir:

Bu gün mülk kimin?(mümin 16)

Ancak o yüce varlık,kendi zatından başkasını bulamaz;şöyle cevap eder:

Vahid Kahhar Allah'ın...(mümin 16)

Bundan sonra artık ne gaflet vardır,ne de huzur.

Bundan sonra artık ne ölüm beklenir,ne de dirilme.

Zira,hali anlatıldığı gibi olanın kıyameti,artık olmuştur.

Bir açık yanı da yoktur!

Burda şerh olunan küçük kıyamettir.

.................................

Şunu bil ki!

Asıl olan dünyada işlenen amellerdir ki dünya da işlenen amellerin fer'i ise;ahirette göreceğin iştir.

Orada olacak işler insan amelinin bir neticesidir.

takdim edilenler şeyler ise dünya amelleridir.

Anlatılan mana icanıdır ki:Yaratılmada Dünya,ahiretten önce geldi.

Bil Kİ! Ahiretin,hisse dahayalı şeyleri,dünyanın hisse dayalı şeylerinden daha kuvvetlidir.

Bunun gibi ahiretin lezzet babındaki işleri,dünyanın lezzete dair işlerinden daha lezzetlidir.Ahiretin zorlukları ise,dünyanın zorluklarından daha zordur.

Bunun sebebi şudur:

Ruh;ahirette,kendisine sevilen ve kötü olarak gelenleri kabul için,tamamen boş'tur!!!

Ruh dünyada ise böyle değildir.Zira bu cisim kesafet icabı,kendisine uyanı ve uymayanı kabul etmesi için,ruh'u boş bırakmaz.Dünya hayatında,ruhun ancak bir yanını boş bulabilirsin..

Misal olarak yemek yiyen bir şahsı ele alalım.O şahıs yemek yerken,kalbi tamamen yemek ile meşgul değildir.Bir yandan yemek yerken bir yandan başka önemli bir işini düşünür...Bu yüzden de yemeğin lezzetine tam varamaz.yani yediği yemekten gelen lezzetlere ruh'u tam boşalmış değildir.

Bu mana sebebiyledir ki ahiret dünyadan daha şereflidir.Her ne kadar dünya ahiretin anası ise de buna şaşma nice çocuklar vardır ana babasından şeref itibarıyla daha yüksektir.Bu manadan bakınca dünya asıl ise de,ahiret Allah katında daha şerefli ve daha faziletlidir.

Ahiret,dünyanın her ne kadar neticesi ise de,dünyadan daha geniş ve daha şereflidir.Çünkü,ahiret ruhlardan yaratılmıştır.Ruh'lar ise nurani letafete sahiptirler.

Dünya;cisimlerden yaratılmıştır.Cisimler ise zulmani kesafetlerden yaratılmıştır.Latif olan şeyler,kesif olanlardan daha değerlidir.Ahiret izzet ve kudet yeridir.Engellerden kurtulan kimseler,orada istediğini yaparlar.Bunlar cennet ehli olanlardır.

Dünya ise,zillet ve acizlik yeridir.Dünyanın en kudertli sultanları bile kendilerine musallat olan bir karıncanın eziyetini bile kendilerinden atmaya güçlü değillerdir.Hal böyle iken dünya nimetinin hesabını vereceklerdir.Halbuki,dünya nimeti zail olup gider.Ahiret ehli ise içinde bulundukları nimetin daima daha iyisini bulurlar.Onlara peş peşe hesapsız biri diğerinden daha güzel nimetler ardı ardına gelir.

..............................

Ahadiyet köprüsü kurulur...

O köprü çözümü zor bir şey olması icabı:kıldan daha ince,kılıçtan daha keskindir.İşte bu sırattan geçenlerin bazıları,çakan şimşek gibi geçerler.Böyle olan kimsenin irfan babında seri bir bineği vardır ki,o şekilde geçiş gücünü bundan alır.Bazıları da dağ ağırlığında yürür.Bunun nedeni de süfli haline bağlılık durumudur.

............................

Bir kimse,bu dünyada Allah için kendinin hakimi olur ve allah'a itaat ederse,o kimse ahiret evinin hakikatlarine hakim olur ve ahiret evinde istediğini yapar.Bir şahıs dünya evinde,Allah için kendine hakim olmaz ve ahvali daim isyan olursa,burada iken,aleyhte hüküm giymiştir.Dolayısıyla ahiret evinin hakikatleri de onun aleyhine olur.

Araf ehli Hak Teallaya karşı irfan ehlidir.

"Araf üzerinde rical vardır.Onlar her şeyi siması ile tanırlar"...(araf 46)

Yüce Allah'ın irfan makamında,bir takım kimseler vardır.Yüce şanları dolayısıyla onları kimse bilmez.Zira onlar başkalarının meçhulüdür.Lakin o irfan makamında bulunan kimseler bütün meçhulleri simasından tanırlar...Yani Araf ehli Allah'ı bilirler.Allah'ı bilene ise hiç bir şey gizli değildir.Araf:Kurb'u ilahi(ilahi kudert)mahalidir...Kuranda bu makama şu ayeti kerime delalet eder:"Kudretine nihayet olmayan bir sultanın indinde"...(kamer 55)

Allahü Teala,cennet ehlinden olanların içerisinde ki bulunan bazı kimselerin yüce Hakk'a irfan dereceleri arttık.a o kimseleri kesib'e kadar yükseltir.Kesib ehli ile Araf ehli arasında bazı farklar vardır.

Kesib ehli:Dünya aleminde Yüce Hakk'ın kendilerine irfan tecellisi olmadan o dünya aleminden çıkmışlardır.Ahirete intikal edince de yerleri cennet olmuştur...

Araf ehli:Bu kimseler dünya aleminden daha ayrılmadan Yüce Hakk kendilerine irfan tecellisi eyler.Bu yoldan onlarda Yüce Allah'ı bilirler.Ahiret hayatına rücu edince de yerleri Yüce Allah'ın katı yani araf olur.

................................

Vakta ki kesin hüküm gelinceye kadar...

malum ömür süresi bitinceye kadar...

Nihayet bundan sonradır ki Azrail adlı melek ona gelir.ancak bu gelişi o ruhun Allah katında bulunan uygun haline göre olur.Allah katındaki güzel ahvalini sual edersen:Hayatı boyunca yaptığı tasarrufun güzelliğine bağlıdır.Bu güzel tasarruf itikada,amellere,ahlakta ve diğer işlerde olur.

Azrail adlı melek,ruhunu alacağı kimseye,onun haline uyar biçimde gelir..Mesela zalim kimseye nefret uyandıran korkunç bir şekilde...

Hatta salah ve takva sahibi kimselere resullullah(SAV) efendimiz suretinde gelir..Ki onun güzel suretini gören ruhlar,hemen cesedden sıkıntısız olarak çıkarlar.

Aslına bakarsak ruh cesede girmesi,oraya hulülü ile öz mekanından ayrılmaz .Asli mekanından kopmaz.Aslı yerinde durur ve cesedi göz altına alır.

..................................

Allahu teala ile huzura dalmaktan alıkoyan gaflettir.Bu gaflette olanlar ise uykuda sayılırlar.Ancak gafletten uyanık olan şahıslar Allah ile huzurda olan kimsedir.Allah ile münasebeti ne kadar ise,uykudan ayıkması o kadar rahat olur.

Berzah ehlinden olan şahıslar da gaflettedir.Fakat bunların uykusu dünya ehlinin birçoğuna göre daha hafiftir.Kıyamey ehli de gaflet(uyku)içindedir.bunlar her ne kadar hepsi Allahü Teala'nın huzurunda iseler de Allah ile değil,hesap ile olurlar.Ancak bunların uykusu,berzah ehlinin uykusundan daha hafiftir.

Cennet ve cehennem ehlinin durumu da böyledir...

Cennet ehli:kendilerine gelen nimetlerle olurlar...

Cehennem ehli:Kendilerine gelen azapla olurlar...

Bütün bu durumları,onlara Allah'tan gaflettir..Bir kimseye bu alemde takdir hükmü ile Allahü Teala o kimseye tecelli eder ,ayık halinde ona zatını tanıtır.

Bil ki!

Ey hakikat isteklisi;

Cenab-ı Hakk(cc) sana marifeti yolunda başarı ihsan eylesin...

seni kurbet ehlinden eylesin....

Amin

 Bu metin fakiriz.biz tarafından, Abdülkerim el Cili hazretlerinin "insanı kamil" kitabının çeşitli bölümlerden alıntılar yapılarak ve kısaltılıp,harmanlanarak yazılmıştır.

‘Kızıl Şövalye’den Osmanlı halkına: Neden hep kaçmaya hazırız?

‘Kızıl Şövalye’den Osmanlı halkına: 

Neden hep kaçmaya hazırız?

Victor Hugo’nun ‘Kızıl Şövalye’ adını taktığı, Marx’ın ‘neşe dolu bir genç’ diye tanımladığı Paris komünarı Gustave Flourens’ın yolu İstanbul’dan da geçmiş ve ‘Osmanlı halkı’na bir çağrı yapmıştı…

Bundan 147 yıl önce Paris’te uygarlıklar tarihinde ilk kez proletarya, devlet aygıtını burjuvazinin elinden aldı. Fransa-Prusya savaşı sonrası Paris’te, 18 Mart 1871’de kurulan komün iktidarı, savaşan her iki taraftan gelen karşı devrimci saldırılar sonucu 28 Mayıs’ta yıkıldı. Ancak bu deneyim, toplumsal mücadele tarihi açısından bugün hâlâ en önemli kilometre taşlarından biri olarak hatırlanıyor.

Bu önemli ayaklanmaya katılanlardan biri de yolu İstanbul’dan da geçmiş Gustave Flourens’ti… Komün iktidarının düşmesiyle birlikte diğer bir çok komüncü gibi katledilen Flourens, Osmanlı’nın başkenti İstanbul’da yaşamakla kalmamış, imparatorluktaki halkları ‘mücadeleye çağıran’ bir gazete de çıkarmıştı. Peki daha sonra sürgüne gittiği Londra’da Karl Marx’la tanışan ve Victor Hugo’nun ‘Kızıl Şövalye’ benzetmesini yaptığı Flourens kimdi? 

Flourens’in 1838 yılında dünyaya geldiği ailenin, Paris aristokrasisi içinde önemli bir yeri vardı. Babası ünlü fizyolog Jean-Pierre, College de France’da profesördü ve 1837-39 arasında milletvekilliği de yapmıştı. Gustave’ın küçük kardeşi Emile de ileride Üçüncü Cumhuriyet’in Dışişleri Bakanı olacaktı.

Antropoloji üzerine çalışan ve parlak bir eğitim kariyerine sahip olan Flourens, babasının vefatından sonra College de France’da boşalan koltuğu, henüz 25 yaşındayken devraldı. Flourens, işçi sınıfına devredilmek üzere iktidarın ‘komplolar’ sonucu, bir şekilde ele alınmasını savunan bir Blanquici’ydi. Girit ayaklanması başladığında devrimci ideallerle Osmanlı’ya karşı savaşmak üzere adanın yolunu tuttu. Yunanlardan ‘yüzbaşı’ rütbesini alan ve bir dönem Yunanistan adına elçilik görevi de yapan Flourens, zaman içinde buradaki dostlarıyla yaşadığı anlaşmazlıklar sonucu ülkesine geri döndü.

İSTANBUL’DA ‘BİZDEN’ BİRİ

Ancak dönerken İstanbul’a uğramayı da ihmal etmedi. Onun için İstanbul, ‘dünyanın merkezi’ydi ve ‘kozmopolit fikri temellendirmek için en elverişli yer, duvarları arasında en çok milleti barındıran bir şehir’di. ‘Kozmopolit kimlik’ önemliydi çünkü bir o enternasyonalistti ve ‘halklar birbirlerini ayıran, karşılıklı cehalet ve düşmanlık duvarlarını yıkarak’ birleşiyordu.

Flourens’in İstanbul’da geçirdiği günleri bugün Taner Timur’un ayrıntılı araştırmaları sonucu Türkçe olarak okuyabiliyoruz. En önemli kaynaksa, tüm yazıları Flourens’a ait olan tek yapraktan ve muhtemelen tek bir sayıdan ibaret olan gazete: Gelecek! Peki bu gazeteyi, İstanbul’a gelen diğer batılıların çıkardığı onlarcasından ayıran ne? Flourens’in gazetedeki yazılarında kendini ‘Osmanlı halkının bir parçası’ olarak görerek okuyucuya seslenmesi, oldukça önemli bir detay. Flourens’ın gazetedeki ‘Programımız’ başyazısı hakkında Timur şu yorumu yapıyor:

“…Makalenin asıl ilginç yönü, yazarın kendini tam bir Osmanlı yerine koyup, tüm ezilenleri bir çeşit ihtilale davet etmesi. 28 yaşındaki Fransız burjuvanın, idealleri uğruna, kendisini Osmanlı ezilenleriyle tam bir ’empatik’ dayanışma içinde hissetmesi o dönemin yazını içinde benzerine pek rastlanmayan bir inci gibi parlıyor.”

‘NEDEN VALİZİMİZ HAZIR BİR PSİKOLOJİDEYİZ?’

Gelelim yazının içeriğine. Dilini, kültürünü kısa bir zamandır tanıyan biri için, bu ‘yabancılardan’ biriymişcesine konuşmak, iddialı bir iş. Ancak yazının kimi bölümlerinde Flourens’ın bunu samimiyet ve başarıyla gerçekleştirdiğini görebiliyoruz: “Ne var ki biz [Osmanlılar], hâlâ, Batı kamuoyunun etkisi altında ‘valizlerimizi yapmış; harekete hazır’ bir psikoloji içinde yaşıyoruz. Neden? Neden hep kaçmaya hazır bir ruh hali içinde bulunuyoruz? …Sadece kendimizi anlamamış ve Batı’ya anlatamamış olmaktan; sadece, burada, yabancı etkilerden uzak, kendi geleceği hakkında tek başına karar vermesi gereken ülkemizin çıkarlarından kaynaklanan, bağımsız bir kamuoyu yaratamamış bulunmaktan bu hale düştük… Bu kamuoyu yaratıldığı gün sükûnetle uyuyabiliriz; çıkarlarımız sağlanmış demektir. Bu gazete bu kamuoyunu yaratmak için kurulmuştur!”

‘DEVRİM ATEŞİYLE DOLU’

İstanbul’dan ayrılan Flourens, Fransa’ya döndüğünde Louis Bonaparte’ın İkinci İmparatorluk dönemi yaşanmaktaydı. Muhalefeti nedeniyle üç ay cezaevinde kaldı. Daha sonra Henri Rochefort’un La Marseillaise gazetesinde haftalık yazılar yazdı. Rochefort’un 1870’te tutuklanmasının ardından, önce Hollanda sonra Londra’ya geçti. Burada Karl Marx ile tanışma fırsatı buldu. Marx ve Engels’in mektuplarında Flourens’ın adına rastlıyoruz. Marx onun için, Engels’e yazdığı bir mektupta şu yorumu yapıyor: “Flourens birkaç kez beni ziyarete geldi. Çok kibar bir çocuk. En belirgin çizgisi, cüretkar oluşu. Fakat yine de iyi bir bilimsel formasyonu var. Paris Üniversitesi’nde bir yıl etnoloji dersleri verdi. Her yerde bulundu; Güney Avrupa, Türkiye, Anadolu vb. Hayaller ve devrim ateşiyle dolu; fakat, etrafındaki kendilerini ciddiye alan insanlardan çok farklı, neşe dolu bir genç.”

KOMÜN’ÜN GENERALİ

Eylül 1870’de Bonaparte’ın düşmesi ve Üçüncü Cumhuriyet’in ilan edilmesinin ardından Flourens memleketine geri döndü ve komutanları seçimle atanan, gönüllü silahlı sivil birliklerden oluşan Ulusal Muhafızlar’ın, yaşadığı yer Belleville’deki bölüğünün başına seçildi. Louis-Jules Trochu yönetimine karşı düzenlenen ayaklanmada kendi bölüğüyle birlikte diğer işçi sınıfı mahallelerinden gelen taburların kent merkezini kuşatmasına katıldı. Kalkışmanın başarısızlıkla sonuçlanmasıyla birlikte Flourens Cezaevi’ne gönderildi. Blanqui de aynı cezaevindeydi ve her ikisi de ölüm cezasına çarptırıldı.

Ancak 1872 yılında, 21 Ocak’ı, 22’ye bağlayan gece Flourens hapishaneden kaçtı. Onun kaçmasına yardım edense Girit’te beraber savaştığı yakın arkadaşı Amilcare Cipriani’ydi. 18 Mart ayaklanması sonrası Paris Komünü ilan edilince bekleneceği üzere Flourens da kentin savunmasında görev aldı. Komün tarafından ‘General’ ilan edilen Flourens, artık karşı devrimci saldırılara karşı barikatlardaydı. 3 Nisan günü, Komün, Versailles’daki yönetime karşı bir taaruz düzenledi. Flourens da birliğiyle birlikte taarruza katılıyordu. Ancak güçleri diğer birliklerden koptu ve karşı devrimciler tarafından çevrelendi. Teslim olmayı reddeden Flourens, Cipriani’yle birlikte bir konağa sığındı. Fakat izi bulundu ve silahsız olduğu halde katledildi.

Yolu İstanbul’dan da geçen Paris Komünü’nün generali hiç tanımadığı halkların dertleriyle hemhal olmayı da dahil ettiği büyük kavgasını kendisinden sonrakilere bırakarak tarihteki yerini almıştı…

Kavel Alpaslan

17 Mart 2018, gazeteduvar.com.tr

Kaynaklar ve daha detaylı bilgilerin yer aldığı linkler:

1- Yakın Osmanlı Tarihinde Aykırı Çehreler – Taner Timur (İmge Kitabevi)

2- http://www.commune1871.org/?Gustave-Flourens-1838-1871-Le

3- https://humanite.fr/tribunes/gustave-flourens-1838-1871-itineraire-d%E2%80%99un-romantique-revolutionnaire-28-477701

4- https://www.wikiwand.com/fr/Gustave_Flourens

5- https://macommunedeparis.com/2016/09/26/gustave-flourens-revolutionnaire-itinerant/