22 Mayıs 2014

ANA BABA EL KİTABI OKULLARDA ŞİDDET VE ZORBALIĞIN ÖNLENMESİ





ANA BABA EL KİABI
OKULLARDA ŞİDDET VE ZORBALIĞIN ÖNLENMESİ 

ANA BABA EL KİTABI
(ŞİDDET) 
---------------
  • 1. OKULLARDA ŞİDDET VE ZORBALIĞIN ÖNLENMESİ ANABABA EL KİTABI
  • 2. OKULLARDA ŞİDDETİN ÖNLENMESİ İÇİN ANNE BABA EL KİTABIDeğerli anneler, babalar.Çocuklar en değerli varlığımız;Anne babalar olarak, çocuklarımızın hayatta başarılı olmalarını sağlayacak bilgi ve becerilerkazanabilmeleri için maddi ve manevi her türlü özveride bulunuyoruz. Çocuklarımızın dakendi sorumluluklarını yerine getirerek ailelerinin bu özverilerini karşılıksızbırakmayacaklarına inanıyoruz.Anne babaların özverilerinin ve çocukların gösterdikleri çabaların beklenen sonuçlara yolaçnması çocuklarımızın güvenli ortamlarda eğitim öğretim yapmalarıyla mümkün olabilir.Başka bir deyişle, çocuklar kendilerini güvende hissettikleri ortamlarda dikkatlerini derslerineve okul çalışmalarına odaklayabilirler. Bu nedenle çocuklarımızın kendilerini güvendehissedecekleri eğitim öğretim ortamlarının oluşturulmasında anne baba olarak bizim de bazısorumluluklarımız var.Şiddetin Önlenmesinde Anne Baba olarak rollerimizi açıklayan bu el kitabı, çocuklarımız içingüvenli okul ortamlarının oluşturulmasına nasıl katkıda bulunabileceklerine ilişkin ipuçlarıvermek amacıyla hazırlanmıştır.ŞİDDET NEDİR?Şiddet; kişinin kendisine, bir başkasına, bir gruba veya bir topluma karşı yaralama, ölüm,psikolojik zarar, gelişme geriliği ya da yoksunlukla sonuçlanan ya da sonuçlanma olasılığıyüksek olan, kasıtlı fiziksel güç ya da yetki kullanımı veya kullanma tehdididir. Bu tanımagöre, • Şiddet davranışları kişinin kendisine (örneğin intihara teşebbüs ya da intihar etme), bir başkasına (tanıdığı ya da tanımadığı), bir gruba ya da topluma (çatışmalar ya da savaşlar) yönelik olarak ortaya çıkar. • Şiddet genellikle kasıtlıdır. • Şiddetin yaralama, ölüm, psikolojik zarar, gelişme geriliği ve yoksunluk gibi sonuçları vardır.
  • 3. • Fiziksel olarak bir hasar vermese bile tehdit de bir şiddet davranışıdır. • Yetkinin kasıtlı olarak kötüye kullanılması da şiddettir.ŞİDDET TÜRLERİ NELERDİR?Şiddet, başkalarına kasıtlı olarak zarar vermeyi içeren bir çeşit saldırganlıktır. Kişilerin şahsınaveya mallarına bilerek ve genellikle de fiziksel güç kullanarak zarar vermeyi içeren davranışlarfarklı şekillerde sınıflandırılabilir.Tüm şiddet türleri güç ve kontrol üzerine temellenir. Fiziksel şiddet daima sözel şiddetlebaşlar ve gözle görünen tek şiddet türüdür. Duygusal ve sözel şiddet kendi başınagörebileceği gibi her zaman diğer şiddet türlerine eşlik eder. Duygusal şiddet en sık görülenancak en zor tanımlanabilen şiddet türüdür. Cinsel şiddet ise en zor ve en geç açığa çıkanşiddet türüdürAşağıdaki sınıflandırma size zorbalık da dâhil olmak üzere, şiddet ve saldırganlık hakkında birfikir verebilir. DAVRANIŞLARIN BİÇİMLERİ Davranış kategorileri Endişelenilmesi gereken Ciddiyetle endişelenilmesi davranışlar gereken davranışlar • İtme • Silahla tehdit etme • Dürtme • Mala zarar verme Fiziksel saldırganlık • Tekmeleme • Hırsızlık • Tükürme • Vurma • Telefonla korkutma • Haraç alma • Alay etme • Baskı kurma • İsim takma • Başkasını tehlikeli işlereSözel saldırganlık • Kötü bakma cesaretlendirme
  • 4. • Sataşma • Mala karşı sözel tehdit oluşturma • Sözel olarak şiddet tehdidi oluşturmak • Dedikodu yapma • Kine kışkırtmak • Utandırma • Irkçı, seksist veya • Gruptan dışlama homofobik yalıtım • Diğer öğrencilerin ona • Diğerlerinin suçlamasınıSosyal yalıtım aptalmış gibi bakmasını sağlamak sağlama • Toplum önünde küçük • Hakkında söylenti düşürme yayma • Kötü niyetli söylentiler yaymaFİZİKSEL ŞİDDETFiziksel şiddet, karşıdaki kişinin canının yanmasına, yaralanmasına ya da ölümüne neden olan,kasıtlı olarak yapılan davranış ya da davranışlardır. Örnekler: • Kulak çekme • Oturacağı yere rahatsız edici bir cisim koyma • Oyun alanını terk etmeye zorlama • Isırma • Omuz, dirsek, kafa atma, başını duvara veya sıraya vurma • Tekme atma, çelme takma • Herhangi bir cisimle (sopa, cetvel vb.) vurma • Tokat atma, yumruk atma • Kafaya vurma, enseye vurma • Kesici aletlerle saldırma veya korkutma (bıçak, muşta, tornavida, maket bıçağı vb.) • Ateşli ve patlayıcı silahlarla (tabanca, kuru sıkı vb.) saldırma ya da korkutma
  • 5. DUYGUSAL VE SÖZEL ŞİDDETHerhangi bir kişiye yönelik olarak sistemli bir biçimde yapılan, kişinin benliğini, psikolojik vesosyal gelişimini, ruhsal bütünlüğünü etkileyen olumsuz yargılar, atıflar ya da sözeldavranışlardır. En büyük özelliği sürekliliği olması ve tekrarlamasıdır. Örnekler: • Bedensel özellikleriyle (boyu, kilosu, diş yapısı, saçı, ten rengi, vb.) alay etme • Dış görünüşüyle (giysisi, gözlüğü, vb.) alay etme • Konuşma tarzı, aksanı ya da şivesiyle alay etme • Adı ya da soyadıyla dalga geçme • Küçük düşürücü isimler (lakap) takma • Küfür etme • Kaba ve çirkin sözlerle (aptal, geri zekalı, ezik, vb.) hitap etme • Sözel olarak tehdit etmeDIŞLAMAHerhangi bir kişiyi yalnızlığa mahkum tme veya buna teşebbüste bulunma, etkinliklere davetetmeme, haber vermeme, yok sayma. Örnekler: • Oyuna ve çeşitli etkinliklere almama • Grup dışına iterek yalnızlığa terk etme • Görmezden gelme, yok sayma (konuşmama, sorularına yanıt vermeme, vb.) • Diğer öğrencilerin de konuşmasını ve arkadaşlık yapmasını engellemeDEDİKODU YAYMABir kişi hakkında kişinin bulunmadığı ortamlarda asılsız sözler söyleme, duyduğu zamanrahatsız olacağı şeyler söyleme. Örnekler:
  • 6. • Arkadaşlarını kendisine karşı kışkırtarak aralarının bozulmasına çalışma • Hakkında dedikodu yapma ve söylenti çıkarma • İftira atma • Hakkında çeşitli yerlere çirkin yazılar yazma • Haksız yere şikâyet etme (öğretmene, müdüre, vb.)EŞYALARINA ZARAR VERMEBir kişinin özel eşyalarına kasıtlı olarak veya bile bile zarar verme. Örnekler: • Eşyalarını ya da yiyeceklerini zorla alma • Kantinden zorla bir şeyler ısmarlatma • Para ya da eşyalarını çalma • Eşyalarına kasıtlı olarak zarar verme (yırtma, kırma, atma, vb.) • Defter ya da kitaplarını karalama ya da üzerlerine kötü şeyler yazma • Baskıyla telefonuna kontör yükletme • Ödünç alınan para ya da eşyayı geri vermemeCİNSEL ŞİDDETBir kişinin, diğer bir kişiyi kendi cinsel gereksinim ya da isteklerin doyumu için cinsel nesneolarak kullanması ya da kullanılmasına göz yumulmasıdır. Örnekler: • Cinsel amaçlı dokunma • Cinsel içerikli sözlerle sarkıntılık yapma • Cinsel anlamı olan hareketler (el, kol, göz hareketi, vb.) yapma • Cinsel konularda rahatsız edici konuşmalar yapma • Cinsel çağrışımı olan sözcüklerle hitap etme • Cinsel içerikli söylentiler çıkarma ve yayma • Birinin giysilerini (etek, eşofman vb.) isteği dışında açma • Birileri hakkında cinsel içerikli duvar yazıları yazma
  • 7. ŞİDDET NE KADAR YAYGIN BİR SORUNDUR?Şiddet, yaşamın hemen hemen her alanında ortaya çıkan ve özellikle son yıllarda tümDünyada gittikçe artan bir sorun haline gelmiştir. Şiddet ailelerde, okullarda, medyada, futbolsahalarında, işyerlerinde, genel olarak da bütün bir toplumda görülmektedir.Birleşmiş Milletler, Çocuk Hakları Komitesi’nin tavsiyesi ile çocuklara yönelik şiddetinyaygınlığını, kapsamını ve etkilerini belirlemek ve bu sorunun önlenmesine yönelik önerilergeliştirmek üzere Dünya ölçeğinde bir araştırma yapmıştır. Bu araştırmanın sonucunda ikiönemli mesaj öne çıkmıştır (Birleşmiş Milletler Çocuğa Yönelik Şiddet Küresel AraştırmaRaporu): • Çocuklara yönelik hiçbir şiddet mazur görülemez. • Çocuklara yönelik her tür şiddet önlenebilir niteliktedir.Okulda şiddet, çocuğun eğitim hakkını kullanmasını engellediği ve her türlü gelişiminiolumsuz yönde etkilediği için önemlidir. Dünyanın zengin ya da yoksul, gelimiş ya dagelişmemiş hemen hemen her ülkesinde, özellikle 1990’lı yıllardan sonra okullarda şiddetolayları artmıştır. Birleşmiş Milletler Çocuğa Yönelik Şiddet Küresel Araştırma Raporundakibazı rakamlar bu gerçeği yansıtmaktadır. • Dünyadaki çocukların sadece % 2.4’ü tüm ortamlarda yasal olarak fiziksel cezadan korunmaktadır. • Çocukların % 80 ile 98 arasında değişen bir bölümü evlerinde fiziksel cezalara maruz kalmaktadır. • Çocukların % 30’u belirli bir aletle dövülüp ciddi fiziksel cezalara maruz kalmaktadır. • Son 30 gün içinde okul çağlarındaki çocukların % 20 ile 60 arasında değişen bir bölümü sözel veya fiziksel sataşmaya maruz kalmıştır.ŞİDDETİN OLUMSUZ ETKİLERİ NELERDİR?
  • 8. Şiddet içeren davranışlar öncelikle şiddetin hedefi olan ve dolayısıyla zarar gören taraf(mağdur veya kurban) üzerinde olumsuz sonuçlara yol açmaktadır. Ancak şiddete tanıkolanlar ve hatta şiddet davranışı gösterenler de orta ve uzun vadede bu davranıştan dolayıolumsuz etkilenmektedirler. Şiddetin olumsuz etkileri şunlardır: • Düşük ya da zayıf benlik saygısı • Kendine güvensizlik • Diğerlerine güvenme ve sevme becerisinden yoksun olma • Şiddet davranışlarının öğrenilmesi • Öfke ve intikam duyguları • Pasif ya da içe kapanma davranışları, • Kaygı • Korku • Depresyon • Uyku ve yeme bozuklukları • Okul sorunları ve başarısızlık • Madde bağımlılığı • Evden ya da okuldan kaçma • Kendini suçlama / değersiz görme • Fiziksel, ruhsal ve duygusal gelişimde gecikmeler • İlişkilerin bozulmasıŞİDDETİ ÖNLEMEK İÇİN ANNE BABA OLARAK NELER YAPABİLİRSİNİZ?Şiddeti önlemek için anne babalara, öğretmenlere, okul yöneticilerine, öğrencilerinkendilerine, güvenlik görevlilerine, medya çalışanlarına, vb. kısaca çocukla ilişkili olan herkeseönemli görevler ve sorumluluklar düşmektedir. Bu konuda özellikle anne baba olaraköncelikle dikkat etmeniz gereken bazı hususlar var: • Siz anne baba olarak şiddete başvurmayın • Çocuklarınızı izleyin ve denetleyin
  • 9. • Okulun politikalarını ve kurallarını destekleyin. • Çocukları şiddetten uzak tutun. • Okulla işbirliği yapın • Çocukların sosyal becerilerini geliştirin. • Çocuklarınızın okula gidip gitmediğini kontrol edin. • Çocuğunuzla ilgili her konuda okulu bilgilendirin, Okuldan bilgi alın. Okulla sürekli iletişim içinde olun. • Çocuğunuzun kimlerle arkadaş olduğuna dikkat edin. • Şiddet içerikli herhangi bir davranışı asla onaylamayın ve normalleştirmeyin. • Şiddet kullanarak sorun çözen bir model olmayın. • Çocuğunuzun şiddet içerikli davranışlarda bulunmasına nelerin yol açtığını gözlemleyin. Sizin kontrolünüz altında onları değiştirmek için adım atın, diğerleri için uzmandan yardım alın. • Çocuğunuzun kimlerle birlikte ve nerede olduğundan, neler yaptığından haberdar olun. • Olumsuz davranışlarını onaylamayın ama çocuğunuzu olduğu gibi kabullenmeye çalışın. • Çocuğunuz adına onun sorumluluklarını yüklenmeyin. • Olumsuz davranışlarından herhangi bir kazanç (izin veya para gibi) elde etmemesine dikkat edin. • Çocuklarınızı boş vakitlerini değerlendirebileceği etkinliklere yönlendirin. • Suç kapsamına giren bir davranışta bulunduğunu öğrendiğinizde görmezlikten gelmeyin ve hemen yardım alın. • Gerekirse içinde bulunduğunuz çevreyi değiştirin.Okullarda şiddet olaylarının en sık yaşandığı ülkelerden biri olan Amerika BirleşikDevletlerinde Ulusal Suç Önleme Konseyi (National Crime Prevention Council / NCPC), okuldaşiddet içeren davranışları önlemek için anne babalara bir düzine öneride bulunmaktadır.Gerektiğinde siz de bunları deneyebilirsiniz. 1. Ruhsatlı bile olsa evinizde ateşli silah bulundurmak bir risktir. Anne babalar çocuklarının davranışlarından dolayı yasal olarak sorumludurlar, dolayısıyla eğer
  • 10. çocuğunuz evinizdeki ateşli silahla herhangi bir davranışta bulunursa bundan anne baba olarak siz de sorumlu tutulursunuz. Ruhsatlı da olsa eğer varsa silahınızı mutlaka çocukların erişemeyecekleri kilitli bir yerde muhafaza ediniz. Hatta en iyisi silah bulundurmayınız ve çocuğunuza kötü örnek olmayınız.2. Çocuğunuzun eğitimine aktif olarak katılın. Araştırmalara göre ana baba katılımı öğrencilerin akademik başarılarını artırmaktadır. Siz de çocuğunuzun öğretmeniyle konuşarak okulun faaliyetlerinde gönüllü olarak görev alabilir, okulun veya öğretmenin düzenleyeceği ders dışı etkinliklerde öğrenci velisi olarak katkıda bulunabilirsiniz. Anne baba olarak çocuğunuzun eğitimine katıldığınızı görmek, çocuğa “eğitimin önemli ve değerli olduğu” mesajını verecektir.3. Çocuğunuza örnek olun. Kendi sorunlarınızı şiddete başvurmadan ve barışçı yollarla çözün. Öfkenize yenik düşmeyin, öfkenizi kontrol edin ve yönetin.4. Çocuğunuza mutlaka zaman ayırıarak onu dinleyin ve onunla konuşun. Çocuğunuzun aklınıza gelebilecek her konuda ne düşündüğünü öğrenmeye çalışın. Bunun için uygun fırsatlar yaratın ve çocuğunuzla açık iletişim kurun. Çocuğunuzla yapacağınız bu tür görüşmelerde bazı konularda siz onu ikna edebilirsiniz ama bazı konularda da onun sizi ikna edebileceğini aklınızda bulundurun ve bundan çekinmeyin. Çocuğunuzla konuşmanız için ille de bir sorun çıkmasını beklemeyin; çocuğunuzla yapacağınız konuşmaları günlük alışkanlıklarınızdan biri haline getirin.5. Çocuğunuzun davranışlarına belli sınırlar koyun ve bunu da önceden çocuğunuza açıkça belirtin. İzin verebileceğiniz veya kesinlikle izin vermeyeceğiniz davranışların neler olduğunu, nelerin ödüllendirileceğini veya cezalandırılacağını mutlaka konuşun. Uygulayacağınız tutarlı bir disiplin sayesinde, çocuğunuz kendi kendini disiplin etmeyi öğreneceği gibi hayatı boyunca kullanabileceği bir beceriyi de kazanmış olur.6. Şiddet konusunda çocuğunuzla konuşmaktan çekinmeyin, hatta açık açık konuşun. Şiddet içeren davranışları kesinlikle kabul edemeyeceğinizi ve tolerans göstermeyeceğinizi söyleyin. Çocuğunuzla neyin şiddet olduğunu veya neyin şiddet olmadığını tartışın. Akla gelebilecek soruları mantıklı bir biçimde cevaplayın. Başlangıçta çocuklar çözümü nispeten kolay veya fazlaca önemli olmayan sorunları tartışmaya getirebilirler ama zamanla daha ciddi sorunları da tartışmaya açacaklardır.7. Çocukların karşılaşacakları sorunları nasıl incelemeleri gerektiğini ve nasıl çözebileceklerini öğrenmelerine yardım edin. Sorunlara nasıl yaklaşmaları ve onu
  • 11. nasıl çözeceklerini bilen çocuklar diğerlerine göre daha az öfke, daha az engellenmişlik veya saldırganlık hissedecektir. Çocuklarınızın öfke kontrolü ve sorun çözme gibi becerilerini geliştirmek için karşınıza çıkan her öğrenme fırsatını değerlendirin.8. Başkalarına lakap takmasına veya alay etmesine kesinlikle izin vermeyin, bu konuda sıkı bir duruş sergileyin. Bu davranışlar genellikle çok daha üzücü olaylara ve şiddet içeren davranışlara neden olur. Alay etme, mağdurun bu davranışa bir son vermek için şiddeti başvurulacak tek yol olarak görmesine neden olabilir.9. Çocuklarınızın kimlerle birlikte olduğunu, nerelere gittiğini ve ne tür etkinliklere katıldığını bilmek sizin hakkınızdır; bu konuda ısrarcı olun. Evde yapacağınız bazı düzenlemelerle evinizi çocuğunuz ve arkadaşları için cazip bir yer haline getirebilirsiniz. Böylece yakınınızda bulunmalarını sağlayabilir, ana baba olarak gözetiminizi sürdürebilir, ileride sorun olabilecek davranışların ipuçlarını önceden fark edebilirsiniz.10. Çocuğunuzun katılabileceği okul etkinlikleri, ders dışı etkinlikler, gidebileceği yerler ve yetişkin gözetiminin ne kadar olması gerektiği gibi konularda diğer anababalarla konuşarak ortak bir anlayış veya ölçüt geliştirebilirsiniz. Bu konularda anne babalar olarak birbirinize destek vermelisiniz.11. Okulun bütün öğrencileriçin güvenli bir yer olmasını sağlamak ve bu niteliğini sürdürebilmesi için geliştirdiği okul politikalarını ve kurallarını destekleyin. Eğer çocuğunuz herhangi bir kuralın yanlış olduğunu iddia ederse, söz konusu kuralın neden yanlış olduğunu düşündüğünü açıklamasını isteyin ve daha iyi olması için ne yapılması gerektiğine ilişkin herhangi bir önerisi olup olmadığını sorun.12. Diğer anne babalarla birlikte, çocuğunuzun öğrenim gördüğü okulda veya okulun bulunduğu yerleşim biriminde (mahallede, semtte, vb.) faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarına (Vakıflar, Dernekler, vb.) üye olun. Şiddet sorunu konusunda veya toplumda gençlerin sorunlarına ilişkin kaygılarınız hakkında, ebeveynlik becerilerinizi geliştirmenize yardım edebilecek kaynaklar konusunda, vb. diğer anababalarla konuşun.
  • 12. YARARLANILAN KAYNAKLARBarrett, P. M., Ollendick, T. H. (Eds.). (2004). Handbook of Interventions that Work with Children and Adolescents Prevention and Treatment. New York: John Wiley & Sons Ltd.Beane, A., Miller, T. W., Spurling, R. (2008). The bully free program: a profile for prevention in the school setting. In T. W. Miller (Ed.), School Violence and Primary Prevention (syf 391- 408). Springer Press, Inc.Berger, C., Karimpour, R., Rodkin, P. C. (2008). Bullies and Victims at School: Perspectives and Strategies for Primary Prevention. In T. W. Miller (Ed.), School Violence and Primary Prevention (syf 295-322). Springer Press, Inc.Cowie, H., Jennifer, D. (2008). New Perspectives on Bullying. Milton Keynes: Open University Press.Espelage, D. L., Swearer, S. M., (2008). Current perspectives on linking school bullying research to effective prevention strategies. In T. W. Miller (Ed.), School Violence and Primary Prevention (syf 335-353). Springer Press, Inc.Espelage, D. L., Swearer, S. M. (Eds.). (2004). Bullying in American schools: A social-ecological perspective on prevention and intervention. Mahweh, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.Feindler, E. L. (Eds), Anger-Related Disorders: A Practitioners Guide to Comparative Treatments. New York: Springer.Findley, I. (2006). Shared Responsibility: Beating Bullying in Australian Schools. Camberwell, .: ACER Press.Franklin, C., Harris, M. B., Allen-Meares, P. (Eds) (2006). The School Services Sourcebook A Guide for School-Based Professionals. New York: Oxford University Press.Larson, J., Lochman, J. E. (2005). Helping schoolchildren cope with anger: A cognitive- behavioral intervention. New York: The Guilford Press.McLaughlin, J. R., Miller, T. W. (2008). Prevention of School Violence: Directions, Summary, and Conclusions. In T. W. Miller (Ed.), School Violence and Primary Prevention (syf 431- 444). Springer Press, Inc.Newgass, S., Schonfeld, D. (2005). School crisis intervention, crisis prevention, and crisis response. Roberts A. R.(ed) Crisis Intervention Handbook: Assessment, Treatment, and Research (3nd edition) (syf 499-518). New York: Oxford University Press.O’Moore, M., Minton, S. J. (2004). Dealing with bullying in schools. a training manual for teachers, parents and other professionals. London: Paul Chapman Publishing.Olweus, D. (1993). Bullying at school : What we know and what we can do understanding childrens worlds. Blackwell Publishing Ltd.
  • 13. Rigby, K. (2003). Stop the bullying: a handbook for schools (Revised, updated edition) Melbourne, Australian Council for Educational Research.Rigby, K. (2002). New perspectives on bullying. London: Jessica Kingsley Publishers.Rigby, K. (2007). Bullying in schools: and what to do about it. Melbourne: Acer Press.Smith, P. K., Sharp, S. (2003). School bullying insights and perspectives. New York: Taylor & Francis.Stewart C, MacNeil G. (2005). Crisis intervention with chronic school violence and volatile situations. A. R. Roberts (ed) Crisis Intervention Handbook: Assessment, Treatment, and Research (3nd edition) (syf 519- 542). New York, Oxford University Press, 2005.Swearer, S. M., Espelage, D. L., Napolitano, S. A. (2009). Bullying prevention and intervention: Realistic strategies for schools. New York: Guilford Press.Thompson, D., Arora, T., Sharp, S. (2002). Bullying: effective strategies for long-term improvement. London: Routledge.Yoon; J. S., Barton, E. (2008). The Role of Teachers in School Violence and Bullying Prevention. In

AİLE İÇİ ETKİLİ İLETİŞİM ve EĞİTİM





AİLE İÇİ ETKİLİ İLETİŞİM ve EĞİTİM


  • 1. HOŞ GELDİNİZ 
  • En mühim en esaslı nokta eğitim meselesidir. Eğitimdir ki bir milleti ya hür, müstakil, şanlı yüksek bir cemiyet hâlinde yaşatır, ya da bir milleti esaret ve sefalete terk eder.
  • 2. AİLE İÇİ ETKİLİ İLETİŞİM 
  • Ankara Milli Eğitim Müdürlüğü
  • 3. İLETİŞİM   İletişim, dil kullanarak ya da kullanmaksızın insanlar arasındaki duygu, düşünce ve yaşantıların ifade edilme yöntemidir.
  • 4. Çağdaş bir toplum olabilmek ve sorunlara demokratik çözümler getirebilmek için bireylerde sağlıklı iletişim becerileri geliştirilmelidir.
  • 5. İLETİŞİM ENGELLERİ   
  • 1- Emir Vermek, Yönlendirmek
  •  2- Uyarmak, Tehdit Etmek
  •  3- Ahlak Dersi Vermek 
  • 4- Öğüt Vermek 
  • 5- Mantık yoluyla İnandırmak 
  • 6- Yargılamak, Eleştirmek, Suçlamak 
  • 7-Övmek, Aynı Düşüncede Olmak, Teşhis Koymak   
  • 8- Ad Takmak, Alay etmek, 9-Yorumlamak, Analiz Etmek, Tanı Koymak
  • 6. İletişim Engellerinin Çocuk Üzerindeki Olumsuz Etkileri
  •  1- Korku, kaygı ya da direnç oluşturabilir.  
  •  2- İsyankâr davranışlara yol açabilir.  
  •  3- Anne babaya karşı düşmanca duygular beslemesine yol açabilir.  
  •  4- Çocukta anlaşılamama duygusu oluşabilir.    
  • 7. 5- Kendisini savunmasına yol açabilir.  
  • 6- Çocukta kendi sorunlarını çözmede yetersiz olduğu düşüncesine yol açabilir.  
  • 7- Bağımlılık yaratabilir.
  •   8- Kendisine güvenilmediğini düşünebilir.
  • 8. ANNE BABA- ÇOCUK İLETİŞİMİNİ KOLAYLAŞTIRAN ETMENLER  
  •  Kabul Etkin Dinlemek Ben Dili
  • 9. Kabul ; Çocuğu olduğu gibi kabul etmek gerekir .  
  • 10. Etkin Dinlemek; * Çocuğunuzla konuşurken beden duruşu olarak aynı seviyede olun, * Onu dinlerken göz kontağı kurun * Başka şeylerle ilgilenmeyin, (gazete okumak, tv izlemek gibi)
  • 11. * Dokunmak ( elini tutun, omzuna dokunun, başını okşayın ) çocuğun sorunu olduğu zaman kendisini güven içinde hissetmesini sağlar. * Çocuğumuzun söylediklerini dinlerken, kendi kelimelerimizle özetleyip kısaca tekrar edin; * Onun duygularını dile getirin;
  • 12. Sen dili , çocuğun olumsuz davranışlarını değiştirmesinde etkili olmaz. “ Sen ne biçim çocuksun..”
  • 13. Anne baba tarafından suçlayıcı ve yargılayıcı sen mesajları alan çocuk, zamanla kendisini savunmaya ve anne babasını yargılayarak karşı çıkmaya başlar.
  • 14. Ben dili , kabul edilmeyen davranışın tanımlandığı ve ne tür duygular uyandırdığının açıklandığı dürüst ve sorumlu bir kızgınlık ifadesidir. ” Başımın derdisin” yerine “Çok yorgunum dinlenmek istiyorum.”
  • 15. Ben Dili; Anne Babanın o anda kendilerinde oluşan gerçek duygularını ifade etmeleridir. Duyguların ifade edilişinde suçlama ve yargılamanın yoktur. Sen dili , suçlama ve yargılama içerir.
  • 16. En Etkili Ben İletileri Anne-Babanın Gerçek Duygularıyla Uyumlu Olan İletilerdir.
  • 17. OLUMLU İLİŞKİLER KURABİLMEK İÇİN NE YAPMALI? Karşılıklı Saygı Eğlenceye zaman ayırmak Yüreklendirme k Söz ve Davranışla r l a sev giyi ifade e tmek
  • 18. Aile Atmosferi Nedir? Anne baba tarafından kurulan insan ilişkileri modeline “aile atmosferi” denir. Bu atmosfer, rekabete ya da işbirliğine dayandığı gibi, dostça ya da düşmanca, otoriter ya da seçimli, düzenli ya da karmaşık olabili r. Sizin aile atmosferiniz nasıl?
  • 19. Aile ortamı ; Her çocuğun aile içinde değişik bir konumu vardır. Çocuk tüm olayları kendi bakış açısına göre algılar. Aile ortamı çocuklar arasındaki farkları açıklar. Bir çocuğun aile içindeki psikolojik durumu diğer kardeşlerine bağlıdır
  • 20. Temel Aile Gereksinimleri * Değerli olma Duygusu * Güven Ortamı * Yakınlık ve Dayanışma Duygusu * Sorumluluk Duygusu * Zorluklarla Mücadele Ederek Onların Üstesinden Gelme Becerisi *Öğrenme, Mutluluk ve Kendini Gerçekleştirme Ortamı * Sağlıklı Manevi Yaşamın Temellerini Oluşturma Ortamı
  • 21. Çatışma Konusunda Aktif Dinleme Kullanılmalıdır
  • 22. * Çocuğun Davranışının Altında Yatan Nedeni Anlayabilirsek Olumsuz Davranışı Değiştirmek İçin De Ne Yapabileceğimizi Çok Daha Kolay Buluruz.
  • 23. *Çocuğunuzun Kendine Güvenli Olmasını mı İstiyorsunuz?
  • 24. * Önce Siz Ona Güvenin.
  • 25. * Sözleriniz ya da Davranışlarınızla Çocuklarınıza Onları Sevdiğinizi Ne Kadar Sık Belli Edersiniz?
  • 26. * Çocuklarınızla, Geneldeki İlişkileriniz, Tutumunuz Sevginin Göstergesidir
  • 27. Çocuğun Davranışını Anlamakta Güçlük Mü Çekiyorsunuz? Kendinizi Çıkmazda Hissedip Çaresiz Mi Kalıyorsunuz?
  • 28. * Etkili Anne Baba Olmak Sabır Gerektirir. Adım Adım İlerleyin.
  • 29. * Çocuğun Hatalarını Söylemek Yerine Güçleri Ve Olumlu Taraflarını İfade Edin.
  • 30. * Sevginizi Dile Getirin.
  • 31. * Yetersizlik Sergileyen Bir Çocuk, Beceriksiz Değildir. Kendi Yeteneklerine İnancını Yitirmiştir.
  • 32. Anne Baba Olarak Çocuğunuzu Ve Kendinizi Ne Kadar Tanıyorsunuz?
  • 33. * Aile Değerleri Çocukların Seçimlerini Etkiler. Örneğin; Müziğe Değer ve Önem Verilen Bir Ailede Çocuğun Seçiminin Bu Yönde Olma İhtimali Yüksek Olacaktır.
  • 34. * Çocuklar Sevilmek, Şefkat ve İlgi Görmek İster.
  • 35. * Çocukların Sorumlu Kişiler Olarak Yetişmelerine Yardım Etmek, Çocuklar Açısından En İyi Yoldur.
  • 36. * Kontrol Etme, Baskı Yapma, Aşırı Koruma Ve Acıma Duyguları Çocukların Saygı Kavramlarını Mahveder.
  • 37. * Çocukların Hatalarını Bulmaktansa, Beğendiğiniz Olumlu Davranışlarını Destekleyin.
  • 38. * Övmeyin, Yüreklendirin
  • 39. KARDEŞ İLİŞKİLERİ  
  • 40.        1) Çocuklarınıza eşit düzeyde sevgi gösterin ve onlarında birbirlerinin değerli olduklarını ifade etmeleri konusunda destekleyin. 2) Birbirlerinden farklı olduklarını ve sizin de onları bu farklı yönleriyle sevdiğinizi ifade edin .
  • 41. 3) Çocuklarınızı birbirleriyle kıyaslamayın. 4) Birini diğerinin yanında ‘ özellikle aileye yeni katılan kardeşi ’ abartılı şekilde sevmeyin. 5) Kardeşine zarar veremeyeceğini kesin bir dille anlatın. Bu kuralları onlara , aile sohbeti havasında sakin bir dille ifade edin.
  • 42. 6) Boş zamanlarında birbirleriyle oyun oynamaları nı , spor yapmalarını, resim yapma vb sanat etkinliklerine katılabilmelerini sağlayın. 7) Çocuğumuz kardeşine karşı olumsuz duygularını ifade ettiğinde onu a nlayışla karşılayın.
  • 43. 8) Kardeşler arasında yaşanan çatışmalar çoğu zaman doğal bir süreçtir, böyle durumlarda sakin olun. 9) Kardeşler arası çatışmalarda hakem olmayın. Birbirlerine sözel veya davranışsal olarak zarar verici olmadıkça müdahale etmeyin .
  • 44. 10) “Kim yaptı?” sorusu yerine “Nasıl çözümleyebilirsin?” ifadesi suçlu aramak yerine, onların sorun çözme becerilerinin gelişmesine katkıda bulunacaktır.
  • 45. 11) Kardeşler arasındaki çatışma zarar verici boyutlara varıyorsa onları aynı ortamda tutmayın, sakinleşmeleri için ayrı odalara gönderin. 12) S orunlarına konuşarak çözüm yolları aramaları için bir araya gelmelerini destekleyin.
  • 46. BOŞANMA DURUMRUNDA ÇOCUKLA İLETİŞİM  
  • 47. Çocuğunuza bu durumu haber verin. Hangi ebeveynle, nerede yaşayacağını söyleyin. Seçiminizi yaparken onun için en uygun olan ebeveyni ve en uygun olanakları seçtiğiniz mesajını verin. D etaylara girmeden anlaşamadığınızı, birlikte olmak istemediğiniz için ayrılmaya kara verdiğinizi belirtin.
  • 48. 3) B oşanma kararını zda onun hiçbir ilgisi ve suçu olmadığını, eşinizle olan ilişki sorunundan kaynaklandığını özellikle vurgulayın . 4) Diğer ebeveyni de düzenli aralıklarla görebileceğini anlatın. Ayrıldıktan sonra ilk görüşmenin uygun olan en kısa zamanda yapılmasına özen gösterin . .
  • 49. 5) Her iki evde de dengeli bir yaklaşım tarzı belirleyin. 6) Çocuğu taraf tutacak, hakem durumuna düşürecek ifadelerden kaçının . 7) Çocuğunuzdan gelecek sorulara dürüst cevaplar verin . 8) Cinsel yaşamınızın özel ve gizli olmasına dikkat edin.
  • 50. 9) Anne ve babalık rolünüzü yaşam boyu sürdüreceğinizi göz önüne alarak eşinize karşı medeni tavrınızı kaybetmeyin. 10) Kendi haklılığınızı ispat etmek için eşinizi , çocuğunuza kötülemeyin. 11) Mümkün olduğunca ailelerinizi bu durumdan uzak tutunuz.
  • 51. 12) Boşanmanın ilk yılı çocuğun kaygı ve stresi ile baş edebilmesi için ona destek olun. ( Birlikte sinema, tiyatro veya spor karşılaşmalarına gidin .)     ! Bu paylaşımların s adece sizin ve çocuğunuz arasında geçireceğiniz bir zaman olmasına özen gösterin.
  • 52. 13) Ayrılmanın sonuçlandırılamadığı durumlarda diğer ebeveynin devamlı eve gidip gelmesi doğru değildir. 14) Çocuğunuza belirli aralarla, yalnız kalmayacağı mesajın tekrarlayın.
  • 53. 15) Okuldaki davranış değişiklikleri ve uyum problemleri ile ilgili konulardan haberdar olabilmeniz için sınıf öğretmenleri ve Rehber öğretmenle iletişim halinde olun. 16) Her şeye rağmen gerekirse bir uzmandan yardım alın.
  • 54. ÇALIŞAN ANNE VE ÇOCUK
  • 55. İş sonrası çocuğunuzla birlikte yüz yüze sohbet ederek, birlikte oyun oynayarak nitelikli zaman geçirin. 2) Yeterli zaman ayıramadığınızı düşünüp suçluluk duygusu içinde çocuğunuza veremediğiz zamanı , hediyelerle telafi etmeye çalışmayın .
  • 56. 3) İşten eve dönüşte özlemle çocuğunuzun her istediğini yaparak, aşırı hoşgörülü tutum sergilemeyin. 4) 0-3 yaşları arasında çocuğun ev ortamında olmasının önemi sebebiyle aile büyüğü tarafından (anneanne, babaanne) yada onun kontrolünde titizlikle seçilmiş bakıcıyla büyütülmesini tercih edin.
  • 57. 5) Mümkünse 3-6 yaşından sonra kurum bakımını tercih edin. 6) Okul çağında , mümkünse çocuğunuzun okuldan dönüşünde evde olun. Onu haberleşmeden uzun süre evde yalnız bırakmayın.
  • 58. 7) Okula başlama , çocuğun hayatında önemli bir gelişmedir okula uyum sağlaması, çalışma alışkanlığının kazanması için ona destek olun . ! Ç ocuk lar, başarılarının ilgiyle izlenmesini i sterken , başarısızlıklarında da yardım bekler.
  • 59. 8)  Çocuğunuz a işten dönüşünüzde , sizden beklediği ilgi yi gösterebilmeniz için gün boyu zamanınızı iyi planlayıp enerjinizi doğru harcayın. 9) Okul çıkışı nda ( olanalaklarınız doğrultusunda ) etüt veya okuma salonu, sanat atölyesi , spor alanı olan çocuk klüplerini tercih edin. ,    
  • 60. 10) Ergenlikte çocuğunuzun büyüdüğünü artık size geçmişteki kadar gereksinim duymayacağını düşünmek oldukça yanlış tır . * H ızlı bedensel gelişmesini anlayıp kabul etmesi için desteğinize , a nla yışlı sohbet inize ve dertleşme ye ihtiyacı vardır. * E tkin bir dinleyici olun.
  • 61. * Çoğu zaman çözüm değil , dinlenmek ve anlaşılmak ister. * Kız v e erkek arkadaşlığı konusunda bilgi verin. * Okul çıkışında, spor ve / veya kültür sanat etkinliklerine yönlendirin.
  • 62. Fotoğrafçıda gülümseyin. Bir gün mutlaka alırlar selamımızı Üstün DÖKMEN
  • 63. İnsan Muhteşem Bir Potansiyeldir
  • 64. Bir elmanın yüreğinde gizlenen tohum, görülmez bir elma bahçesidir. Ama bu tohum bir kayaya rast gelirse ondan hiçbir şey çıkmaz. HALİL CİBRAN
  • 65. İnsanın Anavatanı Çocukluğudur. Dinlediğiniz için teşekkürler

21 Mayıs 2014

KADIN VE DEPRASYON PDF E-KİTAP





KADIN VE DEPRASYON PDF E-KİTAP

İZZET DELİLİ GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU





İZZET DELİLİ GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU


İzzet Delili

Hiç mümkün müdür ki, şu âlemin izzet ve celal sahibi olan mutasarrıfı, izzetinin hukukunu çiğneyen ve celalinin haşmetine karşı hürmetsizlik eden edepsizleri tedip etmesin, izzet ve celaline yakışır bir tarzda onları cezalandırmasın? O ceza ve tedip, bu dünyada yok hükmündedir; demek başka yerde bir dar-ı ceza vardır ve olmalıdır.
Bu delilde, Allah’ın “Aziz” ve “Celil” isimlerinden ahirete bir kapı açacağız. İlk önce şu âlemdeki izzet ve celali görelim ve o izzet ve celalden “Aziz” ve “Celil” olan zata ulaşalım. Daha sonra da izzet ve celalin ahireti iktizasına geçelim.
1. BASAMAK: KÂİNATTA GÖZÜKEN İZZET VE CELALİN SAHİBİ KİMDİR?
Allah’ın bir ismi olan Aziz: Allah-u Teâlâ’nın izzet sahibi ve yüceler yücesi olması, Allah’ın mağlup olmayan galip olması ve yarattıklarının O’nun emrine itaat ederek karşı gelememesi manasındadır.
Evet, Allah Aziz’dir. Zira şu kâinata bakıyoruz ve görüyoruz ki: -İmtihan sırrından dolayı- İnsan ve bazı canavarlardan başka,
· Güneş, Ay ve yeryüzünden tutun, ta en küçük mahlukata kadar her şey kemal-i dikkatle vazifesinde çalışıyor.
· Hiç bir mahluk zerre miktar haddinden tecavüz etmiyor.
· Koca güneşler ve yıldızlar intizamı bozamıyor.
· Hiç biri vazifelerinden geri kalamıyor ve O’na itaatsizlik yapamıyor.
· Her şey bir itaat tahtında hareket ediyor.
İşte her şeyin azim bir heybet tahtında umumi bir itaatte bulunması ispat eder ki, büyük bir celal ve izzet sahibinin emriyle hareket ediyorlar ve O’na itaat ediyorlar.
Aziz ve Celil isimlerinin tecellisini fazla uzatmaya gerek görmüyoruz. Kim bu isimleri derinden derine tefekkür etmek isterse o yüksek dağlara, engin denizlere, denizlerdeki fırtınalara, uçsuz bucaksız çöllere, aylara, güneşlere, yıldızlara kulak versin! İşitecektir ki hepsi bir ağızdan “Ya Aziz, Ya Aziz, Ya Aziz” diyerek O’nu tesbih ediyorlar. Zira şu âlemde kendisine büyüklük verilen her bir mahluk, Allah’ın Aziz isminin bir aynasıdır.
Ya da Aziz ve Celil isimlerinin başka bir tecellisini görmek isterse helak olmuş asi kavimlerin kalıntılarına baksın, ya da bakamıyorsa Kur’an’ın lisanıyla dinlesin! Zira helak olan bütün bu kavimlerde de Allah’ın Aziz ismi gözükür.
2. BASAMAK: AZİZ VE CELİL İSİMLERİNİN AHİRETİ GEREKTİRMESİ
Başta demiştik: Hiç mümkün müdür ki, şu âlemin izzet ve celal sahibi olan mutasarrıfı, izzetinin hukukunu çiğneyen ve celalinin haşmetine karşı hürmetsizlik eden edepsizleri edeplendirmesin, izzet ve celaline yakışır bir tarzda onları cezalandırmasın? Hayır, asla olamaz! Zira nihayetsiz celal ve izzet, edepsizlerin tedibini ister.
Hâlbuki şu dünyada o izzet ve celale yakışır bir ceza yoktur. Çünkü ekseriya zalim izzetinde, mazlum zilletinde kalıp bu dünyadan göçüp gidiyorlar. Demek bir mahkeme-i kübraya bırakılıyor, tehir ediliyor; yoksa bakılmıyor değil.
Hem bazen dünyada dahi ceza verir. Geçmiş asırlardaki asi ve inatçı kavimlere gelen azaplar gibi…  İşte bu cezalar gösterir ve ispat eder ki, insan başıboş değildir; bir celal ve gayret sillesine her vakit maruzdur.
Acaba hiç mümkün müdür ki, insanın umum mevcudat içinde ehemmiyetli bir vazifesi ve ehemmiyetli bir kabiliyeti olsun ve daha sonra:
· Cenab-ı Hakk’ın bu kadar muntazam eserleriyle kendini tanıttırmasına mukabil, insan iman ile O’nu tanımasın,
· Hem rahmetinin bu kadar süslü meyveleriyle kendini sevdirmesine mukabil, insan ibadetle kendini O’na sevdirmesin,
· Hem bu kadar türlü nimetleriyle muhabbet ve rahmetini insana göstermesine mukabil, insan şükür ve hamd ile O’na hürmet etmesin ve bu cinayetler cezasız kalsın, insan başıboş bırakılsın, o izzet ve celal sahibi olan Zat-ı Zülcelal bir ceza yeri hazırlamasın? Hâşâ ve kella!
Bu delili şöyle özetleyebiliriz:
1.   Kâinatta gözüken umumi itaat ve asi kavimlere gelen semavi tokatlar, perde arkasındaki bir zatı “Aziz” ve “Celil” isimleriyle bizlere tanıttırır.
2.   İzzet ve celal, edepsizleri edeplendirmek ve asilere ceza vermek ister. İzzetin ve celalin haşmeti ancak bu şekilde muhafaza edilebilir.
3.   Şu dünyada ise her ne kadar bazen zalimlere ve asilere tokatlar gelse de birçok zaman zalim insanlar ve asi kavimler ceza görmeden bu âlemden göçüp gidiyorlar. İşte bu hâl ispat eder ki, başka yerde bir mahkeme-i kübra ve bir ceza yeri olmalıdır. Olmalıdır ki, izzet ve celal haşmetini muhafaza edebilsin.
4.   Demek ahireti inkâr etmek, Cenab-ı Hakk’ın “Aziz” ve “Celil” isimlerini inkâr etmek ile mümkündür.
5.    “Aziz” ve “Celil” isimlerini inkâr etmek ise gözümüz ile gördüğümüz şu âlemdeki umumi itaati ve asi kavimlere gelen cezaları inkâr etmek ile mümkündür. Zira umumi itaat ve asi kavimlere gelen cezalar inkâr edilemezse “Fiiller failsiz olamaz.” kaidesince, bu itaatin hâkimi ve bu semavi tokatların sahibi olacak zatın varlığı kabul edilecektir. O zatın varlığı kabul edildikten sonra da izzetinin ve celalinin hakkı için ahireti getirmesi gerektiği tasdik edilecektir.
Yani sözün özü: Göz önündeki şu izzeti inkâr edemeyen, ahireti inkâr edemez. Gözüyle gördüğünü inkâr edecek kadar akıldan uzak olana ise zaten diyecek bir sözümüz yoktur!

MERHAMET DELİLİ GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU




MERHAMET DELİLİ GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU
Merhamet Delili 

 Hiç mümkün müdür ki, şu göz önündeki icraatının şehadetiyle, nihayetsiz bir merhametin ve nihayetsiz bir şefkatin sahibi olan şu âlemin Rabbi, kendi merhametine ve şefkatine layık bir tarzda mükâfatta bulunmasın ve has kullarına ihsan etmesin? Burada yok hükmündedir, demek başka yerde bir mükâfat yeri vardır ve olmalıdır. 

Ta ki o rahmet orada hakkıyla tecelli edebilsin. Bu delili iki başlıkta inceleyeceğiz. Birinci başlıkta, gözümüz önündeki şu âlemde küçük bir gezinti yaparak âlemde hükmeden merhameti ve şefkati görecek ve bu merhamet ve şefkatten de “Rahim” olan zatın varlığını ispat edeceğiz. 

İkinci başlıkta ise bu merhamet ve şefkatin ahireti gerektirmesine işaret edeceğiz. 

1. BASAMAK: ŞU ÂLEMDE GÖZÜKEN MERHAMETİN SAHİBİ KİMDİR? 

Rahim: Yarattıklarına merhamet eden, acıyan ve şefkat gösteren manasındadır. Allah Rahim’dir. Rahmetiyle bütün âlemleri kuşatmıştır. 
• Merhametiyle şu âlemi yoktan icat etmiş,
 • Her bir varlığa kendine mahsus bir elbise giydirmiş,
 • Her birini farklı şekillerde terbiye etmiş, 
• Vazifelerini öğretmiş,
 • Hayatını devam ettirebilmesi için lazım olan cihazlarla teçhiz etmiş, 
• Maddi ve manevi bütün ihtiyaçlarını şefkatle karşılamıştır. Şimdi o rahmet denizinden birkaç damlayı hep beraber görelim! Büyük bir ateş görseniz, bir hortumdan çıkan su ile söndürülüyor. Lakin hortumu tutan eli görmeseniz, ateşi söndürmek fiilini hortumun kendisine verebilir misiniz? Elbette, hayır! Çünkü ateşi söndürmek için failinde hayat, ilim, kudret gibi sıfatların bulunması gerekir. Hayatı olmayan, ateşi bilmeyen, hortumu tutamayan ateşi söndüremez. Hepsinden önemlisi, söndürmek merhametin neticesidir; rahmeti olmayan bu fiile fail olamaz. Ve bütün insanlar bir araya gelse o ateşi bu hortumun kendisinin söndürdüğüne bizi inandıramaz. Acaba yeryüzünün ateşini söndürmek, yaşamak ateşinin hararetini dindirmek için, hortum hükmündeki bulutlardan suyu damla damla kim indiriyor? Elbette, cansız, şuursuz bulutlar bu merhameti ve şefkati hissettiren fiile fail olamaz. O hâlde bulut hortumunu tutan el kim? 

Kur’an bu sorumuza cevap versin:
 “İnsanlar ümitlerini kestikten sonra yağmuru indiren ve rahmetini her tarafa yayan O’dur. Övülmeye layık olan gerçek dost O’dur.” (Şura: 28) 

İşte yağan her bir damla Rahim isminin bir tecellisidir. Ve rahmetin başka tecellileri! Zehirli bir böceğin karnında şifalı ve en tatlı bir balı bizim için pişirmek ve o böceğin eliyle bize ikram etmek, elbette o böceğin işi olamaz. Demek balı yapan böcek değil, Allah’ın rahmetidir. Ve bahar mevsiminde cennet hurileri tarzında bütün ağaçlara en güzel elbiseleri giydirip çiçek ve meyvelerle süslendirip onların elleri hükmünde olan kuru dallarıyla lezzetleri farklı, renkleri farklı, kokuları farklı, şekilleri farklı meyvelerle bizi beslemek, elbette rahmetin bir tecellisidir. Yoksa o kuru ağaçlar bizi tanımaz ve bize merhamet etmez. Ve elsiz bir böceğin eliyle ipek gibi yumuşak bir elbiseyi bize giydirmek rahmetin neticesidir. Yoksa o elsiz böcek yemyeşil dut yaprağını yiyip bembeyaz bir ipeği bizim için çıkartamaz. Ya inek, deve, koyun ve keçi gibi hayvanlara ne demeli! Onlara yemyeşil otu yedirip kan ve fışkıları arasından bembeyaz, besleyici bir sütü çıkarmak ve o hayvanı bir süt fabrikası yapmak, elbette rahmetin işidir. Ve o koca Güneş’i Dünyamıza soba ve lamba yapmak, Ay’ı kandil ve takvim yapıp yıldızlarla semanın yüzünü süslendirmek, elbette rahmetin bir tecellisidir. Şimdi rahmetin insandaki cüzi bir tecellisine bakalım: Acaba gözümüz olmasaydı ne yapardık? Kapkaranlık bir âlem… Ya kulaklarımız olmasaydı? Sessiz bir âlem… Ya dilimiz olmasa ve ona tat alma duygusu verilmeseydi? Konuşmanın ve lezzetin olmadığı bir âlem… Ya burnumuz olmasaydı? Kokunun olmadığı bir âlem… Elbette, böyle bir âlemde yaşamak ne kadar zor olurdu. Acaba el, ayak, parmak gibi maddi; akıl, korku, şefkat ve muhabbet gibi manevi hediyeler olmasaydı ne yapardık? Demek her bir azanın takılışında rahmetin bir tecellisi görünüyor. İnsanları böyle maddi ve manevi aza ve duygularla süsleyen Allah hayvanlara da bu âlemden istifade edebilmeleri için lazım olan cihazları takmıştır. Kuşa kanat takıp uçmayı, balığa yüzgeç verip yüzmeyi öğretmiş ve her canlıya rahmetiyle muamele edip hayatının devamı için gerekli olan vücudu ve azaları vermiş. İşte Allah’ın rahmeti her şeyi böyle kuşatmıştır. Sözün özü: Şu dünyanın gidişatına dikkatle bakılsa görülür ki, en âciz, en zayıftan tut; ta en kuvvetliye kadar her canlıya muhtaç olduğu rızkı veriliyor. Hatta en zayıf ve en âcize en iyi rızık veriliyor. Hiç biri unutulmuyor ve karıştırılmıyor. Her dertliye ummadığı yerden bir derman yetiştiriliyor. Öyle ulvi bir keremle ziyafetler ve ikramlar olunuyor ki, nihayetsiz bir rahmet eli, içinde işlediği bedaheten gözüküyor. Şu kâinatta gözüken rahmet ve şefkat ile ilgili onlarca cilt kitap yazılabilir. Bizler, “Arife tarif yeter!” sırrınca meseleyi daha fazla uzatmayarak rahmetin diğer tecellilerini sizlerin tefekkür âlemine havale ediyor ve ikinci basamağa, “Rahmet ve şefkatin ahireti gerektirmesine” geçiyoruz. 

2. BASAMAK: RAHİM İSMİNİN AHİRETİ GEREKTİRMESİ 

Sorumuz şu: Nihayetsiz bir merhamet ve hadsiz bir şefkat neyi ister ve neyi gerektirir? Cevap: Nihayetsiz bir merhamet ve şefkat, kendine layık bir tarzda ihsan etmek ve merhamet etmek ister. Hâlbuki bu fâni dünyaya ve bu kısa ömre, bu rahmet ve şefkatin, denizden bir damla gibi, milyonlar cüzünden ancak bir cüzü yerleşir ve tecelli eder. Demek bu Dünya, o hadsiz merhamete mahal olabilecek bir yer değildir. İşte bu da ispat eder ki, o merhamete layık ve o şefkate şayeste bir saadet diyarı olmalıdır ve vardır. Bunu inkâr edebilmek için, gündüzü ışığıyla dolduran güneşin vücudunu inkâr etmek gibi, göz ile görünen bu rahmetin vücudunu inkâr etmek lazım gelir. Çünkü eğer ahiret gelmezse şu göz önündeki rahmet ve şefkatin hiç bir manası kalmaz. Manası kalmadığı gibi zıddına inkılâp eder. Mesela, akıl rahmetin bir hediyesidir. Ama eğer ahiret gelmeyecek olursa akıl hediye değil, insanın başına bir bela olur. Geçmişin hüzünlerini ve geleceğin korkularını hazır zamanda toplar ve sahibini âdeta bir yılan gibi sokar. Yine insanın kalbindeki merhamet ve şefkat duygusu bir hediyedir. Ancak eğer ahiret gelmez ve ölüm son olursa bu duygu da hediye olmaktan çıkar ve insanın başına bir bela olur. Her vakit sevdiklerini kaybeden ve onları hiçliğe gömen bir insanı, şefkat duygusunun nasıl yakacağını izah etmeye gerek var mıdır? Bunlar gibi bütün nimetler, eğer ahiret gelmezse azaba ve alaya döner. Demek, bu dünyada gözüken rahmet ve şefkatin, zıddına inkılâp etmemesi için ahiretin gelmesi gerekmektedir. Elbette bu rahmetin sahibi olan Zat-ı Zülcemal, rahmetini ve şefkatini zıtlarına inkılâp ettirmeyecek ve bir çiçeği yaratmak kadar kendisine kolay gelen cenneti yaratacaktır. Ayrıca şimdi hayal edin!: Bir biçare yüksekçe bir dağdan yuvarlanmış ve tam uçuruma düşe­cek iken dağın ortasındaki bir ağaca tutunmuş. Şimdi, biz ona bir ip uzatsak ve onu yukarıya doğru çeksek ve tam kurtulacak iken birden ipi bırakarak onu uçuruma düş­meye mahkûm etsek, acaba ona o ana kadar yaptığımız şef­katli muamelenin bir önemi kalır mı? O şefkat, istihza ve alaya dönmez mi? Hem, onu kurtarmaya bizi teşvik eden şefkat hissi, hiç ipi bırakmamıza müsaade eder mi? Elbette ki hayır! İşte bu misal gibi, bizler de Allah-u Teâlâ’nın kudret ipine tutunarak yokluktan varlığa çıktık ve yokluk âlemlerine düşmekten kurtulduk. Evet, Allah-u Teâlâ bize bu vücudu verdi ve bizi bu âleme çıkardı. Bu âlemde de türlü türlü ihsanına bizleri mazhar etti. Eğer ahiret gelmez ve biz ölüm ile yokluğa gidersek bu, mi­saldeki ipin tekrar bırakılması hükmünde olmaz mı? Elbette ki o ilahi merhamet bizleri, tekrar ipin bırakıl­ması manasına gelen yokluk karanlıklarına göndermeyecektir. Zira yokluğa mahkûm edecek olsaydı, bizi yokluktan kurtara­rak bu dünyaya getirmez ve burada böyle şefkatle mua­mele etmezdi. İşte ahiret gelmezse şefkat alaya döner. İdama mahkûm et­tiğimiz bir insanın hücresine her türlü yiyeceklerle dolu bir masa göndersek, bu ona iyilik ve ikram olur muydu? Elbette ki olmazdı! Eğer ahiret gelmezse o mahkûmdan ne farkımız olur? Ve Allah-u Teâlâ şefkat ve merhametini inkâr ettirecek bu olaya hiç müsaade eder mi? Hâşâ ve kella! Yine şu misalin dürbünüyle merhametin ahireti gerektirmesine bakalım: Denizde boğulmakta olan birisini görsek, herhâlde biraz merhametimiz varsa ve yüzmeyi de biliyorsak hemen denize atla­rız ve onu kurtarırız. Şimdi sorumuz şu: Acaba bu kişiyi binler zahmet ile kurtardıktan sonra onu darağacında asar mıyız? Ya da ateşe atıp yakar mıyız? Elbette hayır! Zira mer­hametimiz buna müsaade etmez. Eğer etseydi, zaten onu denizden kurtarmaz ve oracıkta ölüme terk ederdik. İşte onu denizden kur­tarmamız, bizdeki merhameti; bizde ki merhamet de onu asla darağacında asmayacağımızı ve ateşe atmayacağımızı ispat eder. Aynen bunu gibi, Cenab-ı Hak da bizi yokluk denizinden kurtararak bu âleme getirdi. Ve bu âlemde bizi şefkatiyle bir çocuk gibi besledi. Acaba hiç mümkün müdür ki, bu rahmetin sahibi olan Allah-u Teâlâ insanı diriltmemek üzere öldürsün ve ona rahmetini inkâr ettirsin? Hâşâ ve kella! Zira eğer diriltmemek üzere bizleri öldüre­cek kadar merhametsiz olsaydı, zaten bizi yokluktan varlığa çı­karmaz ve bizi böyle nazeninane bir bebek gibi beslemezdi.

 Şimdi bu delili maddeler halinde toplayalım: 
1. Bu âlemde nihayetsiz bir rahmet ve şefkat gözükmektedir. Bu rahmet ve şefkat, sinekten seyyarata kadar her şeyi ve her yeri kuşatmıştır.

 2. Fiiller failsiz olamayacağına göre, bu rahmet ve şefkatin de bir sahibi olmalıdır. Elbette kör kuvvet, şuursuz tabiat, mevhum kanunlar ve hayatsız sebepler bu merhamete ve şefkate fail olamazlar. Bu fiillerin faili ancak ve ancak Rahim ve Kerim olan Cenab-ı Hak olabilir.

 3. Madem Cenab-ı Hakk’ın nihayetsiz bir merhameti vardır, o hâlde ahiret de olmalıdır. Zira nihayetsiz merhamet, kendine layık bir tarzda ihsan etmek ve merhamet etmek ister. Hâlbuki bu fâni dünyaya bu merhamet sığmamakta ve bu rahmet bu âlemde hakkıyla tecelli edememektedir. Demek bu sonsuz rahmetin hakkıyla gözükebileceği baki diyarlar ve baki meskenler lazımdır. Bu baki diyarlar da ancak ahirette ve cennettedir.
 4. Ahireti inkâr edebilmek için, ilk önce Rahim olan Allah-u Teâlâ’yı inkâr edebilmek gerekir. Allah’ı ve Allah’ın Rahim ismini inkâr edemeyen, ahireti de inkâr edemez. Zira ispat ettiğimiz gibi, rahmet ve şefkat ahiretin varlığını lüzumlu kılmaktadır. 

5. Allah-u Teâlâ’yı inkâr edemeyen ahireti inkâr edemeyeceği gibi, gözümüz önündeki şu âlemde gözüken rahmet ve şefkati inkâr edemeyen de Allah’ı inkâr edemez. Zira isim müsemmasız ve sıfat mevsufsuz olamaz. Göz önündeki bu rahmet ve şefkat sıfatları, Rahim ve Kerim olan bir zatın varlığını ispat etmektedir. Şuursuz tabiat, kör kuvvet ve serseri tesadüf bu sıfatlara sahip olamayacağına göre, bu sıfatların sahibi Allah-u Teâlâ’dır ve başkası olamaz. 

6. Madem ahireti inkâr etmek, Allah’ı inkâr etmekle mümkün ve madem Allah’ı inkâr etmek de göz önündeki şu merhameti ve şefkati inkâr etmekle mümkün ki, bu da inkâr edilemez. O hâlde diyebiliriz ki ahireti inkâr edebilmek için, göz önündeki şu merhameti inkâr edebilmek gerekir. Aklı başında olan hiç kimse ise bunu yapamaz.

 7. Eğer ahiret gelmezse göz önündeki şu merhamet ve şefkat, zıtlarına, yani merhametsizliğe ve acımasızlığa inkılâp eder ve bütün bu rahmet ve şefkat istihza ve alaya döner. Bu bahsin misallerini daha önce verdiğimizden sözü uzatmıyor ve sadece şu noktaya dikkat çekerek bu delili tamamlıyoruz: Böyle nihayetsiz bir rahmetin ve keremin sahibi olan bir zat, elbette rahmetini merhametsizliğe ve şefkatini acımasızlığa inkılâp ettirmeyecek ve bütün bu tecellilerini alaya ve istihzaya çevirmeyecektir. Bunun da tek yolu ahireti getirmektir. Zaten ileride ispat edileceği gibi, ahireti getirmek ve cenneti yaratmak, O’nun kudretine bir çiçeği yaratmak kadar kolaydır.

SALTANAT DELİLİ GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU



SALTANAT DELİLİ GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU

Saltanat Delili 
 Hiç mümkün müdür ki, bu âlemin sultanı olan Zat-ı Zülcelâl, nihayetsiz kemalini göstermek için bu kâinatı gayet âli gayeler ve yüksek maksatlarla icad etsin ve sonra o gaye ve maksatlara karşı iman ve ibadetle mukabele edenlere bir mükâfatı bulunmasın? Ve o gayelere, red ve tahkirle mukabele edenlere bir cezası olmasın? Bu mükâfat ve ceza burada yok hükmündedir. Demek, başka yerde bir mükâfat ve ceza yeri vardır ve olmalıdır. Bu delili iki başlıkta inceleyeceğiz. İlk önce, gözümüz önündeki şu kâinatta küçük bir gezinti yapalım ve bu âlemde hükmeden saltanatı görelim. Daha sonra da bu saltanatın sahibi kimdir, onu tanıyalım. 1. BASAMAK: ŞU ÂLEMDE GÖZÜKEN SALTANATIN SAHİBİ KİMDİR? Bilinen yaklaşık 300 milyar galaksi, içlerinde bulunan yaklaşık 300′er milyar yıldızla son derece düzenli bir şekilde varlıklarını sürdürmektedirler. Öyle ki tüm galaksiler, yıldızlar, gezegenler ve uydular hem kendi etraflarında hem de bağlı oldukları sistemlerle birlikte belirli yörüngelerde dönmektedirler. Üstelik evrendeki hız kavramı, dünya ölçüleriyle karşılaştırıldığında akıl almaz boyutlardadır. Milyonlarca ton ağırlığındaki yıldızlar, gezegenler, galaksiler ve galaksi kümeleri uzay içinde müthiş bir süratle hareket ederler. Üzerinde yaşadığımız Dünya saatte 1670 km. hızla kendi ekseni etrafında ve 108.000 km. hızla da Güneş’in etrafında döner. Güneş sisteminin, galaksi merkezi etrafındaki dönüş sürati saatte 720.000 km. iken, Samanyolu galaksisinin uzaydaki hızı saatte 950.000 km.dir. Durmaksızın devam eden hareket öylesine yoğundur ki, Dünya ve Güneş sistemi her sene bir önceki sene bulunduğu yerden 500 milyon kilometre uzakta bulunur. Acaba böyle intizamlı bir hareketin tesadüfen olması hiç mümkün müdür? Düz yoldaki bir arabanın intizamlı hareketi gibi basit bir intizamı dahi, şoförün maharetine bağlamak zorunda olan insan, nasıl olur da kâinattaki şu intizamı tesadüfe ve sebeplere havale edebilir? Evet, kâinat öyle bir saraydır ki, yıldızlar o sarayın kandilleridir. Dünya ise o sarayda sadece küçücük bir odadır. Güneş o odanın lambası ve sobası, Ay ise gece lambasıdır. Dünyamızın lambası olan Güneş, Dünyamızdan 1.300.000 defa daha büyüktür. Bizim galaksimiz olan Samanyolu galaksisinde ise iki yüz milyar ile üç yüz milyar arasında yıldız vardır. Her biri Güneş büyüklüğünde üç yüz milyar yıldızın kapladığı alanı hayal edebilir misiniz? Acaba bu kadar yıldızı birbirine çarptırmadan gezdiren kimdir? Güneş’in merkez sıcaklığı 20.000.000 santigrat derecedir. (Suyun 100 derecede kaynadığı malumdur.) Eğer Güneş’ten toplu iğne ucu kadar bir madde getirebilseydik, 160 km. uzaklıktaki bir maddeyi yakabilirdi. Eğer bütün Dünya odun ve kömür olsaydı, Güneş’in bir günlük ihtiyacını karşılayamazdı. Acaba güneş sobasını söndürmeden yakan kimdir? Güneş’in Dünya’ya uzaklığı 150.000.000 km.dir. Samanyolu galaksimizin çapı ise 100.000 ışık yılıdır. (Işığın saniyedeki hızı 300.000 km.dir.) Eğer saniyede 10.000 km. hızla giden bir rokete binseydik, galaksimizin bir yanından öbür yanına gitmek için 15.800.000.000 yıla ihtiyacımız olacaktı. Bilim adamları 1.400 adet kuyruklu yıldızı tespit etmişlerdir. En kısasının kuyruk uzunluğu 300.000.000 km.dir. Güneşimizin, Dünya’dan 1.300.000 defa daha büyük olduğunu öğrenmiştik. Şimdi dikkat edin! Hayalin dahi tasavvur edemeyeceği bir yıldızdan söz edeceğiz: Betaklus yıldızı! Bu yıldız o kadar büyüktür ki, çapı 250 Güneş büyüklüğündedir. Hacimce Güneş’ten on binlerce defa daha büyüktür. Dilerseniz biraz da Dünyamıza bakalım: Dünyamızda 1.000.000 farklı tür vardır. Her bir türü bir tabura benzetirsek, dünya ordugâhında 1.000.000 tabur ve her bir taburun da hadsiz efradı vardır. Sadece sinek taburunda bir baharda yaratılan fertler, kıyamete kadar yaratılacak bütün insanlardan daha fazladır. Evet, bu dünya öyle bir ordugâhtır ki, bu ordudaki askerlerin milletleri farklı, silahları farklı, elbiseleri farklı, talimatları farklı, suretleri farklı ve erzakları farklıdır. Kâinatta ve dünyada hüküm süren saltanatı anlatmak için ne zaman yeter ne de söz… Şimdi sorumuz şu: Biliyoruz ki, bir köy muhtarsız olmaz, bir şehir valisiz olmaz ve bir memleket sultansız olmaz ve olamaz; acaba hiç mümkün müdür ki, şu kâinatta gözüken muhteşem saltanat sultansız ve meliksiz olsun? Nasıl ki muhteşem bir saray görsek, o sarayın sultansız ve sahipsiz olması mümkün değildir. Biz sultanı görmesek de o saray, varlığı ve ihtişamı ile sultanının varlığına ve ihtişamına delalet eder. Acaba böyle basit bir saray bile maliksiz, sultansız olamazsa; kâinat sarayının sultansız, şu âlem memleketinin padişahsız ve şu mülkün maliksiz ve sahipsiz olması mümkün müdür? Hem intizamla hareket eden muhteşem bir ordu görsek, ama kumandanını görmesek; o ordunun meliksiz, sahipsiz ve başıboş olabileceğine ihtimal verebilir miyiz? Elbette hayır! Çünkü askerlerin terbiyesi, düzenli hareketleri, silahlarının verilmesi, elbiselerinin değiştirilmesi ve ihtiyaçlarının karşılanması gibi hâller ispat eder ki bu ordu bir kumandana ve melike bağlıdır ve onun emriyle hareket ederler. Acaba böyle küçücük bir ordunun bile idaresi, terbiyesi, beslenmesi ve ihtiyaçlarının karşılanması gibi hâller kumandansız ve meliksiz olmaz ve tesadüfe havale edilemezse şu yeryüzünde yüz binler muhtelif taburlardan oluşan hayvanlar ve bitkiler ordusunun kumandansız ve meliksiz olması mümkün müdür? Hem dediğimiz gibi, bu öyle bir ordudur ki, milletleri farklı, silahları farklı, elbiseleri farklı, talimatları farklı, suretleri farklı ve erzakları farklıdır. İşte böyle bir ordunun meliksiz ve kumandansız olması hiç mümkün müdür? Bu ordunun öyle bir meliki vardır ki, hiç birini unutmaz ve hiçbir işi birbirine karıştırmaz. İşte bu ordu, misalimizdeki ordudan ne kadar büyükse büyüklüğü ve mükemmelliği nispetinde, kumandanları olan Allah’ı, Melik ve Sultan ismiyle bizlere tanıttırır. Bu ordunun sultanı olan Cenab-ı Hakk’ı inkâr etmek, ancak göz önündeki bu saltanatı inkâr etmek ile mümkün olur. Göz önündeki saltanatı inkâr edemeyen, Sultan-ı Ezel ve Ebed olan Cenab-ı Hakk’ı da inkâr edemez. Demek Cenab-ı Hakk’ın varlığı, göz önündeki şu kâinatın varlığı kadar açıktır ve bedihidir. 2. BASAMAK: SULTAN İSMİNİN AHİRETİ GEREKTİRMESİ 1. basamakta kâinattaki saltanatı bir nebze de olsa gördük ve “Fiiller failsiz olamaz.” kaidesini kullanarak göz önündeki saltanattan, bu saltanatın sahibi olan Allah’ın varlığına ve O’nun”Sultan” ismine ulaştık. Bu basamakta ise Allah’ın Sultan isminin ahireti gerektirdiğini ispat edeceğiz. Malumdur ki, en küçük sultanlar bile saltanatlarının izzetini korumak ve haşmetini muhafaza etmek için, kendilerine güzel hizmet edenlere mükâfat ve isyan edenlere ceza verir. Mükâfat ve ceza, saltanatın olmazsa olmazıdır. Hatta bir asi, sultana isyan etse ve: “Sultan beni yakalayamaz, bana ceza veremez, gücü bana yetmez…” dese… Sultan, saltanatının haşmetini korumak için o asiyi yakalamalı ve onu hapse atmalıdır. Eğer memleketinde bir hapis yoksa bile, saltanatının haşmetini muhafaza etmek için o asiye bir hapis yapmalı ve onu yakalayarak o hapse atmalıdır. Ta saltanatının izzeti muhafaza edilsin ve izzet zillete inkılâp etmesin! Madem sultan, saltanatının izzetini korumak için kendisine hizmet edenlere mükâfat ve isyan edenlere ceza vermek zorundadır. O hâlde şimdi soruyoruz: Acaba 1. basamakta varlığını ispat ettiğimiz Sultan-ı Ezel ve Ebed olan Allah-u Teâlâ, kendisine hizmet edenlere bu dünyada hakkıyla mükâfat veriyor mu? Ve yine kendisine isyan edenlere bu dünyada hakkıyla ceza veriyor mu? Hayır vermiyor! Ne O’na hizmet edenler bu dünyada hakkıyla mükâfat görüyor ve ne de O’na isyan edenler hak ettikleri cezaya uğruyor. O hâlde şimdi yine soruyoruz: Ezel ve Ebed Sultanı olan Allah-u Teâlâ’nın, saltanatının izzetini ve haşmetini koruması için ne yapması lazım? Elbette, bir mükâfat ve ceza yeri açması ve bu dünyada kendisine hizmet edenlere orada mükâfat ve bu dünyada kendisine isyan edenlere orada ceza vermesi lazım! Bu olmazsa, Cenab-ı Hak -hâşâ- saltanatının izzetini muhafaza etmemiş olur. Zira bir kâfir, küfrünün lisan-ı hâli ile der ki: “Ey Sultan olduğunu bildiren Allah, sen beni yakalayamazsın, beni cezalandıramazsın, beni hapsine atamazsın, sen cehennemi yaratamazsın, senin gücün ahireti yaratmaya yetmez…” Evet, bütün bu sözler ve daha yazmaya cesaret edemediklerimiz, kâfirin lisan-ı hâl ile söylediği ve küfrün neticesi olan sözlerdir. Eğer -faraza- Allah’ın cehennemi yaratmak için hiç bir sebebi olmasaydı bile, sadece kâfirin bu sözlerinden dolayı cehennemi yaratacak ve onu oraya atarak saltanatının izzetini koruyacaktı. Şimdi, birinci delili maddeler hâlinde özetleyerek meseleyi biraz daha iyi kavrayalım: 1. Zerrelerden yıldızlara ve atomlardan galaksilere kadar şu kâinatta muhteşem bir saltanat gözükmekte ve bu saltanat her yerde hükmetmektedir. 2. Bir köyün muhtarsız, bir şehrin valisiz, bir memleketin sultansız ve bir sarayın meliksiz olması mümkün olmadığı gibi; bu kâinatta hükmeden saltanatın da sultansız olması mümkün değildir. Bu sultanı kabul etmemek, ancak göz önündeki şu saltanatı inkâr etmekle mümkündür; göz önündeki saltanatı inkâr etmek ise aklını kaybetmemiş hiçbir kimse için mümkün değildir. 3. Sultanlar, kendilerine hizmet edenlere mükâfat verirler. Bu, saltanatın izzetini muhafaza etmek içindir. Hâlbuki bu âlemin sultanına hizmet edenler bu dünyada hakkıyla mükâfat görmemektedirler. O hâlde bu mükâfatın verileceği başka bir memleket olmalıdır, ta ki saltanatın izzeti muhafaza edilebilsin. 4. Sultanlar, kendilerine isyan edenlere ceza verirler, ta ki saltanatlarının haşmet ve izzetlerini koruyabilsinler. Hâlbuki bu âlemin sultanı olan Allah-u Teâlâ’ya isyan edenler bu dünyada hakkıyla ceza görmemektedirler. O hâlde bu cezanın verileceği başka bir memleket olmalıdır, ta ki saltanatın izzeti ve haşmeti muhafaza edilebilsin. 5. Ahireti inkâr edebilmek için, ilk önce Cenab-ı Hakk’ın “Sultan” ismini inkâr edebilmek gerekir. Cenab-ı Hakk’ın “Sultan” ismini inkâr edebilmek için de şu kâinatta gözüken haşmetli saltanatı inkâr edebilmek lazımdır. Demek, kâinatta gözüken haşmetli saltanatı inkâr edemeyen, bu saltanatın sultanı olan zatı inkâr edemez. Ve bu sultanı inkâr edemeyen de ahireti inkâr edemez, zira saltanatın izzeti ancak ahiretin gelmesiyle muhafaza edilebilir. Başta dediğimiz gibi, ahiretin varlığı üç adım ile ispat edilir. Her bir adımı bir zincir halkaya benzettiğimizde, bu üç halka birbirine girmiştir. Birini koparabilmek için, tümünü koparabilmek ve tamamını parçalayabilmek gerekir; tümüne ilişemeyen bir halkaya da ilişemez. Dolayısıyla, gözümüz ile gördüğümüz şu âlemdeki saltanatı inkâr edemeyen, bu saltanatın sultanı olan zatı inkâr edemez, zira saltanat sultansız olamaz. Sultanı inkâr edemeyen de ahireti inkâr edemez, zira ancak ahiretin gelmesiyle bu sultanın izzeti muhafaza olunur. O hâlde diyebiliriz ki: Elbette, gücü her şeye yeten ve koca yıldızları tesbih taneleri gibi çeviren bu sultan, saltanatının izzetini muhafaza etmek için ahireti getirecek ve kendisine güzelce hizmet edenlere mükâfat verecektir. Kendisine isyan ederek âdeta “Sen beni yakalayamazsın, senin gücün bana yetmez!” diyenlere de hak ettikleri cezayı vererek onları haps-i ebedisi olan cehenneme atacaktır. Bu, göz önündeki şu saltanat kadar açıktır ve bedihidir.

AHİRETE İMAN GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU




AHİRETE İMAN GÖRSEL VE SESLİ ANLATIMLI VİDEOSU

Ahirete İman 
 Bismillahirrahmanirrahîm
 “Güneş katlanıp dürüldüğünde, yıldızlar kararıp döküldüğünde, dağlar yürütüldüğünde, kıyılmaz mallar bırakıldığında, vahşi hayvanlar bir araya toplandığında, denizler kaynatıldığında, ruhlar bedenlerle birleştirildiğinde, diri diri toprağa gömülen kızlara: ‘Hangi günahtan dolayı öldürüldünüz?’ denildiğinde, amel defterleri açıldığında, gök sıyrılıp açıldığında, cehennem kızıştırıldığında ve cennet yaklaştırıldığında herkes (hayır ve şerden) ne getirmiş olduğunu anlar.” (Tekvir 1-14) Kur’an’ın bu ve benzeri ayetlerinin sarahatiyle, bir gün gelecek ve bu âlemin kıyameti koparak başka bir âlemin kapısı açılacaktır. Bu, gözümüz önündeki şu âlemin vücudu kadar katidir. “Ahirete İman” isimli bu eserimizde iman hakikatlerinden biri olan haşir, yani öldükten sonra dirilme ve mahşere çıkma, iki kere iki dört eder katiyetinde ispat edilmektedir. Bu eserde anlatılan hakikatler o kadar kuvvetlidir ki en inatçı kâfiri dahi ilzam eder ve susturur. Nasıl ki, bir saray veya bir şehir hakkında biri dava etse: “Şu saray veya şehir, tahrip edilip yeniden sağlam bir surette bina ve tamir edilecektir.” dese… Elbette, onun davasına karşı altı sual terettüp eder. Birincisi: “Niçin tahrip edilecek? Sebep ve gerekçe var mıdır?” Eğer, “Evet, var.” diye ispat edilse bu sefer ikinci soru sorulur. İkincisi: “Bunu tahrip edip tamir edecek usta muktedir midir? Yapabilir mi?” Eğer, “Evet, yapabilir.” diye ispat edilse bu sefer üçüncü soru sorulur. Üçüncüsü: “Bu sarayın veya şehrin tahribi mümkün müdür?” Eğer, “Evet, mümkündür.” diye ispat edilirse bu sefer dördüncü soru sorulur. Dördüncüsü: “Mümkün olan bu tahrip gerçekleşecek ve vukua gelecek midir?” Eğer, “Evet, gerçekleşecektir.” diyerek vukuu ispat edilse iki sual daha ona varid olur ki: Beşinci ve altıncı sualler: “Acaba şu acayip saray veya şehrin yeniden tamiri mümkün müdür? Mümkün olsa, acaba tamir edilecek midir?” Eğer, “Evet” denilerek bunlar da ispat edilse o vakit bu meselenin hiçbir cihette hiçbir köşesinde bir delik, bir menfez kalmaz ki, şüphe ve vesvese girebilsin. İşte, bu temsil gibi: · Dünya sarayının ve şu kâinat şehrinin tahribi ve tamiri için gerekçeler olduğu, · Fail ve ustasının buna muktedir olduğu, · Tahribinin mümkün olduğu ve vaki olacağı, · Ve tamirinin de olası ve vuku bulacağı meseleleri ispat edilirse, artık bu mesele hakkında şüphe ve vesvese edilmez. İşte eserimizde bu altı cihetin her biri, iki kere iki dört eder katiyetinde ispat edilecek ve ahiretin varlığı güneş gibi kati gösterilecektir. Eserimizden hakkıyla istifade edebilmeniz için, ilk önce eserde takip ettiğimiz yolu ve metodu bilmeniz gerekir. “Ahirete İman” isimli eserimizde şöyle bir yol takip ettik: Ahiretin varlığına dair delilleri başlıklar ve maddeler hâlinde inceledik. Her bir başlık müstakil olup tek başına ahiretin varlığını ispat etmeye kâfidir. Bütün başlıkların toplamındaki kuvvet ise asla karşı gelinemeyecek kuvvettedir. Her bir delilde iki basamaklı bir yol ve bir tarz takip edilmiştir. 1. Basamak: Bu basamakta, kâinattaki fiillerden ve tecellilerden bahsedilmekte ve daha sonra fiilden faile, isimden müsemmaya, yani ismin sahibine ve sıfattan da mevsufa, yani sıfatın sahibine geçilmektedir. Mesela birinci delilin birinci basamağında kâinatta gözüken saltanattan bahsedilecek ve bu saltanat delil yapılarak Sultan-ı Ezel ve Ebed olan Allah’ın varlığı ispat edilecektir. İkinci delilin birinci basamağında ise kâinatta gözüken merhametten bahsedilecek ve bu merhamet delil yapılarak Rahim olan Allah’ın varlığı ispat edilecektir. Üçüncü delilin birinci basamağında ise kâinatta gözüken izzetten bahsedilecek ve bu izzet delil getirilerek Aziz olan Allah’ın varlığı ispat edilecektir. Diğer delillerde de aynı yol takip edilmektedir. Demek 1. Basamakta, kâinatta tecelli eden fiillerden, isimlerden ve sıfatlardan bahsedilecek ve fiilden faile, isimden müsemmaya ve sıfattan da mevsufa geçilecektir. Zira fiiller failsiz, isimler müsemmasız ve sıfatlar mevsufsuz olamaz; bir iğnenin ustasız ve bir harfin kâtipsiz olamayacağı gibi… Demek birinci basamakta aynı zamanda ispat-ı vücud da yapılmaktadır. Yani ahiretin varlığından önce Allah’ın varlığı ispat edilmektedir. 2. Basamak: 1. Basamakta fiil ve tecelli anlatılıp faile ve müsemmaya çıkıldıktan sonra, 2. Basamakta mezkûr ismin ahireti gerektirdiği ve mezkûr sıfatın ahireti iktiza ettiği ispat edilmektedir. Demek bu basamak, ahiretin varlığının ispat edildiği basamaktır. Her bir delilde anlatılan meseleler âdeta üç zincir halkasından oluşmaktadır: 1- Kâinattaki tecelli. 2- Bu tecellide gözüken isimler ve sıfatlar. 3- Bu isimlerin ve sıfatların ahireti gerektirmesi. Bu halkalar birbirine geçmiş olup tamamını koparamayan, bir halkaya ilişemez. Ya da başka bir ifadeyle, bir halkayı koparabilmek için tamamını parçalayabilmek gerekir. Mesele bir bütündür; bütünü çürütemeyen, parçaya ilişemez. Parçaya ilişebilmek için bütün çürütülmelidir. Dolayısıyla diyebiliriz ki: · Ahireti inkâr edebilmek için, ilk önce faili ve müsemmayı yani Allah’ı inkâr edebilmek gerekir. · Allah’ı inkâr edebilmek için de kâinatta gözüken fiilleri ve isimleri inkâr edebilmek gerekir. · Kâinatta gözüken isim ve fiilleri inkâr edebilmek için ise bizzat kâinatın kendisini inkâr edebilmek lazımdır. Bu ise mümkün değildir. · Başka bir ifadeyle, kâinatı inkâr edemeyen, göz önündeki fiilleri inkâr edemez; fiili inkâr edemeyen, faili inkâr edemez; faili inkâr edemeyen de o fiilde gözüken, faile ait ismin ahireti gerektirmesini inkâr edemez. Sözün özü: Her bir başlıkta öyle bir yol takip edilmiştir ki, ahireti inkâr edebilmek için şu göz önündeki âlemi inkâr etmek ve akıldan istifa etmek gerekecektir. İşte bu eserde ahiretin varlığı bu kadar net bir şekilde ispat edilecektir. “Ahirete İman” isimli eserimiz hazırlanırken Bediüzzaman Hazretleri’nin “10. Söz” namıyla maruf “Haşir Risalesi” kaynak eser olarak kullanılmıştır. Eserimizde anlatılan bütün hakikatler, Bediüzzaman Hazretleri’nin mezkûr eserinden iktibas edilmiştir. Bu eserle amacımız: · Ahirete iman hakikati hususunda imanlarımızı taklitten tahkike çıkarmak, · Ahiret hakkında şüphesi olanları şüpheden kurtarmak, · Ahireti inkâr edenlerin imana girmelerine bir vesile olmak, · Ahiret hakkında kâfirler ile mücadeleye girmek zorunda kalanlara bir rehber olmak, · Ve bu vesileler ile Cenab-ı Mevla’nın rızasını kazanmaktır. Tevfik ve inayet Allah’tandır!

Silinmesin *T6952550267*DOSYA GÖNDERME FORMU(HUKUK)YARGITAY 20. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞINA ANKARADOSYAYA İLİŞKİN BİLGİLERMAHKEMESİKARAR TAR...