AŞK BEDEL İSTER

Aşk dediğin beklemektir Ey Sevgili! Kays gibi Mecnun olana kadar, Hz. Yakup gibi aydınlığa hasret kalana kadar beklemek bekleye bekleye gözden olmak, sözden olmaktır. Ve beklemek dünyanın en asil eylemidir, eğer beklenene değecekse. Bilesin! Aşk; yanmaktır Ey Sevgili! Yanıp kül olmaktır, Kerem gibi Aslına ermektir. Ateşin ortasına hesapsız girmektir İbrahim misali. Ki onun gönlünün yangınıdır ateşi gülistana çeviren. Ki yanmak insanı kurtarır hamlıktan çiğlikten. Hem ne diyordu şair; "Yanmışın halinden ne bilsin ham/ Sükut gerektir bize gayrı vesselam.. Gözlerinden ayrı geçen her an yanmaktayım. Bilesin! Aşk; bedel ödemektir Ey Sevgili! Bülbül, gonca gülü görebilmek için her seher uyanık olmak ve güle ulaşmak için yüreğini gülün dikenine asmak, kanını akıtmak zorundadır. Ya ben yüreğimi nereye asayım Ey Sevgili. Çünkü Aşk bedel ister, külfetsiz nimet olmaz. Beklemek bedel ödemekse eğer hâlâ ödüyorum o bedeli. Bilesin! Aşk; vazgeçmektir Ey Sevgili! Mecnun gibi aklından, Kerem gibi bedeninden vazgeçmek. Yardan gayrısından, cümle cihandan vazgeçmek. Yemeden, içmeden, uykudan uyanıklıkdan ve vazgeçmekten bile vazgeçmektir gün gelince. Senin için senden vazgeçmişim. Bilesin! Aşk; bilmektir Ey Sevgili! Bir tek yârı bilmek, onu candan daha aziz bilmektir. Ondan gayrı bildiklerinin hiçbir şey olduğunu dünyanın onunla mana bulduğunu bilmektir. Onun selamı ile gelen bela olsa Eyvallah diyebilmektir. Kızmana, gülmene, gelmene, gitmene hepsine Eyvallah. Bilesin! Aşk; susmaktır Ey Sevgili! Onun güzelliğini, iyiliğini tarif etmeye gücün yetmediği an susmaktır. Kelâmın, kalemin, sözün tükendiği yerde, manayı sessizliğe yükleyip susmaktır. Artık sustum Ey Sevgili. Bilesin! Aşk dediğin susup beklemektir, Aşk dediğin....

UMRUMDA DEĞİL YAŞAMAK ÖLMEK

Umrumda değil yaşamak ölmek Canımdan geçerim senden vaz geçmem Olur mu bu aşkı bir anda silmek Canımdan geçerim senden vazgeçmem Dünya tersine dönse vazgeçmem Gökteki güneş sönse vazgeçmem Sensizlik inan ki ölümden beter Canımdan geçerim senden vazgeçmem Artık bundan sonra seniz olamam Kendime başka bir dünya kuramam Mümkün değil benim sensiz yaşamam Canımdan geçerim senden vazgeçmem Dünya tersine dönse vazgeçmem Gökteki güneş sönse vazgeçmem Sensizlik inan ki ölümden beter Canımdan geçerim senden vazgeçmem.. Ali Tekinture

BİZE YAKIŞMIYOR...........

Bize Yakışmıyor  Sevdalar türkülerde kıvam tutmuyor   Yürek atışları göğe vurmuyor   Yaşamın töresi çağa sığmıyor   Yakışmıyor aslında böyle yaşamak   Bize yakışmıyor Ne zaman insan olmanın   Sancısıyla kıvrasan   Kuru sıkı kurşunlar kadar önemsiz   Hayatım serilir gözlerimin önüne   Bir sinema bileti gibi   Yırtılıp atılan ömrüm   Kahırla sitemle isyanla geçen yıllarım  En yalnız gecelerde büyütüldüm   En yalnız kelimelerle anlatıldım  Ve de en cömert yalanlarla aldatıldım  Bu yüzden garipliğim anam   Acılarım kara sevdam oldu  Kapalı gişe oynadım yoksulluğun dramını   Nasipsizliğin zaferiyle öğütülüp  Rekorlar kırdım   Künyemde yazılı talihsizliğim   En büyük nişanım kadersizliğim  Elimde ayağımda yokluk kelepçesi   İtaatsizlikle suçlandım üstelik hayata karşı  Razı değil bu gönül benden   Razı değil bu yürek benden  Ellerim isyankar gözlerim sitem kar   Yüreğimde çığlık çığlığa kurşuna dizilir arzularım   Nefesimin ağırlığında intihar eder duygularım   Acıdıkça yanar içim yandıkça isyan okur kimliğim  Geçip giden zaman benden habersiz  Oysa gecenin gizeminden sıyrılmış   Bir şafak vakti ne yakışırdı bana  Ne zaman bir Leyla sancısıyla kıvransam   Namlunun ucundaki delikanlı sevdam gelir aklıma   Ölümse uğruna ölüm dediğim can adadığım sevdam   Bir de aldatılmış umutların elinde   Silinip giden kimliğim   Bu yüzden bilinmezliklerin   Mucizesine sırdaş oldum   Çatlamış topraklarda steplerce susuz kaldım  terk edilmiş örenler misali gamla doldum  Korkularım yürüdükçe damarlarımda  Acıyı hissederek acıyı du*****   Nabzını saydım avuçlarımda bu sefil hayatın   Yine de bu gözler ihaneti kuşanmadı   Yalan masallar düş olmadı   Bu yüzdendir ayazı   Bu eller kula kul olmadı   Bundandır nasırları  Aydınlıktım oysa karanlığa karşı direnen   Acıydım nefes nefes hücrelerimde gezinen   Gözlerim hüzne yatkındı   Yüreğim kara sevdaya   Çiçeklerle donanmış yemyeşil bir bahar   Ne yakışırdı bana   Yurdagül Özay

HANGİ RÜZGAR SABIRLA BÖYLE KOŞAR ARDINDAN

Gelmedin son hayal de yanıp yanıp kül oldu bu deruni kavgada kırılan gönül oldu şimdi menziller elem,yürek duman,sine çak devleri mahkum eden hayatım şimdi helak Gelmedin yıldırımlar düştü hülyalarıma nasıl kıydın be zalim masum rüyalarıma sana doğru her adım neden hep ölüm sunar seni her andığımda renk solar,desen yanar Hangi rüzgar sabırla böyle koşar ardından hangi el nakış nakış gergef dokur ardından susarsam anlatır mı seni göklere tarih bensiz olur mu sabah, güler mi kara talih gelmedin koptu zincir parçalandı anılar sardı bütün ruhumu tükenmeyen ağrılar kalbimin pembe köşkü harab oldu gelmedin bahçesinde açan gül turab oldu gelmedin bil ki kıyamet kopsa bu ateş sönmeyecek heyhat! şair mehtaba bir daha dönmeyecek.. Nurullah GENÇ

İNANMA ŞU VEFASIZIN SÖZÜNE

İnanma şu vefasızın sözüne..!! Boşuna düşürdüm,saçlarıma ak Nasıl bel bağladım,bu hayırsıza Yeter artık ondan,neler çektim bak İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Ne kadar dil döküp,yemin içmişti, Herşeyinden bizim,için geçmişti Sanki acı için,beni seçmişti İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Döktürür gözümden,kanlı yaşlarım Diyordu her şeye, senle başlarım. Akılsız başımı, kendim taşlarım İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Aldanırsan daha,çok ağrır başın Bir kere dönüpte,sildimi yaşın.? Kazarlar mezarın,yazarlar taşın İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Yıllar geldi geçti,asla sordumu.? Saldıda sevdaya,kendin yordumu? Kaç defa söz verdi,bir kez durdumu.? İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Yeter artık bırak,derde boyanma Böyle vefasıza,belin dayanma Senden başkasına hiçte inanma İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Yakar yüreğini,candan bakışı, Halden hale koyar,dertsiz başını. Zehir eder inan ekmek aşını, İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Durak YİĞİT derki, ağrıtır başım Kazdırdı mezarım,diktirdi taşım Musallaya kondu, işte naaşım İnanma sakın şu,VEFASIZIN sözüne.. Durak YİĞİT

Yaşam üzerine fazla geldiği zaman onu zorlama,

Yaşam üzerine fazla geldiği zaman onu zorlama, Biraz duraksa, neler olup bittiğine anlam verme. Mutlaka yanlış bir şey oldu  ve düşüncelerin ile dileklerin aynı orantıda değildi. Ve varlığın ile buluşamadı Sorun yok, sadece bekle. Güneş doğacaktır, çimler yeşerecektir, Çiçekler açacaktır,Rüzgâr esecektir Ve yağmur yağacaktır, zorlamaya gerek yoktur. Olması gereken kendiliğinden olur. İzlemene devam et, şahitlik güzeldir Hem olayın dışındasındır hem de içinde... O bir dengedir,O anlamlıdır, Şahit ol, tanık ol, olan ile bütünleş. Güzellik olanların içinden filizlenecektir; Zorlamaya gerek yoktur. Olması gereken kendiliğinden olur.

BEN SANA KALBİMİ VERDİM

Ben Sana Kalbimi Verdim  Sabah erken terminale indim. Çantamı yere bırakıp öylece beklemeye başladım. Bilinçsizce gözlerim etrafı tarıyordu, biliyorum beklemiyordun ama yinede gözlerim seni arıyordu eskiden kalma bir alışkanlıkla... Sen uzun bir zaman önce gitmiştin bu kent de biliyorum ama inatla gözlerim seni arıyordu yine de, arada geçen bunca zamana rağmen... Soğuktu, Ankara’ya kar yağıyordu, üşüyordum... Benim de düşlerim yağdı Ankara’ya... Ellerimi cebime soktum bir süre öylece bekledim... Sanki biraz sonra bir köşeden çıkıp gelecektin, sadece birazcık geç kalmıştın; koşarak çıkıp merdivenleri gelip sarılacaktın hasretle...  Biliyorum uzaklardasın şimdi .. Kimlerlesin kimbilir, yalnızsın belki de benim gibi şu an..? Oralar da soğuktur belki, üşüyor musun..? hala canını sıkıyor mu, bir ömür tükettiğin bu hayat kavgası..?  Beni sorma! Suyu tükenmiş limanların denizlerine yürüyüp duruyorum hala... Hayatımın sesi kısılmış, yaşlanmış dudaklarımdaki kelimeler, kimse aramıyor, anlamıyor beni... Unutulmuşum anlayacağın... Beklerken gözlerin geldi gözlerimin önüne, dudakların, duruşun, gülüşün, sevgiyle bakışın... Sonra aklım ayrılığın bir burgu gibi işlediği yüzüne bakmaya, elini tutmaya korktuğum günlere gitti. Burgu ağır ağır işliyordu içime, ağır döndüğü içinde daha çok acıtıyordu... Yıllardır bu terminale her gelişimde aynı acıyı duyarım, aynı özlemi hissederim, aynı hüznü yaşarım... Oysa aradan uzun yıllar geçmişti ama her şey daha dünmüş gibi gözlerimin önünde canlanıyordu...  Ne zaman bu terminale insem içim burkulur, gözlerim durup durup dolar. Her esen yelde, yağan yağmurda, çağlayan ırmakta, uğuldayan ormanda senin kokunu duyarım... Her esintide soluğunu hissedip içime ferahlık dolar ve her yokluğunu yokladığımda ruhum sızlar.  Çekip gitmiştin kalbinin bütün kapılarını kapatarak ardında.. Durmadan büyüdü içimde yokluğun. Günler aylar, yıllar geçip gitti ardına bakmadan ama sen yoktun gelmiyordun... Gelmiyeceğini biliyorum beklemem nafile ama yine de köşe başlarına bakıyorum belki bir köşeden çıkar gelirsin diye..  Uzaktasın oysa ki bir ömür kadar... Özlem tek yönlü bir yol işte gidip de dönmeyen...Ve sen bir yel gibi esip gittin hayatımda ardına bakmadan, ben yelkenleri kırık tekneler gibi bakakalmıştım yorgun denizler üzerinde...  Seni ne zaman ansısam bir hüzün şarkısı kırılır kalbimde; hiç unutamadım ki seni zaten, yıllar oldu buraları terkedip gideli, yıllar oldu ayrıyız, dudaklarımız biribirinden uzak, bedenlerimiz, ellerimiz, gözlerimiz uzak.  Oysa aşk karşılıklı sevmektir, dokunmaktır, gerçek aşk paylaşmaktır hayatı. Hala kulağım sesinde, gözlerim etrafta seni arıyorum, çok uzaklarda olduğunu ve gelmeyeceğini bile bile... Kırık bir tebessümdür anımsadığım, bir sevda türküsüydü adın... Herkese bir şeyler verilir belki ama ben sana kalbimi verdim... Kalbimi de alıp gittin beraber... Çekip gittin hayatımdan düşlerimi ve anılarımı sarsarak.. hayatımda artık mutluluk olmayacak, teselli olmayacak. Hep bir boşluk, hep acılar, hüzünler olacak... Şimdi güz sonu, kışa giriyoruz ben dört mevsim baharı yaşadım seninle.  Dört mevsim çiçek açtın kalbimde, taze bir yaprak gibi yeşildin, sevgi çiçeğiydin, üzerine çiğ taneleri düşmüş kırmızı güldün, maviydin, beyazdın bütün renklerde sevmiştim seni...  Seni severken hayatı da sevmiştim ben, dünyayı da,insanları da... Uçup gitti şimdi sevgi kuşları hayatımda. Günlerin, gecelerin tadı yok. Leylası kaybolmuş bir mecnunum, Hiçbir çöl kabul etmiyor beni artık Soğuk karanlık gecelerde kayıp çocuk resimleridir hüznün bir başka adı. Gittiğinden beri kayıp içimdeki çocuk...