27 Şubat 2012

KÜRT AYIRIMCININ DİLİNİN ALTINDAKİ BAKLALAR


KÜRT AYIRIMCININ DİLİNİN ALTINDAKİ BAKLALAR

Ülkemizde Kürt ayırımcılar sanki bugüne kadar yokmuş gibi "Kürt-Türk kardeşliği", "eşit haklar", "siyasi çözüm", "yeni bir cumhuriyet" diye ortalığı toza dumana boğuyorlar.
Kullandıkları bazı kelimelerin mânâsı da, bizim bildiğimiz gibi değildir!..
Mesela "AYDIN" kelimesi, bunların dilinde "DİNSİZ" demektir!... En "aydınlanmış"ları, Turan Dursun idi... Ona "Aydınlanma Savaşcısı" derlerdi!... (Yüzyıl Dergisi, sayı 6, 1990)
Hem dinsiz, hem sonuna kadar Batıcı oldunuz mu, Türklüğü, müslümanlığı kötülediniz mi, Ermeni ve Kürt soykırımını kabul ettiniz mi, Fener Patrikhanesi'ni ekümenik saydınız mı, Kıbrıs'ı ve ve Güneydoğu'yu vermeye hazır oldunuz mu; Çetin Altan, Mehmet Altan, Ahmet Altan, Oral Çalışlar, Mehmet Ali Birand, Orhan Pamuk gibi "aydın"sınızdır... O yüzden Kürt bölücüler her fırsatta "aydınlar"dan destek isterler, ve her zaman da bulurlar. TÜRKİYE'deki TÜRK olmayan en "aydın" kurumlar KESK, Tabibler Odası ve Eğitim-Sen'dir. Bunlar bölücü Kürtler'in kontrolundadır. Olur olmaz zamanlarda bildiri yayınlar, eylem yaparlar!
"İLERİCİ" ise, eskiden "SÖZDE SOSYALİST" demekti, şimdi pek kullanılmıyor.
"DEMOKRAT" kelimesi, "BÖLÜCÜLÜĞE SES ÇIKARTMIYAN" anlamına gelir.
Demirel'in kullandığı "kürt kimliği" ifadesi ile Kasımpaşalı Tayyip'in kullandığı "kürt sorunu" bölücülükten başka bir işe yaramayan, hiç bir tanımı olmayan kavramlardır.
Nedir "kürt kimliği?... Bilen varsa, beri gelsin!.. TÜRK kimliğinden farklı nesi var bu ülkede?..
Nedir "kürt sorunu"?... Bilen varsa, beri gelsin!.. Bölücülükten, "Kürdistan" dedikleri Güneydoğu Anadolu'yu Türkiye'den koparmaktan başka, ne gibi özelliği var? Kasımpaşalı Tayyip "kürt sorunu, benim sorunum" derken, Türkiye'yi bölmeyi mi vazife edinmiş oluyor?
Aslında bölücülerin bir kısmı bu ülkeden kopmak isterken, bir kısmı da Türkiye Cumhuriyeti'nin yapısını değiştirmek amacında!.. Bunlar Atatürk'ün "TÜRK Devleti'ni kuran herkese TÜRK denir" anlayışından uzaklaşıp bu devletin TÜRK-kürt ortak yapısına sahip olmasını istiyor.
Gerçek şu ki, şimdi bile Kürt asıllılar, nüfusun ancak %10'unu teşkil ederken, Devlet idaresinde, sendikalarda, odalarda, belediyelerde bu oranın çok üstünde temsil edilmekte, üstelik pek yatkın oldukları mafya ve suç dünyasındaki güçleri Türkler'e kan kusturmaktadırlar!.. Pazarlardan, otopark yerlerine; ihalelerden gecekondu semtlerine kadar!...
Bir de Devlet'in TÜRK-kürt "demokratik" Cumhuriyeti'ne dönüştüğünü düşünün!...
Ha, sahi!... Söylemedik, değil mi? Onların ağızlarındaki "demokratik cumhuriyet" bu anlama gelir!.
En çok yanıltan ifade ise, "YURTSEVER"dir!... Çünkü bu kelime tamamen ters anlamda kullanılır. "TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NE DÜŞMAN, BAŞKA BİR YURT PEŞİNDE OLAN" demektir!...
Zaman zaman "yurtsever avukat, yurtsever öğretmen, yurtsever politikacılar" adına açıklamalar yapılır!... Bu kişilere bizim vereceğimiz ad, ancak "VATAN HAİNİ" olabilir.
"Halkların Kardeşliği" safsatası da böyledir. Kürt bölücüler sık sık yaptıkları gösterilerde bir yandan "Yaşasın Halkların Kardeşliği" diye bağırırlar, öte yandan "kardeş"lerinin üzerine, dükkânlarına, otomobillerine, otobüslerine molotof kokteyli atıp yakarlar, taşlarla camları tahrip ederler.
Eğer Türkiye'de "halkların kardeşliği" denen şey, ezelden varolmasaydı, biz yıllardır birbirimizi yer dururduk, bugünde ortalıkta bir tek "kürt" kalmazdı!
Ama öyle olmamıştır. Dış tahrikli isyanlara rağmen, Türkiye'nin her tarafında Kürt asıllılar 1. sınıf vatandaş muamelesi görmüş; hatta nüfus oranına ve vasıflarına göre hak ettiklerinden daha fazla mevki sahibi olmuşlardır.
Eğer bir ayırım ve bir düşmanlık başladıysa; bunun sebebi TÜRKLER'i, TÜRKİYE CUMHURİYETİ'ni kendine düşman gören, "halkların kardeşliği(!)" adına hepimize ait bu kurum ve yerlere saldıran teröristlerdir!..
"Kürt kimliği", "Kürt Sorunu", "Kadın Özgürlüğü", "Ana Dilde Eğitim", "Eyalet Sistemi", "Yerel Yönetimlerin Güçlendirilmesi", "Sivil Toplum Kuruluşları" da bu bölücülük faaliyetinin bir parçasıdır. "Globalleşme", "Yeni Dünya Düzeni", "Kopenhag Kriterleri", "İnsan Hakları", "AB Standartları", "28 Şubat Süreci", hatta "Özelleştirme", "Şeffaflaşma" hep DEVLET'in zayıflaması, bölücülerin güçlenmesine yaramıştır.
Şu halde sakin bir ortama dönmenin yolu, ayırımcıların bu çürümüş sakızı çiğnemek yerine, terör ve şiddet olaylarından vazgeçmeleridir!...
Aksi takdirde terörü önlemek bize düşer.. Neler yapılması gerektiğini de TEDBİRLER yazımızda anlattık.
Ancak Kürt ayırımcılar böyle caydırıcı uygulamalardan korktukları için, sık sık "kardeşlik"ten dem vururlar. Kastettikleri, kendileri ne yaparlarsa yapsınlar; banka da soysalar, yol da kesseler, adam da öldürseler; TÜRKLER'in ses çıkartmamasıdır!..
Yoksa, hâlâ bile yıkamadıkları gerçek kardeşliği kastetmiyorlar!... Bizler Türk-Kürt ayırmadan Güneydoğu'daki bütün vatandaşları eşkiyadan korurken; onlar bırakın Türk "kardeşleri"ni, kendi insanlarını yok ediyorlar!..
Ayırımcılar kendilerine engel olunmasını önlemek için 1990'lı yıllarda "Askere gitmeyin!.. Akan kanı durdurun!..Çocuklarınızı askere gönderip onlara kıymayın!.. Sokak infazlarını durdurun!.. Türkler'in kurtuluşu ancak Kürtler'in kurtuluşuna bağlıdır!" gibi cümleleri sık sık tekrarlarlardı.
Üstelik bu ifadeleri "Biji Apo!.. Kürdistan Faşizme (yani Türkler'e) mezar olacak!.. Vur gerilla vur, Kürdistan'ı kur!.." sloganları ile beraber kullanılırdı!...
Bunların saçmalığı ortada olduğu için, kimse üzerinde durmazdı. Bu zavallı ayırımcılar da karşılarındaki aptal zannettikleri için, amaçlarına ulaştıklarını sanırlardı.
Ama biz üşenmeden soracağız: "TÜRKLER askere gitmesin," diyeceklerine, "Ey ayırımcılar, oğullarınızı, kızlarınızı zorla dağlara göndermeyin. Nasıl olsa ölüyorlar, veyahut kaçıp teslim oluyorlar. Üstelik bir de göklere çıkarttığımız PKK'nın ne ilkel bir yapısı olduğunu itiraflarında açıklıyorlar, ırza tecavüzleri anlatıyorlar, bizi rezil ediyorlar" deseler, daha iyi olmaz mıydı?.. Kan dökülmesi daha kolay önlenmez miydi?..
Şimdi de benzer bir politika uyguluyorlar. "Silahlar bırakılsın"mış!... Önce PKK bıraksa ya!. Devlet'in askerinin, polisinin eşkiyaya karşı silah bıraktığı hangi ülkede görülmüş?..
Bu saçma teklifi 15-20 aydın bozuntusu Kasımpaşalı Tayyip'in Başbakanlık makamına götürüyor, hiç bir resmî hüviyeti olmadan!... Başbakan bozuntusu da onları dinliyor ve "hemfikir" olduklarını açıklıyor, sonra da Diyarbakır'a gidip 800 kişilik küçük bir meraklı karşısında "tarihi" açıklamalarını yapıyor!.. Tıpkı kendini bilmez Özal'ın 90'ların başında "Kürt sorununu mutlaka çözeceğim" demesi gibi!... kendi icat ettiği sorunu kendi çözemedi tabii ki!..
TÜRK askeri silah bıraksın da, onlar daha kolay adam öldürsünler!.. Bunu mu istiyorsunuz?..
MÜMKÜN DEĞİL!.. Eli silahlıya gül atılmaz!.. Kurşun bile az gelir!.. Bomba gerek, roket gerek!... Bire bin katıyla cevap vermek gerektir.
Çok şükür ordumuz bu anlayışı benimsediği için terör dağlarda hızını kesti.
- "Sokak infazları dursun" dediklerini duyan da, asker-polis elinde silah yolda masum çocukları, yaşlı insanları, eli fileli kadınları durdurup, ensesine silah dayıyor, kurşunu basıyor sanacak!..
Sokakta, örgüt evinde öldürülenler arasında 10-15 kişinin kaatili olmayan var mı?.. 15-20 yeri yakmış, yıkmış olmayan var mı?..
Elinde silah, belinde bomba, evinde dinamit çıkmayan var mı?..
Öyleyse bu kaatillerin öldürülmesi, onları kiralıyanlardan başka kimi üzebilir ki?..
Böyle bir kişiyi canlı yakalamak için polisin "TESLİM OL!" çağrısından başka yapacağı yoktur!.. Bundan sonraki her şey onunla ilgili değil, ÇEVRE HALKININ GÜVENLİĞİ ile ilgili olmalıdır!..
YOKSA BU NİTELİKTEKİ BİRİNİ HER TÜRLÜ UYARIYA RAĞMEN, DİRENDİĞİNDE SAĞ YAKALAMAYA ÇALIŞMAK, YENİ CANLARA MAL OLABİLİR!..
HİÇ BİR ZAMAN BU RİSK GÖZE ALINMAMALIDIR!..
PRENSİP "MASUMLAR ZARAR GÖRECEĞİNE, TERÖRİSTLER YOK EDİLSİN!" OLMALIDIR!..
Ama son çıkan Ceza Kanunu'na İnfaz Kanunu'na, bilmemne kanununa bakın!... Bu dediklerimizin tam tersi yapılıyor!.. Teröristin üzerine kurşun sıkmak şöyle dursun, neredeyse yakalandığında altına kırmızı halı serilerek karakola götürülecek!.. TÜRKİYE'yi bölmeden rahat etmeyecek olan Avrupa Birliği'nin sayesinde!
-"TÜRKLER'in kurtuluşu Kürtlerin kurtuluşuna bağlı"ymış!.. Bu anlayışa göre TÜRKLER işi gücü bırakıp, Kürtler'in doğudaki 20 ili alıp gitmeleri için elinden geleni yapmalıymış!.. Ancak ondan sonra refaha erebilirlermiş!..
Buna kim inanır ALLAH aşkına?.
BUNUN ancak, TERSİ DOĞRU olabilir!..
Şu anda dünyada TÜRKLER büyük bir atılım gösterdiğine göre; Kürtler'in de kendilerini bu muazzam kütle ile bütünleştirmesi, onların kurtuluşunu kolaylaştırabilir. Geminin burnu selamete gidiyorsa, elbette kıç kamaraları da o istikamete yol alacaktır.
Tekrar tekrar söyleyip kendini Kürt sayan vatandaşlarımızı kırmak istemiyoruz ama, şurası bir gerçek ki, Kürtlük bir millet vasfı değildir. Kendi toplumundan kopmuşluk, dışlanmışlık, dağda veya çölde barınmak zorunda kalmış olmaktır!.. Bu duruma ilk düşen Ortaasyalı Kürt boyundan dolayı bu adı almışlardır ama, aralarında Arap asıllı Kürtler, İran asıllı Kürtler, Ermeni asıllı Kürtler ve Yahudi asıllı Kürtler vardır. Ermenistan'da, İsrail'de ve Irak'ta bunu çok açık olarak görüyoruz.
Ülkemizdeki henüz dışlanmış göçebe zihniyetinden kurtulamamış, bu yüzden de kendini "Kürt" sayan gayrımütecanis bu kitlenin "kurtuluşu", TÜRKİYEe'den kopup kendi başını belaya sokmak mıdır?... Bunun için; biz TÜRKLER niye gayret sarfedelim ki?..
Böyle bir şeyden ancak "masabaşı" yarı-aydınları yapar!.. Zaten "Verip kurtulalım" diyen de o gafillerdir. Sanki bölgeyi kendileri almış, tapusu kendilerine aitmiş gibi!..
Bu kişilerin İzmir bölgesini "Yunanlar'a verelim de başımız ağrımasın" diyenlerden ne farkı vardır ki?..
TÜRKİYE CUMHURİYETİ'nden başka 500 yıldır hüküm sürdüğü toprakları terkeden bir tek örnek var mıdır?..
Kaldı ki, GÜNEYDOĞU 500 değil, Selçuklular'dan beri 1000 yıldır, Sümerler'den beri 5500 yıldır bizimdir!.. Hatta duvar resimlerine göre 10.000 yıldır!..
Şimdi tekrar soruyoruz: TÜRKLER'in kurtuluşu, neden Kürtlerin bizden kopmasına bağlı olsun?..
Yoksa TÜRKİYE'yi zayıflatmak için Kürt ayırımcıları maşa gibi kullanan Batılılar, "TÜRKİYE'yi ancak Kürdistan'ı sömürecek duruma geldiğimizde, rahat bırakırız" dedikleri için mi sözde aydınlar böyle konuşuyorlar?..
Bırakırlar mı hiç!..
Bıraktılar mı hiç?..
Bizce tek kurtuluş, TÜRKİYE'deki Kürtler'in kendilerini TÜRK saymaları ve samimi olarak "Ne Mutlu TÜRK'üm" diyebilmeleri, ve kendilerini Ermeniler'in, Yunanlar'ın, Yahudiler'in, Amerikalılar'ın, Avrupalılar'ın piyonu, uşağı olmaktan kurtalmalarıdır!... Ermeni Kürdü, Arap Kürdü, Yahudi Kürdü olmak daha mı gurur verici??? Değilse, aslına rücu etmeli ve TÜRK KÜRDÜ olmalıdırlar!.. Çünkü ancak o zaman kendilerine uzun ve şerefli bir geçmiş edinirler, ta Orhun Kitâbelerine, Elegeş Yazıtlarına uzanan muazzam bir geçmiş!...
Ayırımcıların "Eşit hak"tan kasıtları ise, "ülke yönetiminin her katında %50 oranında temsil edilmek"tir.
Halbuki nüfusumuzun ancak %10'u "Kürt" diye bizden koparılmak istenen kişilerden oluşuyor... Güneydoğu'da bile çoğunluk Kürtler'de değil
Politikacılar, yazarlar farkında olmasalar da, oradaki nüfusun en az yarısı Kürtlükle alâkası olmayan insanlar, yani TÜRKLER'den müteşekkildir!.
Bunun en bariz delili 1881 ve 2003 seçim sonuçlarıdır. Kürtleri temsil ettiğini söyliyen HEP ile ortak SHP'nin, DEHAP'ın, Kürtçü SP'nin ve de sürü-sepet kürtçü partı ile bağımsızların aldığı oy sayıları bellidir.!..
1991'de SHP+SP+Bağımsızların %50'nin üzerinde oy aldıkları il sayısı sadece dörttür: Mardin, Tunceli, Batman ve Şırnak... (Bakınız: SEÇİM SONUÇLARI)
Bunlardan Tunceli'nin kendini Kürt saymadığını daha önce belirtmiştik.
Bu şekilde oy verişleri, sadece Dersim İsyanı'ndan bu yana hep muhalefeti desteklemelerinin bir sonucudur.
Diğer üç ilde de SHP'ye oy veren Sosyal Demokrat görüşlü TÜRKLER'in oyu düşülürse, bu oran en az 20 puan düşer.
Zaten 4 ilin toplam nüfusu 1.2 milyondan fazla değildir!.. Çoğu da 1990 sonrası terör dolayısiyle göçenlerden oluşur.
Ne var ki, terör olaylarının büyük kısmı bu illerde ortaya çıkmıştır. Çünkü son göçenler, yaşadıkları gecekondularda teröristlerin yoğun baskısı altındadır... Yani dış merkezler ve ayırımcılar istatistiklerden, bizim politikacılarımızın yararlandığından daha çok yararlanıyorlar. İtalyan gazeteci boşuna Diyarbakır'a Nevruz kutlamaları için gelmedi. (1998)... APO boşuna İtalya'ya kaçmadı!..
1995, 1999, 2003 ve 2008 seçimlerinde HADEP'in, DTH'nin doğuda aldığı oylar da farklı değil!.. 2003'de ülke bazında %5'i bile tutturamadı!.. Hem de bütün kürtçü ortaklarına rağmen Hakkâri, Şırnak, Dıyarbakır gibi illerde belediye başkanlığını kazanmasına rağmen, aldığı oy %50'nin altında!.. Bu ne demektir?.. O illerde dahi kendini TÜRK sayanlar çoğunlukta!..
Bu gerçeğe rağmen, eğer bu "Eşitlik" talebinde ısrar edilirse, Kürtler'in temsil oranı artmak yerine, azalacaktır!..
Çünkü "Kürt" vatandaşlarımız ülkenin en az eğitimli, hatta henüz şehirleşememiş kesimini teşkil etmektedir.
Kimse kalkıp ta yerini bunlara bırakmıyacağı gibi, Kürtler dahi daha seviyeli kişiler tarafından yönetilmek istiyeceklerdir.
Burada talep, "daha fazla eğitim" ve "daha fazla hizmet" olmalıdır.
Yoksa kimse eğitim düzeyi düşük %10'un, ülkede %50 söz sahibi olmasının kabullenileceğini bekliyemez!
Şöhretini Kürt ayırımcılığına borçlu olan yazar İsmail Beşikçi 28.8.1992 tarihli Özgür Gündem gazetesinde "Eşitlik Var mı?" yazısında şöyle diyor:
- "TÜRKİYE'de yaşıyan herkesin TÜRK vatandaşı olduğu, TÜRKİYE'de herkesin devlet bürokrasisinde yükselebildiği, milletvekili, bakan olabildiği vurgulanıyor. "
- "Burada TÜRK VATANDAŞLIĞI kavramı, TÜRK ULUSU ile karıştırılmaktadır. Türkiye'de doğan herkese TÜRK deniyor... Ancak kendi Kürt kimliğini inkâr edenler her kademede görev alabiliyor!.."
Beşikçi aslında dünyadaki en medeni, en hümanist vatandaşlık görüşünü dile getirdiğinin farkında değil!..
Bir defa dünyanın hangi ülkesine giderseniz gidin, o ülkenin vatandaşı olduğunuzu kabullenmeden, hatta "ihanette bulunmıyacağınıza" yemin etmeden devlet kadrolarında görev alamazsınız!..
Var mı bu kuralın istisnası?.. Bir tek örnek bile gösteremezler!..
En belirgin örnek de Amerika'dır. Aslında Amerikan diye bir millet olmamasına rağmen, dünyanın dört bir yanından gelenler KENDİLERİNİ AMERİKALI SAYDIKLARI TAKDİRDE bu ülkenin vatandaşı olabilirler.
Aslında yine beyaz-protestan-anglo-sakson olmadan kolay kolay devlet kademelerinde yükselemezler ya, neyse!..
Yükselmiş olanlardan bir teki bile çıkıp, "Ben Amerikalı değilim, İtalyan'ım; ben Rus'um, ben Portorikolu'yum" diyemez!... Derhal tepetaklak yuvarlanır, hatta içeri atılır!.. Hele 11 Eylül'den sonra!..
Amerikalı, bir Amerikan milleti olmadığı halde Amerikan vatandaşlığına sarılıyor!.. Ama bu ülkedeki TÜRKLER milli kimliklerinden, "TÜRK IRKI'ndan olma" özelliğinden vazgeçerek; sadece TÜRK VATANDAŞLIĞI ile yetiniyor ve bu imtiyazı "Ben de TÜRK vatandaşıyım" diyen herkes ile paylaşmayı kabulleniyor!..
Başka hiç bir millette görülmeyen bu davranış, ne büyük bir insanlık, ne büyük bir fedakârlıktır!..
Bunu ancak başka bir ülkenin vatandaşlığına geçip te, 2. sınıf insan muamelesi görenler idrak edebilir!.. Hem de bin pişman olarak!..
Türklüğünü unutmuş olan İsmail Beşikçi, eğer "Ben TÜRK vatandaşı değilim, TÜRKLER'e de hizmet etmem" diyenlere, TÜRKİYE CUMHURİYETİ kadrolarında eşit hak, yani %50-%50 bölüşme tanınmasını istiyorsa; ya sayı saymasını bilmiyor, ya da bizi çok saf sanıyor!..
Herkes bilmeli ve kabullenmeli ki, bu ülke sadece TÜRKLER'in değil; ancak TÜRK VATANDAŞI olanlarındır!..
Başka kimse hak iddia edemez!..
Başka kimseye de hak verilmez!...
Gerekirse, kendini TÜRK VATANDAŞI saymıyan bu haddini bilmezlerin elinden, onu TÜRK VATANDAŞI sayan nüfus kâğıdı da alınır, kendini VATANSIZ bulur!...
Silaha sarılana, bizim ellerimiz armut toplamıyor ya, silahla cevap verilir!...
TOPRAK talebinde ısrar edene toprak verilir... ama yerin İKİ METRE ALTINDA!..
BU GERÇEK ASLA UNUTULMAYA!..

DİYARBAKIRLI ZİYA GÖKALP'İN TESBİTLERİ



Aşağıdaki yazıyı çok dikkatle okumanızı rica ediyoruz.
Bakın, Kürt ayırımcıların yıllardır "başkent" diye kurmayı amaçladıkları "Kürdistan"ın merkezi haline getirmeye çalıştıkları Diyarbakır için, Diyarbakırlı ZİYA GÖKALP ne diyor!..
Ziya Gökalp uzun araştırmalardan sonra tesbitlerini, 1922 yılında yazdığı bir makalede şöyle dile getiriyor:
- "Diyarbakır şehrinde oturan halk, ta SELÇUKLULAR ve ARTUKOĞULLARI zamanından beri TÜRK'tür!.."
"Sonradan HARZEM TÜRKLERİ, AKKOYUNLU ve KARAKOYUNLU TÜRKMENLERİ de gelerek bu TÜRKLÜĞÜ arttırmıştır."
"Şehrin lisanı gösteriyor ki, Diyarbakırlılar TÜRK'tür!.."
"Buradaki kültür, en zengin TÜRK kültürüdür. Folklora dair topladığımız masallar, şarkılar, atasözleri, ilh. buna şahittir!.."
"Diyarbakır'da eskiden beri oturanlar TÜRK olduğu gibi, Bir kaç nesil evvel filan aşiretten yahut kazadan gelerek, buradaki TÜRK kültürüne göre terbiye almış ve ana dil olarak ilk çocukluğunda TÜRK lisanıyla konuşmaya başlamış olan bütün fertler de TÜRK'tür."
"İlk defa İstanbul'a gittiğim zaman, orada eskiden kalmış fena bir alışkanlığa bağlı olarak bütün Karadeniz halkına Laz, bütün Suriye ve Irak halkına Arap, bütün Rumeli halkına Arnavut dedikleri gibi; bizim gibi doğu vilayetleri halkından bulunanlara da Kürt milliyetini yakıştırdıklarını gördüm."
"Hakikati bulabilmek için, bir taraftan TÜRKLÜĞÜ, bir taraftan Kürtlüğü tetkike başladım."
"Diyarbakır şehrinde ana dil TÜRKÇE olmakla beraber, her fert biraz Kürtçe bilir."
"Lisanda bu ikilik, iki şekilde açıklanabilirdi:
- Ya Diyarbakır'ın TÜRKÇE'si, bir KÜRT TÜRKÇESİ idi...
- Yahut Diyarbakır'ın Kürtçesi, bir TÜRK KÜRTÇESİ idi!.."
"Lisan tetkiklerim gösterdi ki, Diyarbakır'ın Türkçesi; Bağdat'tan Adana'ya, Baku'ya, Tebriz'e kadar uzanan tabii bir lisandan, yani AKKOYUNLU ve KARAKOYUNLU TÜRKLERİ'ne mahsus bulunan AZERÎ lehçesinden ibarettir!.. "
"Bu lisanda hiç bir sun'ilik yoktur."
"Diyarbakırlılar'ın sınırlı kelimelerden ibaret olarak söyledikleri Kürtçe'ye gelince, bu lisanın köylerde konuşulan Kürtçe'den farklı olduğunu gördüm."
"Zaten bir çoğunun bildiği Kürtçe kelimeler "gel, git" gibi bir kaç tabire inhisar eder!..."
"Bu lisanı yalnız Kürtler ile konuştukları zaman kullanırlar. Boşlukları TÜRKÇE kelimelerle doldururlar."
"Kendi aralarında YALNIZ TÜRKÇE konuşurlar!.."
"Kürtçe Farsça'nın akrabası olduğu halde, dilbilgisi itibariyle hiç ona benzemez!.".
"Çünkü, Farsça'da bulunmadığı halde; Kürtçe'de hem erkeklik ve dişilik, hem de Arapça'da ve Latince'de olduğu gibi kelime sonunda harf değişmesi vardır." (Yani Kürtçe kelime açısından olduğu gibi, gramer açısından da Hint-Avrupaî-Samî-Turanî dillerin bir karışımıdır, bu da bölgesel özelliğinden gelir...Yazarın notu)
"Diyarbakırlılar Kürtçe'nin erkeklik-dişilik, harf değişmesi kaidelerini tamamiyle atıp, Kürt sentaksını TÜRK dilbilgisine uydurarak sun'i bir Kürtçe icat etmişler!..."
"Linguistik bakımdan gayet mühim olan bu vakıa, Diyarbakırlıların TÜRK olduğunun en büyük delilidir!.."
"Diyarbakırlılar'ın TÜRK olduğunu ispat eden delillerden birini de mezhep sahasında buldum."
"Diyarbakır'ın hakiki halkı bütün TÜRKLER gibi Hanefi'dirler... "
"Kürtler ise umumiyetle Şafi'dirler."
"Doğu ve Güney vilayetlerimizdeki bütün şehirlerin halkı Kürtçe'yi Diyarbakırlılar gibi bozarak konuşurlar."
"Hanefi olmak alametiyle de Kürtler'den ayrılırlar."
"Irkça TÜRK olmadıkları halde, terbiye ve kültür bakımından tamamiyle TÜRK ruhuna sahip; ve saadetlerimiz gibi felaketlerimize de ortak bir çok dindaşımız vardır (Araplar, Acemler gibi)."
"Aldıkları terbiye dolayısiyle bunlar, TÜRK cemiyetinden başka hiç bir millet içinde yaşıyamazlar."
"Bunları TÜRKLÜĞÜN DIŞINDA saymak, milliyetin ilmi mahiyetini bilmemekten ileri gelir."
"Dedelerimin Kürt ve Arap muhitinden geldiğini anlasaydım, yine TÜRK olduğuma hüküm vermekte tereddüt etmezdim!.."
"Çünkü MİLLİYETİN YALNIZ TERBİYEYE DAYANDIĞINI sosyal incelemelerimle ANLAMIŞTIM!.."

(Terbiyenin Sosyal ve Kültürel Temelleri, sf.228-232)
 

Başka söze gerek var mı?..

YAVUZ SULTAN SELİM VE İDRİS BİTLİSİ



YAVUZ SULTAN SELİM VE İDRİS BİTLİSİ




Kürt ayırımcılar Kürtler adına bir şey yapamayınca, Aleviler adına dövünmeye başlarlar ve hemen Yavuz Sultan Selim'i suçlarlar.
Bölgede daha önce hiç bir Kürt devleti olmadığı gibi, Selçuklular'dan sonra büyük devlet olarak Karakoyunlu ve Akkoyunlu TÜRKMEN devletleri vardı. Akkoyunlular 1469'da Karakoyunlular'ı yıkarak yerlerini almıştı. 1502'de TÜRKMEN Şah İsmail Akkoyunlu devletini yıktı ve 1508'e kadar Maraş'tan Bağdad'a kadar bölgeyi ele geçirdi. Şah İsmail Alevi olduğu için sünni Kürtler zaten onun bölgeye gelmesiyle Osmanlılar'ı desteklemeye meyletmişlerdi. Bu yüzden Çaldıran'da Kürtler'in Şah İsmail'in safında yer almaları zaten mümkün değildi.
Hem Kürtler hem de Aleviler bilmelidir ki, eğer Yavuz Sultan Selim Çaldıran'da galip gelmeseydi (1514), Şah İsmail bölgede hakim olacak, belki Anadolu'da Osmanlılar'ın yerine alacak ve sonunda biz İranlı olacaktık!..
Bugün de Humeyni tipi bir idarenin altında pek çok değerimizi yitirmiş olarak yaşamaya çalışacaktık!..
Şii İran etkisinden çekinen İdris Bitlisi, işte bu sebepledir ki, 25 kadar Kürt aşiretinin Osmanlılar'a bağlanmasını sağlamış, bu yolla aşiretlere de bazı imtiyazlar elde etmişti. Genelde sancaklara hükûmet temsilcisi olarak sipahi tayin eden Osmanlı, fermanlarla bölgede 16 büyük aşiret reisini sipahi yerine "hükûmet temsilcisi" olarak atamış, onlardan vergi ve asker almama gibi haklar tanımıştı. Buna ek olarak, Akkoyunlu devletinin eski teb'ası Türkmen ve Kürt aşiretlerinin bir kısmını BOZ ULUS, bir diğer kısmını da KARA ULUS adıyla gruplandırmıştı. Boz Ulus 75.000 kişiden oluşmaktaydı, kışları Suriye'de, yazları Dersim'de geçirirlerdi. Kara Ulus daha çok Kürt aşiretlerinden oluşuyordu. Van, Diyarbakır, Şahrizur bölgesinde dolaşırlardı. Toplam olarak 400 aşiret reisi birleştirilmişti.
Bu tarihten itibaren KÜRT kelimesinin, DAĞ GÖÇEBESİ anlamında kullanılması yaygınlaşmıştır.
Zaten pek çok ayırımcı da Kürtlerin DAĞLI olduğunu kabul eder. David Mc Dowall, "At the time of the Islamic conquests, the term 'kurd' had meant 'nomad'. From the 11th Century and onwards travellers and historians treated the term as synonymous with 'brigandage = bandid, robber',
a view echoed by 19th Century European travellers. By mid 19th Century, it was used to mean tribes people who spoke Kurdish. True, some Kurdish-speaking people had no tribal affiliation whatsoever, living as peasantry or town dwellers, but they were a minority," diyerek "Kürt" kelimesinin İslam'ın yayılması sırasında "konar-göçer" anlamında kullanıldığını, 11. asırdan itibaren de "haydut, eşkiya, haramî" anlamına geldiğini, bunun 19. yüzyıl Avrupalı gezginlerin eserklerinde de yankılandığını, ancak 1850'lerden sonra "Kürtçe konuşan aşiret halkı" anlamı verildiğini yazar. Ve bu ifadesiyle "kürt" kelimesinin hiç bir zaman bir millet, hatta bir kavmi kastetmediğini belirtmiş olur. (A Modern History Of The Kurds - 1997)
Yavuz Selim bu durumu göz önünde tutarak batıdan DOĞU'ya TÜRKMEN aşiretlerini nakletmiş, onların Kürt aşiretler ile karışarak İran Şiiliğine karşı bir duvar oluşturmalarını amaçlamıştı.
YÜRÜK kelimesi de bu tarihten sonra OVA GÖÇMENİ anlamına kullanılmıştır.
Ne yazık ki, arkasından gelen Kanuni Sultan Süleyman zamanında başlıyan ekonomik sıkıntılar, Devlet'in Doğu ve Güneydoğu Anadolu ile gereği gibi ilgilenmesini önlemiş, bu dağlık bölgedeki TÜRKMENLER zamanla özelliklerini kaybetmişler, ama tam anlamıyla da kürtleşmemişlerdir.
Böylece Celaleddin Harzemşah'ın Zazalarından sonra, TÜRKMEN kökenli Dersimliler ortaya çıkmıştır. Dersimliler kendilerini Kürt saymaz!...
(Dr. Rıza Nur, aynı eser)
İdris Bitlisi'ye gelince, Kürt ayırımcılar tarafından ihanetle suçlanan bu kişi, belki Kürt bile değildir!... Şimdi de her doğulunun Kürt olmadığı gibi!..
İdris Bitlisi pek çok konuda Türkçe, Arapça, Farsça eserler vermiş; ama bir kelime bile Kürtçe yazmamıştır!..
Türkçe'si de sonradan öğrenmiş olamıyacağı kadar düzgündür. (Mehmet Bayraktar, Bitlisli İdris)
Sözün özü, İdris Bitlisi'nin Kürt ayırımcılara ihanet etmiş olması söz konusu olmadığı gibi, Kürt aşiretlerine de bir zararı olmamıştır. Aksine, onlara imtiyaz sağlamış, bu yüzden de doğuya göç ettirilen TÜRKMEN aşiretlerinin bu dağ göçebelerinin serbestisine özenmelerine ve zamanla kürtleşmelerine sebep olmuştur.
Kürt aşiretlere tanınan bu özel haklar Sultan 2. Mahmud zamanına kadar sürmüş, Tanzimat'ın ilanından sonra Osmanlı Devleti Kürtler'den de asker almaya kalkınca, isyanlar başlamıştı!.. Yani isyanların sebebi, "milliyetçilik" falan değildi!.. İmtiyazları korumaktı!
Bu hususun doğruluğunu, aşağıdaki "Ayırımcının Dilinden İsyan ve İhanetler" sayfasında görebilirsiniz!



DERSİMLİ DİYAP AĞA DA TÜRK İDİ!

- “Bizim memleket ahalisi Kürt'müş, orada bir Kürt Hükümeti kuracaklarmış, bunu duyunca kızdım.”
- “Biz Kürt değiliz, biz TÜRK’üz.”
- “TÜRKLÜK tehlikeye düştü. Kurtuluş Savaşı’na katıldım.”
Diyen İlk Millet Meclisi DERSİM MİLLETVEKİLİ DİYAP AĞA'yla, Enver Behnan’ın yaptığı röportaj, 27 Temmuz 1931 tarihli Yeni Gün gazetesinde yayınlanmıştır. Aşağıda aynen naklediyoruz:
- Millet Meclisi’nin ilk azalarından Diyap Ağa’ya Karaoğlan’da rastgeldim. Felâket ve zafer günlerinin bu bir hâtırası olan bu aksakallı ihtiyara yaklaştım. Selâm verdim ve kendimi tanıttım. Ertesi günü Natbantoğlu Hıfzı Bey’le beraber misafir kaldığı Kayseri Oteli’ne gittik.
Otelin avlusunda bu tarihi şahsiyetle karşı karşıya idik. İri ak kaşlarını kaldırdı, mavi gözlerini gözlerime dikti:
— "Oğul, sen beni nereden tanıyorsun?" dedi.
— "Birinci Millet Meclisi’nde Dersim Mebusu idiniz, sizi o zaman tanımıştım."
— "Aha!.. Unutmamışsın."
- "Memleketin kurtuluşuna koşanlar hiç unutulur mu? dedim. Sonra ilâve etti:
— "Benden ne soracaksın?"
— "Nasıl mebus olduğunuzu, Birinci Millet Meclisi’nde neler gördüğünüzü, ve hayatınızı soracağım!"
— "Sor ki, söyleyem."
Sordum... Şunları anlattı:
DİYAP AĞA bugün bir asrı idrak etmiştir, yani tam yüz yaşındadır. İkinci Mahmut zamanında doğmuş, ve TÜRKİYE’deki ilk gazete ile hemtevellüttür. Yani 1831 tarihinde dünyaya gelmiştir. Doğduğu yer ÇEMİŞKEZEK kazasının EĞEREK karyesidir.. Babasının adı SEYYİT HAN, dedesi KAHRAMAN AĞA’dır. Mensup olduğu aşiret FERHAT UŞAĞI'dır. Hayatını DERSİM’in BALIKKAYALI DAĞLARI'nda atlı olarak geçirmiş. FERHAT UŞAĞI'na reis olmuştur. Üç yüz adamı ile dağdan dağa koşmuş, tam bir TÜRKMEN hayatı yaşamıştır. Birçok mücadelelerle girmiş olan bu efsânevî dağ adamı, bin bir ölüm tehlikesi geçirdikten sonra, Sultan ABDÜLHAMİD’in fermanı ile de Dergâh-ı Âli Kapıcıbaşılığı rütbesini almıştır. DERSİM havalisinde teşkilât yapmağa gelen altı Ermeni komitacısını yakalamış ve bunların ellerini ayaklarını bağlayarak Yıldız Sarayı’na yollamıştır.
Bundan sonra bir müddet Nahiye Müdürlüğü ve Mahkeme âzâalığında bulunmuştur. Sekiz defa evlenmiş, on beşe yakın çocuğu olmuştur. Hiçbiri sağ değildir. Bunlar arasında eceli ile ölen yoktur!
— "Ağam. okumak yazmak bilir misin?"
— "Mebus olanda bilmezdim. ALLAH, Büyük Gazi’ye ömür versin. Yeni harfleri öğrendim."
— "Nasıl Mebus çıktınız?"
— "Gâvur Anadolu’yu sardı. Hepimizi bir düşünce aldı. Din ve diyanet ırz ve namus. TÜRKLÜK tehlikeye düştü. İşittik ki, Erzurum taraflarında can kurtaran bir Paşa çıkmış. Meclis kuracakmış. Onu hep gözledik. Öğrendim ki bu Paşa’nın adı MUSTAFA KEMÂL imiş. Onun büyük yüzünü görmeğe can attım. Fakat o zaman olmadı. Sonra Sivas’a oradan da Ankara’ya gelmiş."
"Bu zaman bizden iki mebus istedi. Herkes korktu, ihtiyar halimle vatanı kurtaranların yanına koşmayı, hatta başımı bile vermeyi göze aldım."
"Bana 'gitme ölürsün.' dediler. 'Zaten herkes mahvoluyor, varam, gidem, onlara ulaşam, hep beraber ölek,”'dedim."
"Benimle mebus seçilen AYAS UŞAĞI aşiretinden ZEYNOZÂDE MUSTAFA AĞA korktu, gelmedi. Ben yanımda bir uşağım, atlara atladık, Elâziz’e geldim. Elâziz’de bana harcırah verdiler. Oradan bir yaylı araba tuttum. Malatya, Sivas, Kayseri yolu ile on sekiz günde Ankara’ya vardım."
— "Nerede kaldınız?"
— "Taşhan’da bir müddet kaldım, sonra Hacı Bayram’da bir ev tuttum."
— "Kaç senesinde geldiniz?"
— "1336 senesinde geldim." (1920)
— "İlk defa Meclis’e nasıl girdiniz?"
— "DERSİM’den tanıdığım HASAN HAYRİ BEY vardı. Beni Meclis'e o götürdü. Kapıdan içeri girince yüreğime bir şevk geldi. Gözüm yaşardı. Burasını mektebe benzettim, kara kara sıralar vardı. Bir sıranın bir köşesine ben de çöktüm. Biraz sonra HASAN HAYRİ BEY, beni dışarı çıkardı. Bir odaya götürdü."
— "Odada kimler vardı?"
— "MUSTAFA KEMÂL PAŞA, FEVZİ PAŞA, KÂZIM PAŞA vardı. GAZİ PAŞA ile birbirimizin elini tuttuk. 'Safa geldin Ağa,' dedi. Beni Paşalar'la tanıştırdı. Yanında oturdum. O dakikada PAŞA’ya gönlüm ısınıverdı. Gözümü, gözlerinden ayırmadım. Bu büyük adamla cenge değil, bastonuma dayana dayana ölüme bile giderdim."
— "Hiç Millet Meclisi kürsüsüne çıktınız mı?
— "İki kere çıktım. Bir sene geçmişti. Daha MUSTAFA AĞA gelmemişti. Meclis’te onun lâfını ediyorlardı. Anladım ki mebusluktan çıkaracaklar. Kürsüye geldim. Konuşanlar bile sustu. Herkes bana şaştı. Diyeceğimi bekliyorlardı. Dedim ki: 'MUSBTAFAa AĞA’ya telgraf vurdum, ya gelir, ya gelmez, ola ki gele.' Hep bir ağızdan bağrıştılar, el çırptılar."
— "Başka yok mu?"
— Bir kere de LOZAN KONFERANSI sırasında kürsüye çıktım. Aha bizim memleket ahâlisi Kürt'müş, orada bir Kürt Hükümeti kuracaklarmış, bunu duyunca kızdım, kürsüye çıkıverdim. Gene sustular: 'Lâilaheillâh Muhammedürresullâllah' dedim. 'Gerek Şafiî, gerek Hambelî, gerek Hanefî, hepimizin kıblesi birdir. Meclisimiz, kulübümüz, dinimiz, milletimiz birdir. BİZ KÜRT DEĞİL, BİZ TÜRK’ÜZ!.. Hepiniz Lâilaheillâh demişsiniz. Şimden sonra mı, ayrı bir din, ayrı bir millet olacağız?' dedim. Gene el çırptılar, İsmet Paşa ayakta kürsünün yanına gelmiş, sakalımın dibine yaklaşmıştı. O da coştu, o da el vurdu."
— Ağam, o zamanlar sizin bir ecnebi kadına aşık olduğunuzu söylemişlerdi?"
— "Aha canım! Ben Meclis’te büzülmüş otururdum. Yukarıya bir gâvur karısı gelmiş, beni görmüş sormuş. Meclis dağıldı, dışarı çıkıyordum. KARABEKİR (PAŞA) kolumdan tuttu beni riyâset odasına götürdü. Hep Paşalar ayakta idiler, aralarında güzel bir kadın gördüm. PAŞA HAZRETLERİ dedi ki: 'Ağa bu kadın seni sevmiş,' dedi."
— "Kadın elimi tuttu. Ben de yüzüne bakarak şu beyti söyledim:



Sev seni seveni, hâk ile yeksan etse de,
Sevme seni sevmeyeni, Mısır’a sultan etse de!

- "Hep gülüştüler. Kadın resmimi istedi. 'yarın gel, yan yana bir resim çıkarak,' dedim. Bir daha görünmedi."
— Ağa, kanunları nasıl yapıyordunuz?"
— Kanun yapmak, tıpkı yayıkta yağ yapmağa benziyor. Çalkalıyorduk, çalkalıyorduk. Yayıktan yağ çıkar gibi kanun da çalkalana çalkalana çıkıyordu."
— "Bir zaman seyahate çıkmıştınız?"
— Evet. Bir gün Meclis'in kapısı önünde idik. GAZİ PAŞA HAZRETLERİ'ne dedim ki: 'ALLAH düzenimizi bozmasın, şanımızı arttırsın, kılıcımızı keskin, talihimizi açık etsin,' dedim. Bunu dediğim zaman gözümden yaş aktı. PAŞA HAZRETLERİ beni kolumdan tutarak otomobiline aldı. Beraberce Eskişehir’e seyahat ettik. ALLAH Büyük Gazi’ye çok ömür versin, çok büyük bir adamdır. Kıymetini bilelim, ne diyem, bana çok şefkat ve muhabbet gösterdi. ALLAH da onun sevenini çok etsin. Bizim Meclisimizde bir duamız, bir de arkadaşlara iman vermemizden başka bir gayretimiz olmadı."
— "Ankara’yı nasıl buldunuz?"
— "Cennet olmuş, şaştım kaldım. Tanınmaz bir hale gelmiş. Çalışanların gayreti var olsun."
— "12 sene sonra bu seyahatiniz ne içindir?"
— GAZİ HAZRETLERİ'ni ziyarete geldim."
— "Arzunuz nedir?"
— "Hey oğul, ihtiyarlıktan çalışamıyorum. Memlekete çok hizmet ettim. Son ömrümde devletimden ve milletimden bir tekaütlük maaşım almağa geldim. Bu işim de olursa mesut olarak memleketime döneceğim!"
Koca aşiret reisi, Dersim milletvekili DİYAP AĞA 100 yaşında, emekli maaşı alıp onunla geçinmeye uğraşıyor!.. Şimdiki kıytırık ve hain milletvekilleri de Leyla Zana gibi, Ahmet Türk gibi, Emine Ayna gibileri hem Oevlet'e söğüyor, hem de ondan bol maaş alıyor!
Muhabirin sormadığı, DİYAP AĞA'nın da anlatmadığı bir olay var... Başarısız asker İsmet Bey'in ALATAŞ mağlubiyetinden sonra Yunan ordusu Polatlı'ya kadar ilerlemiş, top sesleri Ankara'dan duyulur olmuştu. Meclis'te yapılan gizli görüşmede, Fevzi Paşa "Ankara'nın boşaltılacağını, Meclis'in Kayseri'ye taşınacağını" açıkladı. Bunun üzerine DİYAP AĞA elini kaldırıp söz istedi ve şunları söyledi:
"'Lâfım kısadır!..Beyler, biz buraya kaçmaya mı geldik, yoksa döğüşerek ölmeye mi?"
ALLAH, DİYAP AĞA ile MUSTAFA KEMÂL gibilerine gani gani rahmet eylesin! Kürtçülük taslayıp bu millete ihanet edenlere de lânet olsun!



YAVUZ SULTAN SELİM VE ŞAH İSMAİL
OLAYLAR NEDEN BU BOYUTA ULAŞTI?.
Sözüm ona "sosyalist" olan terör örgütleri ise, kelimenin tam anlamıyla 40 parçaya bölünmüşlerdi. Her birinin ortak amacı TÜRKİYE'DEN LOKMA KOPARMAK, ferdi amacı da bu lokmayı bir diğerine kaptırmamak idi.
Mesela DDKD, KAWA, THKO, TİKKO, HALKIN YOLU, HALKIN KURTULUŞU, HALKIN EMEĞİ gibileri "bir Kürt Devleti kurma" gayesinde anlaşırken, bunun "Rus veya Çin, hatta Arnavutluk güdümünde olması" konusunda birbirlerini yiyor, hatta açıkça şöyle diyorlardı:
-"Bizim (solcuların) birbirimizle olan ayrılığımız, sağcılarla olan ayrılığımızdan daha büyüktür. Gerçek düşmanımız Ülkücüler değil, falan sol gruptur."
Bu görüşü kavramakta zorluk çekebiliriz, ancak ACİLCİLER diye bilinen "sol"(!) grubun esas amacının HATAY'I KOPARIP SURİYE'YE BAĞLAMAK olduğunu bilirsek; o zaman yukardaki cümle anlam kazanır.
Aynı şekilde o tarihlerde APOCULAR diye bilinen PKK'nın ERMENİ terör örgütü ASALA'nın yan kuruluşu gibi faaliyet gösterdiğini, ve esas amacının KÜRT DEVLETİ DEĞİL, Güneydoğu'ya kadar yayılan BÜYÜK ERMENİSTAN olduğunu görürsek; hem FATSA'DAN İSKENDERUN'A kadar çıkan terör olayları bir anlam kazanır, hem de ülkenin gerçekten PARÇALANMA noktasına nasıl getirildiği anlaşılır.
Çok şükür ki, 12 Eylül bu parçalanmayı önledi. Böylece Sovyet hegomonyasının bölgeye yayılmasına mâni oldu. Çin-Arnavutluk zaten gerçekçi değildi. Amerika ise terör olaylarını el altından destekliyerek bölgede ve Türkiye üzerindeki etkisini arttırmak istiyordu. Bunda da muvaffak oldu.
12 Eylül Harekatı, SOVYETLER'e bir darbe indirerek, ABD'nin VİYETNAM bozgununu dengelemiş oldu!.. İnanılmaz gelebilir ama, 10 yıl içinde DOĞU BLOĞU'nun çöküşünü sağladı.
Bunun içindir ki, TÜRK halkı hâlâ 12 Eylülcülere sempati duyar!.. Hem de aydın geçinen ayırımcıların, işsiz kalmış solcu yazarların ve kusurunu itiraf etmekten âciz politikacıların sürekli saldırılarına, ve darbecilerin büyük ölçüde Amerikancı olmasına rağmen!.. Neden?.. Çünkü iç savaşı ve ülkenin bölünmesini önlediler!
Gelelim son duruma...
Kürt ayırımcılar tarafından pek öğünülerek dile getirilen 15 AĞUSTOS l984 ŞEMDİNLİ SALDIRISI, aslında bir KÜRT BAŞKALDIRISI falan DEĞİLDİR!..
Hemen bir kaç gün önce Çukurca'da köy basıp çoluk-çocuk-yaşlı-kadın demeden 14 Kürt köylüsünü katlettiklerini de saklamaya çalışırlar... Şemdinli'de saldırdıkları binalar, hep savunmasız kişilerin bulunduğu evler ve devlet binalarıdır.
Bugün tımarhaneden kaçmış bir deli, eline dedesinden kalma mavzeri alıp, aynı miktarda cana kıyabilir. Nitekim 1991 yılında ABD'de, bir üniversite binasına giren atılmış bir öğrenci, 18 kişiyi öldürmüştü!.. Daha sonra ilkokul çocukları bile benzer katliamlar yapıp sınıf arkadaşlarını, hatta öğretmenlerini öldürdüler... Yani katliam yapmak bir marifet değildir. Bir başarı hiç bir zaman olamaz!
Şu halde 15 Ağustos 1984 saldırısının üzerinde durulması gereken yönü, sonuçları değil, sebepleridir.
Bu olayda iki etken vardır. Birincisi BATI EMPERYALİST DÜNYASI, TAM O TARİHTE ERMENİLER'İ GERİ ÇEKME KARARI ALMIŞTIR!..
Çünkü, Türkiye'yi denetim altında tutmak için 1974 KIBRIS ÇIKARTMASI'NDAN BERİ kullandığı ERMENİ MİLİTANLAR, DÜNYA KAMU OYUNDA çok YIPRANMIŞTI. Ayrıca ERMENİ TERÖRÜ, dünyada HIRİSTİYANLIK açısından da puan kaybına sebep olmuştu. Terörü MÜSLÜMANLAR'ın üzerine yıkmak daha akıllıca olacaktı!
Gerçekten de O TARİHTEN BU YANA dış temsilciliklerimize bir tek Ermeni saldırısı olmamış, ERMENİ TERÖRÜ bıçakla kesilmiş gibi DURMUŞTUR.
Ancak TÜRKİYE'NİN yine de MEŞGUL EDİLMESİ GEREKİYORDU. EMPERYALİSTLER bu sefer gariban KÜRTLER'İ, hem de 4. DEFA, İLERİ HATTA SÜRDÜLER. (Şeyh Sait isyanı, Dersim isyanı ve Ağrı isyanı)
Hem de başta Abdullah Öcalan olmak üzere, kendi içlerindeki hainleri kullanarak!..
Hatta ÖC-ALAN'ın TÜRK'TEN ÇOK "kurtaracağım" dediği KÜRTLER'i öldürdüğü gözönünde tutulursa; kendisinin ARTİN AGOPYAN adlı bir Ermeni kırması olduğu, Ermenilerin öcünü alma amacıyla Kürtlere kurşun sıktığı ortaya çıkar.
APO AGOPYAN, gerçek hüviyetini saklamak için kayıtlı olduğu ilçenin nüfus dairesini yaktırmıştır.
Ancak, Allah ayağına dolamış olacak, Yalçın Küçük'le yaptığı ve el konularak TRT-1'de yayınlanan bir röpörtajında (1993) "Ermeniler ile bir arada yaşadığı"nı itiraf etmiştir.
Apo'nun nasıl başkalarının emriyle hareket ettiğini anlamak için, burnunu bile silmekten aciz bu zavallının; milyarlar harcansa bile elde edilemiyecek top, tüfek, roketatar, mermi gibi malzemeleri nereden bulduğunu düşünmek yeter.
Ayrıca Bakanlarımızın, hatta Başbakanımızın bile vize ile girebildiği ülkelerde Kürt militanların ellerini kollarını sallayarak dolaşmaları Batı dünyasının verdiği desteğin bir başka delilidir.
1984 yılında başlıyan terörizmin ikinci etkeni, dönemin başbakanı ÖZAL'IN, AVRUPA TOPLULUĞU'NA GİREBİLMEK İÇİN İDAM CEZALARINI DURDURMASIDIR!..
Aslında ERDAL EREN'İN İDAMI'yla başlıyan terörist temizliği, 40 kadar eli kanlı teröristin asılmasıyla devam etmiş, 12 Eylül'den kısa bir süre sonra tüm fraksiyon militanlarının gözünü korkutup geri adım atmasına, silah bırakmasına, hatta pişmanlık getirmesine sebep olmuş, ve bu durum 1984 Ağustosu'na kadar vatandaşın HUZUR içinde uyumasını SAĞLAMIŞTI.
Adam öldürmeye kalkan, kendi canını tehlikeye attığını bilirse, elbette ki bir kere daha düşünür!..
KUR'AN'daki "KISASTA SİZİN İÇİN HAYAT VARDIR" âyetinin hikmeti de budur!...
İşte bu kanıbozuklar 4 yıl kılını bile kıpırdatamamışken; hiç bir zaman affetmeyeceğimiz Turgut Özal'ın bu yanlış kararı sonucu, 250 kadar idam cezasının durdurulması, militanlara cesaret verdi. (1984) "Hapisten nasıl olsa kaçarım" diye düşünmeye başladılar.
Üstelik kaçmaya da lüzum kalmadı!. Artık ne yapacağını şaşırmış olan Cumhurbaşkanı Ozal, ANAP'a baskı yaparak 1991 yılında bir af kanunu çıkmasını sağladı. Sayıları 60.000'i bulan kaatiller, caniler, soyguncular, ırz düşmanları, vatan hainleri tekrar suç işlesinler diye sokağa salındılar. Yurt dışından gelen para da işin tuzu biberi oldu, bugünkü durum ortaya çıktı.
Özal bu hatasıyla da yetinmedi. Körfez savaşında "BİR koyup ÜÇ alma" politikası güderken, ağababası Bush'a uyup Saddam'ı "ebedi düşman" ilan etti. Ama Bush gitti, Saddam kaldı. Saddam Özal'ı da yolcu etti!...
Etti ama, bu politika Türkiye'ye gereksiz bir düşman yarattı: IRAK!.. Hâlâ da bu tutumdan vazgeçmiş değiliz.
Özal ayrıca ABD, İngiltere, Fransa ve Almanya'nın Kürt Devleti konusundaki düşüncelerini bilmediği için(!), Güneydoğu'ya bu milletlerden ÇEKİÇ-GÜÇ diye "ayırımcılara destek" bir CASUS KUVVET yerleştirdi. Federasyondan, Kürtçe yayından söz etti. Talabani ve Barzani denilen aşiret reislerine kırmızı pasaport vererek onların adam sayılmasına, IRAK'ın kuzeyinin koptu-kopacak hâle gelmesine yol açan gelişmeleri başlattı.
Anlaşılan odur ki, hırsına gem vuramıyan Özal, Türkiye Cumhuriyeti'ndeki popülaritesinden ümidini kesti, "Bir Kürt Devleti kurayım da, onun başına geçeyim bari" diyerek şahsi emellerine âlet oldu!.. Çok şükür ki, ifadeden korktuğumuz hedeflerine ulaşamadan hayata veda etmek zorunda kaldı.
Özal bu davranışı ile ülkemize tamiri imkânsız zararlar vermiş, 30.000'den fazla insanın ölmesine, 100 milyar dolardan fazla terör masrafına, en az bir o kadar da iktisadi kayba sebep olmuştur. Bunun vebalini elbette öbür dünyada ödeyecektir! Ahırette iki elimiz yakasındadır.
Özal gitti, Demirel geldi, üç-beş oy için "Kürt kimliğini tanıyoruz, dedi. Hangi kimliği itanıdığını bir türlü anlayamadık!.. "Mesut Yılmaz geldi, "Avrupa Birliği'nin yolu Diyarbakır'dan geçer," diyerek AB'nin TÜRKİYE'yi bölme planına onay verdi... O devrildi, Tayyip Erdoğan geldi. Etrafına danışman diye Kürt bölücüleri aldı, o da Diyarbakır'a gidip, "Kürt sorunu benim sorunum," dedi!... Yani "Bu ülke bölme benim baş görevim" demek istedi!.. Bu satılmış adam, daha sonra "Benim görevim Türkiye'yi pazarlamak," diyerek esas amacını ortayakoydu. Millet malı olan fabrikaları, tesisleri, kurumları, bankaları, ve sonunda vatan toprağını parsel parsel yabancılara satmaya başladı!.. Arkasından ABD'nin 24 ülkeyi bölüp parçalama planı olan "BÜYÜK ORTADOĞU PROJESİ'nin eş başkanıyım," diye bu hainliğe ortak olduğunu çekinmeden ilân etti!
Bunlar yetmezmiş gibi, binlerce yıllık şerefli tarihine rağmen TÜRK ORDUSU'nun başına ÇEVİK BİR gibi yahudi dönmesi, HİLMİ ÖZKÖK gibi Amerikan uşağı generaller geçti. Bunlar IRAK'taki kırmızı çizgilerimizi bile yok saydılar. Amerikalı jonilerin asker ve subaylarımızın başına çuval geçirip esir almalarına bile ses çıkarmadılar!.. Kıbrıs, Musul-Kerkük, Avrupa Birliği'nin haysiyet kırıcı talepleri üzerine verilen tavizlerde, başlarını devekuşu gibi kuma gömdüler!..
Daha ne olsun?.. TÜRK MİLLETİ'nin infiali olmasa, TRABZON'da, SEFERHİSAR'da bulduğu, yakaladığı PKK'lı, DHKPC'li, TAYAD'lı bölücüleri tepelemese, çoktan IRAK'a dönerdik!..
Bu sorunun cevabı aslında açık... Ama bizim aydın geçinen yazarlarımıza sorarsanız, her şeyin olduğu gibi Güneydoğu olaylarındaki tırmanışın sebebi de 12 Eylül sonrası Özal ve SHP(CHP) politikalarıdır!..
Halbuki 12.9.l980-12.8.1984 tarihli gazetelere, haftalık dergilere bir göz atmak bile, askerlerin idareye el koyması ile Güneydoğu'nun nasıl bir sükunete kavuştuğunu ve bu durumun 1983 seçimlerinden sonrasına dahi yansıdığını ortaya koyacaktır.
Aynı şekilde 1993-1997 arasında hükümet ve ordunun kararlı tutumu, yurtiçi/yurtdışı askerî hareket, bölücülerle iş yapan Kürt kökenli işadamları ve mafya liderlerinin temizlenmesi vatan haini eşkiyanın kökünü kurutmuştu!.. Neredeyse!.. Sonradan gelen 28 Şubat zihniyeti (ki, "irtica ülkenin birinci meselesidir," şeklinde ifade edilmişti, bölücülük, vatan hainliği, yurtdışından gelen saldırılar arka plana atılmıştı) ve Avrupa Birliği saplantısı, "ver kurtul" politikaları, ve insan hakları diye "suçlu hakları"nın korunması, üstüste af çıkartılması, pişmanlık yasaları bizi bugünkü duruma getirdi. Bunu ilerde anlatacağız.
Öyleyse Türkiye'de Kürt ayırımcılığına dayanan olaylar ne zaman, ve hangi nedenle tırmanmaya başlamıştır?..
Ne hikmetse, Kürt kökenlilerin katıldıkları İSYANLAR, HEP TÜRKİYE'NİN ULUSLARARASI ARENADA EMPERYALİST GÜÇLER İLE BOĞUŞTUĞU DÖNEMLERDE ÇIKMIŞTIR!
Yani İSTİKLAL SAVAŞI'ndan hemen sonra, LOZAN'da, MUSUL-KERKÜK üzerindeki hakkımızı savunurken, veya HATAY ile HALEB'i tekrar almaya hazırlanırken çıkmıştır.
Son dönemde de KIBRIS'ın yeniden fethi (1974) ve ORTA ASYA'ya uzanma (1990) söz konusudur.
1970'den sonraki olaylar daha komplikedir. Yine de tarihe bir bakmak gelişmeleri kavramaya yeter.
Bugün parçalanmış olan SOVYET İMPARATORLUĞU'nun o günlerdeki "TEK DÜNYA DEVLETİ" hedefine uygun olarak 1950'de KORE, Kuzey-Güney olarak ikiye bölünmüştü. 1960'larda YEMEN, 1970'lerde VİYETNAM aynı şekilde ikiye ayrıldı. 1980'de ise TÜRKİYE Doğu-Batı diye ikiye bölünmek isteniyordu.
Bunun içindir ki, hiç alakasız görünen yerlerde, ama BELİRLİ bir HAT üzerinde, olaylar çıkmıştı.
FATSA'nın Kürtçülükle ne alakası olabilirdi ki?.. Ama bir TERZİ FİKRİ, orada devlet başkanı gibi hareket edip, ilçeyi komünleştirmişti!...
SİVAS-ÇORUM-MARAŞ-ADANA-İSKENDERUN da hattın diğer noktaları idi. Hepsi, halkı ikiye bölüp birbirine kırdırma girişimlerine sahne oldu.





Bu arada üzerinde durulması gereken bir husus Anadolu Türkmenlerinin neden Şah İsmail'e meylettikleridir.
Çoğu kişi sathî düşünerek bunu Yavuz'un Sünni, Şah İsmail'in Alevi olmasına bağlar.
Halbuki doğuda Şah İsmail henüz ortaya çıkmış iken, İstanbul'da BALIM SULTAN Bektaşiliğe yeni bir yön veriyor ve dönemin padişahı 2. Bayezid bu tarikata giriyordu!...
Padişah aynı zamanda Hacı Bektaş'ın piri olduğu Yeniçeri teşkilatının da "1" numaralı neferi sayılıyordu!..
Bu durum Yavuz için de geçerli idi.
Diğer yandan Şah İsmail:



Gece gündüz hayaline dönerim
Bir gece rüyama gir Hacı Bektaş
Günahkârım, günahımdan bezerim
Özüm dâra çektim, sor Hacı Bektaş
 

diye şiirler yazıyordu. Yani hem BEKTAŞİ, hem de öz-be-öz TÜRK idi! HATAYÎ mahlaslı şiirleri hala Aleviler arasında okunur... Çünkü onun Türkçesi, Yavuz'unkinden daha sadedir.
Yani Çaldıran'da iki TÜRK ve BEKTAŞİ hükümdar karşı karşıya gelmiş ve savaşmıştı!..
Öyleyse bu iki BEKTAŞİ TÜRK hükümdar çarpışırken, AnadoluTürkmenleri neden Şah İsmail'e meyletmişlerdi?..
Bu sorunun cevabını, Kürtler'in kurtuluşunu da TÜRKÇÜLÜK'te gören büyük düşünür ZİYA GÖKALP vermektedir:
- "Osmanlı Devleti, eski TÜRK federasyonunun bazı esaslarını muhafaza etmiş bir ümmetten ibarettir."
"Osmanlılar ümmet esasına dayanan bir devlet kurdukları için AŞİRET ve soylu sınıf teşkilâtlarını bozarak BOY BEYLERİ yerine ENDERUN'dan çıkma sancak beylerini koydular."
"SAFEVİ DEVLETİ ise, tam tersine TÜRKMENLER'e eski AŞİRET ve soylu sınıf teşkilâtının muhafaza edileceğini vaad ederek (eski TÜRK) konfederasyon teşkilâtına döndü."
" Her aşiretin ırsî bir hanı bulunan bu teşkilâtta, ŞAH bir HANLAR HANI'ndan ibaret oldu."
(Terbiyenin Sosyal ve Kültürel Temelleri sf. 59-60)
İşte bu son derece basit ama aynı zamanda son derece doğru açıklama, özellikle Asya'dan Timur'un önü sıra göç etmiş ve henüz eski âdetlerini sürdürmekte olan Doğu Anadolu Türkmenleri üzerindeki etkiyi anlamamızı sağlıyor....
Osmanlı Devleti sürekli Anadolu'ya göçeden TÜRKMEN aşiretlerinin yapısını bozarak onları yerleşik hayata geçirmeye çalışıyordu. Bu radikal değişiklik te TÜRKMENLER'i rahatsız etmiş, onların eski sistemlerini korumalarına izin veren TÜRK hükümdar Şah İsmail'e yakınlaştırmıştır.
Ziya Gökalp'in açıklaması ayrıca Yavuz'un davranışını da izah ediyor... Yavuz açısından uzun süre önce fethedilmiş OSMANLI topraklarında yaşıyan Türkmenler için yapılacak fazla bir şey yoktur ama; İran'dan ve Mısır TÜRK Kölemen Devleti'nden yeni alınan topraklardaki Kürt aşiretlerini kontrol altında tutmak için Şah İsmail'in politikası uygulanıyor.
Onların Türkmenlerinkine çok benziyen aşiret sistemlerine dokunulmuyor...
Bu uygulama Kürtler'i rahat ettirmiştir ama, Türkmenler açısından istenmiyen bir durum yaratmıştır.
Doğuki Kürt aşiretleri Türkleştirmesi beklenirken; oraya göçürülen Türkmen aşiretleri Kürtleşmişlerdir.
Neden?...
Ziya Gökalp'ın açıklamaları bu konuya da ışık tutuyor...
Türkmen aşiretleri her ne kadar eski TÜRK federasyon sistemini uzun süre önce terketmişlerse de, tam olarak unutmamışlardır... Doğuya göçünce serbest aşiret düzeninin Kürtler'e tanındığını görmüşler, bu haktan kendileri de yararlanmak istemişlerdir. Bu yüzden onlara benzemeye çalışmışlardır.
Ama Devlet Türkmenler'e, Kürtler'e olduğu kadar müsamahakâr davranmamıştır... Onlar da her fırsatta direnmişlerdir.
Böylece doğudaki sürtüşme, iddia edildiği gibi Kürtlerle Osmanlılar arasında değil; Kürtler gibi el üstünde tutulmayan Türkmenler ile Osmanlı arasında sürüp gitmiştir.
İşte Dersim'in TÜRK kökenli halkının isyanının altında, bu gerçekleşmemiş 500 yıllık beklenti yatar!.. Dersimliler (Tunceli) eski BOZ ULUS olarak, kendilerini hakkı yenmiş, ihmal edilmiş görür. "Niye Kürtler'e tanınan haklar bize de tanınmadı, tanınanlar da elimizden alındı?" zihniyeti etkisini hâlâ sürdürür.
Ve yine bu sebeptendir ki, çok daha önceden yerleşik düzene geçmiş TÜRKMEN aşiretleri de Kürtler'e tanınmış imtiyazlardan yararlanmak için onlar gibi davranmaya başladılar. Kanuni ile başlıyan Devlet'in ihmali ile de Türkmenler gün geçtikçe Kürtleştiler.
Daha doğrusu Karakeçili aşireti gibi, TÜRK olduklarını bile bile Kürtçe konuşmayı benimsediler... Böylece Kürt ayırımcıların istismarına âlet oldular.



***

KÜRT AYIRIMCILIĞINDAN DİN AYIRIMCILIĞINA

KÜRT AYIRIMCILIĞINDAN DİN AYIRIMCILIĞINA

Cemşit Bender, diğer çoğu ayırımcılar gibi, Kürtlerin zorla müslüman yapıldığını öne sürenlerdendir.
Bu sebeple Zerdüştlük ve Yezidiliğe medhiyeler düzer!... Zaman zaman da ehven-i şer saydığı Alevilikten bahseder.
Bir defa, TÜRKLER geniş tarihleri boyunca Şamanizm'den Budizm'e kadar 8 büyük dine bağlanmışlardır... İSLAMİYET'ten önceki kendi öz dinleri ise tek tanrılı GÖK DİNİ idi.
PARTLAR ve bazı TÜRK boyları gibi, Kürt aşiretlerinden de bir kısmı, bir dönem Zerdüşt dinine bağlanmışlardır.
Ama MED kökenli olan bu dini, Kürt özelliği gibi göstermek; devrini tamamlamış, İran'da bile taraftarı tükenmiş Zerdüştlüğün reklâmını yapmak, çaresizlikten başka bir şey değildir!
Öte yandan Cemşid Bender gibileri Yezidiliği çok eski bir din zannederler, veya halkı buna inandırmaya çalışırlar.
Hatta Musa Anter adlı Yahudi Kürdü ayırımcı, bir yazısında "Yezidiliğin Yezdanilikten geldiğini" öne sürerek olmayan bir din yaratır!.. (Özgür Gündem Gazetesi, Temmuz 1992)
Yezdan kelimesi, Farsça ALLAH demektir, Mehter Marşı'na bile girmiş bir ifadedir. (KUR'AN'da zafer vaad ediyor HAZRET-İ YEZDAN!)... Ancak bu adda bir mezhep yok!..
Türkiye'de 5.000-10.000 kişi, bölgedeki diğer ülkelerde 200.000 kadar olduğu tahmin edilen Yezidiler'in hemen tümünün cahil kişiler olduğu, ve kendi dinleri hakkında bile fazla bir şey bilmedikleri, çeşitli gazetelerde yayınlanan ropörtajlarda açıkça görülmektedir...
Mezhepler ve Din Ansiklopedileri ise YEZİDİLİK hakkında şu bilgileri vermektedir:
Yezidiliğin kurucusu ŞEYH ADİY BİN MUSAFİR'dir. 1160 yılında vefat etmiştir, yani Alparslan'ın Malazgirt zaferinden 90 yıl sonra!..
Şeyh Adiy, Mervan'ın soyundandır, yani Emevidir!..
Bu gerçeği Cemşid Bender de kabul eder, ama arkasını getirmez.
Şeyh Adiy koyu bir SÜNNİ idi!.. Şiilere çatar, "Muaviye ve Yezid'in öyle kötü insanlar olmadıkları"nı savunurdu. Bu fikirlerini yaymak için Hakkâri civarında bir dergâh açmıştı.
Yani Yezidî adı aslında Hz. Hüseyin'i şehit ettiren Yezid'den gelir!..
Peki, bu kadar koyu sünni bir mezhep nasıl oldu da, Yezid'e sempati duymaktan Melek-i Tavus dedikleri şeytana tapma noktasına geldi?..
Bunu hiç bir Kürt ayırımcı, hatta hiç bir Yezidî bilmez!...
Şeyh Adiy'in ölümünden sonra oğlu Hasan'a bağlananlar, SÜNNİ anlayıştan iyice uzaklaşıp aşırıya gittiler.
Öyle ki, Yezid'i savunmak bir yana; ona insanüstü özellikler isnat ettiler! Bu yüzden de toplum tarafından gittikçe dışlandılar.
Öte yandan aynı tarihlerde Hasan Sabbah'ın Haşhaşîler'i, yani afyon çekip sahte cennet vaatleri ile kandırılmış aşırı Şii fedailer, ortalığı kasıp kavuruyordu.
Bunlar Selçuklu Sultanı Melikşah'ın değerli veziri Nizam-ül Mülk'ü bile şehit edecek siyasî suikastlere katılmışlardı. (1092)
Aynı Şiî-İsmailî Haşhaşîler bir süre sonra Haçlılar ile anlaşarak Kudüs'ü geri alan Selahaddin-i Eyyübi'nin çadırına kadar sokuldular ve ona da suikast yaptılar ama öldürmeyi başaramadılar. (1202)
Ömer Rıza Doğrul'un "Cennet Fedaileri" adlı kitabında anlattığına göre, bu saldırıyı planlamış olan Haşhaşîler'in reisi Şeyh-ül Cebel Sinan, Masyaf kalesinde Selahaddin Eyyübi'nin kumandanlarından Haldun tarafından kıstırıldı.
Durumun kötüye gittiğini gören Sinan'ın baş daisi Melek Tavus, Sinan'ı öldürerek Şeyh-ül Cebel oldu.
Ama muhasaradan kurtulmak için yapacak bir şey kalmamıştı...
Bunun üzerine Melek Tavus kaledeki kadınları, çocukları, fedailerini topladı. Hepsine, cennette buluşacakları vaadiyle, kalenin burçlarından atlamalarını emretti!...
Afyon çekmekten başı dönmüş müritleri tereddütsüz atladılar. En son da kendi atladı...veya atlamış göründü. Belki de kalenin gizli bir yerine saklanıp sonra melânetine başka yerde devam etti.
Selahaddin'in ordusu hiç bir mukavemetle karşılaşmadan kaleye girdi...(1204)
Ne var ki, Haşhaşîler'in kökünü kazımak, son barınakları Alamut kalesini fetheden Cengiz'in torunu Hülâgû'ya nasip oldu. (1256)
İşte bu süre zarfında, sağa sola dağılıp yeraltında saklanmak zorunda olan Haşhaşiler, Melek Tavus'u ilahlaştırdılar. Bu kişiler nasıl olduğunu tam bilemediğimiz bir şekilde, kendileri gibi dışlanmış ve saklanmak durumunda olan Yezidîler ile irtibata girdiler ve iki sapık inanç, bir bütün haline geldi.
Yezidîler'in tapındıkları, kudretinden korktukları, ve bir Mehdi gibi dirilip ortaya çıkmasını bekledikleri, Şeytan'ı temsil eden Melek-i Tavus; işte bu Haşhaşîler'in son Şeyh-ül Cebel'i Melek Tavus'tur!..
Kendisi gerçekten şeytana pabucu ters giydirecek tiynette bir adamdı!..
Yezidîler'in yegâne dinî kitapları olan KİTÂB-ÜL CİLVE ve MÜSHAF-I REŞ'in Şeyh Adiy ile alâkası yoktur!..
Bunlar çok sonradan kaleme alınmış tamamen uydurma, tutarsız yazılardan müteşekkil kitaplardır.
Şeyh Adiy'in elde bulunan tek eseri İTİKAD-Ü EHL-İ SÜNNE VEL CEMHA'dır. Üslûbu diğerlerinden tamamen farklı, değerli bir kitaptır.
Görüldüğü gibi Yezidîlik, müslümanlıktan kopma bir sünni, bir de şii iki mezhebin karışması ile meydana gelmiş, 700 yıllık, taraftarı az bir dindir. Bölgedeki diğer inançlardan da etkilenmiştir. Kürtler'e has bir din olmadığı gibi; savunulacak bir inanç sistemi de değildir!..
Ama Dr.(!) Bender, Türkler ile Kürtler'i birbirinden kopartmak için Yezidîliği bile çok makbul bir şeymiş gibi göstermekten kaçınmaz!.
(Teori, sayı 9)
Ancak daha sonra Kürt bölücüler, kelimenin iticiliğinden halkın rahatsız olduğunu farkederek, YEZİDÎ yerine EZİDÎ kelimesini kullanmaya başladılar. Hiç bir anlamı, kökü-kökeni, dayanağı yoktur!..


ALEVİLİĞİN ŞİİLİKTEN FARKI


Zerdüştlük ve Yezidiliği ayırımcılık için yeterli güçte bulmayan Çemşid Bender, bir yandan da Kürtlerin aleviliği üzerinde durur.
Bilmez ki, veya bizim bildiğimizi bilmez ki, Kürtler arasında Alevî azdır!.. Hatta Alevî lideri Prof. Dr. İzzettin Doğan'a göre, hiç yoktur!.. Kendisi, bütün alevi "kürt" aşiretlerini incelemiş ve bunların aslında TÜRKMEN aşireti olduğunu tesbit etmiştir. "Alevî Kürt" görünenlerin hepsi, sonradan Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu'nun keşfettiği gibi, ERMENİ'dir!.. 1915 yılında tehcirden kurtulmak için Kürtler arasına saklanan Ermenilerin soyundan gelmekte, ve hâlâ asıl kimliklerini saklamaktadırlar.
Alevilik sadece Tunceli bölgesinde yaygındır... Üstelik bu Aleviler kendilerini Kürt saymazlar!.. Çünkü bu kişilerin ekserisi, bölgeye 1500'lerde Yavuz Sultan Selim'in İran Şiiliğini önleme politikası ile getirilmiş olan Batı Anadolu Türkmenleridir!.. O yüzden Karakeçili Türkmen aşireti hem batıda Söğüt'te, hem de doğuda Siverek'te yer almıştır. (Özgür Gündem Gazetesi, 4.7.92) Bir kısmı da Zaza aşiretidir.
İslam ve Mezhepler Tarihi konusunda bilgisi kıt olan Cemşid Bender adlı bölücü, Aleviliği mezhep sayar. Esasında alevilik bir tarikattır... Orta Asya ŞAMANİZM'i ile İSLAMİYET'in karışımıdır.
Şamanizm'de dört cihet vardır: Doğu-Gök(mavi), Batı-Ak, Kuzey-Kara, Güney-Kızıl... Bu yüzden kuzeyimizdeki denizin adı Karadeniz, batımızda olanın Akdeniz, Selçuklu ve Osmanlı devletinin güneyindeki denizin adı Kızıl Deniz'dir. Mavi Deniz ise Hazar'dır.. Bu cihetlere Gökhan, Akhan, Karahan ve Kızılhan hükmeder.
Şamanizm'de dört kuş kutsaldır: Kartal, Şahin, Sungur, Çakır... Alevilikte bu kuşlardan ikisinin yerini Turna ve Güvercin almıştır.
Kapı ve eşik te kutsaldır. Bu yüzden devlet kapısı, tarikat kapısı, ağa kapısı gibi terimler hâlâ kullanılır.
Dokuz sayısı da kutsaldır. Dokuz Oğuz, "dokuz doğurdu" gibi ifadeler vardır.
GÖK TANRI, Kızılderililer'in MANİTU'su gibi, büyük ruhtur... "Erenler" kelimesi aslında GÖK TANRI'ya inananlar demektir. GÖKTÜRK İmparatorluğu diye bildiğimiz devlet, aslında GÖK-TÜRK yani ulu, ilâhi özelliklere sahip TÜRK'ün kurduğu "Ulu İmparatorluk" anlamına gelir. Bayrağı mavi, daha doğrusu TURKUAZ (TÜRK MAVİSİ) renginde idi. Mevlana türbesindeki kubbe de bu renktedir ve daha sonraları yeşile dönmüş olan bu renk kavramı tarikatlarda önemli yer tutar.
GÖKTÜRK yazıtlarında tek TENGRİ dışında "ıduk ötesi, koruyucu iye" olarak UMAY adı geçer... Tunceli'de bazı kişiler HUN TÜRKLERİ'nde olduğu gibi güneşin ilk ışıklarına karşı yükünürler...
En eski Bizans kroniklerinde sınırlara yerleşen OĞUZ TÜRKLERİ'ne "Güneşin Çocukları" denmekteydi.
Eski TÜRKLER'de çocuk 13-14 yaşına kadar kayda değer bir iş yapmamışsa adsız kalır, böyle anılırdı... Bu özellik Firdevsi'nin Şehname'sinde bile yer almıştır.
Şamanizm'de Tüz denilen ilahlarının bir kısmı da hayvan şeklinde yapılırdı. En yaygın şekil tavşandı... Anadolu alevilerinin tavşan yememesi Hz. Ali'nin tavrından filan değil, bu çok eski TÜRK âdetinden gelmedir... Yezidîlerin Melek-tavus dedikleri şeytan tanrılarını, horoz şeklinde tasvir etmeleri de bu âdete dayanır.
TÜRKLER'in Süryanî ve Nasturî hıristiyanlığına, Karaim museviliğine katkıları büyüktür. Tevratı TÜRKÇE'ye çevirmişlerdir. Musa Peygambere ÜLGEN demişlerdir. (Kaşgarlı, sf.36)
Anadolu'da Alevî, Tahtacı ve Kızılbaş olarak bilinen topluluklar TÜRKMEN boylarıdır.
Tahtacıların piri Dur Hasan'dır. Ocağı İzmir dolaylarındadır. "Yanın Yatır" adını taşır... Tahtacılar HORASAN TÜRKMENLERİ'ndendirler. Mezartaşlarında "kaz ayağı" simgesi bulunur. Bu Oğuzlar'dan Çebniler'in işaretidir.
Minorsky, ÇELEBİ sözünün SELÇUKLULAR'da 14. asırda görüldüğünü, bu kelimenin Kürtçe'den geldiğini, aslının Aram dilinde "tsalma" olduğunu iddia eder. Bu kelime "ikona, put" demektir... Marr'a göre ise Çeleb sözü Kafkasya (YAFETİK, TURANİ) menşelidir, TANRI anlamına gelir, çelebi ondan türemiştir. ÇALAB kelimesini Yunus Emre 1200'lerde kullanmıştı. Çelebi (Çalabî), "tanrısal, kutsal, soylu" anlamına gelir. Ayrıca "müzisyen, şarkıcı, ozan, kültürlü, bilgili, terbiyeli, şık, prens, küçük ağa" anlamında da kullanılmıştır.
Aleviliğin Balım Sultan tarafından (1500'ler) düzene sokulmuş şekli olan Bektaşilik, daha ziyade İstanbul ve Rumeli'de yaşıyanlar arasında görülür. Aradaki fark yine yerleşik ve göçebe olmakla ilgilidir. Aleviler Anadolu'nun her yerinde bulunur. Her bir grubun örf ve âdeti ayrıdır. Kars, Dersim, Elazığ, Mardin, Diyarbakır, Sivas önemli merkezlerdir. Bir kısmı OSMANLI döneminde misyonerlerin etkisi ile Süryanî olmuşlardır.
Bunlardan hiç haberi olmayan Cemşid Bender, 4 Mezheb'i de 4 halife ile başlatır. (Teori, sayı 13)
Halbuki 4 halifenin ömrü peygamberimizden sonra sadece 30 yıl sürmüştür. (632-662)
"4 Mezhep" imamları ise 699-755 yılları arasında faaliyet göstermişlerdir. Türkler'in bile kitle halinde İslamiyet'i kabul edişleri 900'lü yıllara rastlarken, Dr. Bender "müslümanlığa zorla sokuldular," dediği ve dağlarda dağınık halde yaşıyan Kürtler'e, çok daha önce tekke ve dergâh açtırır!..
Ve İran şiileşirken Kürt Aleviliğinin Anadolu'yu sardığını, sünniliğe direndiğini öne sürer!..
Cemşid Bender'in bilmediği husus, Ali Oğulları'nın, özellikle 12 İmam'ın, her ne kadar bazı Emevî ve Abbasî halifelerin saltanat hırsını tasvip etmeseler de, İslam Devleti'nin reisi olarak onlara başkaldırmadıkları ve ayaklananları hiç desteklemedikleridir!..
Bu imamlar hele hilafet peşinde hiç koşmamışlardır!.. 8. İmam Rıza, dönemin halifesi Memun'un bir kızını almış, Halife'nin öteki kızıyla da oğlu 9. İmam Muhammed Takiy'i evlendirmiş, ancak Halife Memun'un "kendinden sonra halife olma" teklifini kabul etmemiştir!.
Bu gerçeği hiç bir Kürt ayırımcı bilmez... Halifeler'e direnmeyi "alevilik ve 12 İmam'a bağlılık" sayarlar!
Zaten Alevilik ayrı bir din veya mezhep değildir... Ali'nin yolunda olmak demektir. Bir tarikattir, bir yoldur...
Namaz kılmamak, oruç tutmamakla da ilişkisi yoktur!.. 4. İmam Zeynel Abidin'in lâkabı "çok ibadet eden" anlamına gelir ve alnının secde etmekten nasır tuttuğu söylenir!..
Hanefî mezhebinini kurucusu sayılan Ebu Hanife, 6. İmam Cafer-üs Sadık'ın talebesidir!.. Demek ki o tarihlerde mezhep imamları ile Ali oğlu imamlar arasında hiç bir ayrılık yoktu!..
Gerçek ayrılık 7. İmam Musa-al Kâzım'ın yerine, kardeşi İsmail'in oğlunu geçirmek isteyen Meymun adlı kişiden kaynaklanmıştır. (Ölümü 797)
İsmailîye, Karmatîyye, Fatımîyye, Haşhaşîler hep bu adamın izinden gidenlerin meydana getirdiği Şii mezheplerdir.
O yüzden Türk aleviliği ile İran Şiiliği hiç bir zaman birbirine uymaz!...
Uymadığını da Humeyni'nin kadınları çarşafa sokmasından bellidir... Anadolu'da çarşaf giyen Alevî kadın yoktur!
Bu fark Türk alevilerin doğrudan Alioğlu imamlara, Seyyitlere bağlanmaları, Şiilerin ise daha çok siyasi iktidar peşinde koşmalarından kaynaklanır.
950 yıllarında Bağdat halifesini kontrole alan Şii Büveyhiler yüzünden, ayırımcılığı desteklemiyen Ali oğulları Horasan'a göçtüler... Bu muhterem kişilerin soyundan gelen gerçek Seyyitler, yıllarca Türk hakanlarının himayesinde faaliyet gösterdiler ve Türkler'in, özellikle Salçuk etrafında toplanan Oğuzlar'ın müslüman olmasını sağladılar.
Bu Oğuzlar İslamiyet'i kabul edince TÜRKMEN diye anılmaya başlamış ve o tarihlerden itibaren Anadolu'ya akmışlardır.
Öte yandan başta AHMED YESEVÎ, HACI BEKTAŞ olmak üzere pek çok Türk mutasavvıfın yetişmesi, imamların bu Orta Asya'ya göçü sayesinde olmuştur.
Cemşid Bender bunları hiç mi hiç bilmez!.. Hacı Bektaş'ın mürşidinin Ahmed Yesevî olamıyacağını, arada zaman farkı olduğunu söyler.
Zaman farkı doğrudur... Zaten kimse "Ahmed Yesevî hayatta iken Hacı Bektaş'ı yetiştirdi" diye bir iddiada bulunmuyor...
Hacı Bektaş'ın mürşidi, Ahmed Yesevî'nin halifesi Lokman Perende'dir. Bender'in Kürt olduğunu iddia ettiği Ebul Vefa değildir.
Olsa da bir şey değişmezdi!... Din ve ilim cihanşumüldür. Kaynağı değil, benimsenmesi önemlidir. Ancak halk arasında Kürt'ten evliya / Sokma avluya!" diye bir deyim vardır, doğrusunu Allah bilir ama, Kürtler'den gerçek bir şeyh, gerçek bir mürşit hiç bir zaman çıkmamıştır!
Zaten Hacı Bektaş'ın duru Türkçe ile yazılmış olan Makalât'ından aldığımız aşağıdaki sözleri, onun Kürtlükten hiç mi hiç etkilenmediğinin delilidir:
- "Pes imdi, şöyle bilmek gerek: Kem kendüyi arıtmayan, ayrukları arıtamaz."
- "Şeriat katında tene arı su değse, teni arıdur ve hem cenabatı giderür.
Kim ârifler katında ne ten arı olur ve ne cenabatı gider."
- "Pes imdi, adam gerek kim suya yaraya, su gerek kim abdasta yaraya,
ve abdast gerek kim namaza yaraya ve namaz gerek kim Çalab'a yaraya!.."
Ne dediğini kendisi de bilmeyen, daldan dala atlayan Cemşid Bender, böylece Bektaşilik'ten ümidi kesince, tekrar Aleviliğe döner ve Aleviliği Kürtler'e maleder!... Kullanılan tüm kelimelerin Kürtçe olduğunu öne sürer. (Teori, sayı 14)
Bir defa bu kelimeler sonra Osmanlıca diye adlandırılan ortak kelimelerdir... Ayrıca bütün alevî edebiyatı Türkçe'dir.
Eğer Kürtler 4 Halife'den bu yana Alevî olsalardı, 650'lerden itibaren tekke ve dergâh açmış olsalardı, Anadolu'da Aleviliğin önderliğini yapmış olsalardı, bütün Alevî literatürünün Kürtçe olması gerekmez miydi?.. İslam dini vasıtasıyla Arapça nasıl TÜRKLER'i etkilemişse; Alevilik vasıtasıyla da Kürtçe edebiyatımızın baş köşesine oturmuş olmaz mıydı?.. Üç kıtayı fetheden Osmanlı padişahları, Bektaşî yeniçeriler yerine,
Alevî (!) Kürt peşmergeleri tercih etmezler miydi?..
Bunların hiç biri varit değildir!.. Öyleyse Kürtlük ile Alevilik arasında hiç bir özel bağ yoktur!
Biz, eğer varsa, Kürtler'in Alevî olanlarına bir şey demiyoruz ama, Aleviliği bir Kürt özelliği gibi göstermeye karşıyız... Kürt bölücülerin sözümona "cem evleri" açıp oraları terör yuvası haline getirmelerine karşıyız!
Yani, Ali yolunda olmak sadece Kürtler'e mi ait?.. Kürt aleviler, eğer varsa, ve eğer aslında bir TÜRKMEN aşireti değillerse, aralarına göçerilmiş olan TÜRK alevilere özenerek bu yolu seçmişlerdir!.
Kaldı ki, TÜRKLER'in bu konuda da önderlik ettiği, Selçuk Sultanı TUĞRUL BEY'in 1069'da Bağdad'a girip, Büveyhiler'i kovup, halifeyi tekrar tahtına oturtması ile, Haçlılar'ı önlemesi ile ve nihayet YAVUZ SULTAN SELİM eliyle 1517'de halifeliği elde edip 1924'e kadar İSLÂM âlemine yön vermesi ile ortadadır.
Ali yolunda olanlar, Kâbe'yi basıp Hacer-i Esver'i çalan (930) Şii Ebu Tahir, suikat düzenliyen Hasan Sabbah gibi İSLÂM'a fesat sokup bölenler değil; İSLÂM'ı koruyan SELÇUKLU ve OSMANLILAR'dır.
Sadece Kürt diye lânse edilen Ebül Vefa ile İslamiyet, Alevilik olur mu?.. (Teori Sayı 13, 1991)
Kürt tarihçisi olduğunu iddia eden Bender diyor ki,"Ahmed Yesevî'nin Divan-ı Hikmet'inde TÜRK veya TÜRKMEN diye bir sözcüğe rastlamadık!"...
El insaf!... Bu zatın TÜRK olduğuna, dönemin makbul dilleri Arapça ve Farsça iken divanını öz-be-öz TÜRKÇE ile yazmasından daha iyi delil mi olur?..
Kaldı ki, Divan'ın 8. Hikmet 2. dörtlüğünde doğum yerinin TÜRKİSTAN olduğunu açık açık söyler:




Toğğan yirim ol mübarek TÜRKİSTAN'dan
Bağırımğa taşlar urup kildim muna
(Doğduğum yer o mübarek TÜRKİSTAN'dan
Bağrıma taşlar vurup geldim işte!.. )
TÜRKİSTAN demiş, "kürdistan" dememiş!..
Yine Dr.(!) Bender kadın-erkek semah olayının, alevî kültürüne Kürt dediği Ebül Vefa tarafından sokulduğunu iddia eder!.
Yani Türkler'in yüzyıllardır göçebe hayatı gereği kadın-erkek beraber faaliyet gösterdiklerini, hatta Asya Türk kültüründe tecavüze uğrayan kadının asla suçlanmadığını, çocuğu olursa evlât edinildiğini, ancak tecavüz eden erkeğin bacaklarından iki gergin ağaca bağlanarak parçalandığını unutur.
Büyük bir ihtimalle bilmiyordur da!.. Öte yandan şu menkıbeyi de bilmez:
Hace Ahmed Yesevî Hazretlerinin kadın-erkek bir arada sohbet ve zikir yapmalarından Horasan'ın mutaassıp kişileri rahatsız olmuşlar... Bunu duyan Ahmed Yesevî müritlerini toplamış. "Sağ eli buluğ çağından beri avret yerine değmemiş biri gelsin," demiş. Celal Ata adında bir derviş ortaya çıkmış. Ahmed Yesevî ona mühürlü bir hokka vermiş. "Al, bunu onlara götür," demiş... Horasanlı sofular dervişten hokkayı alıp açtıklarında içinde bir parça pamuk ile bir parça kor ateş olduğunu hayretle görmüşler... Hace bu kerametiyle onlara, "eğer kişiler nefislerine hâkim olmayı öğrenirlerse (EDEB), o zaman kadınla erkeğin bir arada bulunmasına mahzur yoktur," demek istemiş!..
Kürt ayırımcılar Bektaşiliğe çamur atmakla da yetinmez. İslam'ı ve Said-i Nursî, Necip Fazıl gibi belirli çevrelerde şöhreti olan kişileri istismar ederler.
Bunların arasında aşırı sünni görünüp, Kürtçülük adına Ermeniler'i bile savunan TARAF dergisi de vardır.
Deng Dergisi ise, "Said-i Nursî'nin aslında bir Kürt milliyetçisi olduğunu, Nurcuların onun eserlerini tahrif ettiklerini" öne sürer. (Sayı 16, 1991) Velhasıl, ne varsa Kürt ayırımcılığı için değerlendirilir.
Filhakika, asıl adı Said-i Kürdî olan bu kişi, bir dönem Kürtçülük yapmış, hatta Batılı emperyalistlere, Hıristiyanlar'a göz kırmış olsa da, sonunda zekâsıyla gerçeği sezmiş ve şöyle demiştir:
- "ALLAH-Ü ZÜLCELAL Hazretleri KUR'AN-I KERİM'de,
'Öyle bir kavim getireceğim ki, onlar ALLAH'ı severler, ALLAH ta onları sever,'
diye buyurmuştur. Bu kavmin, 1000 yıldan beri ÂLEM-İ İSLAM'ın bayraktarlığını yapan TÜRK MİLLETİ olduğunu anladım. BİR AKILSIZ KÜRT KAVMİYETÇİSİNİN PEŞİNDEN GİTMEM!.."
"BU MİLLETİ HEP TÜRKLER İDARE ETMİŞTİR. BUNDAN SONRA DA YİNE ONLAR İDARE EDECEKTİR!.."
(Risale-i Nur Külliyatı'ndan)
"Bediüzzaman Said-i Nursi" Yazarı: Necmettin Şahiner

Başka söze gerek var mı?..
***
CELALEDDİN HARZEMŞAH VE ZAZALAR
Kürtler ile ilgili temelsiz iddialara devam ediyoruz.
Cemşid Bender Kürtler'in bir kısmının HORASAN'dan (TÜRK diyarından) geldiğini kabul eder... Ama Kürtler'in HORASAN'da da ZAZACA konuştuklarını söyler!.. Hicri 700 yılını verir... (Teori, sayı 10)
Bu tarih tam olarak milâdî 1300 yılına denk gelir. Yani Osmanlı Devleti'nin kuruluş tarihi demektir.
Aslında yarım yamalak anlatmak istediği, 1220'lerde Cengiz Han'ın HARZEMŞAHLAR Devleti'ni yıkması sonucu, CELALEDDİN HARZEMŞAH'ın bölge Türkleri ile Anadolu'ya sığınmasıdır!..
Bender bu kişilere "Horasan Kürtleri" der ama, "Kardu Kürtleri"nin Zağros Dağlarında Milâd'dan önce kaybolup, 2000 yıl sonra Horasan yaylalarında nasıl ortaya çıktığı"nı bir türlü açıklamaz!...
Hemen ekliyelim: Harzemşahlar Devleti, BÜYÜK SELÇUKLU İMPARATORLUĞU'nun doğu parçası üzerine yöre valisi ADSIZ tarafından kurulmuş bir devlettir.
Ondan önce bölgede KARAHITAYLAR, SAMANLILAR, ALPTEKİNLER, SEVÜKTEKİNLER gibi hep Türk devletleri vardı.
Ahmed Yesevî, Hacı Bektaş, Mevlana da hep Harzem ülkesinde yaşıyorlardı...
Harzemşahlar ADSIZ, ANUŞTEKİN, TEKEŞ gibi adlar taşıyan hükümdarları ile, katıksız bir TÜRK devleti idi!..
1221'de Cengiz'in Harzem ülkesini istila etmesi sonucu, bu kişilerin torunu ve Terken Hatun'un oğlu olan CELÂLEDDİN HARZEMŞAH tahta geçemedi. Önce Hindistan'a kaçtı. CENGİZ'in ölümü üzerine de İran'a geçerek etrafına TÜRKLER'i ve İranlıları topladı.
Cengiz oğullarının takibine maruz kaldığı için önce Azerbeycan'a, sonra Anadolu'ya geldi. Binbir maceradan sonra Tunceli (Dersim) dağlarında bir Kürt köylüsü tarafından öldürüldü. (1231)
Ancak CELÂLEDDİN ile gelmiş olan HORASANLI TÜRKLER ve İranlılar bölgeye yerleştiler ve birbirleriyle karışarak bugünün ZAZA halkını oluşturdular.
Bu kişiler de kendilerini Kürt saymaz!..
Zaza kelimesi İslâm Ansiklopedisi'nde, Meydan Laorusse'da ayrı başlık olarak yer almaz!. Ancak bu konuda Rus ve Avrupalı yazarların ve TÜRK araştırmacıların tesbitleri vardır.
Rus araştırmacı V. MINORSKY, Holandalılar tarafından zamanın en ünlü otoritelerine hazırlatılmış, ve 30 yılda tamamlanmış olan İslâm Ansiklopedisi'nin İngilizce nüshasında, "Kürtler" bahsinde "20. yüzyılda Kürtler arasında KESİNLİKLE kürt olmayan bir unsurun tesbit edildiğini (Zazalar)" belirtir (sf. 1134) ve "bu grubun Kürtçe'den çok farklı kuzey-batı lehçesi konuştuğunu" (sf. 1152) yazar. Bununla da yetinmez!.. ZAZA kelimesinin geçtiği her yerde "gerçek Kürt olmayan" kaydını düşer!.. (sf. 1151)
Ayrıca konunun uzmanı sayılan O. MAN, DAVID McKENZIE, Prof. HADDANK hem Zazalar'ın, hem de Guran ve Hevramîler'in Kürtlüklerini KARARLILIK ve KESİNLİKLE reddederler!.. Hollandalı araştırmacı V.M. BRUINESSEN de "Ağa, Şeyh ve Devlet" isimli eserinde aynı görüşü paylaşır!.. Görüşlerini bir sayfada verdiğimiz Japon asıllı Prof. GOICIE KOJIMA, Zazaki'yi ayrı bir lehçe olaşarak sınıflandırır, ve "bir Kürt grubunun bulunmadığını, her bir lehçenin ayrı bir dil gibi olduğunu" belirtir!..
Ermeni tarihçi GARO SASUNİ, "Kürt Ulusal Hareketleri ve 15. Yüzyıldan Günümüze Ermeni-Kürt İlişkileri" adlı eserinde "Prof. THOMANSHEK, HEARTMAN ve NÖLDEKE'nin Dersim Zazaları'nı Kürt kabul etmediğini" yazar!
1937 yılında Tunceli-Dersim'de incelemelerden bulunan NAZMİ SEVGEN, bir çok yaşlının, "Biz HORASAN TÜRKMENLERİ'yiz" dediğini yazar!..
Kendisi de HORMAK aşiretine mensup bir ZAZA olan M. ŞERİF FIRAT, meşhur "Doğu İlleri ve Varto Tarihi" adlı eserinde, "Zazalar'ın bir kısmının İÇ ANADOLU'dan (muhtemelen Yavuz Selim zamanında), bir kısmının da daha eski tarihlerde HORASAN ve HARZEM'den geldiklerini" belirtmiştir!.. Aynı eserinde HORMAK aşiretinin kökeninin TÜRK olduğunu ortaya koyan ORHAN GAZİ ve SULTAN 1. MURAT tarafından onaylanmış 12 nesillik soy kütüğünü kanıt olarak yayınlamış ve Zaza bölgesindeki pek çok yer, aşiret, kişi, türbe isminin öz TÜRKÇE olduğunu da yazmıştır!.. (sf. 52-54) Bu muhterem zat, sırf "Kürtler'in ayrı bir ırktan olmadığını, TÜRK olduğunu" dile getirdiği için haince vurulup öldürülmüştür!.. İlk terör şehidimizdir!
1938 yılındaki TUNCELİ-DERSİM isyanının Alevî-Zaza lideri SEYYİT RIZA, Devlet'e yazdığı mektupta:
- "Şâyet Hükûmet hizmet ve sadakatimizden şüphe ederse, âbâ vu ecdâdımızın eskiden geldikleri YUKARI TÜRKİSTAN, HORASAN vilâyetine büün mensub-u aşiretimizle hicret etmeye himmet buyrulsun,"
diyerek ZAZALAR'ın anayurdunu açıkça ifade etmiştir!.
Ayrıca KOÇGİRİ aşiretinden olan ALİŞİR de bir şiirinde:
Ceddimiz Şeyh Hasan, Şâh-ı HORASAN
Saymakla bitmez!.. Ama devam edelim.
Kendisi de Zaza ve Pertekli olan, Tunceli-Dersim bölgesinde yıllarca Kaymakamlık yapmış bulunan M. ZÜLFÜ YOLGA (1880-1959) "Dersim Tarihi" adlı kitabında, "Zazalar'ın, Timur'un HORASAN'ı ele geçirmesinden sonra, büyük bir topluluğun oradan ANADOLU'ya geldiklerini" yazar... İki ihtimal vardır. Ya Cengiz istilâsı (1200'ler) ile Timur'un fetihlerini (1400'ler) karıştırmaktadır... Ya da her ikisi de Moğol olan hem Cengiz ve hem de Timur dönemlerinde iki büyük göç olmuştur!. Ama Zazalar'ın büyük kısmının HORASAN'dan geldiği kesindir.
Yine kendisi de bir Zaza Alevisi olan CEMAL ŞENER, "Aleviliğin Etnik Kimliği" adlı eserinde "Hem Alevî Zazalar'ın, hem de Alevî Kürtler'in köken olarak TÜRKMEN olduklarını" TARTIŞILMAZ bir biçimde ortaya koyar!..
CEMAL ŞENER bu gerçeği şöyle ifade ediyor:
- "Son on yıldır, Alevî olup ta Kürtçe ya da Zazaca konuştukları halde, kendilerini TÜRK olarak ifade eden Alevî yerleşmelerinin %75'ini gezmiş biriyim... Bu köylerde yaklaşık 1500 civarında insan ile görüştüm. Buna İstanbul'da Şahkulu ve Karacaahmet dergâhlarında rastladığım TUNCELİLİ, ANTEPLİ, MARAŞLI Alevî yaşlıları da ekleyince, 3000 kişiyi buldu... (sf. 36)"
- "Kendileri Zazaca veya Kürtçe'yi bildikleri halde, hatta TÜRKÇE'yi bozuk bir şive ile konuştukları halde, bugün yaşı 60'ın üstünde olan ve KENDİSİNİ KÜRT YA DA ZAZA DİYE İFADE EDEN (yani TÜRK olmadığını ifade eden) BİR TEK ALEVİ'YE RASTLAMADIM!.. Kendisini Kürt veya Zaza olarak ifade eden kesim ise, son yıllarda veya radikal sol rüzgârdan etkilenen azınlık bir gençlik kesimidir. Bu da tarihsel değil, siyâsî bir kimlik olarak kabul edilebilir." (sf. 37)
CEMAL ŞENER ayrıca:
- "Alevilikte DEDELİK, ocak geleneği ile yaşar...DEDE OCAKLARI'nın tümü, kendilerinin HORASAN'dan gelen TÜRKMEN aşireti olduğunu savunur!"
der... (sf. 25)
Araştırmacı MARTIN VAN BRUINESSEN de "Alevî Kürtleri Etkin Kimliği Üzerine Tartışma" başlıklı yazısında, "Ritüel (âyin, ibadet) dili olarak neredeyse tamamen yalnız TÜRKÇE kullanan ve hatta çoğu TÜRKÇE aşiret adlarına sahip olan Kürtçe ve Zazaca konuşan Aleviler'in varlığı bir çok yazarı meşgul etmiş bir vakıadır," der ve "Dersimliler'in Kürtleştirilmiş ya da Zazalaştırılmış KIZILBAŞ TÜRK AŞİRETİ olduğu... Bu varsayım o kadar mantıklı görünür ki, bazı Batılı akademisyenlerce de hiç sorgulanmadan kabul edilmiştir. Örneğin MELİKOF (1982)"
Türkolog IRENE MELINKOF da Kormançça ve Zazaca konuşan KOÇGIRI aşiretinin TÜRK olduğunu, şu sözlerle ifade eder:
- "Araştırmalarım beni KIRMANÇ denen ve Kürtler olarak tanınan insanlar arasında kalmaya götürdü. TÖRELERİ, ORTAASYA'YA KADAR UZANAN TÜRK TÖRELERİ İDİ!.. Ölümle ilgili âdetler, albastı inanışı, TÜRKLER'in 12 hayvanlı takvimleri, eski yeni yıl bayramları olan HIZIR bayramının kutlanması vb. sorduğumda, kaynaklarımdan birisi bana 'SOY OLARAK BİZ KÜRT DEĞİLİZ. fakat (Alevî) inançlarımız dolayısıyla çok ezâ gördük. Dağlara sığındık, Kürtler'e karıştık ve Kürtler olarak adlandırıldık,'demişti."
IRENE MELINKOF aynı eserinde bu tesbitine şunu da ekliyor: "Bunu söyleyen bir çok ayaklanmada etkinliği bulunan tanınmış 'kürt' aşireti KOÇGIRI'lardandı. ÖMER LÜTFİ BARKAN'a şüphelerimden söz ettiğim zaman, bana KOÇGIRI adının TÜRKÇE olduğunu ve AKKOYUNLU, KARAKOYUNLU ve benzeri adlandırmalarla karşılaştırılabileceğini işaret etti."
Gerçekten de KOÇGIR kelimesi ORTAASYA'da halen de kullanılmakta ve KOÇ anlamına gelmektedir... Böylece KOÇGIRÎ aslında KOÇGIRLI, yani KOÇLU demektir Kİ, tıpkı KARAKOYUNLU, KARAKEÇİLİ gibi KOÇGIRLI-KOÇLU aşireti de bir TÜRK aşireti olur.
Sultan 2. MAHMUD döneminde TÜRKİYE'de uzman olarak görev yapmış olan FELDMAREŞAL HELMUT VON MOLTKE de "Mektuplar" adlı eserinde MARAŞ ve yöresi için şöyle diyor:
- "PAZARCIK ovasını geçtik. Bu ovada üç TÜRKMEN kabilesi ATMALI, KILIÇLI, SİNEMİLİLER konaklamıştı."
MOLTKE'nin 200 yıl kadar öncesinden bahsettiği bu TÜRKMEN kabileler, RİŞVAN aşiretine bağlı olup bugün ADIYAMAN, MARAŞve GAZİANTEP'te yaşamaktadırlar. Küçük bir bölümü de ANKARA-HAYMANA ve BÂLÂ ilçelerindedir... Dr. MAHMUT RİŞVANOĞLU'nun araştırmasına göre RİŞVANLAR, OĞUZ boyundan ÇEPNİ ve ÇİĞİL TÜRKMENLERİ'dir!.. ATMALI aşiretinin MARAŞ ve ADIYAMAN köylerinin adları hiç değişmemiştir ve TÜRKÇE'dir: Tilkiler, Haydarlı, Sadakalar, Karahasanlar, Ağcalar, Kabalar, Kizirli, Kızkapanlı, Ketiler, Karalar, Turuçlu, Mahkanlı...
Kendisi de Zaza olan Eski DERSİM MEB'USU HASAN HAYRİ BEY, 1921 yılında T.B.M.Meclisi'nde yaptığı konuşmada, "HARZEM'den gelen ve TÜRKÇE konuşan atalarına Selçuklu Sultanı ALÂADDİN KEYKUBAT'ın yerleşme izni verdiğini, YAVUZ SULTAN SELİM zamanında Alevî TÜRKLER'in DERSİM dağlarına çekilmek zorunda kaldıklarını, kendilerini gizlemek için Kürtçe öğrendiklerini, süreç içinde TÜRKÇE'den uzaklaştıklarını" anlatmıştır.
Araştırmacı ALİ KAYA, "Dersim Tarihi" adlı eserinde bu ifadeyi doğruluyor:
- "İBN-İ BATUTA, 1333-1334 yıllarında Kuzey Dersim'e uğradığında, iki TÜRKMEN kabilesi KARAKOYUNLU ve AKKOYUNLU aşiretleri birlikte Moğollar ile sürekli savaştıklarını belirtir... (s1. 125) Bu aşiretlerden kalanları, Dersim yöresindeki mezar taşlarındaki KOÇ resimlerinde görmek mümkün."
- "ALÂADDİN KEYKUBAT, Bağın'ı ziyaretinde ŞEYH MANSUR'a bir şecere vermiştir. Bu şecere ŞÖBEK köyünde SEYYİT CAFER oğullarının evinde muhafaza edilmektedir. Bu şecerede 12 aşiretin TÜRK olduğu belirtilmektedir."
Bahsi geçen HARZEM kökenli 12 aşiretten 9'u şunlardır:
HAYDARAN, HORMEK, BALABAN, ÇARIK, BULAN, BAHTİYAR, İZOLU, HİRAN, KOÇGIRI
Alevî dedesi PİR AHMET DİKME, 1999 yılında yayınladığı "Haykırıp Duyuramadıklarım" adlı kitabında şu bilgileri vermektedir:
- "(CENGİZ HAN) Moğollarının baskılarına dayanamayarak yurdunu terketmek zorunda kalan MUHAMMED oğlu CELÂLEDDİN HARZEMŞAH yer yer çarpışarak batıya doğru ilerler, ve bir çarpışmada yaralanır. Yaralı olarak dostu olan ŞEYH HASAN'ın yanına gelir ve orada bir Kürt tarafından öldürülür... Beraberindeki oğlu MEHMET'i ŞEYH HASAN'a emanet eder. ŞEYH HASAN dostu CELÂLEDDİN'in nâşını götürüp DOJİK DAĞI'nın zirvesine defneder. Mehmet'i kendi himayesine alır, 3-4 yıl sonra kendi kızıyla evlendirir."
HARZEM Şahı CELÂLEDDİN HARZEMŞAH'ın sözü edilen mezarı, hem Dersim Alevileri hem de Zazalar arasında yatır muamelesi gören SULTAN BABA TÜRBESİ oldu! (Rıza Nur, Türk Tarihi, cilt 2)
Cemşid Bender'in ve tüm Kürt ayırımcıların gözlerden sakladığı gerçek şudur ki, Herat ile Gazne arasındaki diyara GUR ülkesi denir!.. Firdevsi'ye Şehnâme'yi yazdıracak kadar hoşgörülü TÜRK hakanı Gazneli Mahmud'un valisi Muhammed, burada GURLULAR devletini kurmuş; MUHAMMED GUR HAN adını almıştı. (1187)
1300'lere kadar varlığını sürdüren bu GUR halkının bir kısmı, CELÂLEDDİN HARZEMŞAH ile birlikte Anadolu'ya gelmişti.
İşte Cemşid Bender'in "Horasan Kürtleri" ile kastettiği bu HORASAN GURLARI'dır!... GURAN diye bilinen Kürt aşiretleri de aslında GUR TÜRKLERİ'dir!.. GUR-GURAN, TUR-TURAN gibi çoğul ifade eder!
V. MINORSKY, Zazalar'la ilişkilendirilen ve "kürt" addedilen GÜRANLAR aşiretlerinin de Kürtlüklerini KESİNLİKLE reddeder!.. GÜRANLAR bir TÜRK boyudur, ve GORANÎ LEHÇESİ, ZAZAKİ LEHÇESİNİN en yakın olduğu dildir. Birini konuşanlar TÜRK ise, diğeri de TÜRK'tür!
Prof. Y. HİKMET BAYUR, meşhur "Hint Tarihi" adlı eserinde, GUR TÜRKLERİ hakkında şu bilgiyi verir:
- "EL UTKİ'nin 'Kitab-ül Yemini'nde KALAÇLAR'ın Hindikuş (dağlarının) güneyinde yerleşmiş olduklarını, ve Orta Asya'dan gelen diğer TÜRKLER'in Hindistan'ı fethetmelerinde çok önemli rol oynadıklarını yazarken, GÜR Devleti hükümdarı ALÂÜDDİN CİHANSUZUN, SELÇUKLU SULTANI SANCAR tarafından esir edildiğini belirtir."
- "Orta Asya'da TÜRK urukları arasında bulunan GÜRLER oldukça önemli bir yer tutar. Nitekim OĞUZ Kağan Destanı'nda, OĞUZ HAN'ın Hindistan seferinde GÜRLER Ülkesine girip, buradan (sonra) Doğu Avrupa'ya, BULGAR ülkesine hareket ettiği, seferden sonra GÜRLER'in reisinin kendisini SEMERKANT'ta karşıladığı anlatılır. GÜRAN TÜRKMAN taifesinden bahsedilir."
- "İran'daki GÜRANLAR, menşe itibariyle GÜRLER, yani TÜRKLER'dir... ŞEYH SÂDİ, ünlü 'Bostan' adlı eserinde bir İranlı köylünün GÜR hükümdarına 'Ey, TÜRK' diye hitap etmesi de GÜRLER'in TÜRK olduğuna başka bir kanıttır."
Yine tekrarlıyoruz: UR-GUR-TUR-UZ-GUZ-OĞUZ farkı olmadığı gibi, bunların incelmişi ve çoğulu olan KÜR-T ile TÜR-K arasında da fark yoktur!..
Bu yüzdendir ki, Güneydoğu'daki Kürtler'e ek olarak Orta Asya'da bir Kürt oymağı, Macarlar arasında da yine bir Kürt oymağı vardır.
Bunların hepsi birbiri ile akrabadır. HORASAN GURLARI, halis OĞUZ TÜRKLERİ'ndendir!
PİR AHMET DİKME şöyle devam ediyor:
- "MUNZUR DAĞI'nın güney yakasında bir tek Kürt yoktur!.. Orada yaşayan ŞEYH HASAN aşireti tamamen HORASAN kökenli TÜRKMENLER'dir. PÜLÜMÜR'e doğru gelindiğinde ARELİ, LOLANLI, ŞAHVELANLI, KEMANLI, ÇEREKANLI ve daha bir çok aşiret oturmaktadır. BU AŞİRETLERDEN HİÇ BİRİ KÜRT DEĞİLDİR! Tamamı TÜRK kökenli aşiretlerdir. Ben bu konuyu her platformda tartışmaya hazırım!"
Doç. Dr. İBRAHİM YILMAZÇELİK "19. Yüzyılın İkinci Yarısında Dersim Sancağı" adlı eserine göre, Dersim Mutasarrıfı ARİF BEY'in 1903 yılı raporunda:
- "DERSİM öteden beri ŞÂYİ ve ZAN OLUNDUĞU GİBİ umumen KÜRT DEĞİLDİR!.. ÇEMİŞKEZEK ve ÇARSANCAK kazaları kâmilen TÜRK'tür!.. HOZAT kasabası ile, İNCEAĞA kariyesi ve TOROT aşireti halkı TÜRK'tür!.. FAKAT İHTİLAFLAR NETİCESİNDE KÜRTLEŞİYORLAR... MAZGİRT kasabası ile, OVACIK kazasının ova köyleri halkı neslen TÜRK'tür. Ve halen halkı lisan-ı Türkî üzerine mütekellimdirler. Yalnız OVACIK TÜRKLERİ hem Kürtleşmiş, hem de Şiileşmişlerdir... DERSİM Sancağı, TÜRKLER'in pek kadim mevasıdır. TÜRKLER'den gayrı hi ç bir neslin âsar ve hatıratına tesadüf olunmaz!"
diye yazdığını belirtir... Dersim Mutasarrıfı CELAL BEY de 1906 raporunda, "ERZİNCAN Sancağı merkezinin, KEMAH'ın, ERZURUM'un KIĞI, DİYARBAKIR'ın PULU, ELÂZIĞ'ın HARPUT ve EĞİN, DERSİM'in ÇEMİŞKEZEK ve ÇARSANCAK halkının TÜRK olduğunu" yazmıştır.
Yazdık, yazdık, bitmedi... Delil çok, karşı çıkan da yok!.. Devam edelim:
İBN-İ HALDUN, MUKADDİME adlı eserinde GURİLER'in TÜRK olduğunu KAT'İ-KESİN bir şekilde ifade eder... MÜNECCİMBAŞI da GURİLER'in HOTA(HİTA) TÜRKLERİ'nden olduğunu kabul eder.
Dr. MAHMUT RİŞVANOĞLU, "Doğu Aşiretleri ve Emperyalizm" adlı eserinde:
- "Orta Çağ'da AFGAN ve bugünkü TABERİSTAN ve YENİ DELHİ'ye kadar geniş bir imparatorluk kurmuş olan GAZNELİLER yıkılınca, yerlerine GUR-LUĞ adlı yeni bir TÜRK uruğu geçmiştir. GURİLER (GURLULAR) devletini kurmuşlardır. (1284-1304)"
- "Ayrıca, 1526-1830 arasında BABÜR ŞAH'tan sonraki Babüriğ hakanların devam ettirdiği GURKANİYE devleti de, bunun devamı idi."
- "KİKİLER ve KALAÇLAR birleşik uruğlar olarak GURİLER'dir... 'Tabakat-ı Nasiri'de Bengal fatihi Melik'ül GAZİ İHTİYARÜDDİN MUHAMMED'in GÜR ve KALAÇLAR'dan olduğu yazar ki, bundan GURLU ve KALAÇLAR'ın bir arada bulunduğunu (ve bir sayıldığını) anlamaktayız."
- "Bugün BİNGÖL, TUNCELİ ve SİVEREK'te bulunan ve ZAZA, ÇEREKLİ, DERSİMLİ diye adlandırılan oymaklar, işte bu GURLU (GURAN) ile gelenlerdir."
- "Bugün Doğu Anadolu'da hem Kürmanç, hem de Zaza lehçeleriyle konuşan bu TÜRKLER; GURÂNÎ TÜRKLERİ ile beraber AFGANİSTAN'da, ve kuzeyinde KARLUK TÜRK devletinin yıkılmasıyla HAZAR' ın kuzeyinden ve güneyinden Anadolu'ya gelmişlerdir."
Bu yüzdendir ki, Zazalar'ı iki grupta incelemek mümkündür:
1) TUNCELİ, ERZİNCAN ve yakın iller... Kuzey Zazaları... Bunların çoğu alevidir.
2) URFA-SİVEREK, DİYARBAKIR, ELÂZIĞ PALU... Güney Zazaları... Bunların çoğu sünnidir... Siverek Zazaları 5 kola ayrılır: KARANLI, BUCAK, KIRVAR, HASERAN ve BAPVİRAN.
Bunlardan KARANLILAR (aslı KARAHANLILAR) KARLUK TÜRKLERİ'nin iki kolu olan YAĞIZA ve ÇİĞİL oymaklarındandır. KARAHANLILAR bazı kaynaklarda ELİKHANLAR diye anılır... KARANLI köylerinin isimleri tümden TÜRKÇE'dir: KARAHAN, KEPİRKUYU, GÜVERCİN, DİNDAR, HAMAMVİRAN, ŞİRAN gibi... (Prof. Dr. Mehmet Eröz, Doğu Anadolu'nun Türklüğü, sf. 125)
HASERANLAR öz-be-öz TÜRKMEN'dir. Köy adlarının hepsi TÜRKÇE'dir. KARAKAYA, DOĞAN, KONAKLI, HOYA, KARAMUSALAR, DERDERE, HİNDİBABA, ŞEYHANDEDE, AHİRMAT, SARSAP, BUDARAN gibi...
BUCAKLAR boyu tamamen TÜRK'tür. PKK'ya karşı devletin yanında yer olmış, çarpışmıştır. Köy isimleri de TÜRKÇE'dir. GÜNGÖRMEZ, BAHÇE, MEZRA, BİTİK, KALEMLİ, DARALIK, ÇEFTALİ, KALE, SEPETVİRAN, ÇAMURLU gibi...
KIRVAR boyu da TÜRK'tür. ODABAŞILAR'dan gelmedir.
SİVEREK'te kalabalık ayşiretlerden biri de KARAKEÇİLİLER'dir. OĞUZ'un KAYI boyundan olduğu sanılmaktadır. Damgaları gene OĞUZ boyu olan AVŞAR damgasıdır. 60-70 kadar KARAKEÇİLİ köyü vardır. Adları hep TÜRKÇE'dir. AĞAÖREN, DELİKTAŞ, KARAYÜK (KARAHÖYÜK), KURT-İNİ, KARADİBEK, BOZKUYU, KAPAKLI, BÖĞDÜK, GÖLLÜ, PAYAMLI (BADEMLİ), TORU, SALUCA, ÇİPİNİ gibi... KARAKEÇİLİLER yakın zamana kadar Kürtçe konuşurlar, kendilerini Kürt sanırlardı. Ancak Anadolu'nun başka yörelerinde, BURSA, BİLECİK, ESKİŞEHİR,BALIKESİR, ADAPAZARI, KIRIKKALE, GAZİANTEP'te akrabaları olduğunu öğrendiler, TÜRK olduklarını farkettiler!
Darısı kendini TÜRKLER'den ayrı ve farklı gören bütün Kürt ve Zaza aşiretlerinin başına!.. İnşallah kısa zamanda onlar da ruhlarındaki ve damarlarındaki TÜRK özelliğini hisseder, örf ve âdetlerini koruyarak TÜRK gibi, TÜRKLER'le her bakımdan kaynaşmış bir halde yaşarlar.
mısraı ile bu aşiretin de ORTA ASYA kökenli TÜRK olduğunu dile getirmiştir.
Darısı kendini TÜRKLER'den ayrı ve farklı gören bütün Kürt ve Zaza aşiretlerinin başına!.. İnşallah kısa zamanda onlar da ruhlarındaki ve damarlarındaki TÜRK özelliğini hisseder, örf ve âdetlerini koruyarak TÜRK gibi, TÜRKLER'le her bakımdan kaynaşmış bir halde yaşarlar.

Silinmesin *T6952550267*DOSYA GÖNDERME FORMU(HUKUK)YARGITAY 20. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞINA ANKARADOSYAYA İLİŞKİN BİLGİLERMAHKEMESİKARAR TAR...