29 Mart 2012

İŞTE YİNE AMAÇSIZ BİR GECE DAHA..

İşte yine amaçsız bir gece daha.
Ben yine yaşlı gözlerimi silecek,
Sıcak bir el arıyorum karanlıkta.
Bir sessizlik kaplıyor sensizlikle etrafımı,
Odam bir sen doluyor,
Birde sensizlik,
Yatağım bir sen kokuyor,
Birde yanlızlık.
Derken hayalin geliyor karşıma,
Odama bir ışık doluyor gideceği kesin.
Sezsizlik çığlık oluyor susacağı kesin,
Bir düş başlıyor karanlıkta biteceği kesin,
Elimi hayalindeki ellerine uzatıyorum yavaşça...!
Kal diyeceğim bakışların düğümlüyor boğazımı,
Dön diyeceğim, Gidişin susturuyor her lafımı,
Anlatamadığım bir acı kaplıyor kalbimin her yanını...
Ve işte suskunluğu benimsiyorum sen gibi.
Hayalini uğurluyorum sonsuza her geceki gibi.
Sevgimi haykıran gözyaşlarımla yıkıyor,
Aşkımı haykıran ateşimle yakıyorum bedenimi.
Ve işte sensizlikle başlayan sessizliğe gömülüyorum,
Sevgi nedir bilmeyen;
Adı ölümle gezen,
ECEL gibi

HAYAT BİR KUMAR AMA OYNADIĞIN KARTLAR DEĞİL,DUYGULAR


Üşüyorum..ey ayazıma sebep!!
titrek nefesimle ısıtmaya çalıştığım kalbimdesin,
bilesin..
unutmak ne güzel nimet ahh..bunu bilmek ne güzel teselli..
çırpınışlarım boşuna..adım attıkça sendeliyor,
andıkça yanıyor, ağladıkça doluyor,doldukça azalıyorum..
ne yapsam unutamıyorum..
Ama unutursam; ahh yar..
Unutursam ..ahh unutursam ne kalır geriye??Halbuki ne çok kazandı içim, ne çok sevdirdin bana Ben' de olan Sen'i..
ince ince..sızı sızı yükselttiğim ruhumu
ve bağrı yanık büyüttüğüm çocukluğumu
unutursam yar..ah unutursam unuturum onurumu..
herşey SENden yadigar..
bana gaip..
SANa aşikar..
BİLESİN.
Ey sevgili,Bir yanım ağlarken hep ardında,
Sana sakladığım gözyaşlarım vardı...
Bir gelseydin rüyalarıma,
Eline vereceğim yüreğim vardı...
İstemem sevgili,sensiz mutlulukları.
Razıyım kessin kalbimi,hayalimin cam kırıkları.
Yeterki sen gel...
Sen olunca yolun sonunda ey sevgili,
Dikenler güle dönüşür önümde...
Sen ol,
Acılar tebessümü bulur yüzümde...
Sen ol,
Ölüm vuslat olur gözümde...
Ey sevgili,
Ne olurdu bir yağmur tanesi olsaydımda
Tenine değseydim
Bir toprak zerresi olsaydımda
Üzerimden geçseydin
Eller duaya açıldığında bir gözyaşı olsaydımda
Avuçlarda birikseydim
Ve davamın
uğrunda ölseydimde
Sevdanla dirilseydim...
Düslem sen başka düşünküreklerini çekiyordun,
 ben düşerken kendi düşüme bitiremiyordum ben sözlerimi
sen dokunamıyordun gördüklerime
Bereket dilerim tanrıdan
bu düşü bozuk kadere.
-Seni seviyorum, inan bana…
-Beni sevdiğine dair kanıt göster.
-Kanıt inancı öldürür.
Eğer kanıt gösterirsem seni sevdiğimi bilirsin.
Ben “seni sevdiğimi bilmeni” değil,
“seni sevdiğime inanmanı” istiyorum..
-Neden?-
Çünkü bilmek beyinle inanmak kalple yapılan iştir.
Kalbini beynine tercih ederim.

AŞK NASİP İŞİDİR, HESAP İŞİ DEĞİL!!
AŞK ADAYIŞTIR,ARAYIŞ DEĞİL!!
SEN ADANMIŞSAN VE YANMIŞSAN BU UĞURDA
AŞK
SENİ BULMAYA GELİR.

Sevmek bazen söyleyecek sözün varken susmakmış...

KALP KONUŞUR AMA SEN FARKINA VARAMAZSIN SESLİ FLAŞH




KALP KONUŞUR
Evet, yine ben… Satırlara yüreğinle dokunabilsen,
İçimde kopmayı bekleyen ne kıyametler var bir bilsen…
O gün doğmaz, gün batmaz sevdalar diyarına girebilsen,
Sen susarsın lal olursun, ellerinde titreyen kalem konuşur…
Güneş gibi ol sevgi saç karanlıklara, inan ki değer
Sevmek, kendi ruhunu huzurla okşamakmış meğer
Kalbinin pasını silip, gönül gözüyle bakarsan eğer,
O zaman anlamsız duran dağlar bile konuşur…
Acılar ve dertler, neşe ve sevinçler ilham olur aşığa
Yazar dururum, bu satırlar ulaşır mı bilmem maşuğa?
Arkana bakmadan yürü, karanlıklarda göz kırpan ışığa
Dinleyeceksin gecenin sessizliğini, duyacaksın yıldızlar da konuşur…
Gerek kutuplardayım gerek çöllerde, gariptir gönül alemim
Susturamam, kalbime tutunur seni yazar soluk kalemim
Dertliyim, hüzünlüyüm ama kim dedi ki bitmez elemim?
Dikenler arasından sıyrılıp açan gül gibi, derman konuşur…
Buhar olup, duman olup hitama erişince beklentiler,
Yine de asla bitmez içimdeki Kadim Sevgiler
Unutma! Sevdayla beslenir şarkılar, ezgiler
Söyleyemesen de, uzaktan uzağa gözler konuşur…
Kalbimin en kurak bölgesine uğramaz mı bulutlar?
Sabırlı ol, hayat sürdüğü sürece bitmez umutlar
Dünya dile gelir bir gün, o vuslat gününü kutlar
Kadim sus artık! Senden daha iyi şair konuşur…

İNTİZAR SESLİ FLAŞH ŞİİR

İntizar
Gözlerin dokunuyor kalbime ey cefakar
Öyle uzun bir hicran sundunki hayatıma
Zehrini yudumluyor ruhum melankolini
Lambalar sırılsıklam gönlümde sönmesin yar
Ellerin ab-ı hayat, gülüşün yar, sesin yar
Rüzgar mıdır, yağmur mu dumanlı bakışların
İrkiliyor durmadan bedenim, hülya mıdır
Neş’eme ızdırabın çektiği perdesin yar
Umudumun maviye büründüğü yerde mi
Mahulyam, ey şebnem edalım, nerdesin yar
Unutma ceylanların çölleri sevdiğini
Toprak neva sırrını ezberliyor göklerin
Renkler uğursuzluğu fısıldayıp duruyor
Ülfetim nevbaharı bekliyor, bilesin yar
Zarif bir düğüm gibi duruşun yar, sesin yar
Gülleri incinmesin masum dudaklarının
Aldırma, leylakların solduğuna içimde
Ruşenimsin ey canım, beyaz bir lalesin yar
Işığısın şehrayin kalıntısı ömrümün
Sensizim, avareyim; durmayıp gelesin yar
Esrarengiz şarkılar dinliyorum geceden
Neden ıslak bilmem ki, çehresi yıldızların
Mestediyor ruhumu endamın, ey cefakar
Eridim; ırmağa döküldüm; şulesin yar
Neden resimler gibi hercaidir sesin, yar
Ey deniz yürüyüşlüm, ey hüznümün kaynağı
Küskün ırmaklar bile benden daha mutludur
Şafakta billur olup, gönlüme giresin yar
Eski umutlarımın son bulduğu yerde mi
Sihirli akşamların ülkesinde misin yar
İlkin şakayıkları okşayan parmakların
Nedense, kanatlanıp uçtu yalnızlığıma
Anladım aynaların seni kıskandığını
Şeydayım, efkarlıyım; duyup da gülesin yar
Efsunlu duygularla sarsılıyor benliğim
Hasretim ey cefakar, süreyya gözlerinde
Ebedi nalan oldu gözyaşım; silesin yar
Pusatsız suvariler gibiyim yollarında
İntizarın alnıma vurduğu halesin, yar
Çeşmeler kurumaya yüz tutmuşsa içimde
İklimler lanetini kusuyorsa ötenin
Mahşere aralanan kapıdır şimdi zaman
Dil-rübasın, mümayiş sultanı, didesin yar
Ellerin ıtır dalı; duruşun yar sesin yar
Çakıyor yüreğimde şimşekleri ferdanın
Işık ol, perdesinden kurtar beni sevdanın
Nerdesin? ..Rüyada mı? ..Sanki mazidesin yar
Lalezarı solgundur melal yolculuğunun
Ilıksın, uykudasın, safsın, güzidesin yar
Yasaklara nigehban olma, ey mah-ı zemin
Orkideler seninle büyüsün bahçemizde
Rahmeti özümleyen bir bende-i numune
Olalım yeryüzünde, ey can, hep tazesin yar
Gurbetin lisanıdır gülüşün yar, sesin yar
Üflerken erdemi maveradan hicabın
Zümrüdüanka neden alev alev yanıyor
Ey enis-i mücella, sen ki, yelpazesin yar
Limanısın ruşenimin bela okyanusunun
Semadan damla damla inen firuzesin yar
Esirinim; ey nur-u nigahı, m, yakma beni
Sonsuzlığa seninle varalım, ey cefakar
İliğime işledin; no’lur, bırakma beni
Nazlısın; nazarındır ufuklarımı saran
Ayrılık acısıdır damarlarımda kıvranan
Yorgunum, yaralıyım; no’lur, bırakma beni
Şahikasın; şavkınla tutuştu hücrelerim
Esirinim; ey nur-i nigahım, yakma beni
Nurullah GENÇ

YA KUR'AN,YA HÜSRAN ÜÇÜNCÜSÜ YOKTUR SESLİ

Yakuttan, zümrütten medet boşuna,
Hepsi bir gün döner, çakıl taşına.
Geç kalma.. Bakıp da o genç yaşına,
Sanma ki; önünde seçenekler çok;
Ya ÎMÂN, ya İSYÂN, üçüncüsü yok..
Dünyanın serveti, şehveti sahte;
Bir kefen kadardır, vefâsı ahde.
Boğma vicdânını, meyde, kadehte,
Sanma ki; önünde, seçenekler çok;
Ya AHLÂK, ya HELÂK, üçüncüsü yok..
Sen, şerefli doğdun, şerefli yaşa,
O bencil nefsini, vur taştan taşa;
Yoksa çıkamazsın, şeytanla başa.
Sanma ki; önünde, seçenekler çok;
Ya CENNET, ya CİNNET, üçüncüsü yok..
İnsanlık yanıyor, ateş bacada,
Fitneler kaynıyor, bin bir locada,
Umut kuyrukları, ‘cinci’ hocada;
Sanma ki; önünde, seçenekler çok;
Ya İZZET, ya ZİLLET, üçüncüsü yok..
Bir kere baktın mı, kalkıp seherde?
Kapılar açılır, gök perde perde.
Sordun mu Kurân’a, kurtuluş nerde?
Sanma ki; önünde, seçenekler çok;
Ya ŞÜKÜR, ya KÜFÜR, üçüncüsü yok..
Dağlara özenip, tepeden bakma,
Mezar taşlarına, rütbeni çakma,
Şu cennet köşkünü, kibirle yakma;
Sanma ki; önünde, seçenekler çok;
Ya İHLÂS, ya İFLÂS, üçüncüsü yok..
Bırak.. O “çağdaşlar”, ne derse desin,
Hayat bir sınavdır, bu hüküm kesin,
Secde et ki; varsın, Allah’a sesin;
Sanma ki; önünde, seçenekler çok;
Ya KUR’ÂN, ya HÜSRÂN, üçüncüsü yok

ÖLÜ BİR AŞKIN SON NEFESLERİ FLAŞH ŞİİR



Bu insanlar sevgilim,
Neden hep bana,
Bir katilmişim gibi bakıyorlar?
Seni suratıma asarak,
Unutma eylemi yapıyorum sadece,
Altı üstü bu kadar işte,
Devrik cümlelerle süslenmiş,
Sen yoksunu suçlamaların.
Şimdilerde alacaklı gibi,
Kapıma dayanan bir gerçek var.
Aslında bizi en iyi anlatan,
Sebepsiz yere sustuklarımızmış meğer.
Tanrı anlaşmak için binlerce dil yaratmışken,
Arkana bile bakmadan sustuklarına,
Bir sus payı da ben bırakarak,
Şimdi anlam vermeye başladım.
Yalnız değilsin dediğinde,
Özenle istiflediğin tüm gerçekleri,
Nasıl da yüzüme çarpıp gitmiştin.
İşte o zaman anlamıştım.
Ayrılığın yalnız benim alnıma yazılmadığını,
Yalnız olmadığımı,
Beni kalabalıklara evlatlık bırakıp gittiğini.
İşte o zaman anlamıştım.
Oysa ben hayat bilgisini ilkokulda almıştım,
Gerek yoktu bu ayrılığa,
Gerek yoktu bu hayat dersine.
Ben doğmamış çocuğumuza,
İsmini verirken,
Nereden bilebilirdim ki,
Onu kundak yerine,
Bembeyaz bir kefene saracağını.
Söylesene şu yaptıklarınla,
Ölmediğimi kanıtlamam için,
Daha kaç kez ölmem gerek?
Daha kaç yıldız kayacak,
Seni bana geri getirebilmek için.
Sus,sevgilim.Sus!
Yalnızlığın ruhuna sahipleninceye kadar,
Sessiz kalma hakkına sahipsin,
Kalubeladan beri olduğu gibi.
Sonra tek kelime edeyim deme!
Dudaklarının depreminde artçı sarsıntılarla ,
Hayallerimin enkazı altında,
Yine bir seni seviyorumla kelepçelenen,
Kıyamet kopsun istemiyorum artık,
Aciz evrenimde.
Hem artık çok değiştim ben.
Ben bile değilim.
Aynaya baktığımda hep sen varsın karşımda.
Kendime kimsin diye sorup,
Bir cevap beklemekten yoruldum artık.
Sonra göz kapaklarım günden güne ağırlaştı,
Uyku saatimle aramız iyice açıldı,
Ne o bana uğruyor,Ne ben ona.
O da gitti senin gibi.
Çevremdekiler amansız bir tebessümle,
‘Çok durgunlaştın.’ Diyorlar.
Aldırmıyorum kimseye.
Kırdığın yanlarımı,
Kimseye aldırmıyorum.
Yolculuğa çıktığın saatin,
Akreple yelkovanı arasında,
Böyle bitip,tükeniyor işte günlerim.
İçine eski fotoğrafların hüznü sıkıştırılmış,
Tarifsiz bir burukluk,
Tatlı bir acı var şimdi SOL’umda,
Senden arta kalan.
Bu acı geçer mi bilmem,
Ama yalnızlığın ilacını satan,
Bütün eczaneler iflas etmişti.
Şimdi Ölü bir Aşkın son nefeslerindeyim,
Küllerinden yeniden doğar mı acaba,
Sokak ortasında bıraktığımız yapayalnız biz?

GİTTİ AH GİTTİ SESLİ FLAŞH

 

gitti ah..,
gecelere hüzünleri serperek
yarali bir kus gibi kanarcasina gitti..,
yalvaran gözlerime, elemi pay ederek,
bir kabahatmis gibi, kacarcasina gitti…
gitti ah..
sarkilara bel baglamak faydasiz.
üstüme kapilari kaparcasina gitti…
gecenin geldigini haber vermeden; hirsiz…
yasanmis bir ömrü calarcasina gitti
gitti ah… bir nehirdi,
yazamadigim siirdi.
yüzüme son bir defa
bakarcasina gitti…
gitti ah…
gözyaslari yanaklarimda kaldi.
hayatin perdesini cekercesine gitti…
belki doyulmamis toz pembe bir masaldi.
gögsümden yüregini sökercesine gitti…
gitti ah…
karsilasmak ömür boyu imkansiz.
beni hazanda koyup bahar dalina gitti…
bilmiyorum ne yapsam, ne söylesem anlamsiz.
ayrilmisti dünyamiz; kendi yoluna gitti…
gitti ah… bir mevsimdi,
cizemedigim resimdi.
kalbime bir civiyi,
cakarcasina gitti… 

Silinmesin *T6952550267*DOSYA GÖNDERME FORMU(HUKUK)YARGITAY 20. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞINA ANKARADOSYAYA İLİŞKİN BİLGİLERMAHKEMESİKARAR TAR...