ETRÜSKLER TÜRK'MÜ İDİ PDF

MUSA EROĞLU YARE SÖYLEME SESLİ VİDEO

MUSA EROĞLU YARE SÖYLEME SESLİ VİDEO

Yare Söyleme Sözleri

Seher yeli bizim ele gidersen

Nazlı yare küstüğümü söyleme söyleme

Ne hallara düştüğümü sorarsa

O yar beni sorarsa

Bağrıma taş bastığımı söyleme

Ona söyleme yare söyleme
Ağrılar baş tutar ahuzardayım

Mahsur gibi çekilmişim dardayım dardayım

Gezer dolaşırımda bilmem nerdeyim nerdeyim

Deli delide gezdiğimi söyleme

Ona söyleme söyleme söyleme

Belki bir gün çıkar gelir diyorlar

Gönül muradınıda alır diyorlar

Seven sevdiğini bulur diyorlar

Umudumu kestiğimi söyleme söyleme
Musa Eroğlu 

Sende Git Sende Unut Kimler Unutmadiki nostalji yaşayalım ve dinleyelim VİDEO

Sende Git Sende Unut Kimler Unutmadiki 

Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sevgilim, canım deyip kimler aldatmadı ki 
Şu perişan kalbimi, kimler ağlatmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Söyle kaç zalim beni bırakıp kaçmadı ki 
Söyle kaç zalim beni ateşe atmadı ki 
Şu perişan kalbimi, kimler ağlatmadı ki... 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sorma git, sevmem artık sende başka sevgili 
Sorma git, sevmem artık sende başka sevgili 
İnanmam yalan söze, dinlemem hiçkimseyi 
İnanmam yalan söze, dinlemem hiçkimseyi 
Meğer bu aşk oyunu, kimi aldatmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Söyle kaç zalim beni bırakıp kaçmadı ki 
Söyle kaç zalim beni ateşe atmadı ki 
Meğer bu aşk oyunu, kimi aldatmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 
Sen de git, sevme unut; kimler unutmadı ki 

SEVMEKTEN KİM USANIR....NOSTALJİ VİDEO DİNLEYELİM

SEVMEKTEN KİM USANIR

Sevmekten kim usanır 

Tadına doyum olmaz 

Hangi gönül uslanır 

 Sevenle oyun olmaz 

 Kaç kere yemin ettim 

Kaç gönüle de girdim 

 Sensiz yapamıyorum ah 

Bak yine geri geldim 

 İster yüzümü güldür 

 İstersen ağlat beni 

 Bir gecenin koynundan 

 Bir geceye at beni 

 Kaç kere yemin ettim 

Kaç gönüle de girdim 

Sensiz yapamıyorum ah 

 Bak yine geri geldim

OKYANUSTA OLUŞAN ADA

OKYANUSTA OLUŞAN ADA

ZEKERÎYA ve YAHYA ALEYHİSSELÂMLAR HAYATLARI

ZEKERÎYA ve YAHYA ALEYHİSSELÂMLAR HAYATLARI

ZEKERÎYA ve YAHYA ALEYHİSSELÂMLAR   ZEKERÎYA ve YAHYA ALEYHİSSELÂMLAR. 2 Zekeriyyâ Aleyhisselâmın Soyu Ve Mesleki: 2 Zekeriyyâ Aleyhisselâmın Peygamberliği: 2 Zekeriyyâ Aleyhisselâmın Allâh'dan Bir Oğul Dileyişi Ve Yahya Aleyhisselâmla Müjdelenişi: 2 Yahya Aleyhisselâmın Doğuşu: 3 Yahya Aleyhisselâmın Şekil Ve Şemaili: 3 Yahya Aleyhisselâmın Peygamber Oluşu Ve Bazı Faziletleri: 3 İsrail Oğullarının Yahya Aleyhisselâma Kimliğini Ve Görevini Sormaları: 5 İsrail Oğullarının Yahya Ve Zekeriyyâ Aleyhisselâmları Şehid Etmeleri: 5     Zekeriyyâ Aleyhisselâmın Soyu Ve Mesleki:    Başa Dön   Zekeriyyâ b.Berahyâ[1] Aleyhisselâmın soyu, Süleyman b.Dâvûd Aleyhisse-lâmlara[2], Süleyman b.Dâvûd Aleyhisselâmların soyu da, Yehûza b.Yâkub Aleyhisselâ-ma dayanır. [3] Zekeriyyâ Aleyhisselâm, böyle Enbiyâ oğullarından olduğu için, Beytülmakdis'-te, vahiy yazardı. Zâten, Enbiyâ oğullarından[4] veya İsrail oğullarıyla onların bilginlerinden[5] olup ta[6], kendisin[7] veya neslini Beytülmakdisin hizmetine vakf ve habs etmeyen bir kimse yoktu ki. [8] Zekeriyyâ Aleyhisselâm; İsrail oğullarının hem Peygamberi, hem de, Din Bil­ginleri ve Danışmanları Başkanı idi.[9] Kendisi, marangozdu da.[10]     Zekeriyyâ Aleyhisselâmın Peygamberliği:    Başa Dön   İsrail oğullarına en son gönderilen Peygamberler: Dâvûd Aleyhisselâm Hane­danından: Zekeriyyâ, Yahya b.Zekeriyyâ, İsâ b.Meryem Aleyhisselâmlardı. [11] Bu hususta Kur'ân-ı kerimde şöyle buyrulur: "Biz, ona (İbrahim'e) İshak ile Yâkub'u ihsan ettik, ve her birini, Hidâyete (Nü­büvvete) erdirdik. Daha önce de, Nuh'u ve onun neslinden Davud'u, Süleyman'ı, Eyyûb'u, Yûsuf'u, Musa'yı ve Harun'u da, Hidayete (Nübüvvete) kavuşturduk. Biz, iyi hareket edenleri, işte, böyle mükâfatlandırırız. Zekeriyyâ'ya, Yahya'ya, İsa'ya ve İlyas'a da (böyle Hidayet, Nübüvvet) verdik. Onların hepsi, Sâlihlerdendi. [12]"   Zekeriyyâ Aleyhisselâmın Allâh'dan Bir Oğul Dileyişi Ve Yahya Aleyhisselâmla Müjdelenişi:    Başa Dön   Zekeriyyâ Aleyhisselâm; 92[13] veya 99[14], ya da, 120 yaşında, zevcesi de, 98 yaşında bulunduğu sırada[15] idi ki, ne zaman Hz.Meryem'in Mesciddeki odası­na uğrasa, onun yanında, kış mevsiminde yaz meyvası, yaz içinde de, kış mey-vası bulur[16], ona: "Ey Meryem! [17] Bu, sana, nereden geliyor?" diye sorar, o da: "Bu, Allah tarafından!" diye cevap verirdi. [18] Zekeriyyâ Aleyhisselâm, Hz. Meryem'e, böyle, kış mevsiminde yaz meyvası, yaz içinde de, kış meyvası ihsan edildiğini görünce: "Meryem'e, bunu, yapan, benim zevcemi de, doğum yapmağa elverişli yap­mağa kadirdir!" diyerek kendisine bir oğul ihsan buyurması için Yüce Allah'a dua etti. [19] Bu husus, Kur'ân-ı kerimde şöyle açıklanır: "Zekeriyyâ'yı da (an!): Hani, o, Rabb'ine: Rabbim! Beni, yalnız başıma bırakma! Sen, Vârislerin, en hayırlısısın! diye niyaz etmişti. Biz, onu(n)da, (bu duasını) kabul ve kendisine, Yahya'yı, ihsan ettik. Zevcesini, (doğurmaya) sâlih (elverişli) kıldık. Hakikat, (bütün) bunlar (bu Peygamberler) hayr işlerinde yarışırlar, umarak ve korkarak bize düa ederlerdi. Onlar, bizim için, derin saygı gösterenlerdendi[20]" "(Bu) Kulu Zekeriyyâ'ya, Rabbinin rahmetini anışıdır: O, Rabbine, gizlice niyaz ettiği zaman: Ey Rabb'im! Hakîkatan. ben... Benim, kemiğim yıpradı. Başımın saçı, tutuştu (saçlarım ağardı, ihtiyarladım) Rabb'im! Ben, Sana, ne düa etmişsem, bedbaht (ve mahrum) olmadım. Hakikatan, ben, kendimden sonra, yerime gelecek akrabamdan endişeye düştüm. Zevcem de, kısırdır. Binâen aleyh, bana, tarafından (ve kendi sulbümden) bir oğul ihsan et! ki, bana da, mirasçı olsun, Yâkub Hanedanına da, mirasçı olsun. Rabbim! Sen, onu rızana kavuştur! demiştir. [21] Orada, Zekeriyyâ, Rabb'ına: Rabb'im! Bana, Senin tarafından, çok temiz bir zürriyet ihsan et! Muhakkak, Sen, duayı hakkıyle işitensin! diye dua etti. O, Mihrabda durup namaz kılarken, Melekler, ona (şöyle) seslendi: "Gerçekten, Allah, sana, Kendisinden bir Kelime'yi (Kün emrile yaratılan İsa'yı) tasdik edici bir Efendi, nefsine hâkim ve Şilinlerden bir Peygamber olmak üzre Yahya'yı, müjdeler!'[22] "(Allah): Ey Zekeriyyâ! Hakikatan, sana, Yahya adında bir oğul müjdeleriz ki, bundan önce, biz, ona, hiç bir (kimseyi) adaş yapmamıştık!" buyurdu. [23] (Zekeriyyâ): Rabb'im! Benim nasıl bir oğlum olabilir ki? Zevcem, bir kısırdır. Ben ise, ihtiyarlığın son haddine varmışım! dedi. [24] "...(Allah): Öyledir. (Fakat), Allah, ne dilerse, yapar!" buyurdu. [25] (Zekeriyyâ): Ey Rabb'im! Bana (bu hususta) bir nişan ver! dedi. (Allah): senin nişan 'ır[26]: sapa sağlam olduğun hald[27], sâde bir işaretten başka[28], üç gece, insanlarla konuşamaman[29], insanlara, üç gün söz söyleme-mendir. Bununla beraber, Rabb'ini, çok an ve akşam, sabah, onu,  Teşbih et!" buyurdu. [30] Derken (Zekeriyyâ), Mescidinden, kavminin karşısına çıkıp onlara: "Sabah, akşam Tesbihde bulununuz!" diye işaret verdi. [31]   Yahya Aleyhisselâmın Doğuşu:    Başa Dön   Yahya Aleyhisselâm, İsâ Aleyhisselâmdan altı ay önce doğdu. [32] İsâ Aleyhisselâmdan altı ay büyüktü. [33]   Yahya Aleyhisselâmın Şekil Ve Şemaili:    Başa Dön   Yahya Aleyhisselâm: Güzel yüzlü,   Çatık kaşlı,   Seyrek saçlı[34],   Uzunca burunlu[35], İnce sesli, Kısa parmaklı idi. [36]   Yahya Aleyhisselâmın Peygamber Oluşu Ve Bazı Faziletleri:    Başa Dön   Yüce Allah; Yahya Aleyhisselâm hakkında Kur'ân-ı kerimde şöyle buyurur: "(Ona, çocukluğunda): Ey Yahya! Kitabı, kuvvetle tut! (dedik) Henüz sabi iken, ona, Hikmet verdik (Tevratı, öğrettik) Tarafımızdan (ona) bir kalb yumuşaklığı ve (günahlardan) temizlik (verdik) O, çok Müttakî idi. Anasına, Babasına da, itaatli idi, bir serkeş ve âsî değildi. Dünyaya getirildiği gün de, öleceği gün de, diri olarak (kabrinden) kaldırılacağı gün de, ona, Selâm olsun!" [37] Yahya Aleyhisselâma[38] yaşıtı olan çocuklar: "Ey Yahyâ! [39] Bizimle gel de, oynayalım?" dedikleri zaman[40] "Biz, oyun için, yaratılmadık![41] Ben, oyun için, yaratılmadım! derdi. [42] Sekiz yaşında Beytülmakdis'in hizmetine girip on beş yaşına kadar orada, gün­düzleri hizmet, geceleri de feryad ederek ağlardı. [43] Yahya Aleyhisselam, çocukluğundan beri[44], Yüce Allah'a tâatta[45] çok gay-retli[46], güçlü[47], Allah'a'ibâdet ve tâatta insanların ulusu idi[48] Kıldan dokunmuş elbise giyer, arpa ekmeği yerdi. Yahya Aleyhisselâmın; ne bir dinarı, ne bir dirhemi, ne de barınacak bir mes­keni vardı[49]. Gece, kendisini, nerede bürürse, orada kalırdı. Ne bir kölesi, ne de bir cariyesi vardı. Allah'a, çok ibâdet eder, Cehennem korkusuyla, ağlar dururdu. Zekeriyyâ Aleyhisselam; halk'a va'z edeceği zaman cemâat arasında Yahya Aleyhisselam, bulunursa, ne cennetten, ne de, cehennemden bahsederdi. [50] İsâ Aleyhisselam; Yahya Aleyhisselâmla karşılaştıkça,o nu, hep hüzünlü ve ta­salı bulurdu. Bir gün ona: "Ey Yahya! Ben, seni hep, hüzünlü ve tasalı görüyorum? Yoksa, sen, Yüce Allah'ın Rahmetinden ümid mi kestin?" dedi. Yahya Aleyhisselam: "Ben de, seni, hep sevinçli görüyorum!? Yoksa, sen Yüce Allah'ın Mekrinden (ibtilâ ve imtihanından) emin mi oldun?" dedi. Bu hususta inen Vahy ile İsâ Aleyhisselâmın sözü doğrulandı[51]. Yahya Aleyhisselam; İsrail oğullarının Bayramlarında ve toplantı yerlerinde du­rup va'z eder, onları Yüce Allah'a ibâdete davet ederdi. [52] Hârisül'eş'arî'nin, Peygamberimiz Muhammed Aleyhisselâmdan rivayetine göre: Yüce Allah; Yahya b. Zekeriyyâ Aleyhisselâma, hem kendisi amel etmek, hem de amel etmelerini İsrail oğullarına emretmek üzre, beş kelime emretmişti. Kendisi, bu hususta, biraz ağır ve yavaş davranmca, İsâ Aleyhisselâm, ona: "Sen, hem kendin amel etmek, hem de amel etmelerini İsrail oğullarına emretmek üzere, beş kelime ile emrolunmuştun. Bunu, İsrail oğullarına, ya sen tebliğ edersin, ya da, ben tebliğ ederim!" deyince Yahya Aleyhisselâm: "Ey Kardeşim, Sen, bu vazifeyi yerine getirmekte beni geçersen, ben azaba uğra­mamdan veya yere batırılmamdan korkarım!" dedi ve hemen İsrail oğullarını, Beytül-maktis'de topladı. Beytülmakdis, İsrail oğullan ile doldu. Yahya Aleyhisselâm, yüksek bir yere oturup Allah'a hamd'ü sena ettikten sonra şöyle dedi: "Yüce Allah, bana, hem kendim amel edeyim, hem de amel etmenizi size emrede­yim diye beş Kelime emretti. Onların ilki: Kendisine, hiç bir şeyi şerik koşmaksızın, Allah'a ibâdet etmenizdir. Bunun misâli: Öz malı olan altun veya gümüşle bir köle satın alıp çalıştıran bir adama benzer ki köle, çalışmasının kazancını, Efendisinden başkasına ödeyordur. Hanginiz, kölesinin böyle davranmasına sevinir, razı olur? Hiç kuşkusuz, sizi Yüce Allah, yarattı ve rızkınızı vermektedir. Öyle ise Allah'a, hiç bir şeyi şerik koşmaksızın, ibâdet ediniz! Allah, namaz kılmanızı, size emretti. Namaza durduğunuzda, yüzünüzü, sağa sola çevirmeyiniz. Şüphe yok ki, Yüce Allah, kulu, yüzünü başka tarafa çevirmedikçe, hep ona yöne­liktir. Allah, size, orucu, emretti. Bunun misâli: Yanında misk kesesi olduğu halde, bir topluluk içinde bulunan ve hepsi ondaki misk kokusunu duyan bir kimseye benzer. Hiç şüphesiz, oruçlunun ağzının kokusu, Allah katında, misk kokusundan daha gü­zeldir. Allah, size Sadakayı, emretti. Bunun misâli: Düşmanın esir edip ellerini, boynuna bağladıkları ve boynunu vurmak üzere yaklaştırdıkları bir kimseye benzer ki, o "Canımı, elinizden kurtarmak için, size bir fidye, kurtulmalık versem olmaz mı?" diyerek kendisini, onlardan kurtarıncaya kadar, az çok kurtulmalık akçesi öder durur. Allah, size Allah'ı, çok zikretmenizi, anmanızı da, emretti. Bunun misâli: Düşmanın, kendisini, sür'atle tâkıb ettiği bir kimseye benzer ki, sağlam bir kaleye gelip onun içine sığınmıştır. İşte, kul da, Allah'ı zikir ile meşgul oldukça, şeytandan böyle korunur." [53]   İsrail Oğullarının Yahya Aleyhisselâma Kimliğini Ve Görevini Sormaları:    Başa Dön   Yuhanna'ya göre: İsrail oğulları; üç Peygamberin gelmesini beklemekte idiler. İlki: tekrar geleceğini sandıkları İlya, İkincisi: Mesîh İsâ Aleyhisselâm, Üçüncüsü de, herkesin bildiği ve kendisinden, sâdece (O Peygamber) diye bahs ettiği Peygamberdi. Bunun için, İsrail oğulları, Yahya Aleyhisselâma: "Sen kim'sin ?" diye sordular. Yahya Aleyhisselâm: "Ben, Mesîh değil'im!" dedi. İsrail oğulları: "Öyle ise, nesin? Sen, İlya mısın?" diye sordular. Yahya Aleyhisselâm: "Değil'im!" dedi. İsrail oğulları: "Yoksa sen, O Peygamber'misin?" diye sordular. Yahya Aleyhisselâm: "Hayır! Değil'im!" dedi. İsrail oğulları: "O halde, sen kim'sin?" diye sordular. Yahya Aleyhisselâm: "Ben, İşa'yâ Peygamber'in dediği gibi: (Rabb'ın yolunu, düzeltiniz! diye çölde çağıran'ın sesiyim!" "Aranızda, biri duruyor da, siz onu bilmiyorsunuz. Benden sonra gelen, O'dur. Ben, O'nun çarığının bağını çözmeye lâyık değilim!" dedi.[54] Rivayete göre: Yahya Aleyhisselâm, otuz yaşında iken, Ürdün ırmağında İsâ Aleyhisselâmla buluştu. [55] Şam'a gidip İsâ Aleyhisselâmla orada buluştuğu zaman da halkı, Allah'a iba­dete davetten geri durmadı.[56] İsâ Aleyhisselâmın, Yahya Aleyhisselâmı, on iki Havarisinin başında, halka, Al­lah'ın emir ve nehiylerini bildirmek üzere, gönderdiği de, rivayet edilir. [57]   İsrail Oğullarının Yahya Ve Zekeriyyâ Aleyhisselâmları Şehid Etmeleri:    Başa Dön   İsrail oğulları; Bâbil esaretinden, Beytülmakdis'e döndükten sonra, [58] Beytül-makdis'i, imar ettiler. [59] İşlerini, düzelttiler. [60] Oldukça da, çoğaldılar. [61] Fakat, bir takım kötülükler ihdas etmekten de, geri durmadılar. Bununla beraber, Yüce Allah, onlara[62], onların üzerlerine, fazlu rahmetini[63], tekrarlıyor, Peygamberler gönderiyordu. İsrail oğulları ise, gönderilen Peygamberlerden bir kısmını, yalanlıyor, bir kıs­mını da, öldürüyorlardı. İsrail oğullarına, en son gönderilen Peygamberler de, Dâvûd Aleyhisselâm Ha­nedanından Zekeriyyâ, Yahya ve İsâ Aleyhisselâmlardı. [64] İsrail oğulları, en sonunda, Yahya ve Zekeriyyâ Aleyhisselâmları da şehid ettiler. [65] Rivayete göre: Yahya Aleyhisselâm Şehid edilişi, İsâ Aleyhisselâmın otuz üç yaşında semâya kaldırılışından[66] bir buçuk bir yıl önce olduğuna[67], o zaman, İsâ Aleyhisselâm, otuz bir bucuk yaşında olup Yahya Aleyhisselâm da, ondan, altı ay büyük olduğuna göre [68] otuz iki yaşında şehid edilmişti. Ona ve gönderilen bütün peygamberlere selâm olsun! İsrail oğulları, Zekeriyyâ Aleyhisselâm hakkında da: "Onu (Hz.Meryem'i), Zekeriyyâ'dan başka, kimse hâmile bırakmış olamaz! Onun yanına, hep o, girer[69], onun yanından da, o, çıkar dururdu!" dediler. Zekeriyyâ Aleyhisselâmı öldürmek için[70], aramağa başladılar. Zekeriyyâ Aleyhisselâm, onlardan kaçtı, [71] ise de, sonunda, kendisini yaka­ladılar [72] ve şehid ettiler. [73] Gerek Yahya Aleyhisselâmın, dînen yasak olan bir evliliğe ve ilişkiye rıza gös­termemesi [74]; Gerek Yahya Aleyhisselâmın doğumuyla müjdelenen ve ihtiyarlığın son had­dine varmış bulunan ve: "Benim nasıl bir oğlum olabilir?" diye hayretini ve aczini dile getiren ve kendisi­nin, böyle olduğu, Allah tarafından da, doğrulanıp kendisine bir Mucize olarak ih­san edileceği açıklanan[75] Zekeriyyâ Aleyhisselâma zina isnad edilmesi, kendi­lerinin şehid edilmeleri için, birer bahane idi.[76] [1] Yâkubî-Tarih C.1.S.68. [2] Mes'ûdî-Murucuzzeheb   c.1,s.62,   Sâlebî-Arais   s.371,   İbn.Asâkir-Tarih   c.5,s.381,   Muhyiddin   b.Arabî-Muhâdaratülebrar c.1,s. 137. [3] ibn.Sa'd-Tabakat c.1,s.55. [4] İbn.Asâkir-Tarih c.5,s.381. [5] Sâlebî-Arais s.371. [6] Sâlebî-Arais s.371, İbn.Asâkir-Tarih c.5,s.381. [7] İbn.Asâkir-Tarih C.5.S.381. [8] Sâlebî-Arais s.371. [9] Sâlebî-Arais s.372. [10] Abdurrezzak-Musannef c. 11 ,s 308, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.4O5, Deylemî-Elfirdevs c.3,s.272, İbn.Asâkir-Tarih c.5,s.381, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.2,s.49. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/291. [11] Taberî-Tarih c.2,s.16, Sâlebî-Arais s.370, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O3 [12] En'am: 84-85. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/291-292. [13] Sâlebî-Arais s.375, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.30O. [14] Sâlebî-Arais s.375. [15] Sâlebî-Arais s.375, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.30O. [16] Sâlebî-Arais s.373, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.299. [17] Sâlebî-Arais s.373. [18] Sâlebî-Arais s.373, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.299. [19] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.299. [20] Enbiyâ: 89-90. [21] Meryem: 2-6. [22] Âl-i İmran: 38-39. [23] Meryem: 7. [24] Âl-i İmran: 40, Meryem: 8. [25] Âl-i jmran: 40. [26] Âl-i İmran: 41, Meryem: 10. [27] Meryem: 10. [28] Âl-i İmran: 41. [29] Meryem: 10. [30] Âl-i İmran: 41. [31] Meryem: 11. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/292-294. [32] Taberî-Tarih c.2,s.16, Sâlebî-Arais s.375, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.300. [33] Sâlebî-Arais s.375. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/294. [34] Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.300. [35] Sâlebî-Arais s.376. [36] Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil d.s.300. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/294. [37] Meryem: 12-15. [38] Dört yaşında bulunduğu sırada (Mîr Hâvend-Ravzatussafa Terceme s.355). [39] İbn.Kuteybe-Uyûnül'ahbar c.2,s.317, Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O1. [40] Ahmed b.Hanbel-Ezzühd s.97, İbn.Kuteybe-Uyûnül'ahbar c.2,s.317, Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O1. [41] Ahmed b.Hanbel-Ezzühd s.97. [42] İbn.Kuteybe-Uyûnül'ahbar C.2.S.317, Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O1. [43] İbn.Kuteybe-Uyûnül'ahbar c.2,s.317,318. [44] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3OO. [45] Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.300. [46] Sâlebî-Arais s.376. [47] Sâlebî-Arais s.376, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3OO. [48] Sâlebî-Arais s.376. [49] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O1, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.2,s.51-52. [50] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O1. [51] Mîr Hâvend-Ravzatussafa Terceme s.355. [52] Sâlebî-Arais s.376. [53] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.4,s.2O2, Tirmizi-Sünen c.5, s.148-149. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/294-297. [54] Yuhanna incili Bab: 1, Fıkra: 19-27. [55] Taberî-Tarih c.2,s.13. [56] Taberî-Tarih c.2,s.13, Sâlebî-Arais s.376. [57] Taberî-Tarih c.2,s.13, Sâlebî-Arais s.379, Ebülferec İbn.Cevzî-Tabsıra c.1,s.332. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/297-298. [58] Taberî-Tarih c.2,s.16, Sâlebî-Arais s.370, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O3. [59] Taberî-Tarih C.2.S.16, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O3. [60] Şâlebî-Arais s.370. [61] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O3. [62] Taberî-Tarih c.2,s.16, Sâlebî-Arais s.370, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O3. [63] Sâlebî-Arais s.370. [64] Taberî-Tarih c.2,s.16, Şâlebî-Arais s.370, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.303. [65] Taberî-Tarih c.2,s.16, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.303-304. [66] Yâkubî-Tarih c.1,s.79, Sâlebî-Arais s.403, Ebülferec İbn.Cevzî-Tabsıra c.1,s,356, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.2,s.95. [67] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O7. [68] Taberî-Tarih c.2,s.16, Sâlebî-Arais s.375, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.30O. [69] Taberî-Tarih c.2,s.22, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.311. [70] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.311. [71] Taberî-Tarih c.2,s.22, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.311. [72] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.311. [73] Dineverî-El'ahbar s.41, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.311. [74] Taberî-Tarih c.2,s.13-14, Sâlebî-Arais s.378-380, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.301-302. [75] Meryem: 8-9. [76] M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/298-299.

UZEYR ALEYHİSSELÂM HAYATI

UZEYR ALEYHİSSELÂM HAYATI

UZEYR ALEYHİSSELÂM   Uzeyr Aleyhisselamın Soyu:   Uzeyr[1] b.Cerve[2] Hârûn Aleyhisselâmın zürriyetindendir.[3]   Uzeyr Aleyhisselâmın Esirliği Ve Peygamberliği:   Buhtunnassar; Beytülmakdis'i yıktığı zaman, İsrail oğullarının Tevrat okuyan­larından ve Bilginlerinden öldürdüğü kırk bin kişi arasında, Uzeyr Aleyhisselâ­mın babasını ve dedesini de, öldürmüş[4]; o sırada, küçük bir çocuk olan Uzeyr Aleyhiselâmı, küçük gördüğü için, öldürmemişti. Kendisinin, Tevrat okuduğunu da, kimse bilmiyordu. [5] İsrail oğullarından alınan esir çocuklarla birlikte, o da, Bâbil toprağına götü­rülmüştü. [6] Buhtunnassar'ın elindeki esirler içinde, Danyal Aleyhisselâm gibi, Uzeyr Aley-hisselâm da, bulunuyordu. [7] Buhtunnassar, öldükten[8] ve Beytülmakdis imâr edildikten sonra, oraya dö­nen İsrail oğulları arasında idi. [9] Uzeyr Aleyhisselâm, kırk yaşına bastığı zaman, Yüce Allah, ona, hikmet verdi. Tevratı, onun kadar ezberleyen ve bilen yoktu. [10] Allah'ın, Salih ve Hakîm bir kulu olduğu, muhakkak[11] ve İsrail oğulları Peygamberlerinden bir Peygamber olduğu meşhurdur. [12] İsrail oğulları, Beytülmakdis'e döndükleri zaman[13], yanlarında Tevrat yoktu. Çünki, Beytülmakdiste bulunan şeyler alınırken, Tevrat ta, ellerinden alınıp ya­kılmış ve yok edilmişti. [14] Yüce Allah, İsrail oğulları için, Tevratı, yenilesin ve bu, kendileri için de, bir Mucize olsun diye, Uzeyr Aleyhisselâmı, gönderdi. O da, onlara, Tevratı okuyup yazdırdı, ve: "Tevrat, işte, budur!" dedi. [15] İsrail oğulları; Tevrattaki helalları, haramları, yeniden öğrenmiş oldular ve Uzeyr Aleyhisselâma da, hiç bir kimseye göstermedikleri sevgiyi gösterdiler. O da, onları, düzeltti. Yüce Allah tarafından ruhu kabz olununcaya kadar, onların arasında oturdu. Ona ve gönderilen bütün peygamberlere selâm olsun! Uzeyr Aleyhisselâm'dan sonra İsrail oğulları arasında bir takım bid'atlar çıktı. [16] Yanlış inançlara saptılar: "Yüce Allah; Tevratı, kalblerimizden silip giderdikten sonra, onu, bizim ara­mızdan, Kendisinin oğlundan başka hiç bir kimsenin kalbine koymaz!" [17] "Uzeyr, Allah'ın oğludur!" diyecek kadar ileri gittiler. [18] Yüce Allah, Yehûdîlerin ve Hıristiyanların bu husustaki dalâletlerini ve kendi­lerine inen Kitapları nasıl değiştirdiklerini, Kur'ân-ı Kerimde şöyle açıklar: "Yahudiler: Uzeyr, Allah'ın oğludur! dedi(ler). Hıristiyanlar da: Mesih (İsâ) Allanın oğludur! dedi(ler). Bu, onların ağızlarıyle (geveledikleri câhilce) sözleridir ki, daha önce küfr eden­lerin sözlerini taklid ediyorlar. Hay Allah kahredesi adamlar! (Hakdan, bâtıla) nasıl da, döndürülüyorlar! Onlar, Allah'ı, bırakıp Bilginlerini, Rahiplerini, Meryemin oğlu Mesih'i tanrılar edindiler. Halbuki, bunlar da, ancak, bir olan Allah'a ibadet etmelerinden başkasıyla em-rolunmamışlardır. O'ndan başka hiç bir İlâh yoktur. O, bunların eş tutageldikleri her şeyden münezzehdir. [19] "Elleriyle Kitabı (yalan yanlış) yazıp ta, sonra, onu, az bir baha ile satabilmek için: Bu, Allah katındandırü diye gelenlerin vay haline! Vay şu kazanmakta oldukları (günah) yüzünden onlara!" [20] "Ehl-i Kitab'dan öyle bir güruh vardır ki: (Bir şey okuyorlarmış gibi) dillerini, Kitaba doğru eğip bükerler, siz, onu, Kitab-dan sanasınız diye. Halbuki, o, Kitabdan değildir. "Bu, Allah katındandır! derler. O ise, Allah katından değildir. Allâha karşı, kendileri bilip dururken yalan söylerler. "[21]   Yüz Yıl Ölü Bırakılıp Diriltilen Zat Uzeyr Aleyhisselâm Mıydı?   Bakara sûresinin 259. âyetinde yüz yıl ölü halde bırakılıp diriltildiği açıklana­nın Zat'ın, Uzeyr Aleyhisselâm olduğu da, ileri sürülmekte[22] ve: "Selef ve Halef Ulemâsının çoğunluğu katında meşhur olan, budur!" denil-mektedir. [23] (Uğranılan harap şehir Beytülmakdis olduğuna göre) Uzeyr Aleyhisselâmın, ora­ya, ancak, Buhtunnassar, öldükten sonra geldiği[24] ve kendisinin, Beytülmakdis imar edildiği zaman[25], İsrail oğullarından, oraya dönen halk arasında bulundu­ğu da[26], unutulmamak, gözönünde tutulmak gerekir.[27]     [1] Sâlebî Arais s.344, Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.43. [2] Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.43. [3] Sâlebî Arais s.344, Ibn Asâkirden naklen Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.43. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/279. [4] Sâlebî Arais s.344. [5] Sâlebî Arais s.346. [6] Sâlebî Arais s.344. [7] Ibn Kuteybe Maarif s.22-23. [8] Muhyiddin b. Arabi Muhadaratülebrar c.1, s. 136. [9] Taberî Tarih c.2, s.5, Ibn Esir Kâmil c.1, s.280. [10] Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.43. [11] Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.44. [12] Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.46. [13] Sâlebî Arais s.347, Ibn Esîr Kâmil c.1, s.280 [14] İbn esîr Kâmil s.270 [15] Sâlebî Arais s.347 [16] Ibn Esîr Kâmil c.1, s.271 [17] Sâlebî Arais s.347 [18] Sâlebî Arais s.347, Ibn Esîr Kâmil c.1, s.271. [19] Tevbe: 30-31. [20] Bakare: 79. [21] Âli imran: 78. M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/279-281. [22] Sâlebî Arais s.344, ibn Ebîr Kâmil c.1, s.270. [23] Ebülfida Elbidaye vennihaye c.2, s.43. [24] Muhyiddin b. Abart Muhadaratülebrar c.1, s.136. [25] Taberi Tarih c.2, S.5, ibn Esir Kâmil c.1, s. 280. [26] Taberi Tarih c.2, s.5, İbn Esir Kâmil c.1, s.270, 280. [27] M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/281.