30 Ekim 2012

Bir Bilimsel Sahtekarlık Olarak Piltdown Adamı Örneği


Bir Bilimsel Sahtekarlık Olarak Piltdown Adamı Örneği

18 Aralık 1912 günü İngiliz gazeteleri büyük manşetlerle yeryüzünün en büyük keşfini müjdeliyordu: “Kayıp Halka Bulundu – Darwin’in Teorisi Kanıtlandı” Charles Dawson’a ait kazı alanında bir işçinin rastlantı sonucu bulduğu kafatası aynı gün“Geological Society of London”da bilim çevrelerine ve dünya kamuoyuna büyük bir gururla açıklanır. İnsan ile primatlar arasında var olduğu ve Darwin’in teorisini kanıtlayacağı düşünülen en önemli buluntu böylece dünyaya duyurulmuş oluyordu. O gün bilinmeyen ise yüzyıl tamamlanmadan bu keşif tarihin gördüğü en büyük “bilimsel kandırmaca” olarak tarihe geçeceğiydi.

İngiltere Doğu Sussex’e bağlı Piltdown kasabasında yapılan kazı çalışmaları sonucu elde edilen ve bilimsel adı “Eoanthropus dawsoni” olan buluntu, bu adını kazıyı yapan Charles Dawson’dan alıyordu. Dawson buluşunu British Museum’da çalışan arkadaşı Sir Arthur Smith Woodward ile paylaşmış olsa da bu büyük bilimsel başarısının bütün kredisini kendisi toplamak istiyor ve çalışma alanında çıkardığı diğer parçacıkları bütünleştirdikçe öylelikle ortaya koyuyordu. Amatör bir arkeolog olarak böylesi büyük bir keşif ile adını bilim tarihine geçirmek istiyordu. Ancak bu kayıp halka ortaya çıkar çıkmaz büyük bir şaşkınlık yarattığı kadar kuşku da doğurmuştu. Hem bilim çevrelerinden hem de Darwin karşıtı muhafazakarlardan Evrim’in kayıp halkasına karşı eleştiriler yükselmişti.

Tartışmaların ortasında kuşkulu bilim insanları buluntu üzerine çalışmalar yapmak istemişlerdir. Zaten bilimin muhafazakarların bağnaz inançlarına göre sahip olduğu üstünlük de buradan kaynaklanmaktadır. Bilim her zaman kuşkuyla birlikte yürür. Hiçbir doğru doğmalaşmaz. Bulunan ve ortaya konan her veri bilimsel bir süzgeçten geçirilir. Sadece o bilimsel verinin sahibi değil, diğer kıskanç ve kuşkucu bilim insanları da verileri tekrar tekrar test eder. Hiçbir bilimsel bilgi ilk ortaya konulduğu gibi kalmaz. Aynı doğa gibi insanların da doğayı anlamlandırma çabası olan bilim de sürekli bir değişimin öznesidir. Bu değişim kuşkusuz bilimsel verilerin de sürekli olarak gözden geçirilmesiyle mümkün olacaktır. Dawson’un “Piltdown Adamı”nın da başına gelen bu olmuştur.

Kuşkuların iyice artmasıyla, zaten bulunduğu günden bu yana tam olarak kabul göremeyen, Piltdown adamı 21 Kasım 1953’te bilim insanları tarafından bütün yönleriyle araştırılmaya başlanır. Amaç Darwin’in teorisindeki kayıp halka olarak ortaya konulan ve dünya tarihini yeniden yazan bu kafatası incelemeye alınır. Bilim insanlarının kuşkucu yaklaşımı sonuç vermiştir. Çağın gelişen teknolojileriyle de yaş belirleme teknikleri ilerlemiştir. Yapılan test sonuçları kafatasının en geç 500 yaşında olduğu tespit edilir. Kayıp halkanın bu kadar genç olması düşünülemezdi. İşte o an Piltdown adamının tarihin gördüğü en büyük bilimsel kandırmaca olduğu anlaşılmıştır.

Piltdown adamının ortaya çıktığı dönem, kuşkusuz, bilim insanlarının evrimin eksik halkasını bulmak için birbiriyle yarıştığı bir çağdı. Yüzyıl öncesine göre değişen iletişim standartları, Batılıların Afrikalı ve Asyalı halklarla kurdukları sömürgelerin giderek haklılaştırılması çabaları zaten öteden beri kibirli olan beyaz insanların bilimsel gelişmişlikle iyiden iyiye kendilerini üstün görmeleriyle noktalanmıştı. Sosyal Darwinizm’in ilk yanlış uygulamalarının ortaya çıkmasıyla evrim teorisinin kanıtlanması pratiğin teorik altyapısının oluşturulması için elzem önem taşıyordu. Ancak yanlış güdülerle ortaya konan bu bilimsel eforun sonuçlarının da yanlış olacağı zamanla anlaşılacaktır.


Almanya ve Fransa’da ilk Neanderthal fosilleri yine aynı yıllarda bulunmuştu. İngiliz bilim insanları da çaresizce kendi ülkelerinde böyle bir buluntu yapma gayreti içindeydi. Hem kendi ülkelerinin de en az kıta Avrupa’sı kadar tarihi bir geçmişe sahip olduğunu ispatlamak hem de kendi bilimsel yeterliliklerini kanıtlamak amacıyla değim yerindeyse İngiliz anavatanını didiklemişlerdir. 1859’de Darwin teorisini yayınladığında büyük bir olay yaratmış hemen bu teorinin bilimsel verilerle desteklenmesi için test edilmeye başlanmıştı. Ancak girişilen bu arkeolojik yarışta yanlış güdülerin kimi çalışmaları yanlış yönlere sevk ettiği sonradan anlaşılmıştır.

Dawson da Sussex’teki çalışmalarını sürekli olarak Arthur Smith Woodward ile paylaşıyordu. Ancak Woodward’ın Dawson’u fazlasıyla cesaretlendirdiği ve saiklerini  akıl süzgecinden yoksunlukla yönlendirdiği anlaşılmaktadır. Dawson yapacağı büyük keşfin arzusuyla dolup taşmaktadır. Dawson’un Woodward’ın cesaretlendirmesi ve yönlendirmesiyle dünyaya duyurduğu Piltdown adamı buluntusunu ortaya çıkar çıkmaz sorgulanmaya başlanmış olsa da 1913’de ikilinin yeni buldukları diş fosilleriyle buluntularını destekledikleri düşünülmüştür. Bulunan dişin bir maymun dişinden büyük ama insan dişinden küçük olması Piltdown adamının insan ile maymun arasındaki kayıp halka olması düşüncesini destekliyor deniliyordu.

Piltdown adamının böylece bilim çevrelerinde hak etmediği bir itibar kazandığı söylenebilir. Hatta öyle ki 20’li ve 30’lu yıllarda dünyanın başka yerlerinde yapılan kazılarında elde edilen başka kafatasları ve kemikler sırf Piltdown adamıyla örtüşmediği nedeniyle dikkatten çıkarılmıştır. Bilimsel düşünce için ne büyük bir yanılgı! Neyse ki bu yanlışın dönülmesi için geçen sürede bilim insanların kuşkularını artıracak daha fazla veriyle karşılaşılmıştır. Piltdown adamı nedeniyle göz ardı edilen bazı bulguların ise itibarları yüzyılın sonuna doğru iade edilmeye başlanmıştır.

Yeni geliştirilen ve henüz emekleme aşamasında olan Karbon tarihleme testlerinin aracılığı ile Piltdown adamının yaklaşık tarihlemesi yapılmaya çalışılır. 1949’da Dr. Kenneth Oakley ilk çalışmalarında Piltdown adamının tahmin edildiği kadar yaşlı olamayacağını söylemiştir. Ardından da Piltdown adamı üzerindeki dişlerden birisinin orangutana ait olduğu savı Joe Weiner ve Willfrid Le Gros tarafından ortaya atılır. Tartışmalar hızlanmıştır. Yaklaşık kırk yıldır evrime kanıt olarak ortaya konan ve bilim çevrelerince hak etmediği bir itibar beslenen Piltdown adamı yeniden kuşkuyla bakılır hale gelmiştir.


21 Kasım 1953’de fırtına artık su üstüne çıkmıştır. Weiner ve Oakley hemen bu aldatmacanın arkasındaki kişi yada kurumları ortaya çıkarmak için İngiltere’nin saygın bilim kuruluşu “Natural History Museum” tarafından desteklenen bir soruşturma başlatır. Kafatasını ortaya çıkaran amatör arkeolog Charles Dawson 1916’da ölmüştü ne yazık ki. Ancak yine de şüphelerin üzerine toplanmasından kurtulamamıştı. Soruşturma ilerledikçe Dawson’ın kuşku uyandıran kişiliği ve sahip olduğu bilimsel hırsı bilimsel raporlara ve gazete makalelerine yansımıştır. Yine de Weiner daha sonra yayınladığı “Piltdown Aldatmacısı” kitabında Dawson’ı doğrudan suçlamamıştır.

Bir diğer garip bağlantı ise İngiliz edebiyatının güçlü ismi, “Sherlock Holmes” ile büyük bir başarı kaydetmiş, kriminal kurgunun babası Sir Arthur Conan Boyle’un Charles Dawson ile aynı yerel arkeolojik kulübün üyesi olduğudur. Kendisi de amatör bir arkeolog olan ve romanlarındaki bilimsel derinlikle dikkat çeken, doktora sahibi Doyle, Piltdown adamı buluntusunun dünyaya açıklandığı yıl yayınladığı kitabı “The Lost World”de Amazonlarda yaşayan maymunsu insan tasvirlerine yer vermiştir. Bu tasvirlerin Piltdown adamı sahtekarlığına ilham verip vermediği de kuşkuludur.

Kuşkuların odaklandığı bir diğer isim ise Arthur Smith Woodward’tır. Woodward’ın fazla çalışmalarını ödüllendirdiği Martin Hamilton isimli teknisyenin gönüllü olarak Piltdown adamının kazı çalışmasına katıldığı tespit edilmiştir. Ayrıca Woodward’ın Dawson’la olan mektupları, Hinton’un müzeye kamyonlar dolusu kemik kalıntıları ile arkeolojik buluntu taşıması müzenin çalışma standartlarının da mercek altına alınmasına neden olmuştur. Bilimin çekici üstünlüğü de aslında buradan kaynaklanmaktadır. Kuşku altında kalan en ufak bir verinin dahi derinliklerine inilmesi ve sorunun kaynağının sonuna kadar araştırılması akıllarda daha fazla soru işareti kalmamasını sağlamaktadır.

Bugün Dawson’ın ortaya attığı Piltdown adamı sahtekârlığı bilim dünyasından tamamıyla temizlenmiştir. Bu, yalnızca hatalı bir vakanın bilgi yığınından arındırılması değildir. Bu kötü örneğin ortaya dökülmesiyle hem kurumsal bilim çevreleri kendi bilimsel süreçlerini yeniden gözden geçirmişler ve standartlarını yenilemişlerdir hem de bilim insanları insani güdülerini dizginlemeyi ve verilerini defalarca test etme alışkanlığı edimişlerdir. Aklın ve bilimin bize öğrettiği budur. Evrim teorisi bir kanıtını, bilimsel veriler ışığında, büyük bir cesaretle çöpe atmıştır. Evrimsel düşünce sistematiği bu temizlik ile güç yitirmemiş aksine daha güçlü ve daha bilimsel bir yapıya sahip olabilmiştir.

İnsanlık Tarihinin En Çok Doğru Bilinen Yanlışları "Evrim Teorisi Mitleri"


İnsanlık Tarihinin En Çok Doğru Bilinen Yanlışları "Evrim Teorisi Mitleri"

İnsanlık bilimsel verilerin kendisine sağladığı özgürlüğün ilk günlerinden bu yanan kendisini, içinde yaşadığı çevreyi ve geçmişini araştırmaya devam ediyor. Yaşamın kendisinin varlık sorunu bugüne kadar evrimsel biyologlardan, filozoflara, tarihçilerden çeşitli branşlardaki sosyal bilimcilere kadar herkesi ilgisini çekmiştir. İnsanlık yaratılış fikrinin rehavetinden kaçıp bilimin ve aklın iç karartıcı gerçeklerine yaklaştıkça daha büyük bir mücadele alanına çekilmiştir. Binlerce yıldır kendi yarattığı tanrıların buyunduruluğundan kurtulmasının  kaynağında varlığının gizemini çözmek yatmaktadır.

Bilim insanlarının yüzlerce yıldır aklın ve bilimin ışığında birikimsel olarak inşa ettikleri Evrim Teorisi, insan gelişimini hiçe sayan kör bir bağnazlıkla batıl inanışlarına sarılan bir takım uhrevinin saldırısı altındadır. Metafiziğin insan merakını çeken gizemli yapısı bir yana bilinmeyenin yine bir başka bilinmeyenle açıklamak garabetine düşmeyen insanlığın ileri kuvveti bilim insanları bu mücadelelerinde ellerindeki tek "silah" olan akıllarını kullanmaya devam ediyorlar. Evrim Teorisi Darwin tarafından ortaya atıldıktan bu yana bir çok saldırıya uğradı, yalanlanmaya ve yanlışlanmaya çalışıldı. Ancak bilimin akılcı sorgulamaları ile yüzlerce yıldır test edilen ve geliştirilen Evrim Teorisi insanlık ailesi tarafından en çok "yanlış anlaşılan doğru" olarak haksız bir üne sahiptir. İşte evrim ile ilgili ortaya atılan 10 mit ve bilim insanlarınca bu mitlere verilen cevaplar.

1) Eğer İnsan Maymundan Geldiyse, Neden Günümüzdeki Maymunlar İnsana Evrim Geçirmiyor?

İnsanlar, Şempanzeler ve Maymunlar sadece uzak evrimsel kuzenlerdir.  Biz insanlar, maymundan gelmiyoruz. Ancak maymunlarla insanların ne maymun ne de insan olan milyonlarca yıl önce yaşamış ortak bir atası vardır. Aslında, yedi milyon yıl içerisinde bir çık insansı canlı türü evrimleşmiştir. Bunlara örnek olarak Homo-Habilis, Homo-Erektus ve Homo-Neandertal verilebilir. Bu sayılanların tümünün nesli tükenmiş ve yeryüzünü biz ve diğer primatların paylaşması için terk etmişlerdir.

2) Fosil Kayıtlarında Evrimi Boşa Çıkaran Birçok Boşluk Vardır.

Tam aksine, birçok geçiş türüne ait fosil bulunmuştur. Mesela, bulunan erkek dönem fosil kuşlarından biri olan Archaeopterix’in sürüngen iskeletine ve tüye sahip bir geçiş türü olduğu tespit edilmiştir. Bugün bazı dinozor türünün kıl ve tüy taşıdıklarını anlaşılmıştır. Therapsidler denilen tür sürüngenler ile memeliler arasındaki bir evrimsel geçiş türüdür. Tiktaalik akciğer solunumu yapan balık türü ile amfibi canlılar arasında geçişi sağlamış nesli tükenmiş bir canlıdır. Bugün balinaların evrimsel gelişimi sırasında gözlenen en az altı geçi basamağı tespit edilmiştir. Yine insanların altı milyon yıl önce maymun ile aynı atadan ayrılıp evrimleşmesinden sonra nesli tükenen en az bir düzine kadar fosilleşmiş geçiş basamağı tespit edilmiştir.


Bir bitki yada hayvan türünün fosilleşmesi için gerekecek çok nadir şartların varlığı göz önüne alındığında oldukça yeterli fosil kanıtına sahibiz aslında. Bir fosil için en büyük sorun leşçilerin saldırısından kurtulmaktır. Bir canlı bedeninin ölümden sonra fosilleşmesi için öyle özel şartlarda gömülmesi gerekir ki günümüze kadar çürümeden saklanabilsin. Ve milyonlarca yıl sonra evrim-bilimcilerin keşfedilebilmesi için özel olarak saklandığı yerden bir takım coğrafi güçler tarafından yer yüzeyine yakın bir yere taşınsın. En sonunda da devasa bir gezegenin yüzeyinde küçücük fırça ve kürekleriyle evrime yeni kanıtlar arayan paleontologlar tarafından keşfedilip değerlendirilebilsin. Bir fosilin bulunması ve evrimsel olarak değerlendirilebilmesi için gereken bu çok nadir şartların bir araya gelmesi dahi göz önüne alındığında evrim için bulunan kanıtların değeri çok daha net anlaşılabilecektir.

3) Eğer Evrim Milyonlarca Yıl İçinde Gerçekleşmiş İse Fosiller Neden Çok Yavaş İlerleyen Değişimleri Göstermez?

Fosillerdeki ani değişimler evrimin çok yavaş ilerleyen bir süreç oluşunun aksini ispatlayan deliller değil, noktalamanın mevcut kanıtıdır. Canlılar zamanın büyük bir bölümünde evrim açısında durağandır ve bu nedenle bu durağan konumlara ait birçok fosili yeryüzüne bırakmışlardır. Bir canlıdan diğer bir canlıya değişim jeolojik zaman skalası elen alındığında göreceli olarak çok ani olarak yaşanmıştır ki bu işleme noktalama dengesi denilmektedir.

Bir canlı diğer bir canlıya ancak bir grup “kurucu” canlı türü atalarından ayrılıp kendilerini izole ederlerse dönüşebilmektedir. Bu yeni kurucu grubu, küçük ve bir arada kaldıkça göreceli olarak hızlı bir değişim geçirebilirler çünkü büyük gruplar genetik olarak daha durağandır. Canlılar arası geçişler öyle hızlı yaşanır ki ancak nadiren fosiller kayıt altında kalabilmiştir. Ancak bir kez yeni bir türe evrimleşildiğinde dahi, bireyler çokça bulunan fosillerde gözlemlenebilecek fenotiplerine uzun süreler korumaya devam ederler. Milyonlarca yıl sonra bu süreç fosillerin çok stabil olarak kayıtlanmasıyla sonuçlanabilmektedir. Noktalama ise bu dengeli durumların arasında bir yerde olmalıdır.

4) Kimse Evrimi Gerçekleşirken Görmemektedir.

Evrim, birçok bağımsız kanıtın götürdüğü yegâne kanıtın varlığını araştıran tarih biliminin ve/veya bilimsel tarihin bir parçasıdır. İnsanlığın uzun süredir aradığı bir soruya ulaştığı toptan bir yanıt bulma gayreti güden, birçok bilimsel alandan beslenen çok yönlü ve çok karmaşık bir bilim dalıdır.  Jeoloji, Paleonteloji, Botanik, Zooloji, Bio-Coğrafya, Karşılaştırmalı Anatomi ve Fizik, Genetik, Moleküler Biyoloji, Gelişimsel Biyoloji, Nüfus Genetiği, Genom Dizilimi gibi birçok bilimin bulduğu kanıtlar yaşamın evrimleştiği yönündedir.

Yaratılışçılar ise ısrarla “Evrimi Kanıtlayan Tek Bir Fosil” talep etmektedir. Ancak Evrim yalnızca bir tek evrimle kanıtlanamaz. Fosil kayıtlarındaki değişimler ile canlılar üzerindeki değişimlerin ve canlılar arasındaki genetik, anatomik ve fiziksel yapılardaki değişimlerin, benzerliklerin ve farklıların karşılaştırılması ile bulunabilir. Aslına bakılacak olursa evrimi gözle görülebilir bir süreçtir; özellikle çok kısa süre üreme döngüleri olan bakteri ve virüsler gibi küçük canlılara uygulanan aşırı çevre baskıları sonucunda bu canlıların evrimleştiği gözlenmiştir.

5) Bilim Evrimin Rastgele Meydana Geldiğini İddia Etmektedir.

Doğal Seleksiyon hataları eleyerek ve doğrulayarak evrime hizmet etmektedir. Bunu daha iyi anlayabilmek için daktilo kullanabilen bir maymunu hayal edebiliriz. Bu maymun için Hamlet’in bir sonatının anlamlı 13 harfini bir araya getirebilmesi için 2613 vuruş denemesi yapması gerekmektedir. Bu rakam güneş sisteminin meydana gelişinden bu yana geçen saniyelerin 16 katına tekabül etmektedir. Deneyde eğer her doğru harf tutulup yanlış harf elenecek şekilde “olmak yada olmamak” sözcük grubunun İngilizcesi olan “to be or not to be” yazılması istenilseydi bunun rastlantısallığı 335 denemede gerçekleşebilecekti.

Ünlü Evrim Biyoloğu ve ateşli Ateist Richard Dawkins Evrimi şöyle tanımlamaktadır: “raslantısal mutasyonlar ve rastlantısal olmayan kümülatif seçilim”. Gerçekten de evrimin temelinde kümülatif seçilim yatmaktadır. Göz; tek bir ışığa duyarlı noktanın hücreye oradan da bir organa evrilmiştir. Göz’ün var olmasına giden yoldan bir çok yoldan bugün kompleks bir gözün ulaşmasıyla sonuçlanan yol rastlantısal olarak değilim bilinçli bir şekilde seçilmiştir. Doğada diğer yolları seçip daha basit gözümsü yapılarla sonuçlanan birçok organizmaya rastlanabilmektedir.

6) Sadece Akıllı Bir Tasarımcı Göz Gibi Karmaşık Bir Yapıyı Yaratabilir.

İnsan gözünün yapısı incelendiğinde görülecektir ki akıllı bir yaratıcının izine rastlanamaz. Gözün içindeki fotonlar, ışığın içinde yol aldığı kornea, lensler, saydam tabaka, iris, retina, kirpiksi cisim vb. tam tamına baş aşağı ve ters olarak evrimleşmiştir. Gözün beyindeki görmeyi sağlayan hücrelere sinir hücreleri tarafından anlamlandırılacak bilgiyi göndermeden önceden ters olarak algılamasının hiçbir mantıklı amacı yoktur. Akıllı bir zeka tarafından yaratılan gözün görmeyi sağlayacak hücrelere görüntüyü baş aşağı ve ters göndermemesi daha akıllıca olmaz mıydı? Bu “tasarım” ancak doğal seleksiyon ihtimaller ve eldeki veriler ile yapabileceği en muazzam yapıyı meydana getirmiş ise bir anlam ifade edebilir. Gözün meydana gelmesi akıllı bir tasarımcıdan çok evrimsel tarihin kat ettiği yolu göstermektedir.

7) Evrim Sadece Bir Teoridir!

Bilimin bütün branşları teoriler üzerine kuruludur ki bunlar denenebilir hipotezler ile onlara verilen destekleyici yada hipotezi çürütücü bilimsel gerçekler ile açıklanabilir. Bir teori ancak veriler ışığında tekrarlanan gözlemlerle desteklendikçe sağlıklı olarak nitelenebilir. Aksi takdirde başa dönülüp hipotez değiştirilir yada veriler o hipotezin kurulmasına neden olan veriler denetlenir. Doğmalar ve sorgulanamaz ilahi mesajlar bilimin konusunu oluşturmaz. Bu nedenle evrim teorisi eldeki veriler ışığında en akılcı cevap olarak yerini korumaktadır.

Evrim teorisi çürütüldüğü takdirde boşalttığı yeri yaratılışçı ilahi açıklamalar değil bir başka bilimsel teori alacaktır. Yaratılışçıların 1981 yılında ABD’deki Arkansas eyaletinde Evrim Teorisi yanından Yaratılışçılığın da derslerde okutulması için açtıkları bir davada Evrim Teorisinin bilimsel değeri bir mahkeme kararıyla tespit edilmiştir. Her ne kadar bir yargıcın onayı ile bir teorinin bilimsel olup olmadığına karar verilemeyeceği açık olsa da Yaratılışçıların büyük bir mücadele yürüttüğü ABD gibi bir ülkede alınmış böyle bir kararın değeri açıktır.  Yargıç William Overton bir bilimsel teorinin bilimsel olup olmadığı konusunda şu kriterleri aramış ve Yaratılışçılığın bilimsel olmadığı için okullarda okutulmasına gerek olmadığını açıklamıştır:

  • Doğa kanunlarına göre çalışmalıdır.
  • Doğa kanunlarına dayanılarak açıklanabilir olmalıdır.
  • Ampirik koşullara karşı denenebilir olmalıdır.
  • Sonuçları test edilebilir olmalıdır.
  • Denenebilir ve yanlışlanabilir olmalıdır.

Eğer bu şartları sağlayan evrimsel fosillerdeki verileri yanlışlayabilecek ve sizi Evrim Teorisinin genel kabullerinin aksine sonuçlara götürülebilecek fosillerle karşılaşırsanız Evrim Teorisini yanlışlayabilirsiniz. Ancak bugüne kadar kimse Evrim Teorisinin aksi sonuçlar doğuracak bilimsel kanıtlar bulmayı başaramadı.

8) İnsanın Evrimine Dair Kanıtların Sahte, Yanlış yada Düzmece Olduğu Ortaya Çıktı!

İtibarını kaybetmiş bir takım eski hevesli evrimci yaratılışçıların hominid fosil buluşlarını görmezden geldiğini ve bazı seçme kötü aldatmaca ve hataları bilimin zayıflığı olarak göstermeye çalıştığını söylemektedir. Bu bilimsel ilerlemenin doğasını anlamamanın çok bariz örneğidir. Bilimsel bilginin birikimli ilerleyişini anlamak biraz da yetenek işidir. Bilimsel methodun kendi yanlışlarını ortaya çıkarma bilimin elindeki en güçlü dayanak noktasıdır. Bilim insanları hataya düşerler ve hatalarını test edip ortaya çıkarırlar ve bu hatalarını düzeltirler.

Bilimle uğraşanların aksine Yaratılışçılar ise ellerindeki verileri test etme gibi şansa sahip değillerdir. Doğru yada yanlış da olsa inandıkları şeyi inanmaya ve başka insanları da bu inanca çağırmağa devam ederler. Evrimin ve bilimin kendi içindeki hataları her zaman gözünde ve test edilmeye açıktır. Geçmişte yaşanan Piltdown Adamı, Nebraska Adamı Calaveras Adamı veya Hespero-pitbecus gibi bazı düzmece evrim kanıtları sonrada düzeltilmiştir. Ancak bilimin düştüğü bunlar gibi veya başka hatalar yine bilim insanları tarafından tespit edilmiş, test edilmiş ve ifşa edilmiştir. Yaratılışçılar sadece bilimin kendi hatalarını tespit ettiği noktalardan yine bilime saldırmayı sürdürmektedir. Hiçbir yaratılışçı cevap yoktur ki bilim açıklamakta güçlük çeksin.

9) Termodinamiğin İkinci Yasası Evrimin İmkansızlığı Göstermektedir.

Termodinamiğin ikinci kanunu ancak kapalı ve izole sistemlerde geçerlidir. Dünya gibi ortaya çıkışından bu yana güneşten gelen artan yada azalan ışınımlara maruz kalması içinde bulunduğumuz bio-coğrafik sistemin entorpiye maruz kalmasına neden olmaktadır. Ve bu açık ve entropisi evrensel etkilerle dönemsel salınımlar yapan sistemin içinde evrilen yaşam doğa yasalarının ihlal edildiği şartlarda ortaya çıkmaz. Güneş ışıldamaya devam ettikçe dünya üzerindeki yaşam sürmeye ve evrimleşmeye devam edecektir. Termodinamiğin ikinci kanuna aykırı durumlar aslında günlük yaşamımızın her yerindedir. Mesela paslanmayı geciktiren araba boyaları yada ocak gibi bir ısıtıcı üzerinde yemek yapmak gibi.  Bütün bunlar Termodinamiğin ikinci yasasında belirtilen entropinin devam ettiğinin göstergesidir. Ancak elbette ki Güneş bir gün ısı ve ışık kaynağı olmayı bırakıp söndüğünde, dünya üzerindeki yaşam bitecek ve Termodinamiğin ikinci yasasıyla tezat oluşturan yaşam entropisi de son bulacaktır.

10) Evrimi Ahlak, Etik, Doğru, Yanlış Gibi Sosyal Kavramların Doğasını açıklayamaz!

Bilinenin aksine insanlığın ahlak normları “Din” ile birlikte ortaya çıkmamıştır. Tek tanrılı bir din ile tanışmamış hatta sistematik bir inanç bütünü dahi ortaya koyamamış en ilkel insan topluluklarında dâhi insanlar doğru ve yanlış arasında seçim yapmış ve birbirlerini öldürmemeyi terci etmişlerdir. En temel etik norm olarak insanın kendi türüne karşı vahşet uygulaması olan hanibalizmin olduğu ilkel kabilelerde dahi bu davranış ancak kabile dışı diğer insan topluluklarına karşı yönelmiştir ki bu yönelişin sebebi kendi kabilesi dışındaki insan topluluklarının dar klan algısı sebebiyle insan olarak tanımlamamasıdır. Yani bir yaratıcı ortaya çıkıp insanlara nasıl davranacaklarını söylemeden çok önce insanlar kendi aralarında yaşamanın bir yolunu bulmuşlar, doğru davranışları ödüllendirip yanlış davranışları cezalandırmayı öğrenmişlerdi.


Sadece insanlar değil, bilim insanların yaptığı gözlemlerle ortaya çıkmıştır ki primatlarda dahi ahlaki normlar gelişmiştir. Topluluk halinde yaşayan ve insanların memeliler arasındaki en yakın kuzenleri olan goril, şempanze ve maymunlar doğru ve yanlış davranışları tanımlanmış, ödül ve ceza mekanizması yordamıyla birlikte yaşamı mümkün kılmışlardır. Evrim göstermiştir ki Yalan, Zina ve Hırsızlığın yanlış olmasının nedeni bir yaratıcının yanan bir çalıyla dikta ettiği on emirde yer alması değil bu tür davranışların güvenilirlik, sadakat ve özel mülke saygı gibi değerler üzerine kurulu insan ilişlerini yıkmasıdır. İnsan ve bütün diğer sosyal primatlardan hiç birisinin ahlaki değerler olmadan hayatta kalması mümkün değildir. Sadece primatlar değil grup halinde yaşayan bütün canlılar arasında sosyalleşmelerinin sınırlarını belirleyen kuralların var olması yaşam ile ilgili sorularımızı yeniden şekillendirmemize neden olmalıdır.

YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT




YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT

Bir gün yollarımız ayrılsada ve ben bir yerlerdeysem, seni görme olanağım olursa, boşa geçirilmiş bir yaşam gördüğüm her sefer nasıl üzüldüysem öyle üzüleceğim, aşk yürüyüşünü tamamlayamamış bir yaşam beni hüzünlendirir. 

Kendine dikkat et.Hayatta yanlışların yerine doğruları koymak istediğinde şunu anımsa:Yapılacak ilk devrim insanın kendi içinde yapacağıdır, evet ilk ve en önemli devrim budur.

İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değilken, ne istediğini; hayattan ve insanlardan ne beklediğini bilmiyorken bir düşünce uğruna savaşmak yapılabilecek en tehlikeli şeylerden biridir. 

Hayatını basitleştirme ve ucuz zevkler uğruna harcama onu.Hayat ilkbaharda dağlardaki karların erimesi kadar çabuk sona erer.Anlamadan bitiverir. 

Yaşadığımız her saniye bize bahşedilmiş birer mucize olsa gerek.O kadar ki, geri alınması ve tekrar yaşanması olanaksız.Bunu bil ve her sıkıntılı anında bunu anımsa.Acıları ve üzüntüleri, hayatının büyük bölümüne yayarak kendini yıpratma.Dolu dolu, heyecanla, severek, sevilerek yaşa. 

Sevmekten ve çok sevilmekten korkma.Sevmek, en yüce değer; ölesiye uçsuz bucaksız sevmek.Sevilmek de bir o kadar.Sevmenin güzelliği sevilmenin ızdırabında, sevgisizliğin sızısı içimizde saklı. 

Birgün arkana baktığında ki o gün mutlaka gelecek tüm benliğini pişmanlık kaplamasın.Yapamadıklarının pişmanlığı ile değil, yapabildiklerinin hazzıyla yaşlan.Her zaman yapılan yanlış nedir bilir misin? 

Hayatımızın ve hayatımızda yer eden insanların hiç değişmeyeceğini sanmaktır, trenin ray değiştirmeden sonsuza kadar gideceğini düşünmektir.Oysa kaderin hayal gücü bizimkinden daha renklidir. 

Artık çıkış yolunun kalmadığını sandığın bir durumda, umutsuzluğun zirveye vardığında, rüzgâr hızıyla her şey değişir, alt üst olur ve bir andan ötekine geçerken kendini yeni bir yaşantının, yeni insanların içinde bulursun. 

Doğru insan ve insanlarla beraber olmak ise kaderin hayâl gücünün renkliliğine değil, tamamen bizim seçimimize bağlıdır.Senin için çırpınan insanlara bak, hakettikleri değeri ver.Birileri için çırpınan, fedakârlık yapan, gerçekten seven insanları yeniden bulmak çok zor. 
İnsan elindekilerin kıymetini genellikle bilmez, onları kaybedince değerlerini anlar.Buna fırsat verme, çok geç olabilir. 

Birgün yolunu yitirdiğini, şaşırdığını hissettiğin zaman agaçları düşün, onların büyüme biçimini anımsa.

Unutma ki yaprağı gür, ama kökü zayıf bir ağaç ilk güçlü rüzgârda devrilir, oysa kökü güçlü ve az yapraklı ağaçta can suyu bin güçlükle dolaşır.Kökler ve yapraklar aynı ölçüde gelişmelidir. 

Çevrendeki insanlar bunu sağlayabilecek nitelikte olmalıdır; olayların içinde ve üstünde olmalısın, ancak böyle gölge ve sığınak sunabilir, ancak böyle doğru mevsimde çiçeklerle ve meyvelerle donanabilirsin.

Ve sonra önünde yol açılıp sen hangisini seçeceğini bilmediğin zaman herhangi birine öylece girme; otur ve bekle.Hayatına girecek insanları belirlerken de buna dikkat et. 

Dünyaya geldiğin gün nasıl güvenli ve derin soluk aldıysan öyle soluk al, hiç bir şeyin senin dikkatini dağıtmasına izin verme, bekle ve yine bekle. 
Dur sessizce dur ve YÜREĞiNi DiNLE. 
Seninle konuştuğu zaman kalk ve 
YÜREĞiNiN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GiT,
alıntı 

TÜM DİLLERDE SANA AĞLADIM FLAŞH ŞİİR






TÜM DİLLERDE SANA AĞLADIM FLAŞH ŞİİR
Sen geçtikçe içimden
Yüzümde uyudu yüzün
İç çektikçe yastığımda kokun
Yüreğimi ağlatan hüzün
Ruhuma devrildi yâr...

Acının çanı çaldı kulaklarımda
Odama s/indi bir melankoli
ipe çekildi hasretin duvarlarımda
tek bir selamına muhtaç kaldı ellerim

Bin hasret yüklü olsa da
Umuttu bana sesin
Bir gel desen
Bin kez koşardım sana...

Aşkına kul
özlemine yol olurdum...
Yokluğuna böyle yenilmezdim yar...

Senden uzak gözlerimde
Sensizlik kör/düğüm
Yüreğim âmâ...

Ruhuma değdikçe adın
Yokluğun alev aldı
Yandım ayrılık hârında

Nerdesin...

her yol alışımda senden
Sana vardı gidişlerim...
Hasretin büyüdükçe içimde
küçüldüm
Hayalini ektim
eksilen yanlarıma...
Kalbime dokunan
dudak izlerinde arayıp durdum
Bir bilsen seni ne çok özledim ...

gittiğin günden beri
Dilime sus düşürdün

Aşkın lisanı da yokmuş
Tüm dillerde ağlamakmış
seni sevmek
Kirpiğime astığın yaştan anladım...

Emanet bıraktığımdan beri
yüreğimi yüreğine
Ağladım ağladım ağladım...

04.08.2011
Arzu Karadoğan

BENLİ CÜMLELER KURMA


BENLİ CÜMLELER KURMA

Ben’li cümleler kurma… 
yazılarına düşmesin karanlığım… 
içimdesin kanıyorum beyaz sayfalarına bulaşmasın kirli kanım… 
sevdim seni kendime bile itiraf etmekten korkacak kadar sevdim… 
bu yüzdendi senli cümlelerimi en derinime hapsedişim… 
bu yüzdendi uzanan elini görmezden gelişlerim… 
bu yüzdendi “gel” deyişlerini duymamazlık gidişlerim… 
Sevdim seni… nedensiz, beklentisiz, gerekçesiz, tanımsız… 
sevdikçe korktum kendimden… sevdikçe uzaklaştım senden… 
 yeni hayaller, yeni düşler kuramayacak kadar yorgunum… 

sevme beni, benim bezmişliğim değmesin sıcacık yüreğine… 
Sevme beni, korkuyorum… 

Alışık değilim bana dair yazılar yazılmasına… 
Bugüne kadar hep bendim içini döken beyaz sayfalara başkaları adına… 
Hep bendim satır satır kanayan…
Şimdi senin satır aralarında kendi adımı hecelemek hiç görmemem gereken mavi bir düşü anımsatmakta… 
Bu düşe dalmak istemiyorum… 
Çünkü biliyorum, her düş karabasana dönüşmeye mahkum… 
Biliyorum her düş apansız bir uyanışla son bulmakta… 

Bu düşe dalmak istemiyorum, bu düşten uyanmak istemediğim için… 
Sevme beni, korkuyorum… 

Bu ruh, bu yürek alışık değil yaralarının sarılmaya çalışılmasına… 
 Ömrümce içimi cam kesikleriyle lime lime edenlere koştum ben…
 Benden beni çalıp geri vermeyenlere uzandı ellerim yıllarca… 
Hep bekleyendim, hiç olmadı bekleyenim… 
Şimdi ne olursa olsun bekleyenim olacaksın biliyorum ama inanamıyorum… 
Bilip de inanmamanın nasıl olduğunu sorma bana… 

Yine, ben anlatmasam da beni anlamana sığınıyorum… 
Sevme beni, korkuyorum…

 O kadar uzun zaman beklentisiz, karşılıksız sevdim ki insanları ve o kadar uzun zaman beklentisiz, karşılıksız sevilmeyi bekledim ki, artık yitirdim inancımı… 
Artık onlardan biri olmak için kendime rağmen kendimle cebelleşirken çıktın karşıma… 

 Sevme beni, kendime geri dönmemeliyim… 
Sevme beni, korkuyorum… 

Korkumdan yazmadım sana bunca zaman… 
Korkumdan içimdesin… 
Ben’li cümleler olmasın satırlarında….
Okuyunca içim içime sığmıyor… 
Yansımamı sende görmek yüreğimi yakıyor… 

Sen yazdıkça, çok eskide kalan bir masal belli belirsiz benliğime süzülüyor… 
Sevme beni, korkuyorum… 

Şimdi zamansızlıklarımda boğuluyorum… 
 Gereksiz meşguliyetler yarattım dünyevi istekler adına… 
Kaçışımı kolaylaştırsın diye önemli insan rollerine büründüm ahmakça… 
Kendimi kandırıp, kendimden kaçıp kaybolmanın, yok olmanın, hiç olmanın derdindeyim…

 “Ben” olarak tutunamıyorum… 
Sevme beni, korkuyorum… 
Sevme beni, “Beni sevme” derken içimi parçalıyorum, içime kanıyorum… 
Sevme beni, hak etmiyorum… 
Sevme beni, seni seviyorum...... 
alıntı...

SENSİZ ÇOK YALNIZIM





Daha ne kadar derin yaralara ev sahipliği yapacak kalbim bilemiyorum. 
Kokunu özleyeceğim en çok biliyorum..... 
Bir tek kokudur geçmeyen zamanla 
Her duyulduğunda biraz daha keskinleşen..... 
Hala burnumda seni düşündükçe içimi yakan kokun... 
Birde gözlerin, güneş açınca deniz rengini alan gözlerin, 
Sen bilmezsin bakmaya doyamazdım gözlerine, 
Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettin 
Bu yaşlar utangaç boynumun kolyesi olsun... 
Bana sarıldığında vücudumu saran sıcaklığın yerini hiç birşey alamayacak biliyormusun? 
Sen giderken en çokta beni götürdün yanında, 
bu üzüyor, bu yıkıyor belkide en fazla bu acıtıyor canımı... 
Çaresiz olmak, geç kalmış olmak, elini uzatsan tutabilirsin beni, 
 elimi uzatsam tutabilirim seni, ama o eli uzatamıyor olmak, 
sevdiğin için, sevildiğin için vazgeçmek çok ağır geliyor. 
Ben hiç sevdiklerimden vazgeçmedim ki,
Hiç bir sevenim benden vazgeçmedi ki..... 
Hergeçen gün biraz daha çocuklaştığımı hissediyorum, biraz daha çaresiz, biraz daha mutsuz, biraz daha üzgün... 
Buda geçer diyenleri umursamıyorum bile, bildiğimi değil bilmediğimi söyleyenler lazım bana... 
Yada susanlar sadece dinleyenler, sevemedim ki hiç yorum yapanları. 
Şimdi yanımdaki herkese seni anlatıyorum, nedenlerimi,neden seni sevdiğimi, bir başkasını değilde neden seni sevdiğimi... 
Bilmiyorum nedensiz sebepsiz birşey bu, sorgusu suali yok... 
 Belkide açtığım zaman o kilidi sende uçup gidiceksin, 
belkide hiç hatırlamayacağım seni... 
ama anahtarım yok açamıyorum... 
Şimdi seni nasıl unuturum, senden nasıl vazgeçerim sorularının cevaplarını arıyorum, bulamıyorum, sen geliyorsun aklıma vazgeçiyorum. 
Gözlerin geliyor, ellerin geliyor, beni sevişin geliyor aklıma en basitinden, çıkarsız sevişin, 
sadece ben olduğum için, sadece seninle olduğum için, 
sadece sen olduğum için sevişin geliyor, vazgeçiyorum. 
Gün olur sana çoğalırım, seni üretirim aynı güzelliğinle, 
ve binlerce sen içimde, binlerce sevda...... 
Her biri özleminle dağlayan gözlerimi.Her biri bana gelen, 
karanlığın ışığı yırtması gibi uykularımda..... 
Gün olur, kahırlar bedenimi damla damla eritir, 
 tükeniriz,içimdeki senle birlikte tükeniriz, kimseler bilmez.... 
Ağlamak zoruma gitmez, hesapsız sevmelerdir gerçek kimliği aşkların. 
Unutma; 
Ben seni sensiz de yaşarım...... 
Gün olur teslim olurum belki korkularıma, görmezsin beni. 
Seni korkularımla yaşarım. 
Gecenin bir yarısı kan-ter içinde uyanırım düşlerimden, 
kimbilir kaçıncı yitirişimdir seni, hakedilmemiş yenilgilerimde. 
seni yalnızlıklarımda yaşarım.. 

SEVDAYI SARDI BAŞIMA..!!


SEVDAYI SARDI BAŞIMA..!!

Kaderime gelip gidip kızmaktan
Usandım adına şiir yazmaktan
Ellerimle mezarımı kazmaktan
,,,,,Amansız sevdayı sardı başıma
,,,,,Şimdide bakmıyor akan yaşıma

Ela gözlerine nasıl vuruldum
Boz bulanık akıyordum duruldum
Hep koştum peşinden gayri yoruldum
,,,,,Amansız sevdayı sardı başıma
,,,,,Şimdide bakmıyor akan yaşıma

Vakitmi daraldı zamanmı durdu ?
Edalı bakışlar kalbimden vurdu
Ne yanıma geldi ne hatır sordu
,,,,,Amansız sevdayı sardı başıma
,,,,,Şimdide bakmıyor akan yaşıma

Kalmadı umudum takatim bitti
Gençliğim sel oldu çağladı gitti
Yeter bu hasretlik canıma yetti
,,,,,Amansız sevdayı sardı başıma
,,,,,Şimdide bakmıyor akan yaşıma

Ezelide deli gönül ezeli
Başladı şu ömrüm döker gazeli
Görmedim cihanda böyle güzeli
,,,,,Amansız sevdayı sardı başıma
,,,,,Şimdide bakmıyor akan yaşıma

Der DURAK’ım bende ALLAH kuluyum
Sayende gözleri daim suluyum
Dokunmayın bana zaten doluyum
,,,,,Amansız sevdayı sardı başıma
,,,,,Şimdide bakmıyor akan yaşıma

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ
Durak Yiğit



Seslendiren:


                 

Silinmesin *T6952550267*DOSYA GÖNDERME FORMU(HUKUK)YARGITAY 20. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞINA ANKARADOSYAYA İLİŞKİN BİLGİLERMAHKEMESİKARAR TAR...