17 Ağustos 2017

Dünyayı yöneten 300'ler meclisi, hep yönetiyorlardı halen yönetiyorlar.





Siyonizmin idealleri doğrultusunda 3000 yıllık bir ilerleme ve son 400 yılda kapitalizmin yeryüzünde yayılmasıyla FAİZ yoluyla ve yeşil bir kâğıt olan (doları) dünya parası yapıp istedikleri kadar para basmak suretiyle elde ettikleri astronomik zenginlikleri vasıtasıyla kendi tahakkümleri altına almak için plânlı, programlı çalışan bu kimseler bugün fiilen ve hukuken ilan edilmiş bir Dünya Devletini henüz kuramamış iseler de artık aynen böyle bir devlet varmış gibi GDD (Gizli Dünya Devleti) ni oluşturmuş bulunmaktadırlar.
Bu GDD (Gizli Dünya Devleti)`nin ne olduğunu anlamak için bugün (Dünya parası) haline getirilmiş olan (Dolar) in üzerindeki resimlere bakmak ve bunların gerçek manalarını bilmek kâfidir.
GDD DÜNYAYI NASIL KONTROL EDİYOR?
ABD Dolarının üzerine 1933 yılında Roosevelt tarafından Şekil 1`deki ehram yerleştirilmiştir. Bu ehram GDD`nin dünyayı nasıl kontrol ettiğini gösteren karakteristik bir şemadır.
Yukarda da belirtildiği gibi Siyonizm “üstün ırk” esasına dayanmakta ve bütün dünyaya hakim olmayı ana gaye olarak almış bulunmaktadır. Bunun gerçekleşmesi için, Siyonizmin temel kitabı olan KABBALA, dünya hakimiyetinde temel esas alınmıştır. KABBALA`nn ise 3 önemli uyarısı vardır.
Bunlar:
l-GİZLİLİK
2-İTAAT
3-HAHAMLAR VE KABBALA TARAFINDAN KONULAN KURALLARA KESİN OLARAK BAĞLILIK
Gizlilik, diğer köle yapılmak ve sömürülmek istenen insanlar tarafından yaptıkları usulleri ve faaliyetleri fark edilecek olursa büyük reaksiyonlar doğabileceğinden dolayı temel esas alınmıştır. Bunun sonucu olarak da gerek kitapları, gerek konuşmaları ve gerekse muamelelerinde SEMBOLLER yer tutmaktadır. Bu sembollerin manasını ancak derece derece gelişerek, kontrol ederek en üst dereceye ulaşmış kimseler tam olarak bilebilmektedirler. İşte bu sembolik çalışma esasının bir sonucu olarak Dolar`ın Ehram`ının üzerinde Annoit Koektist sözü yazılmıştır. Bunun manası “zafere ulaşıldı” demektir. Gizli Dünya Devleti Dolan dünya parası yapmakla ve kendi ehramını bu paranın üzerine yerleştirmekle kendisini büyük zafere ulaşmış saymaktadır. Pramit`in altındaki Novrus Kordosecolorun sözünün manası ise “yeni dünya düzeni” demektir. Yani Siyonizmin kontrolünde Siyonizmin hakim olduğu dünya düzeninin kurulmuş olduğu ilan edilmektedir.
Yeni Dünya Düzeni sloganı sayfa 191`de açıklığı gibi, GDD`nin mürşitlerinden olan ADAM WEÎSSHAVST tarafından l Mayıs 1776`da MÜRŞİTLER LOCASI kurulduğu zaman bu locanın amblemi olarak kabul edilmiştir.
Dolayısıyla GDD tarafından çok önem verilen bir slogır ve o münasebetle Doların üzerine yerleştirilmiştir. Piramit`in alt kısmına gelince; bu alt kısmın üzerinde Latin harfleriyle yazılmış olan 1776 tarihi, bilmeyenlerin zannettikleri gibi, ABD`nin bağımsızlığını kazığı 1776 yılı münasebetiyle değil, ADAM V/EİSSHAVST tarafından ilk mürşidler locasının 1 Mayıs 1776`da kurulmuş olması dolayısıyla buraya yazılmıştır.
DOLAR ÜZERİNDEKİ PRAMİTİN HER BİR BASAMAĞI NE İFADE EDİYOR?
Bu pramitin en altındaki birinci basamağı “HUMANÎSMUS” yani bütün insanlığı ifade etmektedir. Böylece bu pramit Siyonizmin bütün insanlığı, yani yeryüzündeki 6 milyar insanı nasıl kontrol ettiğini belirtmektedir. Bu pramitte de görüldüğü gibi dünya hakimiyetini tesis, bir diğer ifadeyle 6 milyar insanı yani bütün insanlığı kontrol için kurulan sistem gizlilik ve itaat esasına dayanmakta en tepedeki yöneticilerin arzularının yerine getirilmesi plân ve programlarının uygulanabilmesi için bütün dünyaya yayılmış böyle bir pramit sistemi esas alınmıştır. Bu pramitte en alttaki insanlığın üstündeki kademeleri 3 grupta toplamak mümkündür:
1. Halkın içine giren ve yukarının emirlerini uygulayan saçaklar: Bunlar 3 kademe halindedir.
a.ROTARY, LİON, DINER, PROPELLER, YMCA
b.MAVİ LOCALAR
c.ÖNLÜKSÜZ MASONLAR (İYİ İNSANLAR)
2. Ucu gözüken, büyük kısmı gizli olan kademeler: Bunlar 5 kademe:
a.B`NAİ B`RITH, BILDERBERG
TEŞKİLATLARI : Bu kademe Ara Koordinasyon
kademesi olup görünen en yüksek yönetim kademesidir.
b.BÜYÜK ŞARK LOCASI : (Fransız mason locası teşkilatları)
c. KOMÜNİZM: (Rusya mason locası)
d. İSKOÇ LOCASI TEŞKİLATI : l - 33° (İngiliz mason locası)
e. YORK LOCASI TEŞKİLATI : (Alman mason locası)
3. Hiç görünmeyen gizli kademeler. Bunlar da 4 kademedir:
a. RT : (En üst gizli kademe: 3 Kabbalistten müteşekkil en üst komuta kademesi.)
b. 13`LER MECLİSİ
C. 33`LER MECLİSİ
d. 300`LER KULÜBÜ SANHEDRİN: (En üst yönetim meclisi).
En alttaki insanlık ile beraber bu kademeler 13 kademeyi oluşturmaktadır. 13 rakamı Siyonizm`de, Hıristiyanlann aksine, uğurlu sayılan bir rakamdır.
Bu dünya teşkilatı inanç itibariyle Siyonizme dayanmaktadır. Siyonizmin temel esasları ise yukarıda da belirtildiği gibi; KABBALA, MUHARREF TEVRAT ve TALMUD`a dayanmaktadır. Bu sistemin en büyük özelliği; bir kere daha belirtirsek GİZLİLİK ve İTAAT`tir. Bundan dolayı her biri yalnızca kendisine verilen emirleri yerine getirir (hatta kendi yaşadığı ülkenin aleyhine olsa dahi: (Bu hususta mesela “iktibaslar : ABD Cumhurbaşkanları Sayfa 309 bölüme bakılabilir.) Kurulan “hücre sistemi” sayesinde her birinin yalnızca en üst derecesindekiler bir üst örgütle bağlantı içine girebilirler. Sistemin tümünü bütün sırlarıyla bilenler ise yalnızca en üstteki KABBALİST hahamlardır.
ÜÇGEN İÇİNDEKİ GÖZ
En üstteki üçgen içindeki göz : Bu sembol nihai gayeyi temsil etmektedir. Nedir bu nihai gaye? LÜZİFER : Mason ilahının gözü Bu göz “Cenab-ı Hak herşeyi görür” gerçeğinin karşısında bizim ilahımız da her şeyi görür, hatta herşeyi daha iyi görür iddiasını temsil etmektedir. Bu göz LÜZÎFER yani ŞEYTAN`ın gözüdür. Eğik bakmaktadır ve şaşıdır. Masonlar birbirleriyle tanışmak için bu parolayı kullanmaktadırlar. Karşılaştıklarında toka yaparken bir yan sağ ellerinin baş parmağı diğerinin eline özel şekilde bastırmakta ve gözlerini de bu resimde olduğu gibi eğik olarak tutarak aşağıya doğru bakmaktadırlar. Siyonizm`in inancına göre Şeytan Cennet`ten kovulduktan sonra şimdi yeryüzünde “Ben-î İsrail”e (İsrailoğullarına) mensup insanlar vasıtasıyla haşa Cenab-ı Hak`tan intikam alacakmış. Siyonizm`in temelinde işte böylece “Şeytana kulluk yapmak” yatmaktadır.
RT
En üst kademe : RT : En yüksek, Kabbalist sırlarının tamamını bilen bir Baş Hahamın, diğer kademelerde temayüz ederek en üst makama ulaşmış iki yardımcı Kabbalist, yani KABBALA`yı tam olarak bilen hahamlardan teşekkül etmektedir. (Bkz.: İktibaslar “Siyonizmin emir komuta zinciri” Sayfa : 257) Bu en üst RT kademesinin altında bir görünmeyen en üst yönetim meclisi SANHEDRİN kademeleri bulunmaktadır.
Üç Kabbalist: RT ve SANHEDRİN bütün Siyonist organizasyonların, İsrail devleti dahil bağlı oldukları haham topluluğudur.
SANHEDRİN
SANHEDRÎN üyeleri, KABBALA Eğitimi almış olan hahamların arasından seçilirler. Bu gizli yönetim meclisi kadrosunun içinde genel yönetimi gözeten “70 KABBALİST HAHAM” “Genel Gözetim Meclisi” olarak İsrail`de toplanırlar. Bu ruhani mecliste, şayet herhangi bir eksilme olursa yerine yeni üyeleri seçmek yetkisiyle görevli 4 Haham bulunmaktadır. (Bkz.: İktibaslar: KABBALİZM Sayfa: 258)
SANHEDRİN`deki Kabbalist Hahamlara bağlı olarak çalışan ayrıca bir (YEMİNLİ 70`LER GRUBU) vardır ki bunlar Siyonizm adına bütün dünyanın yönetimini yapmaktadırlar. Ve GDD`yi yönetmektedirler. Siyonizm ve GDD`nin bütün kademeleri bunlara itaat etmeye mecburdurlar. ABD`de ROCKFELLER, İngilterede ROTHSHİLD`ler bu (Yeminli 70`ler Grubu)`na dahildirler. Ve grubun ayrıca Avrupa`da ve Japonya`da ayakları vardır. Ve bu yeminliler gurubu bütün dünya ülkelerinde teşkilatlanmışlardır. Böylece SANHEDRİN`e mensup 70 KABBALİST HAHAM)1 a bağlı olarak bu (70 Yeminliler Grubu) bütün dünyayı bir GDD: Gizli Dünya Devleti olarak yönetmektedirler.
Pramit`in SANHEDRİN`in üst kademesinin altındaki bütün kademelerin hepsi bunlara bağlıdır. Bu (Gizli Dünya Devleti)ni teşkil etmek üzere yukarıdaki (Yeminli 70`ler Grubu)na bağlı olarak dünyayı yöneten kuruluşlar içerisinde aşağıdaki kuruluşlar yer almaktadır:
B`NAİ B`RİTH
Amacı: Siyonizm`in dünya çapındaki menfaatlerini gözetmek ve Siyonizmin hedefi olan “Dünya Hakimiyeti”ni sağlamak. Onun için bu teşkilat bugünkü Birleşmiş Milletler`in beynini teşkil etmektedir. Birleşmiş Milletler Teşkilatı`nın bütün kilit noktalarındaki üyeleri vasıtasıyla uluslararası kararları istediği şekilde yönlendirmektedirler. Esasen Birleşmiş Milletler Teşkilatı GDD tarafından bunun için kurulmuştur. B`NAÎ B`RÎTH, Masonluk ve Bilderberg gibi geniş Siyonist teşkilatlardan birisidir.
B`NAİ B`RİTH, 1938`de 4 önemli Siyonist organizasyonunun taktiklerini ve planlarını hazırlayan “GENEL YAHUDİ KURULTAYI” nı oluşturmuştur. B`NAÎ B`RlTH kendisine bağlı “ALEPH ZADİK ALEPH” adlı teşkilat vasıtasıyla bütün dünyadaki 13-21 yaş gruplarına mensup gençlere SİYONİZM DÜŞÜNCESİ`ni aşılamak üzere geniş faaliyette bulunmaktadır.
Türkiye`de B`NAİ B`RİTH` in ayağı : “FAKİRLERİ KORUMA DERNEĞİ” dir.
BİLDERBERG GRUP
Bilderberg Grup, 1954 Mayıs`ında Holla`nın Osterbeek kentindeki Bilderberg Oteli`nde toplanan bir grup Yahudi tarafından kuruldu. Grubu tasarlayıp oluşturan asıl kurucu İsveç Franmasonluğu`nda üstad-ı azam Yahudi din adamı Joseph Retinger (1887-1960)`dır. Bu gizli grubun finansmanının önemli bir kısmını Amerika`daki Yahudi Rockefeller Vakfı tarafından karşılanır. Diğer finansör ünlü Yahudi banker Roths-child ailesidir. Bilderberg çok uluslu hükümet gibidir.
Gizli yönetim merkezi, diğer Yahudi örgütlerinde olduğu gibi İsrail`dedir. İsrail`de toplanan ve 70 baş hahamdan oluşan Sanhedrin, örgüt hiyerarşisinin en yukarı noktasında bulunur. Merkezden Bilderbergi yönlendirenler, hahamlar ve 33. dereceden masonlar arasından seçilir.Grubun Yahudilerden oluşan 25 yönetici kadrosu, Yahudi dünya hakimiyetini gerçekleştirmeye yönelik emirleri hahamlardan alır. Bu emirler, dünyanın pek çok yerinde önemli kariyerlere sahip üyeler sayesinde kolaylıkla uygulamaya geçirilir. Bilderberg toplantılarına kadınlar giremez. Göstermelik olarak yalnız Margeret Thatcher toplantılara çağrılmıştır.
Bilderberg birçok kaynakta “Dünya`nın Efendileri” şeklinde tanımlanır. Bilderberg Grubun geçmişine ilişkin tek bir kaynak bulma imkanı yoktur. Başvuru kaynaklarında kurulduğu yer, tarih ve toplantılara katılan bazı önemli şahısların isminin dışında bir bilgi bulmak mümkün değildir. Kurulduğundan bu yana Bilderberg toplantılarının tamamı basına ve kamuoyuna gizli yapılmış, burada konuşulanlar hakkında hiç kimse bilgi sahibi olamamıştır. Bu toplantılara katılanlar burada konuşulanları ne pahasına olursa olsun bildirmeyeceklerine yemin ederler. Ünlü bir Türk siyaset adamının dediği “görevimden istifa etmemi isteseler bile burada konuşulanları kimseye söylemem” sözü bu gizliliği ortaya koymaktadır.
Örgüt, kara para, siyaset, gizli örgütler ve iş dünyasının ünlülerini biraraya getirir. Her yıl üç gün toplanır. Toplantılar sırasında konuların gizli kalacağına söz verilir. Görüşmelerden sonra yalnızca katılanlara özel bir rapor dağıtılır. Bu örgütle ilgili en detaylı bilgi İspanyol İstihbarat Örgütü`nün üst düzey yöneticisi Luis Gonzales Mata`nın kitabıdır. “Dünyanın Gerçek Efendileri” isimli kitap 1975 yılında Paris`te Bernard Grassed Yayınevi tarafından yayınlanmış fakat piyasadan toptan satın alınmış ve okuyucuya ulaşması engellenmiştir.
Gizli bir masonik teşkilat olan Bilderberg`in en belirgin özelliği, devletlerin kilit noktalarında görev yapan üst düzey Masonları bünyesinde toplamış olmasıdır. Bilderberg, Gizli Dünya Devleti`ni kurabilmek amacıyla ihtilaller düzenlemek, devletler kurmak veya yıkmak gibi çok önemli roller üstlenmiştir, İrla`nın Dublin şehrinde çıkan “Newa Nation” isimli dergi, Ocak 1964 tarihli sayısında Bilderberg Grup hakkında şu bilgileri vermektedir:
“Bir Dünya Devlet`i kurmak için Bilderberg teşkilatı, B`nai B`rith tarikatı ve diğer gizli Siyonist teşkilatları ile gayet sıkı işbirliği yapmaktadır.”
Toplantıya katılan üst düzey devlet adamları, alınan kararları kendi ülkeleri aleyhine olsa da uygularlar. Amerikan eski Başkanlarından Yahudi Eissenhovver`da başkanlığı döneminde, Bilderberg toplantılarında alınan kararları ülkesinin çıkarlarına ters düşse de, bütünüyle uygulamıştır.
Eisenhower, Bilderberg`in üzerindeki etkisini şu şekilde açıklamaktadır:
“Bilderberg toplantıları beni oldukça aydınlattı, resmi kanalların dışında da bakış açıları edindim.” (Peeople`s almanac, sf.81)
Bilderberg`in dünya çapında her büyük olayda etkisi vardır. Amacı dünya ekonomisini ve siyasetini Siyonizm`in çıkarları doğrultusunda planlamaktır.-
Pek çok zengin ülke, Mason liderler önderliğinde başlatılan sözde bağımsızlık hareketleri ile sömürgelikten kurtarılmış gibi gösterilmiştir. Daha sonra başa geçirilen Mason devlet başkanları aracılığıyla, bu ülkelerin servetlerinin sömürülmesi daha da artmıştır.
“Siyonizmin en büyük amacı olan Yahudi egemenliğinde birleşmiş bir dünyanın ilk basamağı Ortak Pazarı ortaya çıkaran Roma Antlaşması da Bilderberg toplantılarında kararlaştırıldı.” (A.g.e, sf. 81)
Bilderberg`in en önemli faaliyeti “Trilateral Komisyon”u kurmasıdır. Hatta bu “Bilderberg`in Çocuğu” olarak da bilinir. Amerikan finansör ünlü Yahudi Rockefeller, Kuzey Amerika, Avrupa ve Japonya`yı kapsayan özel kişilerden oluşan etkili bir ekonomik grubun kurulması konusunu ilk olarak Bilderberg toplantısında ortaya attı.
Grup, en ünlü ve güçlü isimleri üye olarak seçmektedir. Fransa eski Başkanı Mason Valery Giscard d`Estaing, Amerikan`nın eski başkanı Yahudi Gerald Ford toplantıların daimi üyesiydi. Yahudi çıkarlarına ters düştüğü için bir suikastla öldürülen Başkan Kennedy`nin yönetim kadrosu da Bilderberglilerle doluydu: Dışişleri Bakanı Dean Rusk, Devlet Bakanı George Ball ve Ulusal Güvenlik Danışmanı Mc George Bundy Bilderberg üyesi idi.
“Yahudi David Rockefeller her sene Amerikan Yahudi Finansman kuruluşlarından First National Bank ve Morgan Guaranty Trust Co. ve Ford Motor Co., Du pont ve sahibi bulunduğu Start Oil gibi şirketlerin endüstriyel liderlerini, Fransız finansör Yahudi Baron Edmond de Rothschild ve Fiat Başkanı Giovanni Ağnelli`yi davet etmeyi garanti etmişti. Dünya Bankası genel direktörü Robert Mc Namara toplantılara düzenli olarak katılmıştır.” (26 Nisan 1975, Hürriyet.)
Bilderberg`in her seneki düzenli toplantılarında burada alınan kararlan iletmek ve uygulamak amacıyla mutlaka üst düzeyde bir NATO yetkilisi bulunur.
ÖNEMLİ ALT KURULUŞLAR
Roosevelt tarafından Dolar üzerine yerleştirilen ve GDD (Gizli Dünya Devleti)`nin genel şemasını gösteren 13 kademeli piramidin en üstünde gizli RT, SANHEDRÎN kademelerini, bu kademeler içindeki “70 yeminli Haham Meclisi” ile ” 70 yeminli Yönetim Grubu”nun bulunduğunu yukarıda açıklamıştık. Bu kademelerin altında ise, “ucu dışarıdan gözüken büyük kısmı gizli olan” kademelerin yer aldığını ve bu kademelerin en üstünde ise B`NAİ B`RİTH Ahdin Çocukları ve Bilderberg Dünyanın efendileri “ARA KOORDİNASYON VE YÖNETİM KADEMESİ” nin bulunduğunu belirtmiştik. Bu kademenin altında bir yan yukarıya bağlı ve onların emirlerini yerine getirmeye memur Mason Locaları Teşkilatları ve bunlara adam hazırlayan ROTARY, LİONŞ, DÎNER, PROPELLER, YMCA Teşkilatları Siyonizmin dünya hakimiyeti için çalışmakta, diğer yan ise bu ara yönetim kademesine bağlı bir çok “ÖNEMLİ ALT KURULUŞLAR” faaliyet göstermektedirler. GDD, bu “ÖNEMLİ ALT KURULUŞLAR” vasıtasıyla dünyayı kontrol etmekte, dünya olaylarına yön vermekte ve GDD`nin emir ve arzularını bütün dünya yüzünde yerine getirmektedirler. Bu önemli alt kuruluşlardan BM = BİRLEŞMİŞ MİLLETLER, DÜNYA BANKASI ve IMF (International Monatary Found)`un B`NAİ B`RİTH emrinde çalıştıkları yukarıda belirtilmiştir.
Şimdi kısaca RT ve SANHEDRİN kademelerinin ve bunlara mensup “70 YEMİNLİLER GRUBU”nun ve BİLDERBERG`in Yönetim Kadrosu`nun emir ve kontrolündeki önemli alt kuruluşlara da kısaca bakış yapmakta yarar olacaktır. Bu önemli alt kuruluşlar şunlardır:
NATO, CFR, CIA, BUSINESS ROUND TABLE, AIPAC, AB=AVRUPA BİRLİĞİ, TRİLATERAL (GİZLİ DÜNYA DEVLETİ ORGANİZASYONU)
AB: AVRUPA BİRLİĞİ
Bunun BİLDERBERG Toplantılarında kararlaştırılan “ROMA ANLAŞMASI” ile kurulduğunu yukarıda “BİLDERBERG” bölümünde açıklamıştık.
AB: AVRUPA BİRLİĞİ` nin GDD (Gizli Dünya Devleti) vasıtasıyla Siyonizmin kontrolü altında tutabilmek için AB Temel Organizasyonu GDD tarafından 2 kademe olarak değil, 3 kademe olarak tanzim olunmuştur.
ŞEKİL 2 :
AVRUPA BİRLİĞİ TEMEL ŞEMASI
İCRA BAKANLAR
KOMİTESİ KURULU
KOMİSYONLAR
AVRUPA PARLAMENTOSU
Normal olarak bir yönetimde PARLAMENTO ve İCRA KOMİTESİ yani BAKANLAR KURULU` nun kafi olması icap ederken, araya GDD`nin her şeyi kontrol ve yönetebilmesi için KOMİSYONLAR KADEMESİ konmuştur.
Öyle ki, AVRUPA PARLAMENTOSU, Komisyonlar tarafından tanzim edilen gündemle çalışır ve yalnız komisyonlardan gelen raporları müzâkere edebilir.
Parlamento Kurulu (Avrupa Parlamentosu), İcra Komitesi yani Bakanlar Kuruluna direk olarak gidemez. Önce Parlamentonun kararları komisyona gelir, komisyon konuyu istediği gibi İcra Komitesine götürür. İcra Komitesi ancak, komisyonun raporlarını müzâkere edebilir. Ve yine İcra Komitesinin aldığı kararlar da Parlamentoya doğrudan doğruya gidemez ve tatbikata doğrudan doğruya konulamaz. Komisyonun bu kararlara vereceği şekiller ile tatbik edilebilir.
NATO (NORTH ATLANTIC TREATY ORGANIZATION)
“NATO`nUn kurulmasına Amerika`da en güçlü Yahudi lobilerinden CFR toplantılarında karar verilmiştir.”( Memories, Jean Monnet, S.419)
“Kurucuları arasında Bilderberg üyesi Joseph Luns, Yahudi ve Bilderberg üyesi George Marshall, hem CFR hem de Bilderberg`e üye Dean Acheson bulunur.” (Jean Monnet, Memoires, sf.49)
NATO`nun ilk başkomutanlığını da Amerika`nın Yahudi devlet başkanlarından Dwight Eisenhovver yapmıştır. NATO Genel Sekreterlerinden Spaak, Lord Carrington, Joseph Luns, General Lemnitzer, şu anki NATO müttefik Kuvvetleri Komutanı John Galvin ve Genel Sekreteri Manfred Wörner Bilderberg üyesi NATO yetkililerinden sadece birkaçıdır.
“1991 yılında New York`ta yapılan Bilderberg toplantısına NATO Genel Sekreteri Manfred Wörner, NATO Müttefik Kuvvetleri Komutanı John Galvin, Belçika Başbakanı Mason Wilfred Martens, Fransa Savunma Bakanı Jean Pierre Chevement, Portekiz Dışişleri Bakanı Joa de Deus Pinherio, Yunanistan Dışişleri Bakanı Antonis Salaras, A.B.D. Dışişleri Bakanı Yardımcısı Lawrance Eagleburger katılan ünlü yetkililerdendir.” (2000`e Doğru Dergisi)
CFR
COUNCIL OF FOREIGN RELATIONS
(DIŞ İLİŞKİLER KONSEYİ)
“COUNCİL OF FOREİGN RELATIONS” (CFR) dünya politikasını kendi kontrolleri altında tutmak amacıyla “W Lippmann önderliğinde kurulmuştur” (Lectures Françaises, sayı 214, sf.31-34). Şu anki başkanlığını David Rockefeller yapmaktadır. Konsey birçok ünlü politik lideri, fikir adamını ve sanayiciyi bir araya getirmektedir.
“Gurup düzenli seminerlerden ve haftalık toplantılardan ayrı, yemekler verip Yahudi dünyasının ünlü isimlerini bir araya getirir. Bu gizli yemeklere konuk olarak katılanların başında, Küba`dan Fidel ro, İngiltere`den Edward Heath, İsrail`den eski Savunma Bakanı Moshe Dayan ve Almanya`dan Sosyal Demokrat Lider Yahudi Willy Brt gelir.” (Lectures Françaises, sf.86)
Bu kuruluşun bütün maddi giderleri J.P.Morgan & Co, Carnegie Vakfı, Rockefeller ailesi ve öteki Wall Street bankerleri tarafından karşılanır. Bu çevrelerin yoğun destekleriyle kuruluşundan çok kısa bir süre sonra dış politikada etkin rol oynamaya başlamıştır.
“37 daimi üyesinin 10 tanesi Yahudi, diğerleri ise yüksek dereceli Mason`dur. İlk başkanlığını Amerikalı senatör
Yahudi Rudy BoSCllWİtZ yapmıştır.” (They Dare to Speak Out, sf.180).
Washington`daki Dışişleri Bakanlığı göstermelik bir kurumdur. Amerika`nın gerçek “Dışişleri Bakanlığı” CFR`dir.
ABD`nin 6 başkanının dışişleri danışmanlığını ve CFR başkanlığını yapan John Mcloy bu konuyu şöyle ifade etmiştir :
“Yeni bir isme ihtiyacımız olduğunda CFR üyelerine bir göz atmamız ve New York`u aramamız yeterliydi.” (People`s almanac, sf.87)
CFR son 50 yılın Dışişleri Bakanlığı için eğitim ve çıkış yeri olmuştur. John Foster Dulles`le başlayan tüm Dışişleri Bakanları sadece biri hariç CFR üyesiydi. Bu bakanlar, Dean Rusk, Cyrus Vance, Edmund Muskie, Henry Kissenger, George Schultz ve Alexer Haig`tir.
CFR II. DÜNYA SAVAŞI`NIN DA PERDE ARKASINDAYDI
İkinci Dünya Savaşı`nda yüz binlerce insanın ölümüne yol açan atom bombası da Amerikan Siyonist Lobisi tarafından planlanmıştı.
“Konsey II. Dünya Savaşı sırasında 118.000 kişinin ölümüne neden olan Atom Bombası`nın kullanımı konusunda kilit rolü oynadı. 1945 yılında bomba hakkında kararları alan komite CFR üyelerinden oluşmaktaydı. Ayrıca konsey II. Dünya Savaşı sonrası da yönetici bir güce sahipti.” (People`s Almanac, Sf.86)
“II. Dünya Savaşı döneminde, Manhattan Projesi kod adıyla Siyonist bilim adamları tarafından yapılan Atom Bombası, ABD Başkanı Yahudi Harry Solomon Truman`ın emriyle Japonya`ya atılmıştır.” (Masonluk ve Kapitalizm, sf. 495 - 496)
Richard Nixon, Yahudi Dwight Eisenhower, Adlai Stevenson, Yahudi Hubert Humphry, George Mc Govern ve Yahudi John erson dahil olmak üzere birçok başkan ve başkan adayı gibi başkan yardımcıları Yahudi W Mondale ve Yahudi Nelson Rockefeller de bu konseye üyedir. Ronald Reagan hükümetindeki Mason Casey ve Alexer Haig, Donald Regan, Ticaret Bakanı Malcolm Boldrige ve Özel Ticaret Temsilcisi William Brock CFR üyesiydi.
Görüldüğü gibi Amerika Birleşik Devletleri, başkanından hükümet üyelerine, Senatosundan haber alma örgütlerine kadar, Siyonist kontrolü altındadır.
Siyasi alaki bu egemenlik, ülke ekonomisinde de kendini hissettirmektedir. ITT, IBM ve Stard Oil gibi Siyonist firmaların üst düzey avukatları, şirket liderleri ve bankerlerde üye listesindedir. Ayrıca ülkedeki büyük basın kuruluşları da konseyle bağlantılıdır. Ünlü Siyonist basın yayın organlarından New York Times`ın yayıncısı Arthur Heiys Shulzberger, Time`dan James Reston ve Bili Moyers, Time Dergisi`nin eski editörü Hadley Donovan, Washington Post yayıncısı Katherine Graham, CBS Başkanı William S.Paley ve NBV haber yapımcsı John Chancellar da CFR`lidir. (People`s Almanac, sf.87)
Siyonistlerin en etkili propaga aracı olan basın ve medyadan James Restin ve Thomas Wicker`de Bilderberglidirler. Herald Tribüne Gazetesi sahibi Yahudi Arthur Shulzberger, Time ve Life dergilerinin sahibi Henry Luge toplantılara katılmıştır.
SİYONİZMİN KONTROLÜNDEKİ GİZLİ SERVİS : CIA
“CIA`yı kuran ve kırk yıl süreyle CFR direktörü olan Ailen Dulles, Richard Helms, William Colb, George Bush ve Masan VVilliam Casey de dahil olmak üzere bütün CIA başkanları CFR Üyesidir.” (People`s almanac, sf 87)
Siyonistler tarafından kurulan ve dünyanın siyasi ve ekonomik politikalarını yönlendiren CIA`nın kilit noktalarında Siyonistler veya Masonlar bulunmaktadır, İsrail ve MOSSAD ile sıkı ilişkiler içerisinde bulunan CIA, dünyada kargaşa, kaos ve ihtilaller çıkararak, Siyonist çıkarlara hizmet vermektedir.
CIA`nın hemen hemen bütün başkanları da CFR teşkilatına üyedirler.
“CIA başkanlarından John Coleman ve W. Donovan CFR teşkilatının üyesi olup, kurulmasında oldukça etkin bir rol almışlardır.” (People`s Almanac, sh.87)
BUSINESS ROUND TABLE
Birbirinden bağımsız görünen dünyanın en büyük şirket ve kuruluşları bu organizasyona bağımlı olarak faaliyet gösterir. Bilderberg`in emirleri doğrultusunda hareket eden bu komisyon dünya ekonomisini az bir sayıda uluslararası şirketle kontrol eder. 1970`lerde Siyonist ve Mason sermayeli şirketlerin işadamları Amerika`nın dünya ekonomisindeki egemenliğini sağlamak için bir araya getiren bu kuruluş hemen Amerika`nın en önde gelen, politik güce sahip şirketler topluluğu halini almıştır. Kısa süre içinde ülkenin 200 kadar en büyük şirketini bünyesinde toplamıştır. Amerika`nın tüm iş sahasının sesini oluşturan bu Masonik kuruluş, ülkenin ekonomik ve siyasi politikalarında önemli bir yere sahiptir.
Politika Komitesi hükümetin kanun çıkarmasında aktif bir rol alarak kendi istedikleri kararlan aldırtırlar. Dünyanın en güçlü ekonomisi olan Amerikan ekonomisini vergi, enflasyon, enerji kullanımı ve işsizlik gibi kilit noktalarda kontrolü altında tutan Business Round Table, dolayısıyla diğer bütün ülkelerin ekonomisini de kontrol altında tutmaktadır. Bir çok Siyonist şirketin desteklediği bu kuruluş, çok güçlü bir lobi konumundadır. Bu sayede Amerikan siyasi hayatı, özellikle de Kongre üzerinde çok etkilidir. Bu şekilde istedikleri kanunu onaylatır, istemediklerini reddettirirler. Özellikle İsrail`in ve Siyonizm`in çıkarlarını ilgilendiren konularda çok hassas davranan kurum, aleyhte hiçbir kararı Kongre`den çıkartmamıştır.
“Bu etkinin en çarpıcı örneklerden birisi, sanayi ve ticari alanlarda tekelleşmeyi engelleyen Anti-trörst yasanın sustu-rulmasıdır. Üye şirketlerin çıkarlarını koruyup garanti altına almak için de, İşçi Kanunu Reform Kararnamesi`ni feshettirdiler. Böylece işçi haklarını ve ücretlerini kısıtlayıp, birliğin gücünü daha da arttırdılar. 1978 yılında ise, Tüketiciyi Koruma Kararnamesi`ne saldırıp, bu kanunu da kaldırdılar.” (People`s Almanac, sh.84)
Özellikle Yahudi şirketlerini etkileyecek olan bu yasanın engellenmesi ile, bütün ekonomiyi kendi istekleri doğrultusunda yönlendirmelerini, fiyat artışlarını ve enflasyonu kontrolleri altında tutmalarını engelleyecek hiçbir engel kalmamıştır.
Lobinin etkileri sadece Amerikan ekonomik ve siyasi hayatıyla sınırlı değildir. Dünya siyasetinde de etkili olan bu kuruluşun lobi faaliyetleri sayesinde, israil`in lehine olmayan hiçbir kanun, askeri veya ekonomik yardım paketi yürürlülüğe giremez. Bu gerçek ABD Dışişleri Bakanlık İlişkileri`nden sorumlu John G.Rancy`nin 1983 yılında Liberya Devlet Başkanı Samuel Doe`ya yazdığı mektupta açıkça görülmektedir:
“Bilindiği gibi, Siyonistler Amerikan ticaret yaşamında büyük bir rol oynarlar. Onların bu maddi gücü, Siyonist lobisinin siyasi açıdan güçlenmesine de neden olmuştur. Eğer İsrail ile yakın işbirliğine giderseniz, size plânlanan desteği sağlamak büyük ölçüde kolaylaşacaktır.”
1970`lerden itibaren başkanlık seçimlerinde CFR ile birlikte istediği adayı seçtiren Business Round Table, siyasi ala gövde gösterisi yapmaktadır. Amerikan seçimlerinde hiçbir aday Siyonist lobisinin oylarım kendi saflarına almadan seçimi kazanamaz. Bunun farkında olan adaylar, seçim kampanyaları boyunca israil`in çıkarları doğrultusunda vaadlerde bulunurlar. Beyaz Saray`a seçilen Başkan`a düşen ise, kendisini seçtiren bu topluluğa karşı verdiği sözleri yerine getirmektir.
Böylece dünyanın en güçlü devletinin Başkam`nı etkileri altına alan Business Round Table, askeri, ekonomik ve politik alanlarda yaptığı lobi faaliyetleri sayesinde Siyonist hedefler doğrultusunda kanunlar çıkartır. Bu Masonik komisyon gücünü daha arttırıp, önünde hiçbir engel bırakmamak için, üzerinde büyük bir kısıtlama yapan vergi kanununu kaldırtmıştır.
“Komisyon üyesi Başkan Carter`da bu kanunun kaldırılması için ağırlığını kullanmış ve kaldırtmıştır.” (People’s Almanac, sh.84)
Birliğin kısa sürede zenginleşmesinin önemli sebeplerinden biri ülkenin en çok kazanan fakat en az vergi ödeyen şirketlerinden oluşmasıdır. Siyonistler tarafından kurulan ve Masonik hedeflere hizmet eden Federal Reserve`in (Amerikan Merkez Bankası) hesaplarının kontrol edilmesi de yine Business Roune Table tarafından engellenmiştir. Federal düzenlemelerin şirketlerde, her yıl ne kadar mal olduğunu inceleyip bunu kendi çıkarları için düzenlemişlerdir.
Bu kuruluş tüm endüstri ve iş sahasındaki Masonları bir araya getirir.
“Bendix Anonim`den William M.Agee, Bechel`den George P.Shultz, Bank Amerika`dan A.V.Clausen. Bu üyeler kuruluşun politika komitesinde yer alırlar. Ronald Reagan dönemi Hazine Bakanı Donald Regan`da bu kuruluşa üyedir. CFR ve Biİderberg`te aktif bir rol alan W Lipmann bu kuruluşta da önemli bir konuma sahiptir.” (Lectures Françaises, sayı 214, sh.31-34)
Dünyadaki hemen hemen tüm Siyonist petrol şirketleri: Start Oil, Exxon, Texaco, Atlantik Richfield Oil, Golf Oil, Shell`d e kuruluşun üyeleri arasında yer almıştır. Ağır endüstri alanında U.S.Çelik, Bethlehem Çelik, Boeing Co. ve Caterpillar Co. da bu birliğe katılmıştır. Üretim şirketlerinden Johnson & Johnson, Procter & Gamble da kuruluşu üretim yönünden üyeliği ile desteklemiştir. Citicorp ve J.P.Morgon & Co finansman endüstrisi olarak bu birliğe katılmıştır. Ayrıca General Foods, General Mills, Coca-Cola, Pasific, Gas & Electric, AT & T, Campbell Soup Co, Kraft Inc, Nabisco Co. gibi şirketlerde üyedirler. En ünlü mağaza zincirlerinden Macy`s Penney Sears Reobuck Co.
Sigorta şirketlerinin en güçlüsü olan Metropolitan Life & Prudental bu kuruluşun gelişmesine büyük katkıda bulunmuştur.
“Dünyaca Ünlü Yahudi Şirketlerinden General Motors, Transworld Airlines, Dow Chemical, Allied Chemical Corp., Du pont ve Eli Lilly & Co. bu kuruluşun faaliyetlerinde büyük rol oynamıştır.” (People`s Almanac, Sh.84)
AIPAC
AMERICAN - ISRAEL PUBLIC AFFAIRS COMMİTEE (Amerikan-İsrail Halkla İlişkiler Komitesi)
Amerikan Senatosu`ndaki en güçlü Siyonist lobisi AIPAC, dünyaca ünlü Siyonist organizasyonu B`nai B`rith ile sıkı bir ilişki içerisinde çalışır.
İsrail ekonomisinin büyük bir kısmı Amerikan Kongresi`nden gönderilen yardımlara dayanır. AIPACın Kongre`deki görevi ise İsrail`e yapılan yardımı düzenlemek ve Kongre`den geçmesini sağlamaktır. Aynı zama AIPAC, Amerika’nın Ortadoğu politikalarını düzenleyen organizasyonudur.
AIPAC başkanı Thomas Dine “Kongre`deki arkadaşlarımız, bizim destekçilerimizdir”demektedir. AIPAC, Beyaz Saray`da olup biten herşeyden haberdar olduğunu göstermek için önceden haber aldığı gelişmeleri Kongre`deki adamları aracılığıyla belirtir.
Yahudi Lobisi AIPAC`ın Amerika içindeki faaliyet alanlarından biri de Amerikan kolej ve üniversite kampüsleridir. Kuruluş bu tür yerleri çok iyi bir bilgi edinme kaynağı olarak görür. Ayrıca AIPAC İsrail taraftan öğrenciler yetiştirmek için B`nai B`rith ile başlattığı bir programı halen devam ettirmektedir.
TRILATERAL
Amerika, Japonya ve Batı Avrupa`nın fikir adamları, politikacıları, 300 kadar önde gelen işadamı ile beraber Trilateral grubunu oluşturmuştur. Bu Masonik komisyon dünyadaki bu üç bölge arasında politik ve ekonomik tekeli geliştirmek için kurulmuş özel bir komitedir.
“Bu komisyon Siyonist banka fînansörü olan David Rockefeller`in fikridir. 1972 yılındaki bir Bilderberg toplantısından sonra Rockefeller, komisyona üye olarak uluslararası Mason finansörleri, üst düzey politikacıları ve ünlü Siyonistler Bir araya getirmeye başladı. Komisyonun kurulmasında kendisine en büyük desteği yine bir Siyonist olan Zbigniew Brezinski vermiştir.” (L`ONU et le Gouvemement Mondial, Lectures Françaises, sayı 235, sh.7)
Trilateral ilk olarak Kasım 1973`te Tokya`da toplı ve bu toplantıyı Brezinski yönetti. Rcckefeller ve Brezinski liderliğinde Trilateral, ülkeler arasında aktif ortaklık için çalışmaları son hızıyla devam ettirdi.
Bilderberg`in yan kolu olan Trilateral`in en büyük amacı kontrolündeki Siyonist tröstler yoluyla ekonomik ve siyasi güç elde ederek dünya ekonomik ve siyasi politikalarına hakim olmaktır. Komisyon üyesi Fred Bergsten dünya hakimiyetinin hangi yolla elde edileceğini şu sözleri ile belirtmiştir:
“Liberal enternasyonalizm bizim inancımızdır.”
Komisyonun üç merkezi New York, Paris ve Tokyo`da bulunur. Her bölge, bu komitenin Masonik amaçlan doğrultusunda kendi aktivitelerini hazırlama sorumluluğunu almıştır. Rockefeller`in ismi en başta olmak üzere Exxon, General Motors, Bechtel ve Time Inc. gibi Siyonist şirketlerin desteğiyle kurulan Kuzey Amerika Bölümü`nün başına David Rockefeller geçti (1977). Masonik olan tüm kuruluşlar gibi bu komisyonda gizli olarak, halka kapalı toplanmaktadır.
Bu toplantılar senede bir kere sırayla üç bölgede yapılır. 30 üyeden oluşan bir yönetim kadrosu her ülkenin ekonomik işlerini yönetir. Komisyonun aktivitelerini anlatan “Trialogue” adı altında bir dergi ve “Üçgen Kağıtlar” adında kendi kontrollerini sağlamlaştıracak politik tavsiye raporları yayınlarlar.
TRİLATERAL AMERİKAN BAŞKANLARINI MASONİK İDEALLER DOĞRULTUSUNDA SEÇMİŞTİR
1980 başkanlık seçimlerinde Trilateral Komisyonu olay yarattı. Bağımsız aday John erson ve Cumhuriyetçi aday George Bush Trilateral`in üyeleri oldukları için eleştirildiler. Aynı süre içinde Carter da Trilateral`deki üç yıllık üyeliğinin onu kukla haline getirdiği iddiasının çıkması, Carter`ın bu komisyonun çıkarlarını ne derece gözettiğini gösterir.
Bu komisyon ilk bakışta ekonomik olarak faaliyette bulunuyor gibi görünmesine rağmen tüm ekonomik gücünü Siyonistlerin dünya hakimiyetini en kısa zama gerçekleştirmek için kullanır. Komisyonun etkisinin en açık olduğu dönem Carter dönemidir. Çünkü Başkan Carter 1973`te grubun asli üyesi olmuştur. Georgia Eyalet Başkanı, Rockefeller`in dikkatini çekmiş ve Carter bu sayede seçileceğini anlamıştır. Carter`ın Beyaz Saray`a girişi Komisyon`da edindiği güçlü Siyonist ve Mason finansman liderlerinin desteği ile mümkün oldu. Siyonist liderlerin dünyayı istedikleri gibi yönelebilmeleri için Carter gibi sadık bir Mason, başkanlık için oldukça ideal biri idi. Carter`ın kendi kampanya şefi şöyle demiştir:
“Siyonist David Rockefeller ve Siyonist Zbigniew, Siyonist başkan adayı Carter`ın üzerinde çalışabilecekleri ideal politikacı olduğu konusunda anlaşmışlardı.” (Peopie`s Almanac, sh.90)
AMERİKAN DIŞ POLİTİKASINI DA TRİLATERAL YÖNLENDİRİR
Carter Amerika Birleşik Devletleri`nin politikalarının belirlenmesinde Trilateral`ı yol gösterici olarak kabul etmiştir. Birçok ifadesinde Trilateral düşüncesini yansıtmıştır. Özellikle şu ifadesi Carter`ın düşüncelerini açıkça yansıtmaktadır:
“Bizim için Kuzey Amerika, Avrupa ve Japonya arasında bir ortaklık arama zamanı gelmiştir.” (People`s Almanac, sf. 93)
Carter etrafındaki 25`ten fazla üst dereceli resmi makamlarını Trilateral`in Mason üyeleri ile doldurmuştur. Komisyon yine Siyonist ve Mason kontrolünde olan IMF ve Dünya Bankası`na kaynak oluşturup güçlendirmiştir. Petrol krizi taktiğini kullanarak borç almaya zorlanan az gelişmiş ülkelere geri alamayacağını bildiği halde borçlırarak kendine bağımlı kılmıştır.
“Özellikle Rockefeller`in bankası Chase Manhattan Bank toplam 52 milyar dolar borç verdi. Grubun en çok tartışmaya açık yayın organı, komisyonun dünyayı belli bir tabakanın yönetmesini amaçladığı iddialarını destekledi.” (A.g.e. sh.93)
Bu komisyonun en büyük başarılarından biri, Carter dönemindeki Mason politikacılardan kilit noktada olanları bünyesinde barındırmasıdır. Bu şekilde Beyaz Sarayı ve yakın çevresini ve özellikle de Kongre üyelerini yakın takibe ve kıskaca almıştır. Yapılan bu lobi faaliyetlerinin sonucunda Masonik planların gerçekleştirilmesi için gerekli adımlar kolaylıkla atılmış ve İsrail`in Ortadoğu`daki etkinliği ve dokunulmazlığı her geçen gün artmıştır.
“Carter`ın yardımcısı W Mondale, Dışişleri Bakanı Cyrus Vance, Devlet Bakanı Yardımcısı Warren Christopher, Hazine Bakanı VV.Michael Blumenthal, Savunma Bakanı Harold Brown, B.M. temsilcisi rew Young, Carter`ın Güvenlik Danışmanı Siyonist Zbigniew Brezinski, ayrıca Ronald Reagan`ın Ekonomik Danışmanı ve Savunma Bakanı Caspar Weinberger Trilateral üyesidir.
Eski Dışişleri Bakanı Yardımcısı Lane Kirkl her iki organizasyona (Trilateral ve CFR) üyedir. Bilderberg`ten Siyonist Giovanni Agnelli, Ünlü Siyonist ailesinden Fransız Baron Edmond de Rotschild, Trilateral`in listesinin başında yer alır. Dünyanın en büyük bankaları olan Bank of Tokyo, Fuji Bank, Bank of Madrid, Barclay`s Bank, Royal Dutch Petroleum ve Siyonist anonim şirketler, Exxon, Lehman Brothers, Sears, Boeing, Coca Cola ve Sony, Toyota ve Mitsubishi gibi şirketlerin temsilcileri ve
yönetim kadrOSU komisyona Üyedir.” (Lectures Françaises, sayı 236, sh.10)
Ayrıca basından da La Stampa, Die Zeit, Chicago Sun-Times, Minneapolis Star ve Tribüne de Trilateral`e üye olup kamuoyunu komisyonun istekleri çerçevesinde yönlendirmeyi sürdürmüştür.
SONUÇ
GDD ( GİZLİ DÜNYA DEVLETİ ); yukarıda ana hatları ile belirtilen disiplinli, itaatli, gizli organizasyon ve “ÖNEMLİ ALT KURULUŞLAR”ı vasıtasıyla başta ABD olmak üzere bütün dünyayı kontrol etmektedir ve bu GDD vasıtasıyla Siyonizm ana amacı olan Dünya Hakimiyeti`ni bugün için fiilen gerçekleştirmiş bulunmaktadır.
ABD CUMHURBAŞKANLARINI GDD SEÇMEKTEDİR
GDD Tarafından Seçilen ABD`nin Yahudi
veya Mason Başkanlarından Bazıları
George Washington, Thomas Jefferson, James Madison, William McKmley, Theodore Roosevelt, James Monroe, rew Jackson, James K.Polk, Warron G.Harding, William Howard Taft, James Buchanan, rew Johnson, James A.Garfield, Franklin D.Roosevelt, Hanry Truman, Richard Nixon, Jimmy Carter, Ronald Reagan, George Bush, Bill Clinton

16 Ağustos 2017

İslami Konular



İslami Konular
"ALLÂH", "AHAD" oluşu dolayısıyla, sınırsız-sonsuz, zerrelere cüzlere ayrılmaktan berîdir! 

"ALLÂH", "SAMED" oluşu dolayısıyla öyle bir tümel varlıktır ki, ne kendisine bir varlığın girmesi veya katılması söz konusu olabilir; ne de kendisinden ikinci bir varlığın çıkışı, meydana gelişi! Hiçbir eksiği, noksanı ve bu yüzden de bir şeye muhtaciyeti düşünülemeyecek olandır 

"ALLÂH"! "ALLÂH", "LEM YELİD" oluşu dolayısıyla, kendisinden meydana gelecek ikinci bir varlığın mevcudiyetinden söz edilemez. "ALLÂH", "LEM YÛLED" olması dolayısıyla, kendisinin meydana geldiği öne sürülecek ne bir tanrı ne de herhangi bir şey olarak, ikinci bir varlık mevcut değildir. 

"LEM YEKÛN LEHU KÜFÜVEN AHAD" oluşu dolayısıyla da mikro ya da makro planda O'nun dengi, misli benzeri ikinci bir varlık yoktur... "AHAD"tır! Bilelim ki, ilâhiyat ile, din ile ilgili bütün konuların başlangıç noktasını "ALLÂH NEDİR?" sorusunun cevabı oluşturur... 

Bu sorunun cevabını verenler ise, ya hayallerinde tasavvur ettikleri bir "TANRI"ya göre konuşurlar; ya da Hz. MUHAMMED'in açıkladığı "ALLÂH"a göre düşüncelerine yön verirler. 

Biz, Hz. MUHAMMED'in açıkladığı "ALLÂH"a göre bu konunun içyüzünü göstermeye çalıştığımıza göre; gene Hz. Muhammed (aleyhisselâm) tarafından yapılan tanımlamalar ile "ALLÂH"ı anlamaya çalışalım... 

Ki böylece "ALLÂH"ın, bugüne kadar ve günümüzde bahsedilen TANRI ile hiçbir benzerliği olmadığını vurgulayalım! Yukarıda anlatmaya çalıştığımız "AHAD" olan "ALLÂH", gene Hz. Muhammed (aleyhisselâm) tarafından bize ulaştırıldığına göre... HAYY'dır; ALİYM'dir; MÜRİYD'dir; KAADİR'dir; SEMİ'dir; BASIYR'dir; KELİYM'dir; Evet, demek oluyor ki "AHAD" olan "ALLÂH" adıyla İŞARET EDİLEN aynı zamanda yukarıdaki isimlerle açıklanmaya çalışılan vasıfların da sahibidir! "ALLÂH adıyla işaret edilen AHAD"dır gibi... 

"ALLÂH adıyla işaret edilen HAYY"dır; sınırsız-sonsuz, bölünmez, parçalanmaz "CAN"dır!.. 

"ALLÂH adıyla işaret edilen ALİYM"dir; sınırsız-sonsuz, bölünmez, parçalanmaz "İLİM"dir!.. "ALLÂH adıyla işaret edilen MÜRİYD"dir; boyutsal sınırsız-sonsuz, cüzlere ayrılmaz "İRADE"dir!.. 

"ALLÂH adıyla işaret edilen KAADİR" dir; sınırsız-sonsuz, bölünmez, cüzsüz, tek bir "KUDRET"tir... 
"ALLÂH adıyla işaret edilen SEMİ"dir; sınırsız-sonsuz, bölünmez, cüzleri olmayan "VUKUF"tur!.. "ALLÂH adıyla işaret edilen BASIYR"dir; sınırsız-sonsuz, cüzleri olmayan, bölünmeyen, mevcut tek "DEĞERLENDİRİCİ"dir!.. 

"ALLÂH adıyla işaret edilen KELİYM"dir; sınırsız-sonsuz, bölünmez, sayısız "MÂNÂLAR"dır!.. Evet, bu anlatımı kavramaya çalışırken, şu hususa da çok dikkat etmemiz gerekecektir... 

"AHAD" ile "HAYY"; "ALİYM" ile "MÜRİYD"; "HAYY" ile "KAADİR"; ve tüm kompozisyonlarla anlatılanlar, hep aynı, tek, "ALLÂH" adıyla İŞARET EDİLEN'dir!.. 

Yani, bütün bu anlatılanlar ile tarif edilen aynı Tek "ZÂT"tır! O Tek "ZÂT"ın değişik vasıflarıdır, özellikleridir bu isimlerle işaret edilenler... Öyle bir TEK "ZÂT" ki, baş-son gibi kavramlardan berî; sınırsız-sonsuz; bölünmesi, cüzlerinin var olması muhal; sayısız mânâlara sahip; sonsuz-sınırsız, cüzleri olmayan irade; sınırsız-sonsuz cüzü olmayan kudrettir; varlığının dışında ikinci bir varlık düşünülemez; içi ve dışı yoktur, merkezi, özü olmaktan münezzehtir! Kısacası, "AHAD"tır... TEK'tir! 

İşte öyle bir "ALLÂH"tır ki Hz. MUHAMMED'in açıkladığı "ALLÂH"; O'nun dışında ya da içinde kavramı olmaksızın; bir ikincisi; ya da ikinci bir varlık, mevcut bir şey düşünülemez! 

Bu arada, konuya vukufu olmayanların düşecekleri bir hatayı önleme amacıyla, şu hususu da belirtmeden geçmeyelim... 
Kur'ân-ı Kerîm'de çeşitli yerlerde "İlâhımız", "İlâhınız" gibi ifadeler geçmekte; ancak akabinde de "İLÂH"ın, "ALLÂH" olduğu vurgulanmaktadır. 

Peki bu duruma göre, "ALLÂH"ın, bir "İlâh" yani "tanrı" olduğu ileri sürülemez mi?.. Sürülemez! Bu gibi tanımlamalar, "İlâh"a yani "tanrı"ya tapanlara yapılan açıklamalardır. 

Tıpkı uyuklayacağı düşünülen tanrıya inanan ilkellere verilen "Allâh uyuklamaz" cevabında olduğu gibi! Yani onlara denilmektedir ki; "Sizin, İlâh sandığınız, tanrı dediğiniz şey mevcut değildir; gerçekte var olan SADECE ALLÂH'tır! 

Sizin ve bizim 'İlâh'ımız hep aynı ve Tektir... Ve dahi o da ALLÂH'tır!" Evet, bu açıklamalardan gaye, o kişilerin belirli bir "tanrı" varsayımından kurtulup, "ALLÂH"ı idrak etmeye çalışmalarıdır. 

Zira, Kur'ân-ı Kerîm'de, şayet dikkatle tetkik edilirse görülecektir ki, bu tür hitaplar hep "müşriklere", yani "ALLÂH" kavramı dışında bir "TANRI" varsayıp, ona tapanlara yapılmaktadır. Tâ ki, onlarda mevcut olan "İlâh-Tanrı" varsayımı, "ALLÂH" anlayışına dönüştürülsün.

ATATÜRKÜN KATILDIĞI SAVAŞLAR


ATATÜRKÜN KATILDIĞI SAVAŞLAR 

İtalya, 19. yüzyılın sonlarına doğru, bugün Libya adıyla anılan Kuzey Afrika’daki Trablusgarp ve Bingazi’yi ile geçirmeyi planlamıştı. O dönem İngiltere Mısır’a, Fransa da Tunus’a hakim olmuş, İtalya da gözünü Trablusgarp’a dikmişti. İtalya, İngiltere ve Fransa’yla yaptığı gizli ve açık anlaşmalarla Trablusgarp’ı işgal onayını aldıktan sonra, 29 Eylül 1911′de Osmanlı Devleti’ne savaş ilan etti. 5 Ekim 1911′de Trablus’a asker çıkardı. 20 Ekime kadar peş peşe Tobruk, Derne ve Bingazi İtalyanların eline geçti.

Osmanlı ordusunun genç subaylarından bir bölümü Trablusgarp’ı savunmak için gönüllü olarak Mısır, Tunus yoluyla cepheye gittiler. Binbaşı Enver Bey, Kolağası Mustafa Kemal, Fuat Bey (Bulca), Nuri Bey (Conker), Fethi Bey (Okyar), Albay Neşet Bey bu subaylar arasındaydı. Enver Bey, Trablus’ta yerli Arapları teşkilatlandırarak savunmaya katılmalarını sağladı ve Askeri birlikleri üç komutanlığı ayırdı. Trablus Komutanlığı : Kurmay Albay Neşet Bey Bingazi Komutanlığı : Kurmay Binbaşı Enver Bey Derne Komutanlığı : Kurmay Binbaşı Mustafa Kemal Seyahati sırasında binbaşılığa yükselen Mustafa Kemal, 8 Aralık 1911′de Trablusgarp’a geldi. 22 Aralıkta Tobruk Savaşı’nı kazandı. Derne’de 16/17 Ocak 1912 taarruzunda gözünden yaralandı. Bir ay hastanede tedavi gören Mustafa Kemal, 6 Mart 1912′de Derne komutanı oldu. Derne’de başarılı savunma muharebeleri yaptı.
Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşı’nın çıkması üzerine 15-18 Ekim 1921 tarihleri arasında, Osmanlı-İtalyan delegeleri arasında imzalanan Ouchy (Uşi) Barış Antlaşması ile sona erdi. Antlaşmaya göre Trablusgarp ve Bingazi tam bir İtalyan sömürgesi oldu. İtalya bununla da yetinmeyerek, 5 Kasım 1911′de Trablusgarp ve Bingazi’yi topraklarına kattığını dünyaya duyurdu. Gönüllü subaylar Balkan Savaşında görev almak üzere İstanbul’a döndüler.
BALKAN SAVAŞLARI
Balkanlarda dört devlete (Bulgaristan,Yunanistan,Sırbistan,Karadağ)karşı savaşan Osmanlı devleti savaş sonucunda yenilmiş ve savaş sonrası yapılan Londra antlaşmasıyla tüm balkan topraklarını ve Trakya’daki topraklarını kaybetmiştir.

Ancak kısa bir süre sonra Balkan Devletlerinin Osmanlı devletinden aldıkları topraklar paylaşamamaları ve kendi aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle II.Balkan Savaşı çıkmıştır.Osmanlı Devleti’de bu durumdan yararlanarak kaybettiği toprakları geri almak için harekete geçmiştir.Budönemde Balkan Savaşlarına katılmak amacıyla Trablusgarptan İstanbul’a dönen M.Kemal paşa Geliboluda görevlendirilmiştir.
II.Balkan Savaşı esnasında Trakyada Bulgarlara karşı verilen mücadeleye M.Kemal Bolayır kolordusu kurmay başkanı olarak katılmıştır.Bolayır kolordusu bulgarlara karşı büyük başarılar kazanmış ve Edirne’yi Bulgarlardan geri almıştır.Aynı yıl içerisinde M.kemel Sofya askeri ateşeliğine atandı.II.Balkan Savaşları sonucunda yapılan İstanbul antlaşmasıyla Meriç nehri sınır kabul edilmiş Böylece Osmanlı Devleti I Balkan Savaşında kaybettiği topraklardan bir kısmını geri almayı başarmıştır.
ÇANAKKALE SAVAŞLARI
I Dünya Savaşı’nda Osmanlı Devleti’nin en başarılı olduğu cephe Çanakkale Cephesidir. Dünya tarihinin en kanlı savaşı bu cephede cereyan etmiştir. İngiltere ve Fransa, müttefikleri Rusya’yla birleşerek savaşın seyrini lehlerine çevirmek istiyordu. Rus ekonomisi savaşın yükünü kaldıramaz hale gelmişti. İtilaf Devletleri Osmanlı Devletini saf dışı bırakmak, Rus Ordusuna gerekli askeri yardımı ve malzemeyi en hızlı bir şekilde ulaştırmak, Kafkasya Cephesinde bunalan Rusya’yı rahatlatmak ve Türk Ordusunun geri çekilmesini sağlamak için Çanakkale Boğazına harekat düzenlediler.

İngiliz ve Fransız savaş gemilerinin Çanakkale Boğazı’ndan geçişlerine 18 Mart 1915′te başarıyla karşı konuldu. İtilaf Devletleri donanması ağır kayıplar verince, Gelibolu Yarımadası’na asker çıkarıp kara muhaberelerini başlattılar. 25 Nisan 1915′te Arıburnu’na çıkan düşman kuvvetlerini, Mustafa Kemal’in komuta ettiği birlik Conkbayırı’nda durdurdu. Bu başarı üzerine, Mustafa Kemal albaylığa yükseltildi. General Harrington komutasındaki İngiliz birlikleri 6-7 Ağustos 1915′te tekrar taarruz etti. Anafartalar Grubu Komutanı Mustafa Kemal, 9-10 Ağustos 1915′te 1. Anafartalar Zaferi’ni kazandı Bu zaferi, 17 Ağustosta Kireçtepe, 21 Ağustos’ta 2. Anafartalar zaferleri takip etti. Çanakkale Savaşı’na katılan Türk Ordusu’ndan, çoğu öğrenim çağında 253.000 subay, er ve erbaş şehit oldu. Çanakkale’nin geçilemeyeceğini anlayan İngiliz ve Fransızlar da, arkalarında Türkler kadar kayıp bıraktılar. 19/20 Aralık 1915′te Anafartalar ve Arıburnu’ndan, 8-9 Ocak 1916′da Seddülbahir’den kesin olarak çekildiler.
ARIBURNU MUHAREBELERİ
Arıburnu’ndaki Anzak Kolordusunun Nisan’da yaptığı çıkarmanın temel amacı önce, Kabatepe ile KüçükArıburnu arasındaki kumsallık bölgeye çıkmaktı. İlk aşamada Conkbayırı- Kocaçimentepe çizgisi denetim altına alınıp, oradan Maltepe bölgesi ele geçirilecek, böylece, Kuzeyde’ki Türk kuvvetlerinin Güneyde, Seddülbahir bölgesindeki Türk birliklerine yardımı engellenmiş olacaktı.

25 Nisan sabahı savaş gemilerinin, Türk mevzilerini sürekli vuran koruyucu ateş altında, Anzak Kolordusu’nun 1. Tugayından 1500 kişilik ilk hücum dalgası, çıkarma botlarının bir şekilde kuzeye kayması sonucu, saat 05.00’te, Kabatepe bölgesi yerine Arıburnu Kesimine çıkmak zorunda kalır.Bu noktada kıyı gözetlemesi yapan bir Türk takımının direnişine karşın, karaya çıkan Anzak birlikleri belirli bir noktaya kadar ilerler. Diğer taraftan, Bigalı’da bulunan ordu yedeği 19. Tümen, 24-25 Nisan gecesi Conkbayırı yönünde tatbikat yapmakta idi. Gün ağarırken, Arıburnu yönünden top seslerinin gelmesi üzerine, 19. Tümen Komutanı Yarbay Mustafa Kemal, bir çıkarma yapıldığını anlayıp durumu Ordu Komutanına bildirir, ancak bir yanıt alamaz.
Durum çok kritiktir. Mustafa Kemal, kıyıda çok zayıf gözetleme ve koruma birlikleri olduğunu düşünerek ve geniş bir sahile yayılmış olan 27. Alayın da, ağır kayıplar verdiği haberini alınca, düşmanın Conkbayırı-Kocaçimentepe çizgisi ve uzantısını ele geçirmesi durumunda, onarılamayacak durumlarla karşılaşacağını kavrar. Ordudan emir gelmemiş olmasına karşın girişimi ele alıp tüm sorumluluğu yüklenerek, 57.Alayı bir batarya ile Kocaçimentepe yönünde harekete geçirir. Kendisi de durumu izlemek üzere Conkbayırı’na çıktığında, Arıburnu kesiminden bazı askerlerin çekilmekte olduklarını ve düşman birliklerinin de bunları izlediklerini görür.
O anı Mustafa Kemal, Ruşen Eşref Ünaydın ile yaptığı görüşme sırasında şöyle anlatmaktadır.
“…Bu esnada Conkbayırının güneyindeki 261 rakımlı tepeden sahilin gözetleme ve korunmasıyla görevli olarak orada bulunan bir müfreze askerin Conkbayırına doğru koşmakta, kaçmakta olduğunu gördüm… Bu askerlerin önüne kendim çıkarak:
-Niçin kaçıyorsunuz ? dedim.
-Efendim düşman dediler!
-Nerede?
-İşte! diye 261 rakımlı tepeyi gösterdiler.
Gerçekten de düşmanın bir avcı kuvveti 261 rakımlı tepeye yaklaşmış ve tam bir serbestlik içinde ileriye doğru yürüyordu. Şimdi vaziyeti düşünün. Ben kuvvetleri (geride) bırakmışım, askerler on dakika istirahat etsin diye…Düşman da bu tepeye gelmiş…Demek ki düşman bana benim askerlerimden daha yakın! Ve düşman benim yere gelse kuvvetlerim çok kötü bir duruma düşecekti. O zaman artık bilemiyorum, bilinçli bir düşünme ile midir, yoksa önsezi ile midir, bilmiyorum. Kaçan askerlere:
– Düşmandan kaçılmaz, dedim.
– Cephanemiz kalmadı, dediler.
– Cephaneniz yoksa süngünüz var,dedim.
Ve bağırarak bunlara süngü taktırdım. Yere yatırdım. Aynı zamanda Conkbayırına doğru ilerlemekte olan piyade alayı ile dağ bataryasının yetişebilen askerlerinin ‘ marş marşla’ benim bulunduğum yere gelmeleri için, yanımdaki emir subayını geriye yolladım. Bu askerler süngü takıp yere yatınca, düşman askerleri de yere yattı. Kazandığımız an, bu andır…”

Gerçekten de, çekilen Türk askerleri mevzi alınca, karşı taraf ta mevzi alıp duraklar. Böylece, 57. Alay Öncü Bölüğü’nün Conkbayırı’na yerleşmesi için gereken süre kazanılmış olur. İşte bu an, Çanakkale Savaşları Kara Harekatı’nın kaderini belirleyen önemli anlardan birisidir. Böylesine önemli anda kilit rolü oynayan kişi ise, tartışmasız Mustafa Kemal’dir. Bu husus, Çanakkale Savaşları tarihiyle uğralan Türk ve yabancı bütün uzmanlar tarafından doğrulanıp vurgulanmaktadır.
Daha sonra, Kolordu Komutanı Esat Paşa’nın izniyle, 27. Alay’dan geri kalan birlikleri de emrine alan Tümen Komutanı Mustafa Kemal, karşı saldırıya geçmek üzere 57.Alay’a şu emri verir :
“ Ben size taarruz emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum. Biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında, yerimize başka kuvvetler ve komutanlar kaim olabilir.”

25 Nisan 1915 günü, vakit ikindiye yaklaşırken, ilk çıkarma kademesi olan tümenin sahile çıkışı da tamamlanmıştır. Ne var ki, 27. Alayın birlikleri ve 57. Alayın yaptığı karşı saldırı ile süngü hücumları sonucu Anzaklar çok sayıda kayıp vermiş ve sahile çekilmişler, kritik ve endişeli anlar yaşamaktadırlar. Gene de gün batarken, Anzak Kolordusu’nun sahile çıkan Tümeni, Arıburnu’nun sarp yamaç ve tepelerinde yerleşme olanağı bulur. Bu tarihten başlayarak harekat, 1915’in Ağustos ayına kadar dört ay boyunca, Conkbayırı- Kocaçimentepe-kabatepe bölgelerinde, tarafların karşılıklı saldırı ve özellikle gece yapılan süngü hücumlarıyla, yakın boğuşmalar şeklinde ve çok kanlı çarpışmalarla geçecektir. Bu çarpışmalar sırasında Türkler de, Anzaklar da ağır kayıplar vermişlerdir. Ağustos ile birlikte ise savaş şiddetli çarpışmalara dönüşür. Tıpkı Seddülbahir’de olduğu gibi, Anzak ordusu da taarruz hedeflerine varamamış, çıktıkları yerlerde 3-4 km.lik bir mesafe ilerleyip, boşaltmaya kadar da o noktada kalmışlardır.
ANAFARTALAR MUHAREBELERİ
25 Ağustos 1915’ten Ağustos sonuna kadar, Müttefikler hem Seddülbahir hemde Arıburnu’nda başarılı olamayınca, Çanakkale Boğazı’nı, geriden sarkarak ele geçirmek amacıyla harekete geçerler. Bu arada General Hamilton, Türk Ordusu’nun gerilerine sarkmak ve çember içine alıp yok etmek için, Büyük ve Küçük Kemikli Burunları arasında yeralan Suvla sahillerine çıkıp, Anafartalar’da üçüncü bir cephe açmaya karar verir. Hedef, Conkbayırı ve Koçaçimentepe blokunu ele geçirerek buradan ilerleyip, çanakkale Boğazı’na inerek hakim olmaktır. Bu amaçla da, 9.İngiliz Kolordusu’nu ,6-7 Ağustos gecesi karanlıktan yararlanarak bölgeye çıkartır. Amaç, sabah gün ağarmadan von Sanders, Saros Grup Komutanına 7. ve 12. Tümenlerle süratle Anafartalar kesimine gitmesini ve karaya çıkan İngiliz birliklerine 8 Ağustos sabahı erkenden taarruz edilmesi emrini verir. Anafartalar Müfrezesi komutanı Yarbay Vilmer’e de, Saros’dan iki tümenin gelişine kadar, İngilizlerin ilerleyişine engel olunmasını emreder.

Liman von Sanders, bundan sonra, Kurmay Albay Mustafa Kemal’i, 8 Ağustos 1915 günü saat 21.45’de, Anafartalar Grup Komutanlığına atar. Anafartalar Grup Komutanı Kurmay Albay Mustafa Kemal, 9 Ağustos sabahı ,12. tümenle 9. İngiliz Kolordusuna. 7.Tümenle de Anzak Kolordusu ile işbirliği yapmasına engel olmak amacıyla, damakçılık Bayırı yönünde saldırıya geçer. Her iki tümenin saldırıları da başarılı olur. İngiliz Birlikleri, beklemedikleri bu karşı Türk taarruzu ile şaşkına dönmüş, ağır kayıplar verirler.
Birinci Anafartalar Muharebeleri olarak adlandırılan bu harekat sonunda, durum değerlendirmesi yapan Mustafa Kemal şöyle demiştir: “…Gerçekte, düşmanın bir kolordusunu zayıf bir tümenimle Kireçtepe-Azmak arasında yenmiş, Tuzla Gölüne kadar takip ederek orada tesbit etmiştim Diğer taraftan yeni çıkan birliklerle güçlendirilen 9. İngiliz Kolordusu, Anafartalar yönünde iki kanat harekatı daha denediyse de başarılı olamamıştır. Ancak, Türkler açısından bu bölgede durum, savunulması güç bir konum olduğu için tehlikeli sayılırdı. Tehlikeli durumu düzeltmek için Liman von Sanders, Kuzey Grubundaki 8 Tümeni iki alayla takviye ederek , Anafartalar grup Komutanı Mustafa Kemal’in emrine verir. Tümen karargahına 9-10 Ağustos gecesi gelen Grup Komutanı Mustafa Kemal, takviyeli 8. Tümeni 10 Ağustos sabahı karanlıkta, sadece süngü kullanarak hücuma geçirir. İngilizlere çok ağır kayıplar verdirilerek harekat başarılı olur. Daha sonra, savunma yapılabilecek ek arazinin ele geçirilmesi üzerine, ulaşılan bu ileri çizgide de destek ve güçlendirmeler yapılarak savunmaya geçilir. Böylece, diğer bölgelerde olduğu gibi Anafartalar Bölgesinde de savaş, boşaltmaya kadar , siper ve mevzi savaşına dönüşmüş olur. Diğer bir deyişle, General Hamilton’un İkinci Planı da başarısız olmuş, hedefine ulaşmamıştır.
Çanakkale Savaşları kara harekatıyla ilgili olarak belirtilmesi gereken önemli bir diğer nokta da şudur: tüm bu çarpışmalar ve karşılıklı saldırılar sırasında, Türkler mertçe, dürüstçe ve kahramanca çarpışmış, insancıl meziyetlerini ve güçlü kişiliklerini sergilemişlerdir. İster Seddülbahir’de, ister Suvla’da ya da, Anafartalar’da olsun durum aynıdır. rneğin Kızılhaç çadırları ve hastane gemileri, yaralı taşıyan botlar, ya da sedyeleri hedef alan atışlar yapılmamıştır.Tepeler Türklerin elinde olmasına ve olumlu doğa koşullarına karşın, düşmanın sürekli olarak çekindiği zehirli gaz kullanılmamış, su kaynakları zehirlenmemiş, bu yöntemler hiçbir zaman mert ve dürüstçe bir tutum sayılmamıştır.
MUSTAFA KEMAL Anlatıyor :
“10 Ağustos 1915. Conkbayırı’nı almak ve bütün boğaza hakim olmak için İngilizler 20.000 kişilik bir kuvvetle günlerce kazdıkları siperlere yerleşmişler, hücum anını bekliyorlardı. Gecenin karanlığı tamamen kalkmış, tan ağarmak üzere idi. 8. Tümen komutanı ve diğer subaylarını çağırdım. Mutlaka düşmanı mağlup edeceğinize inanıyorum. Ancak siz acele etmeyin evvela ben ileri gideyim. Size ben kırbacımla işaret verdiğim zaman hep birlikte atılırsınız dedim. Bu durumdan askerlerini de haberdar etmelerini istedim. Hücum baskın tarzında olacaktı. Sakin adımlarla ve süzülerek düşmana 20-30 metre yaklaştım. Binlerce askerin bulunduğu Conkbayırı’nda çıt çıkmıyordu. Dudaklar sessizce bu sıcak gecede dua ediyordu. Kontrol ettim. Kırbacımı başımın üstünde kaldırıp çevirdim ve birden aşağı indirdim. Saat 04.30′da kıyametler kopmuştu İngilizler neye uğradıklarını şaşırmıştı.

Allah Allah sesleri bütün cephelerde, karanlıkta gökleri yırtıyordu. Her taraf duman içinde ve heyecan her yere hakim olmuştu. Düşmanın topçu ateşi gülleleri büyük çukurlar açıyor her tarafa şarapnel ve kurşun yağıyordu. Büyük bir şarapnel parçası tam kalbimin üzerine çarptı, sarsıldım elimi göğsüme götürdüm kan akmıyordu. Olayı Yb. Servet Bey’den başka kimse görmemişti. Ona parmağımla susmasını emrettim. Çünkü vurulduğumun duyulması cephelerde panik yaratabilirdi. Kalbimin üzerinde cebimde bulunan saat paramparça olmuştu. O gün akşama kadar birliklerin başında daha hırslı olarak çarpıştım. Yalnız bu şarapnel, kalbimin üzerinde aylarca gitmeyen derin bir kan lekesi bırakmıştı. Aynı gün gece yani 10 Ağustos günü beni mutlak ölümden kurtaran ve parçalanan saatimi Ordu Komutanı Liman von Sanders Paşaya hatıra olarak verdim. Çok şaşırmış ve heyecanlanmıştı. Kendileri de altın cep saatini bana hediye ettiler. Bu hücumlarda İngilizler binlerce ölü bırakarak tamamen geri çekildi ve Çanakkale’nin geçilmeyeceğini iyice anlamış oldular
DOĞU CEPHESİ
2 Kasım 1914′te Rus kuvvetlerinin Kars’a doğru taarruzuyla cephede savaşlar başladı. 6/9 Kasım 1914′te Ruslarla Köprüköy savaşı yapıldı. Ruslar yenilince biraz geri çekildiler. 22 Aralık 1914′te Başkomutan Vekili Enver Paşa’nın çetin kış şartlarını rağmen Sarıkamış civarında Ruslara karşı yaptığı harekatta 3. Ordu’ya mensup askerlerden çoğu donarak şehit oldu. 60.000 şehit verildi.

1915 yılı baharında Ermenilerle birleşerek güçlenen Rus birliklerinin taarruzu başarılı oldu. Ruslar, Van ve Malazgirt’i aldılar 22 Temmuzda başlayan karşı taarruzla Van ve Malazgirt 25/26 Temmuz 1915′te kurtarıldı.
1916 yılında Grandük Nikolas, Rus kuvvetlerinin başkomutanı olunca, Ruslar Kafkasya’daki kuvvetlerini artırarak taarruza geçtiler. 16 Şubat 1916′da Erzurum düştü. Trabzon’a da bir kolorduyla ilerlediler. 3. Ordu, Kemah-Refahiye-Tirebolu hattına çekildi. Mart 1916′da Bitlis, Muş, Van, Hakkari de Ruslar tarafından işgal edildi. Hükümet, Çanakkale Bölgesinde bulunan 2. Ordu’yu Kazım Karabekir komutanlığında doğu cephesine kaydırdı. 10 Mart 1916′da atama emrini alan Mustafa Kemal, Edirne’den Diyarbakır’a kaydırılan 16. Kolordu’nun komutanı olarak, 15 Mart 1916′da Doğu Cephesinde göreve başladı. 7/8 ağustos 1916′da Muş ve Bitlis Ruslardan kurtarıldı. Yıl sonuna kadar Ruslarla savaşa devam edildi.

1917 yılında Rusya’da iç karışıklıklar başladı. Ekim 1917′de Bolşevikler devrimle yönetime el koydu. Yıl boyunca Rus birlikleri işgal ettikleri topraklardan çekildiler. 18 Aralık 1917′de Ruslarla Erzincan Mütarekesi yapıldı. Mütarekeden sonra Rus kuvvetleri Doğu Anadolu’yu tamamen terk etti. 1917 kışı, hem Türkler hem de Ruslar için güç şartlarda geçti. Soğuk ve hastalıklar sebebiyle iki tarafta ağır kayıplar verdi. Daha sonra 3 Mart 1918′de Brest Litovsk anlaşamsı yapılarak Kars, Ardahan ve Batum’un Osmanlı İmparatorluğu’na bırakılması saptandı.
Rus birliklerinin geri çekilmesi üzerine, savaş sırasında kurulmuş bulunan Ermeni taburları Türk halkına saldırdı. 3. Ordu Ermeni çeteleriyle savaşmak zorunda kaldı. Ermeni kuvvetleri bozguna uğratılarak Nisan 1918 sonuna kadar, Kars, Ardahan, Batum kurtarıldı ve Gümrü’ye girildi.
SURİYE FİLİSTİN CEPHESİ
İngilizler 1914 yılı Aralık ayında Türk dostu saydıkları Hidiv Abbas Hilmi Paşa’yı yönetimden uzaklaştırarak, Mısır ve Süveyş Kanalı’na tamamen egemen oldular. Bahriye Nazırı ve 4. Ordu Komutanı Cemal Paşa’nın, 14 Ocak 1915′te 14.000 deveyle iki koldan Süveyş Kanalı’na yaptığı harekat (1.Kanal Savaşı) başarılı olamadı. 4 Şubat 1915′te Birüsseba-Gazze’ye geri dönüldü. 1916 yılında Süveyş Kanalı’nı almak için 2. Kanal Harekatı yapılırken, Mekke Şerifi Hüseyin İngilizlerin kışkırtmasıyla Osmanlı Devletine karşı ayaklandı. Ayaklanmanın bastırılması için 4. Ordu’dan bir kısım birlikler Hicaz’a gönderildi.

Ordunun geri kalan kısmıysa, Gazze-Şeria-Birüsseba hattında savunmaya çekildi. 1917 baharında İngilizler, Gazze’ye saldırdı. 1. ve 2. Gazze Savaşları yapıldı. İngilizler Türklerin kahramanca savunması karşısında çekilmek zorunda kaldılar. Takviyelerini artırmaya başlayan İngilizlerin Filistin Cephesinde toplanmaları üzerine, Cemal Paşa’nın uyarısıyla Yıldırım Ordularının Irak cephesinde kullanılmasından vazgeçilerek Filistin ve Suriye’de kullanılması kararlaştırıldı. Aynı yıl 7. Ordu Komutanlığına atanan Mustafa Kemal Paşa, Yıldırım Ordular Komutanı General Falkenhayn ile anlaşamadı. Harbin yönetimini tenkit eden iki rapor yazarak 6 Ekim 1917′de komutanlıktan istifa etti. Savaş hazırlıklarını tamamlayan İngilizler, 24 Ekim 1917′de 138.000 askerle taarruza başladılar. Birüsseba-Gazze Savaşı’nı kazandılar. 9 Kasım 1917′de Kudüs düştü.
General Allenby komutasındaki İngiliz kuvvetlerinin Mart 1918 başı ile 18 Mayıs arasındaki Telazur, 1. ve 2. Salt-Amman taarruzları başarıyla durduruldu. 1918 yılında Falkenhayn’ın yerine Yıldırım Ordular Grubu Komutanlığı’na General Liman von Sanders atandı. 7. Ordu Komutanlığına Mustafa Kemal Paşa yeniden döndü. Yığınaklarını artıran ve mevcudu 460.000′e yükselen İngiliz ordusunun 19 Eylül 1918′de Filistin’de başlattığı taarruz hızla gelişti ve Filistin tamamen İngilizlerin eline geçti.
Yıldırım Ordular Komutanı, Halep’te savunma düzeni kurma görevini Mustafa Kemal Paşa’ya bırakıp, Adana’ya gitti. Mustafa Kemal bir yandan İngilizlerle, diğer yandan Arap silahlı çeteleriyle mücadele etmek zorunda kaldı. Halep’in kuzeyinde bir savunma hattı kurup İngilizler’i durdurmayı başardı. 31 Ekim 1918′de Mondros Mütarekesi’nden bir gün sonra Yıldırım Ordular Grubu Komutanlığı’na atandı.
TÜRK KURTULUŞ SAVAŞI
I.İNÖNÜ SAVAŞI
Yunanlılar, Bursa ve Uşak mıntıkalarından Eskişehir ve Afyon istikametlerinde 6 Ocak 1921′de ileri harekata geçtiler. Yunan harekatı üç koldan ilerleyerek İnönü önünde birleşiyordu. Yunanlılar, 3 günlük yürüyüşten sonra 9 Ocak günü İnönü mevzilerinin önüne gelmişlerdi. Asıl savaş 10 Ocak günü sabah saat 6.30′da Yunanlıların taarruza geçmesi ile başladı. Saldırısı kırılan düşmana karşı savaş 10 Ocak 1921′de kazanıldı. Savaşın İnönü bölgesinde yapılması bir tesadüf değildi. İnönü savaşlarının zamanını Yunanlılar, fakat savaş alanını Türkler seçmişlerdi. Türk ordusunun savunma planına göre, Bursa ve Kocaeli yönünden gelecek bir düşman taarruzu İnönü’de karşılanacaktı. 11 Ocak 1921′de o güne kadar fazla kayıp vermiş ve çok hırpalanmış olan düşman, daha fazla ilerlemeye kendisinde kudret göremeyerek, tekrar Bursa civarındaki eski mevzilerine çekilmek zorunda kaldı.

Böylece dinamik bir sevk ve idare sistemiyle düşmanın iki misli kuvvetlerine karşı, zayıf kuvvetlerle yoğun bir savunma yapılmış ve düşman ordusu üç gün içinde yenilerek geri çekilmeye mecbur bırakılmıştır. I. İnönü Zaferi sonunda Albay İsmet Bey,1 Mart 1921′de generalliğe yükseltildi. Kazanılan bu zaferin tarihi önemi, Batı Cephesi’nde kazanılan ilk zafer oluşu ve Sevr tatbikçilerine milli teşkilatın ne demek olduğunu göstermesidir. I. İnönü Savaşıyla Kuva-yı Milliye devri son bulmuş, Büyük Millet Meclisi Hükümeti’nin ve ordusunun içerde ve dışarıda itibarı birden yükselmiş, ordunun ve Meclis’in otoritesi artmıştır. II. İNÖNÜ SAVAŞI Londra Konferansı’nın bir sonuç vermemesi, Sevr projesini uygulamak için İtilaf Devletlerini yeni bir çabaya yöneltmiş ve bu amaçla Yunan işgal ordusunu savaşa teşvik etmişlerdi. Bundan faydalanan Yunanlılar, 23 Mart 1921′de Bursa’dan İnönü istikametine ilerlemeye başladılar.
Türk ordusunun yüksek azim ve imanla savaşması, 31 Mart 1921 akşamına kadar süren kanlı çarpışmalar sonunda düşmanı İnönü’de ikinci defa perişan etti. Yaptıkları iki saldırının da püskürtülmesi üzerine Yunan kuvvetleri, 31 Mart gecesinden itibaren çıkış mevzilerine çekilmeye başladılar, çekilen düşman, süvari birliklerimizle izlenmiş ve düşmana çekilirken de kayıplar verdirilmiştir. Fevzi Paşanın (Çakmak) Mecliste bu savaştan bahsederken söylediklerinden anlaşıldığına göre, Yunan ordusunun amacı mutlaka yenmekti. Başkumandanları Papulas, bu sebeple Karaköy’e gelmiş ve alaylarını bizzat birbiri ardınca savaşa sokmuştur. Düşman bir taraftan kesin olarak Türk ordusunu yenmek ve dört beş günde Eskişehir’e, bir ayda da Ankara’ya gelerek Sevr Antlaşması’nı kabul ettirmek amacındaydı. Düşmanın hareketlerinden amacını anlayan kumandanlık, lazım gelen önlemleri almıştı. İsmet Paşa bir taraftan da düşmana umduğu yerde değil, bizim istediğimiz yerde savaşı yaptırmak suretiyle, düşmanın savaş planını başarısızlığa uğratmıştır. Milli Kurtuluş Savaşı’nda bu zafer, Mustafa Kemal’in güzel ifadesiyle, milletin “maküs talihini” (tersine dönmüş talihini) de yenen bir zafer olmuş
SAKARYA SAVAŞI
İnönü’de ikinci kez yenilen Yunanlılar, ordularını güçlendirmek amacıyla kuvvetlerini artırmışlardı. Türk Ordusu ise henüz hazırlıklarını tamamlayamamış, yurdun bütün kaynaklarından faydalanma imkanını bulamamıştı. Ancak II. İnönü Savaşından sonra, Güney Cephesi kaldırılmış, Güney ve Batı cepheleri birleştirilmişti. Böylece Batı Cephesinde daha fazla kuvvet toplamak imkanı sağlanmıştı. Yunanlılar, 10 Temmuz 1921′de iki ayrı cepheden taarruza geçerek Türk Ordusunu yok etmek istediler. Desteklenmiş kuvvetleriyle güçlü bir şekilde ilerlemeyi başardılar. Türk Ordusu, zor durumdan kendisini kurtarmak amacıyla Eskişehir’e kadar çekildi. Mustafa Kemal Paşa, 18 Temmuz 1921′de Batı Cephesi karargahına geldi ve durumu yakından görüp inceledi.

Ordunun düzenlenip kuvvetlendirilmesi için, Sakarya’nın doğusuna kadar çekilmesini gerekli gördü. Bunun üzerine, Türk Ordusu, 25 Temmuz 1921′de taktik savunma yapmak amacıyla Sakarya’nın doğusuna çekildi. Türkiye Büyük Millet Meclisi orduları Sakarya’nın doğusuna çekilmekle askeri bakımdan büyük bir avantaj elde etti. Türk kuvvetleri için zor olsa da, Yunanlılar için daha zor olan bir durum oluşturuldu. Böylece, Türk kuvvetleri düşmanın gelişen taarruzlarının tehdidinden kurtarılmış, Sakarya’nın doğusunda yeniden düzenlenerek savunma gücü artırılmıştı. Yunanlılar ise mevzilerini genişletmişler, ulaştırma şartları zor bir arazide ilerlemek ve ikmal yapmak zorunda kalmışlardı. Sakarya gerisine çekilme, halkın maneviyatı üzerinde ciddi bir sarsıntı oluşturmuştu ve Meclis’te de bunun belirtileri ortaya çıkmıştı.
Mustafa Kemal Paşa’nın muhalifleri; “Ordu nereye gidiyor, millet nereye götürülüyor? Bu hareketin elbette bir sorumlusu vardır, o nerededir? Bu çok acı veren durumun ve yürekler acısı görünümün gerçek sorumlusunu ordunun başında görmek isterdik” diyerek Mustafa Kemal Paşaya dil uzatmaya başladılar. Büyük Millet Meclisi’nde ve dışarıda son çare ve son tedbir olarak Mustafa Kemal Paşa’nın ordunun başına geçmesinde fayda umulduğu yolunda bir kanaat oluştu. Bunun üzerine Mustafa Kemal Paşa, 4 Ağustos 1921′de Büyük Millet Meclisi’ne verdiği bir önerge ile Başkumandanlığı kabul ettiğini bildirdi ve ancak Meclis’in elindeki yetkileri de fiilen kullanmayı talep etti. Bu önerge üzerine Mustafa Kemal Paşa’nın muhalifleri, kendisine Başkomutan ünvanını ve Meclis’in yetkilerini kullanmak hakkını önce vermek istemediler. Ancak ünvan ve yetki, 5 Ağustos 1921 tarihli kanunla tanındı. Mustafa Kemal Paşa, 12 Ağustos 1921′de Polatlı’daki Cephe Karargahına giderek ordunun başına geçti. Cephede teftiş yaparken, attan düşerek birkaç kaburga kemiği kırıldı. Savaşı cephede yaralı ve kaburga kemiği sarılı bir şekilde idare etmek zorunda kaldı.
23 Ağustos’ta düşman ordusu ciddi olarak cephemize taarruz etti. Ordumuz. 100 kilometrelik cephe üzerinde cereyan eden meydan muharebesinde, düşmanın üstün kuvvetlerini ilk önce yıpratarak, taarruza devam etmekten yoksun bir hale getirdi. 23 Ağustos’tan 13 Eylül’e kadar gece gündüz aralıksız yirmi iki gün devam eden bu kanlı savaştan sonra, düşman ordusu mağlup ve perişan bir şekilde cepheyi terketti. Sakarya Meydan Savaşı sonucu, askeri harekat yön değiştirmiştir. Sakarya, geri çekilme ve gerilemenin durdurulduğu ileri gidişin başladığı noktayı oluşturmuştur. Sakarya Zaferi, bütün memlekette günlerce süren coşkun sevinç gösterilerine ve heyecanlı kutlamalara vesile oldu.
Meclis, 19 Eylül 1921′de kabul edilen bir kanunla, Türk Milletinin bir şükranı olarak Mustafa Kemal Paşa’ya Mareşallık rütbesi ve Gazilik ünvanını verdi. Sakarya Zaferi, dış ilişkilerimizde durumumuzun düzeltilmesine ve itibarımızın artmasına yardımcı oldu. 9 Haziran 1921′den beri Ankara’da Fransız temsilcisi Franklin Bouillon’la görüşmeler yapılmaktaydı. Bu görüşmeler, Sakarya zaferinden sonra, 20 Ekim 1921′de Ankara’da olumlu bir şekilde sonuçlanarak, Ankara İtilafnamesi adıyla tarihe geçen bir antlaşmayla noktalandı. Sakarya zaferi, askerlik ve politika bakımından da Kurtuluş Mücadelemizin önemli bir merhalesi oldu. Yunan ordusunun taarruz kabiliyeti kırıldı.
BÜYÜK TAARRUZ VE BAŞKOMUTANLIK MEYDAN MUHAREBESİ
Sakarya Savaşı’ndan sonra, kamuoyunda ve TBMM’nde taarruz için sabırsızlık baş göstermişti. Gazi Mustafa Kemal Paşa, 4 Mart 1922′de Büyük Millet Meclisi’nin gizli bir toplantısında endişe ve huzursuzluk duyanlara açıklamalar yapmıştı. “Ordumuzun kararı, taarruzdur. Fakat bu taarruzu tehir ediyoruz. Sebebi, hazırlığımızı tamamen bitirmeye biraz daha zaman lazımdır. Yarım hazırlıkla, yarım tedbirlerle yapılacak taarruz, hiç taarruz etmemekten çok daha kötüdür” diyerek bir taraftan zihinlerdeki şüpheyi bertaraf etmeye çalışırken, diğer taraftan da orduyu son zaferi sağlayacak bir taarruz için hazırlıyordu. Haziran 1922 ortalarında, Başkomutan Gazi Mustafa Kemal Paşa, taarruza geçmek kararını almıştı.

Asıl amaç, yok edici bir meydan savaşı yapmak, düşmanı çabuk ve kesin bir sonuç alacak şekilde vurmaktı. Mustafa Kemal Paşa, ordu birlikleri arasında bir futbol maçı organize edilmesi bahanesiyle ordu komutanlarını Akşehir’e davet etti. Böylece Yunanlıların ve İşgal Devletlerinin dikkatleri çekilmeyecekti. 28 Temmuz gecesini, komutanlarla genel taarruz hakkında konuşarak geçirdi ve gereken direktifleri verdi. Mustafa Kemal Paşa, daha sonra 20 Ağustos 1922′de Ankara’dan Akşehir’e giderek, 26 Ağustos 1922 Cumartesi sabahı düşmana taarruz emrini verdi. Çok gizli bir şekilde yürütülen bu olayları kamuoyundan saklamak maksadıyla, 21 Ağustos’da Çankaya köşkünde bir çay daveti verileceği gazete ve ajanslara bildirilmişti. 26 Ağustos sabahı Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, yanında Genelkurmay Başkanı Fevzi Paşa(Çakmak), Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa (İnönü) ile birlikte muharebeyi idare etmek üzere Kocatepe’deki yerini aldı.
Büyük taarruz burada başladı. Topçuların sabah saat 4:30′da taciz ateşi ile başlayan harekat, saat 5:00′de önemli noktalara yoğun topçu ateşi ile devam etti. Piyadelerimiz, Sabah 6:00′da Tınaztepe’ye hücum mesafesine yaklaşarak, tel örgüleri aşıp, Yunan askerini süngü hücumu ile temizledikten sonra, Tınaztepe’yi ele geçirdiler. Bundan sonra, saat 9:00′da Belentepe, daha sonra Kalecik-Sivrisi düşmandan temizlendi. Taarruzun birinci günü, sıklet merkezindeki 1. Ordu Birlikleri, Büyük Kaleciktepe’den Çiğiltepe’ye kadar onbeş kilometrelik bir bölgede düşmanın birinci hat mevzilerini ele geçird. 5. Süvari Kolordusu düşman gerilerindeki ulaştırma kollarına başarılı taarruzlarda bulundu. 2. Ordu da cephede tespit görevini aksatmadan sürdürdü. 26 Ağustos günü Türk Ordusunun Büyük Taarruz’u, Genelkurmay Başkanlığı’nca TBMM’ne bildirildi. Bu haber Meclis’i coşturdu ve heyecanlı gösterilere vesile oldu.
27 Ağustos Pazar sabahı gün ağarırken, Türk Ordusu bütün cephelerde yeniden taarruza geçti. Bu taarruzlar çoğunlukla süngü hücumlarıyla ve insan üstü çabalarla gerçekleştirildi. 27 Ağustos saat 18:00′de, Afyon 8. Tümen tarafından kurtarıldı. Afyon kurtuluşun şanlı ve şerefli müjdesi olmuştu. Başkomutanlık karargahı ile Batı Cephesi Komutanlığı karargahı Afyon’a taşındı. 28 Ağustos Pazartesi ve 29 Ağustos Salı günleri, başarılı geçen taarruz harekatı ile düşmanın 5. Tümeninin çevrilmesi ile sonuçlandı. 29 Ağustos gecesi durum değerlendirmesi yapan komutanlar, hemen harekete geçerek muharebenin süratle sonuçlandırılmasını gerekli buldular. Düşmanın çekilme yollarının kesilmesi ve düşmanı çarpışmaya zorlayarak, tamamen teslim olmalarını sağlama yolunda karar aldılar. Karar süratli ve düzenli bir şekilde gerçekleştirildi. 30 Ağustos 1922 Çarşamba günü taarruz harekatı Türk Ordusunun kesin zaferi ile sonuçlandı.
Büyük Taarruz’un son safhası askeri tarihimize Başkomutan Meydan Muharebesi olarak geçmiştir. 30 Ağustos 1922 Başkomutan Meydan Muharebesi sonunda, düşman ordusunun büyük kısmı dört taraftan sarılarak, Dumlupınar’da Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın ateş hatları arasında bizzat idare ettiği savaşta tamamen yok edilmiş veya esir edilmişti. Böylece tasarlanan kesin sonuç beş gün içinde elde edilmiş ve hazırlanan plan tam başarı ile uygulanmıştı. 30 Ağustos 1922′nin gurur verici zaferi ile Mustafa Kemal, kaçabilen düşmanın takip edilmesini ve üç koldan Ege’ye doğru ilerlemesini uygun buldu. “Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir. İleri” diyerek, tarihi emrini 1 Eylül 1922′de verdi. Yunanlılar, İzmir’e doğru kaçmaktaydı. Başta Yunan Ordusu Başkomutanı Trikopis olmak üzere çok sayıda esir ele geçirilmişti.
Ordumuz bu muharebede, on beş günde 400 kilometre katederek, 9 Eylül 1922 sabahı İzmir’e girdi. Sabuncu Bel’den geçen 2. Süvari Tümeni, Mersinli yolu ile İzmir’e doğru akarken, bunun solunda 1. Tümen de Kadife Kale’ye doğru yürüyordu. Bu Tümenin 2. Alayı Tuzluoğlu Fabrikası’ndan geçerek Kordonboyu’na ulaştı. Yüzbaşı Şeref Bey Hükümet Konağına, 5. Süvari Tümenimizin öncüsü Yüzbaşı Zeki Bey Kumandanlık dairesine, 4. Alay Komutanı Reşat Bey de Kadife Kale’ye bayrağımızı çektiler. İzmir’de askerlerimiz coşku içinde karşılandılar ve çiçek yağmuruna tutuldular. Süvarilerimizin Kordon boyundan geçişi çok görkemli idi. Kurtuluş zaferinin Başkomutanı Gazi Mustafa Kemal Paşa, İzmir’in kurtuluşunu Belkahve’den seyretti.
Türk Ordusunun, 400 kilometrelik bir mesafeyi savaşarak katedip İzmir’e ulaşması içerde ve dışarda hayret ve takdir uyandırdı. Büyük Türk zaferi karşısında endişeye düşen ve o anda da İstanbul ve Çanakkale Boğazlarını işgal altında bulunduran İtilaf Devletleri, savaşı durdurmayı ve Türklerin haklı isteklerini yerine getirmeyi kendi çıkarlarına uygun buldular. Lord Kinross’a göre,”İngiltere, ciddi bir krizle karşı karşıya bulunduğunu anlamaya başlıyor. Halk, Türklerle yeni bir savaştan korkuyordu”. 11 Ekim 1922′de imzalanan Mudanya Ateşkes Antlaşması’yla, silahlı çatışma durdurulduğu gibi, Edirne dahil Trakya’nın da Türkiye’ye bırakılacağı ve bir ay içerisinde Yunanlılar tarafından boşaltılacağı kabul edildi. Anadolu’da Yunan politikasını yürüten İngiltere Başbakanı Lloyd George, bu gelişmeler üzerine istifa etti.

15 Ağustos 2017

SİYONİZMİN KURULUŞLARDAN BAZILARI



SİYONİZMİN KURULUŞLARDAN BAZILARI ile ilgili görsel sonucu
KURULUŞLARDAN BAZILARI

AVRUPA PARLAMENTOSU
Normal olarak bir yönetimde PARLAMENTO ve İCRA KOMİTESİ yani BAKANLAR KURULU' nun kafi olması icap ederken, araya GDD'nin her şeyi kontrol ve yönetebilmesi için KOMİSYONLAR KADEMESİ konmuştur. Öyle ki, AVRUPA PARLAMENTOSU, Komisyonlar tarafından tanzim edilen gündemle çalışır ve yalnız komisyonlardan gelen raporları müzâkere edebilir. Parlamento Kurulu (Avrupa Parlamentosu), İcra Komitesi yani Bakanlar Kuruluna direk olarak gidemez. Önce Parlamentonun kararları komisyona gelir, komisyon konuyu istediği gibi İcra Komitesine götürür. İcra Komitesi ancak, komisyonun raporlarını müzâkere edebilir. Ve yine İcra Komitesinin aldığı kararlar da Parlamentoya doğrudan doğruya gidemez ve tatbikata doğrudan doğruya konulamaz. Komisyonun bu kararlara vereceği şekiller ile tatbik edilebilir.

NATO (NORTH ATLANTIC TREATY ORGANIZATION)
"NATO'nUn kurulmasına Amerika'da en güçlü Yahudi lobilerinden CFR toplantılarında karar verilmiştir."( Memories, Jean Monnet, S.419)
"Kurucuları arasında Bilderberg üyesi Joseph Luns, Yahudi ve Bilderberg üyesi George Marshall, hem CFR hem de Bilderberg'e üye Dean Acheson bulunur." (Jean Monnet, Memoires, sf.49)
   NATO'nun ilk başkomutanlığını da Amerika'nın Yahudi devlet başkanlarından Dwight Eisenhovver yapmıştır. NATO Genel Sekreterlerinden Spaak, Lord Carrington, Joseph Luns, General Lemnitzer, şu anki NATO müttefik Kuvvetleri Komutanı John Galvin ve Genel Sekreteri Manfred Wörner Bilderberg üyesi NATO yetkililerinden sadece birkaçıdır.
"1991 yılında New York'ta yapılan Bilderberg toplantısına NATO Genel Sekreteri Manfred Wörner, NATO Müttefik Kuvvetleri Komutanı John Galvin, Belçika Başbakanı Mason Wilfred Martens, Fransa Savunma Bakanı Jean Pierre Chevement, Portekiz Dışişleri Bakanı Joa de Deus Pinherio, Yunanistan Dışişleri Bakanı Antonis Salaras, A.B.D. Dışişleri Bakanı Yardımcısı Lawrance Eagleburger katılan ünlü yetkililerdendir." (2000'e Doğru Dergisi)
NATO (NORTH ATLANTIC TREATY ORGANIZATION)
"NATO'nUn kurulmasına Amerika'da en güçlü Yahudi lobilerinden CFR toplantılarında karar verilmiştir."( Memories, Jean Monnet, S.419)
"Kurucuları arasında Bilderberg üyesi Joseph Luns, Yahudi ve Bilderberg üyesi George Marshall, hem CFR hem de Bilderberg'e üye Dean Acheson bulunur." (Jean Monnet, Memoires, sf.49)
   NATO'nun ilk başkomutanlığını da Amerika'nın Yahudi devlet başkanlarından Dwight Eisenhovver yapmıştır. NATO Genel Sekreterlerinden Spaak, Lord Carrington, Joseph Luns, General Lemnitzer, şu anki NATO müttefik Kuvvetleri Komutanı John Galvin ve Genel Sekreteri Manfred Wörner Bilderberg üyesi NATO yetkililerinden sadece birkaçıdır.
"1991 yılında New York'ta yapılan Bilderberg toplantısına NATO Genel Sekreteri Manfred Wörner, NATO Müttefik Kuvvetleri Komutanı John Galvin, Belçika Başbakanı Mason Wilfred Martens, Fransa Savunma Bakanı Jean Pierre Chevement, Portekiz Dışişleri Bakanı Joa de Deus Pinherio, Yunanistan Dışişleri Bakanı Antonis Salaras, A.B.D. Dışişleri Bakanı Yardımcısı Lawrance Eagleburger katılan ünlü yetkililerdendir." (2000'e Doğru Dergisi)

CFR
COUNCIL OF FOREIGN RELATIONS
(DIŞ İLİŞKİLER KONSEYİ)
"COUNCİL OF FOREİGN RELATIONS" (CFR) dünya politikasını kendi kontrolleri altında tutmak amacıyla "Walter Lippmann önderliğinde kurulmuştur" (Lectures Françaises, sayı 214, sf.31-34). Şu anki başkanlığını David Rockefeller yapmaktadır. Konsey birçok ünlü politik lideri, fikir adamını ve sanayiciyi bir araya getirmektedir.
"Gurup düzenli seminerlerden ve haftalık toplantılardan ayrı, yemekler verip Yahudi dünyasının ünlü isimlerini bir araya getirir. Bu gizli yemeklere konuk olarak katılanların başında, Küba'dan Fidel Castro, İngiltere'den Edward Heath, İsrail'den eski Savunma Bakanı Moshe Dayan ve Almanya'dan Sosyal Demokrat Lider Yahudi Willy Brandt gelir." (Lectures Françaises, sf.86)
Bu kuruluşun bütün maddi giderleri J.P.Morgan & Co, Carnegie Vakfı, Rockefeller ailesi ve öteki Wall Street bankerleri tarafından karşılanır. Bu çevrelerin yoğun destekleriyle kuruluşundan çok kısa bir süre sonra dış politikada etkin rol oynamaya başlamıştır.
"37 daimi üyesinin 10 tanesi Yahudi, diğerleri ise yüksek dereceli Mason'dur. İlk başkanlığını Amerikalı senatör
Yahudi Rudy BoSCllWİtZ yapmıştır."  (They Dare to Speak Out, sf.180).
Washington'daki Dışişleri Bakanlığı göstermelik bir kurumdur. Amerika'nın gerçek "Dışişleri Bakanlığı" CFR'dir.
ABD'nin 6 başkanının dışişleri danışmanlığını ve CFR başkanlığını yapan John Mcloy bu konuyu şöyle ifade etmiştir : "Yeni bir isme ihtiyacımız olduğunda CFR üyelerine bir göz atmamız ve New York'u aramamız yeterliydi." (People's almanac, sf.87)
CFR son 50 yılın Dışişleri Bakanlığı için eğitim ve çıkış yeri olmuştur. John Foster Dulles'le başlayan tüm Dışişleri Bakanları sadece biri hariç CFR üyesiydi. Bu bakanlar, Dean Rusk, Cyrus Vance, Edmund Muskie, Henry Kissenger, George Schultz ve Alexander Haig'tir.

CFR II. DÜNYA SAVAŞI'NIN DA PERDE ARKASINDAYDI
İkinci Dünya Savaşı'nda yüz binlerce insanın ölümüne yol açan atom bombası da Amerikan Siyonist Lobisi tarafından planlanmıştı.
"Konsey II. Dünya Savaşı sırasında 118.000 kişinin ölümüne neden olan Atom Bombası'nın kullanımı konusunda kilit rolü oynadı. 1945 yılında bomba hakkında kararları alan komite CFR üyelerinden oluşmaktaydı. Ayrıca konsey II. Dünya Savaşı sonrası da yönetici bir güce sahipti." (People's Almanac, Sf.86)
  "II. Dünya Savaşı döneminde, Manhattan Projesi kod adıyla Siyonist bilim adamları tarafından yapılan Atom Bombası, ABD Başkanı Yahudi Harry Solomon Truman'ın emriyle Japonya'ya atılmıştır." (Masonluk ve Kapitalizm, sf. 495 - 496)
   Richard Nixon, Yahudi Dwight Eisenhower, Adlai Stevenson, Yahudi Hubert Humphry, George Mc Govern ve Yahudi John Anderson dahil olmak üzere birçok başkan ve başkan adayı gibi başkan yardımcıları Yahudi Walter Mondale ve Yahudi Nelson Rockefeller de bu konseye üyedir. Ronald Reagan hükümetindeki Mason Casey ve Alexander Haig, Donald Regan, Ticaret Bakanı Malcolm Boldrige ve Özel Ticaret Temsilcisi William Brock CFR üyesiydi.

   Görüldüğü gibi Amerika Birleşik Devletleri, başkanından hükümet üyelerine, Senatosundan haber alma örgütlerine kadar, Siyonist kontrolü altındadır. Siyasi alandaki bu egemenlik, ülke ekonomisinde de kendini hissettirmektedir. ITT, IBM ve Standard Oil gibi Siyonist firmaların üst düzey avukatları, şirket liderleri ve bankerlerde üye listesindedir. Ayrıca ülkedeki büyük basın kuruluşları da konseyle bağlantılıdır. Ünlü Siyonist basın yayın organlarından New York Times'ın yayıncısı Arthur Heiys Shulzberger, Time'dan James Reston ve Bili Moyers, Time Dergisi'nin eski editörü Hadley Donovan, Washington Post yayıncısı Katherine Graham, CBS Başkanı William S.Paley ve NBV haber yapımcsı John Chancellar da CFR'lidir. (People's Almanac, sf.87) Siyonistlerin en etkili propaganda aracı olan basın ve medyadan James Restin ve Thomas Wicker'de Bilderberglidirler. Herald Tribüne Gazetesi sahibi Yahudi Arthur Shulzberger, Time ve Life dergilerinin sahibi Henry Luge toplantılara katılmıştır.

SİYONİZMİN KONTROLÜNDEKİ GİZLİ SERVİS : CIA
"CIA'yı kuran ve kırk yıl süreyle CFR direktörü olan Ailen Dulles, Richard Helms, William Colb, George Bush ve Masan VVilliam Casey de dahil olmak üzere bütün CIA başkanları CFR Üyesidir." (People's almanac, sf 87) Siyonistler tarafından kurulan ve dünyanın siyasi ve ekonomik politikalarını yönlendiren CIA'nın kilit noktalarında Siyonistler veya Masonlar bulunmaktadır, İsrail ve MOSSAD ile sıkı ilişkiler içerisinde bulunan CIA, dünyada kargaşa, kaos ve ihtilaller çıkararak, Siyonist çıkarlara hizmet vermektedir. CIA'nın hemen hemen bütün başkanları da CFR teşkilatına üyedirler."CIA başkanlarından John Coleman ve W. Donovan CFR teşkilatının üyesi olup, kurulmasında oldukça etkin bir rol almışlardır." (People's Almanac, sh.87)

BUSINESS ROUND TABLE
Birbirinden bağımsız görünen dünyanın en büyük şirket ve kuruluşları bu organizasyona bağımlı olarak faaliyet gösterir. Bilderberg'in emirleri doğrultusunda hareket eden bu komisyon dünya ekonomisini az bir sayıda uluslararası şirketle kontrol eder. 1970'lerde Siyonist ve Mason sermayeli şirketlerin işadamları Amerika'nın dünya ekonomisindeki egemenliğini sağlamak için bir araya getiren bu kuruluş hemen Amerika'nın en önde gelen, politik güce sahip şirketler topluluğu halini almıştır. Kısa süre içinde ülkenin 200 kadar en büyük şirketini bünyesinde toplamıştır. Amerika'nın tüm iş sahasının sesini oluşturan bu Masonik kuruluş, ülkenin ekonomik ve siyasi politikalarında önemli bir yere sahiptir.
   Politika Komitesi hükümetin kanun çıkarmasında aktif bir rol alarak kendi istedikleri kararlan aldırtırlar. Dünyanın en güçlü ekonomisi olan Amerikan ekonomisini vergi, enflasyon, enerji kullanımı ve işsizlik gibi kilit noktalarda kontrolü altında tutan Business Round Table, dolayısıyla diğer bütün ülkelerin ekonomisini de kontrol altında tutmaktadır. Bir çok Siyonist şirketin desteklediği bu kuruluş, çok güçlü bir lobi konumundadır. Bu sayede Amerikan siyasi hayatı, özellikle de Kongre üzerinde çok etkilidir. Bu şekilde istedikleri kanunu onaylatır, istemediklerini reddettirirler. Özellikle İsrail'in ve Siyonizm'in çıkarlarını ilgilendiren konularda çok hassas davranan kurum, aleyhte hiçbir kararı Kongre'den çıkartmamıştır. "Bu etkinin en çarpıcı örneklerden birisi, sanayi ve ticari alanlarda tekelleşmeyi engelleyen Anti-trörst yasanın sustu-rulmasıdır. Üye şirketlerin çıkarlarını koruyup garanti altına almak için de, İşçi Kanunu Reform Kararnamesi'ni feshettirdiler. Böylece işçi haklarını ve ücretlerini kısıtlayıp, birliğin gücünü daha da arttırdılar. 1978 yılında ise, Tüketiciyi Koruma Kararnamesi'ne saldırıp, bu kanunu da kaldırdılar." (People's Almanac, sh.84)
   Özellikle Yahudi şirketlerini etkileyecek olan bu yasanın engellenmesi ile, bütün ekonomiyi kendi istekleri doğrultusunda yönlendirmelerini, fiyat artışlarını ve enflasyonu kontrolleri altında tutmalarını engelleyecek hiçbir engel kalmamıştır.
   Lobinin etkileri sadece Amerikan ekonomik ve siyasi hayatıyla sınırlı değildir. Dünya siyasetinde de etkili olan bu kuruluşun lobi faaliyetleri sayesinde, israil'in lehine olmayan hiçbir kanun, askeri veya ekonomik yardım paketi yürürlülüğe giremez. Bu gerçek ABD Dışişleri Bakanlık İlişkileri'nden sorumlu John G.Rancy'nin 1983 yılında Liberya Devlet Başkanı Samuel Doe'ya yazdığı mektupta açıkça görülmektedir: "Bilindiği gibi, Siyonistler Amerikan ticaret yaşamında büyük bir rol oynarlar. Onların bu maddi gücü, Siyonist lobisinin siyasi açıdan güçlenmesine de neden olmuştur. Eğer İsrail ile yakın işbirliğine giderseniz, size plânlanan desteği sağlamak büyük ölçüde kolaylaşacaktır."

   1970'lerden itibaren başkanlık seçimlerinde CFR ile birlikte istediği adayı seçtiren Business Round Table, siyasi alanda gövde gösterisi yapmaktadır. Amerikan seçimlerinde hiçbir aday Siyonist lobisinin oylarım kendi saflarına almadan seçimi kazanamaz. Bunun farkında olan adaylar, seçim kampanyaları boyunca israil'in çıkarları doğrultusunda vaadlerde bulunurlar. Beyaz Saray'a seçilen Başkan'a düşen ise, kendisini seçtiren bu topluluğa karşı verdiği sözleri yerine getirmektir.
   Böylece dünyanın en güçlü devletinin Başkam'nı etkileri altına alan Business Round Table, askeri, ekonomik ve politik alanlarda yaptığı lobi faaliyetleri sayesinde Siyonist hedefler doğrultusunda kanunlar çıkartır. Bu Masonik komisyon gücünü daha arttırıp, önünde hiçbir engel bırakmamak için, üzerinde büyük bir kısıtlama yapan vergi kanununu kaldırtmıştır.
  "Komisyon üyesi Başkan Carter'da bu kanunun kaldırılması için ağırlığını kullanmış ve kaldırtmıştır." (People’s Almanac, sh.84) Birliğin kısa sürede zenginleşmesinin önemli sebeplerinden biri ülkenin en çok kazanan fakat en az vergi ödeyen şirketlerinden oluşmasıdır. Siyonistler tarafından kurulan ve Masonik hedeflere hizmet eden Federal Reserve'in (Amerikan Merkez Bankası) hesaplarının kontrol edilmesi de yine Business Roune Table tarafından engellenmiştir. Federal düzenlemelerin şirketlerde, her yıl ne kadar mal olduğunu inceleyip bunu kendi çıkarları için düzenlemişlerdir. Bu kuruluş tüm endüstri ve iş sahasındaki Masonları bir araya getirir.
  "Bendix Anonim'den William M.Agee, Bechel'den George P.Shultz, Bank Amerika'dan A.V.Clausen. Bu üyeler kuruluşun politika komitesinde yer alırlar. Ronald Reagan dönemi Hazine Bakanı Donald Regan'da bu kuruluşa üyedir. CFR ve Biİderberg'te aktif bir rol alan Walter Lipmann bu kuruluşta da önemli bir konuma sahiptir."  (Lectures  Françaises,  sayı 214,  sh.31-34)
   Dünyadaki hemen hemen tüm Siyonist petrol şirketleri: Standart Oil, Exxon, Texaco, Atlantik Richfield Oil, Golf Oil, Shell'd e kuruluşun üyeleri arasında yer almıştır. Ağır endüstri alanında U.S.Çelik, Bethlehem Çelik, Boeing Co. ve Caterpillar Co. da bu birliğe katılmıştır. Üretim şirketlerinden Johnson & Johnson, Procter & Gamble da kuruluşu üretim yönünden üyeliği ile desteklemiştir. Citicorp ve J.P.Morgon & Co finansman endüstrisi olarak bu birliğe katılmıştır. Ayrıca General Foods, General Mills, Coca-Cola, Pasific, Gas & Electric, AT & T, Campbell Soup Co, Kraft Inc, Nabisco Co. gibi şirketlerde üyedirler. En ünlü mağaza zincirlerinden Macy's Penney and Sears Reobuck and Co.
Sigorta şirketlerinin en güçlüsü olan Metropolitan Life & Prudental bu kuruluşun gelişmesine büyük katkıda bulunmuştur.
"Dünyaca Ünlü Yahudi Şirketlerinden General Motors, Transworld Airlines, Dow Chemical, Allied Chemical Corp., Du pont ve Eli Lilly & Co. bu kuruluşun faaliyetlerinde büyük rol oynamıştır." (People's Almanac, Sh.84)

AIPAC
AMERICAN - ISRAEL PUBLIC AFFAIRS COMMİTEE (Amerikan-İsrail Halkla İlişkiler Komitesi)
Amerikan Senatosu'ndaki en güçlü Siyonist lobisi AIPAC, dünyaca ünlü Siyonist organizasyonu B'nai B'rith ile sıkı bir ilişki içerisinde çalışır.
İsrail ekonomisinin büyük bir kısmı Amerikan Kongresi'nden gönderilen yardımlara dayanır. AIPACın Kongre'deki görevi ise İsrail'e yapılan yardımı düzenlemek ve Kongre'den geçmesini sağlamaktır. Aynı zamanda AIPAC, Amerika’nın Ortadoğu politikalarını düzenleyen organizasyonudur.
AIPAC başkanı Thomas Dine "Kongre'deki arkadaşlarımız, bizim destekçilerimizdir"demektedir. AIPAC, Beyaz Saray'da olup biten herşeyden haberdar olduğunu göstermek için önceden haber aldığı gelişmeleri Kongre'deki adamları aracılığıyla belirtir.
Yahudi Lobisi AIPAC'ın Amerika içindeki faaliyet alanlarından biri de Amerikan kolej ve üniversite kampüsleridir. Kuruluş bu tür yerleri çok iyi bir bilgi edinme kaynağı olarak görür. Ayrıca AIPAC İsrail taraftan öğrenciler yetiştirmek için B'nai B'rith ile başlattığı bir programı halen devam ettirmektedir.

TRILATERAL
   Amerika, Japonya ve Batı Avrupa'nın fikir adamları, politikacıları, 300 kadar  önde  gelen   işadamı  ile   beraber  Trilateral   grubunu oluşturmuştur. Bu Masonik komisyon dünyadaki bu üç bölge arasında politik ve ekonomik tekeli geliştirmek için kurulmuş özel bir komitedir.
"Bu komisyon Siyonist banka fînansörü olan David Rockefeller'in fikridir. 1972 yılındaki bir Bilderberg toplantısından sonra Rockefeller, komisyona üye olarak uluslararası Mason finansörleri, üst düzey politikacıları ve ünlü Siyonistler! Bir araya getirmeye başladı. Komisyonun kurulmasında kendisine en büyük desteği yine bir Siyonist olan Zbigniew Brezinski vermiştir." (L'ONU et le Gouvemement Mondial, Lectures Françaises, sayı 235, sh.7)
Trilateral ilk olarak Kasım 1973'te Tokya'da toplandı ve bu toplantıyı Brezinski yönetti. Rcckefeller ve Brezinski liderliğinde Trilateral, ülkeler arasında aktif ortaklık için çalışmaları son hızıyla devam ettirdi.
   Bilderberg'in yan kolu olan Trilateral'in en büyük amacı kontrolündeki Siyonist tröstler yoluyla ekonomik ve siyasi güç elde ederek dünya ekonomik ve siyasi politikalarına hakim olmaktır. Komisyon üyesi Fred Bergsten dünya hakimiyetinin hangi yolla elde edileceğini şu sözleri ile belirtmiştir:
"Liberal enternasyonalizm bizim inancımızdır."
   Komisyonun üç merkezi New York, Paris ve Tokyo'da bulunur. Her bölge, bu komitenin Masonik amaçlan doğrultusunda kendi aktivitelerini hazırlama sorumluluğunu almıştır. Rockefeller'in ismi en başta olmak üzere Exxon, General Motors, Bechtel ve Time Inc. gibi Siyonist şirketlerin desteğiyle kurulan Kuzey Amerika Bölümü'nün başına David Rockefeller geçti (1977). Masonik olan tüm kuruluşlar gibi bu komisyonda gizli olarak, halka kapalı toplanmaktadır.
   Bu toplantılar senede bir kere sırayla üç bölgede yapılır. 30 üyeden oluşan bir yönetim kadrosu her ülkenin ekonomik işlerini yönetir. Komisyonun aktivitelerini anlatan "Trialogue" adı altında bir dergi ve "Üçgen Kağıtlar" adında kendi kontrollerini sağlamlaştıracak politik tavsiye raporları yayınlarlar.

TRİLATERAL AMERİKAN BAŞKANLARINI MASONİK İDEALLER DOĞRULTUSUNDA SEÇMİŞTİR
1980 başkanlık seçimlerinde Trilateral Komisyonu olay yarattı. Bağımsız aday John Anderson ve Cumhuriyetçi aday George Bush Trilateral'in üyeleri oldukları için eleştirildiler. Aynı süre içinde Carter da Trilateral'deki üç yıllık üyeliğinin onu kukla haline getirdiği iddiasının çıkması, Carter'ın bu komisyonun çıkarlarını ne derece gözettiğini gösterir.
Bu komisyon ilk bakışta ekonomik olarak faaliyette bulunuyor gibi görünmesine rağmen tüm ekonomik gücünü Siyonistlerin dünya hakimiyetini en kısa zamanda gerçekleştirmek için kullanır. Komisyonun etkisinin en açık olduğu dönem Carter dönemidir. Çünkü Başkan Carter 1973'te grubun asli üyesi olmuştur. Georgia Eyalet Başkanı, Rockefeller'in dikkatini çekmiş ve Carter bu sayede seçileceğini anlamıştır. Carter'ın Beyaz Saray'a girişi Komisyon'da edindiği güçlü Siyonist ve Mason finansman liderlerinin desteği ile mümkün oldu. Siyonist liderlerin dünyayı istedikleri gibi yönelebilmeleri için Carter gibi sadık bir Mason, başkanlık için oldukça ideal biri idi. Carter'ın kendi kampanya şefi şöyle demiştir:
"Siyonist David Rockefeller ve Siyonist Zbigniew, Siyonist başkan adayı Carter'ın üzerinde çalışabilecekleri ideal politikacı olduğu konusunda anlaşmışlardı." (Peopie's Almanac, sh.90)

AMERİKAN DIŞ POLİTİKASINI DA TRİLATERAL YÖNLENDİRİR
Carter Amerika Birleşik Devletleri'nin politikalarının belirlenmesinde Trilateral'ı yol gösterici olarak kabul etmiştir. Birçok ifadesinde Trilateral düşüncesini yansıtmıştır. Özellikle şu ifadesi Carter'ın düşüncelerini açıkça yansıtmaktadır:
   "Bizim için Kuzey Amerika, Avrupa ve Japonya arasında bir ortaklık arama zamanı gelmiştir." (People's Almanac, sf. 93) Carter etrafındaki 25'ten fazla üst dereceli resmi makamlarını Trilateral'in Mason üyeleri ile doldurmuştur. Komisyon yine Siyonist ve Mason kontrolünde olan IMF ve Dünya Bankası'na kaynak oluşturup güçlendirmiştir. Petrol krizi taktiğini kullanarak borç almaya zorlanan az gelişmiş ülkelere geri alamayacağını bildiği halde borçlandırarak kendine bağımlı kılmıştır.
  "Özellikle Rockefeller'in bankası Chase Manhattan Bank toplam 52 milyar dolar borç verdi. Grubun en çok tartışmaya açık yayın organı, komisyonun dünyayı belli bir tabakanın yönetmesini amaçladığı iddialarını destekledi." (A.g.e. sh.93)
   Bu komisyonun en büyük başarılarından biri, Carter dönemindeki Mason politikacılardan kilit noktada olanları bünyesinde barındırmasıdır. Bu şekilde Beyaz Sarayı ve yakın çevresini ve özellikle de Kongre üyelerini yakın takibe ve kıskaca almıştır. Yapılan bu lobi faaliyetlerinin sonucunda Masonik planların gerçekleştirilmesi için gerekli adımlar kolaylıkla atılmış ve İsrail'in Ortadoğu'daki etkinliği ve dokunulmazlığı her geçen gün artmıştır.
"Carter'ın yardımcısı Walter Mondale, Dışişleri Bakanı Cyrus Vance, Devlet Bakanı Yardımcısı Warren Christopher, Hazine Bakanı VV.Michael Blumenthal, Savunma Bakanı Harold Brown, B.M. temsilcisi Andrew Young, Carter'ın Güvenlik Danışmanı Siyonist Zbigniew Brezinski, ayrıca Ronald Reagan'ın Ekonomik Danışmanı ve Savunma Bakanı Caspar Weinberger Trilateral üyesidir.
Eski Dışişleri Bakanı Yardımcısı Lane Kirkland her iki organizasyona (Trilateral ve CFR) üyedir. Bilderberg'ten Siyonist Giovanni Agnelli, Ünlü Siyonist ailesinden Fransız Baron Edmond de Rotschild, Trilateral'in listesinin başında yer alır. Dünyanın en büyük bankaları olan Bank of Tokyo, Fuji Bank, Bank of Madrid, Barclay's Bank, Royal Dutch Petroleum ve Siyonist anonim şirketler, Exxon, Lehman Brothers, Sears, Boeing, Coca Cola ve Sony, Toyota ve Mitsubishi gibi şirketlerin temsilcileri ve yönetim kadrOSU komisyona Üyedir." (Lectures Françaises, sayı 236, sh.10)
Ayrıca basından da La Stampa, Die Zeit, Chicago Sun-Times, Minneapolis Star ve Tribüne de Trilateral'e üye olup kamuoyunu komisyonun istekleri çerçevesinde yönlendirmeyi sürdürmüştür.


Silinmesin *T6952550267*DOSYA GÖNDERME FORMU(HUKUK)YARGITAY 20. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞINA ANKARADOSYAYA İLİŞKİN BİLGİLERMAHKEMESİKARAR TAR...